2935 resultaten.
Betover mij verover mij
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
564 Betover mij verover mij
Met de kleur van de sleur op je gezicht
en een aanwezige schaduw dag en nacht
lig ik naast je en denk
betover mij verover mij
maak mijn hoofd licht
streel me lief en zacht
je lijkt tevreden, maar dat is schone schijn
aan het kloppen van je slapen zie ik dat je niet
kunt slapen, er is iets stuk
betover mij verover…
Kerst 2009
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.723 de wind voegt wensen toe
nooit meer oorlog
nooit meer honger
geen verlaten kinderen
meer door de straten
een wereld
waar elk geweld
zinloos is
geen kindsoldaten
een wereld
waar een ieder
het zijne of hare
mag of kan behouden
waar gedeeld wordt
waar “geleefd”
mee en met
zonder onderscheid
van kleur geloof of afkomst
een schone…
vreemd toch
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.281 Dat is toch gek, denkt de caféhouder om de
hoek en legt de krant neer, gaat dan door
met het schoon boenen van de tafels ,
zonder op z'n horloge te kijken, zonder
gedachte over de rivier die vlak achter
hem ligt, maar een lichte rilling gaat
door hem heen.…
Slipje
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.450 Ik trok de lade met mijn
schone onderbroeken open
en tussen al die mannen
kwam een dame opgedoken
die was daar abusievelijk
'n keer terecht gekomen
toen ik daar met de witte was
'n beetje stond te dromen
zo'n kleine lichte sloggi
tussen al die zwarte heren
wél netjes neergelegd
dát hoef je mij niet meer te leren
ze lag daar bloot en kwetsbaar…
Een ware nachtmerrie (II)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 Zijn ze niet meer schoon
uw aderen de armen en uw keel.
U sprak ooit over het purper van de avond
het naamloze en al wat droef.
Hoe nu te blijven staan,
het haken in de haag te benoemen,
lieve vogels vallen net als de dag stil
waar het onuitsprekelijke steeds het spreken zocht.…
IK DENK AAN U
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.824 ‘k Hoor van uw woorden nog ’t beminnelijk onthaal,
ik zie, bij ‘t golvend gaan, de ranke leest bewegen,
en dat gebeiteld schoon, dat in ’t rijk gestraal
der luchters blonk, de rand van uw gewaad ontstegen.
De schouders glooien op.…
Aan de winter
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
757 het is voortdurend even wennen onder
luidend klokkenspel, zelfs stilstaand ogen
wielen volle toeren, draaien autobanden
glad en dol in onvermogen
vorstvorstin uw zicht en stemming streelt
rond molens in hun winterdroom
op het nederige land en witte kleed
nochtans malen zij een prachtig beeld
kan niet naar uw wegsmelt gissen
wel het schoon…
Geestelijk goud
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
679 (voor Mirjam)
Ik kon je geen aardse schatten bieden,
ook al had ik dat zo graag gewild,
weelderige hemelbedden en schone lakens,
schalen vol rijp fruit en wijnen van allure,
landhuizen in wijdse bossen of aan de frisse
oceanen, privé-helicopters en bubbelbaden.
Ik ben slechts een arme dichter, die met
heel weinig genoegen moet nemen.…
Jotie hield van jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
698 Toch zul je voor mij
altijd die droomvrouw blijven, die muze
van Jotie, zo immens schoon, betoverend.
Ik snapte Jotie wel, hoe kun je in leven
blijven bij zoveel vrouwelijke elegantie?
Niet daarom, lieve schat, maar bij wijze
van spreken. Zijn heroïne-overdosis had
niets met jou te maken, zat diep in hem.…
PUBERMEISJE
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
900 Betoverend schoon leek haar lach
als ze opgeruimd de wereld inkeek
In haar hart hing halfstok een vlag
uiterlijk een blos en innerlijk bleek
Vrolijk lachend, zowat heel de dag
in die zo heerlijk warme zomerzon
Ze weende waar niemand haar zag
’s nachts in bed, in haar nachtpon
’s Morgens, weer als bij toverslag
ging ze giechelend op naar…
BUITENLUST
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 Die knusse zaal heeft aan al zijn kanten
schone kunst of woorden, die men lachend leest,
wenkt stil en fijnzinnig allerlei klanten.
-----------------------------------------------------
Dit gedicht heeft betrekking op de kampeergelegenheid Buitenlust, gelegen in het bos tussen Alphen en Chaam in de provincie Noord-Brabant.…
Zomerdood
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.965 Sterf rustig, zomer, prijk uw leven uit
Met droeve dos van bruin en glans van rood,
Bekrans met vallend geel uw eigen dood,
Geef willig de aarde uw bladertooi ten buit,
Der voedster, uit wier schoot in 't jonge jaar
Gij schoon zult rijzen van uw stervensbaar.
----------------------------------
uit: Tonen en tinten (1900)…
Opstaan. !!
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
932 m’n stijve ouwe lijf wil niet vandaag
opstaan een ramp, krakend bed,
botten, nek, vingers, wat een herrie
wazige ogen, droge mond en neus
gescheurde lippen, haar in de war
gortdroge huig, piepende stembanden
strompelend op diabetesvoeten naar
badkamer, plas doen naast de pot
wiebelende knieën, straks maar schoon
maken, koffiepoeder op de grond…
Op Maria Magdalena.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.447 Hoe laat zij in het nat de schone lokken slingeren!
Hoe stilt een regenvlaag nu die gekrolde zee!
Zij is niet meer het spel van spiegel, strik en vingeren.
