8758 resultaten.
Stille Zaterdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 Ik open mijn ogen, kijk om heen
't is stil en verlaten ik ben alleen
ik hef mijn hoofd naar 't kruis omhoog
en zie daarin Uw regenboog
Ik begraaf mijn zonden in Uw graf
Die op Golgotha Uw leven gaf
ik mag opstaan als Uw kind
dat door U aan God verbindt.…
4 mei 2015 8 uur in de avond!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
498 , heel stil
Stilletjes laat ik al mijn emoties
de vrije loop in een mediterende doop
van hoop en vertrouwen
dat ik het beter zal doen
met alle machten, krachten die ik heb
De trein trekt op
'n Duitse, uit herbouwd en verenigd Berlijn!…
Novalis
gedicht
2.6 met 11 stemmen
11.766 Er hingen - wonderlijk - over het paars
Behangsel schaduwen van vreemde dingen -
Hij kon zijn angst niet dempen door te zingen,
Het leven droeg iets stils, dood-stils en zwaars.…
Nain
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 bewogen
toekomst wordt hier de mond gesnoerd
dat kan Hij niet gedogen
Dan spreekt de Heer met groot gezag
de dragers blijven stil en staan
en wat totaal niet kan en mag
Jezus raakt de draagbaar aan
Ik zeg je sta op!…
Einde oefening
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 op in de lucht
die met een scherp geluid
de lucht in tweeen splijt
Alom paniek in het bos
de vogels vliegen verward op
konijnen schieten in hun hol
zelfs de mieren leggen hun werk stil
ik herinner me nog een bord
aan het begin ven het bos
met 'stilte gebied'
maar dat geldt blijkbaar niet
voor de luchtmacht.…
WANHOOP.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.165 En door de luiken van de hoge toren
Stroomt het geluid mij binnen van 't metaal;
Geroerd sta 'k stil; wijl 'k angstig ademhaal
Is 't mij alsof een stem me roept: "Verloren!"
O zwijg, gij klank van onheil en van leed,
Roep niet zo luid in mij, wees stil, ik weet
Dat gij slechts zijt mijn eigene gedachte.…
eenzaam leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
492 de wereld buiten kijkend
luidruchtig levend
klemt mij eens te meer
dit huis en haar kamers
terwijl alles en iedereen
voorbij mijn deur gaat
hoor ik belletjes rinkelen
naast en boven mij
slechts de muren
met foto's van ooit
horen stil luisterend
wat ik mijzelf zeg
de koffie op tafel
met tegenover mij
die altijd lege stoel
blijft…
Als, bij moe-tanend avond-lichten...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
912 Wij zitten en ons leden wegen,
zwaar van stil-naedre dage-dood;
gíj hebt zacht woorden die verplegen,
en breekt het vredige avond-brood.…
Bij mijn graf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 Het is hier stil.
Als tiener stond ik hier ook,
toen opa ter aarde werd besteld.
Dezelfde bomen waren getuige.
Vader en moeder stonden stil,
bij eenzelfde moment als nu.
Als opa ben ik nu zo oud als opa.
Alleen zijn gebeente is gebleven,
als teken van zijn vergane leven.…
Deo Volente
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
588 geen mens kan dat bedwingen
we konden dat niet maken
Hij doet zo van Zich spreken
De Schepper in zijn pracht
ook nu geeft Hij een teken
want Hij heeft alle macht
Wil Here met ons zijn
geef rust en maak ons stil
geef ons Uw medicijn
alleen zo U dat wil.…
Wolkenbergen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 rijdend op de weg
zie ik
op elke horizon
torenende wolkenbergen
zo ver als ik kijken kon
ze liggen te wachten
ze zijn stil
houden hun regenbui in
raden mijn gedachten
vragen wat ik wil.…
Thuiskomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 De afwezigheid van geluid lijkt verdacht,
maakt, verdiept door de slapende stad,
van hem een stil man in een stil huis,
die iets moet zeggen, maar ja, wat.
De tijd verloopt nu heel traag.
In de kamer, zowel vreemd als vertrouwd,
rijst in hem een beklemmende vraag:
wat doe ik hier, ben ik verdwaald?…
Sint Maarten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
690 de late herfstdag was mild
wij praatten soms wat met elkaar
maar waren meestal vreemd stil
of zo jong als we allemaal waren
we het geheim van het licht
voor ons zelf wilden bewaren.…
Verjaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
351 De klok tikt stil, blijft stil,
zoals een hond
die niet meer blaft.
De geur van vroeger
in het koude brood,
in het glas dat ik niet vul.