Haar maakt nu ander vocht als reukrig vocht, gedwee.…
ERNST EN GENEUGTEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 Na de zondvloed geeft
de blij glanzende regenboog
zuivere levenszin
aan de schone aarde
spreekt van Gods hoede
over heel de wereld
de stad Babel beeldt echter
de eigenwijze mensheid
die tot elke prijs
naar steeds hoger streeft
tenslotte een grote verwarring
van allerlei spraak is
zonder begrip voor elkaar
reinheid en warboel
gaan samen…
BLUES
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
766 ,
slik bittere pil en hurk neer in mijn hoekje
hoofd tussen knieën
handen die oren bedekken
tegen t scherpe losvliegende
- is dit nu heavy metal -
Ik had het kunnen weten
dat handen niet volstaan
ze snijden door mijn ziel
de snerpende geluiden
als scherpe messen door boter
tot jij in bloederig duister
je blues harmonica
schoon…
De taal der liefde.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.266 minnebrieven staat;
De hand, zacht trillend, drukjes biedt,
Elk drukje een pijl in 't harte schiet;
Wanneer de liefde 't al bespraakt,
De leden tot haar tolken maakt;
Wen 't zacht gelispel wordt verstaan
Geen fluisterwoordjes 't oor ontgaan,
Wen alles teken is en doel,
Voor het vertederend gevoel;
Zeg, heeft de liefde dan geen taal,
Schoon…
Praeludium.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.547 Zij weet het dan: de wereld is een woon
van rust en stilte, en schijn is al 't gewemel,
zij voelt zich opgetrokken in de hemel
en dankbaar prijst zij alle dingen schoon.…
Hulp
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
776 Want mijn huis, is schoon!…
Het zee-geruis
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.313 Ik die dit schreef ging met een hart vol wonden
handen vol euvel, oren vol geklag,
en heb het leven toch zó schoon gevonden.
--------------------------------
Van de passielooze lelie (1901)…
spoorloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 het spoor loos
zocht ik de bron
de wortels van mijn bestaan
die plakkerig als stroop
bleken te kleven
langs het zwarte git
van wegen die mijn vader baande
zijn vruchten rijpten
negen in getal
in het vrouwelijk schoon
waarlangs ruiende drift
zijn potlood sleep
als strepen van krijt
op zwarte wegen
diep gekerfde pijnen
uit tranen van…
De laatste wintertijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 Schoon zijn weldra rivieren, bergen en fjorden.
Daarom ben ik dol op moeder aarde,
mijn hartje zoekt het hare, een grotere vont.
Ik open me, beleef deze pas gebaarde
energie: die liefde waait de aardbol rond.…
Soms denk ik
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
809 Een ieder denkt: stom iets vergeten,
dat overkomt je, heel gewoon
maar mocht je mensen gaan vergeten,
is dat helemaal niet zo schoon.
Dan vergeet ik liever, suiker of ander gebruiksgerei
dan de liefdes in m'n leven, want:
Die horen bij MIJ…
Goudse gevangene
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 Nu glij je zo naar binnen, heel onromantisch
allemaal, met opgefokte autobestuurders, die
roken en mobiel telefoneren, terwijl de schone
buitenwereld hen geen reet meer kan schelen.
Hun slogan luidt 'Opzouten!' en deze kruidje-
roer-mij-niets rukken alsmaar verder op.…
Eenvoud.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
694 Die drang om naar de kern te gaan,
de zoektocht naar wat telt,
waar schone schijn en ijdelheid
meteen worden geveld.
Hoe mooi de eenvoud soms kan zijn,
hoezeer zijn kracht het hart beroert,
toch wordt hij dikwijls genegeerd.
Hij is niet flitsend en niet vlug,
maar koestert zich in rust.…
het Kasteel
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.186 En, zoals vaak in 't leven 't trotse en tere
Vereend zijn, speelde op 't geel-bebloeide groen
Een kinderschare, in roze en witte kleren,
Luid-juichend om de gouden zomer-noen,
Zó blij, zó blij, als zou nooit leed hen deren,
Geen Dood dit broze schoon verwelken doen.…
Hete winter.
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
671 Bengaals vuur danst een mooie toekomst in
Totaal vervoerd door pure zo schone min.
Zingend de douche in, schattebout wil mee maar neen - je bedruipt je
Hete water kolkt rijkelijk over lijf ook geest, zielezaligheidje.
HIJ zou - met pionnen werken en er werd niet gelogen
Zo een dom kattenbeest heeft marsen in haar vermogen.…
Goudse gevangene
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
465 Nu glij je zo naar binnen, heel onromantisch
allemaal, met opgefokte autobestuurders, die
roken en mobiel telefoneren, terwijl de schone
buitenwereld hen geen reet meer kan schelen.
Hun slogan luidt 'Opzouten!' en deze kruidje-
roer-mij-niets rukken alsmaar verder op.…
Mijn overleden moeder verjaart vandaag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
747 levenslijden maar vooral geluk
En dat geluk dat zit hem in mij, haar 2e zoon
haar lievelingszoon, haar hulp en toeverlaat
het narcisme druipt er ogenschijnlijk van af
maar narcisme is iets wat zij zeker niet kende
We hebben veel aan en om elkaar gegeven zodat
ik wel vandaag narcissen ga leggen op haar graf
en het grondig ga opknappen, ga schoon…
Het kind met een kroon
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.046 alle lichtjes flikkeren aan
't wordt Kerstmis overal
maar Zijn Licht
dat nooit is uitgegaan
gloort hoog boven de stal
het glanst in onze ogen
en straalt uit ons hart
nu wij verlangend hopen
dat het Kind wordt gebracht
ook de nacht toont zijn licht
en was nooit zo helder en schoon
met sterren en engelenscharen
voor het Kind met een kroon…