Er komen berichten,
woorden vol goede bedoelingen,
maar ik hoor mezelf niet antwoorden.
Ik glimlach voor de vorm,
zoals men doet bij beleefd geluk.…
Wanneer de herfst mijn stilte raakt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
16 Wanneer de wind je laatste
bladeren beroert, luister ik naar wat
tussen de bewegingen stil blijft bestaan, en voel
ik hoe ook in het loslaten ruimte ontstaat om eenvoudig te zijn.…
Ons Pad
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
854 Van buiten is het stil
De wil
Om stil te zijn
Houdt me klein
Ineengedoken
Door de gedachte
Gebroken
Van waar ik op wachtte
Van binnen is er storm
Geen vorm
Om stil te zijn
Houdt me klein
Exploderend
Door het smachten
Lerend
Van waar ik op wachtte
De strijd
Van verstand
Van gevoel
In de tijd
Sensuele binnenbrand
Emotioneel gekrioel…
Papa
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.021 Er is een beeld dat soms zo vertrouwd
dichtbij komt, ongevraagd en stil:
mijn vader en ik, alsof de tijd
zich even plooit naar wat ik wil.
We zitten samen, in een licht
dat nergens brandt, maar toch bestaat.
En dan een tasten naar begrip,
een stil verstaan na al die tijd:
Hoe hij bewoog, en keek, en zweeg,
hoe ik dat nu herken en weeg.…
Waar het blauw zich hecht
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
664 De omzichtige wind kent hen bij naam,
maar noemt hen niet, hij strijkt slechts langs hun tere,
buigzame stelen alsof ook hij zich herinnert hoe iemand ooit iets zachts
en kleins beloofde, en niet wist dat vergeten soms heel stil begint, ergens diep in de mond.…
Waar jij begint, Nora
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.353 en ongekend
geen last, maar een
verdieping die
door mijn wezen rent
ik ben zo blij dat
jij er bent,
zo klein en toch zo groot,
je opende
in één adem mijn angst-
en maakt mij stil en
bloot
Welkom lieve Nora,
ik leer je met de tijd
niet perfect,
maar aan jou,
meegroeien
van binnenuit.…
Ballonnen in het Schollebos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
147 De eerste ballon, vol van verlangen,
droeg stil ongezegde woorden,
de tweede, zwart als verre de nacht,
hield de dromen nog even vast.…
In donkere uren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
776 Door donkere uren
gekweld
alle minuten, seconden
geteld
wijzers rond
dagen voorbij
jaren vervlogen
ogen staan stil
zien
niets meer
blikken alweer
terug
in donkere uren
alle minuten, seconden
telden…
Omdat ik van je hou,
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.040 Als jij er niet bent,
Is het stil om me heen.
Als jij er niet bent,
Ben ik bang.
Als jij er niet bent,
Is mijn leven niet compleet.
Jij bent mijn leven,
Jij bent mijn weg.
Ja,
Van jou kan ik houden.
Van jou zoals je bent.
Ja,
Voor jou wil ik sterven,
Als jij er niet meer bent.…
MARTINITOORN
snelsonnet
3.3 met 21 stemmen
1.995 ’t Is stil en donker nu in zoveel woningen.
Heel even werd het warmer daar en zie:
het leven stokt terstond; qua energie
gaat níets meer boven, in, of onder Groningen.
Zelfs Ome Loeks, de handen in het haar,
verzucht: “Had ik m’n 1 PK nog maar”.…
Het Web (3) ( finis battuere)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.059 Verwarring dat
door het weven
van verhitte zinnen
en emoties
erotiek
gloeiend en
donderend
uiteindelijk
bewogen stil
haar weg vindt
door lichaam
en geest
nakend in hart
en ziel
uniek
ongeveinsd
soms naief
één op het
allerhoogste
door totale
overgave…
lisette
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.088 bron diep in mijn ziel
een voedende stroom van verbondenheid
welbehagen
vrede en verrukking
het voelt als
dat het verfrissende water
van die bron
geleidelijk de dorre aarde
van de verwaarloosde kant
in mijn ziel doorstroomt
het voelt als
een heerlijk,
stil…
Rondvraag
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.520 Rondwarend tussen virtuele vellen
Achterhaal ik slechts verloren vragen
Die ik zelfs aan god zou willen stellen
In prevelend gebed begint het plots te dagen
Uiterst voorzichtig, bijna stil
Stormt mijn boodschap de hemel in
Zeg hem dat ik nog niet sterven wil…
Ik
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.266 Soms probeer ik uren
Het zwijgen na te bootsen
Soms probeer ik dagen
De stilte te zijn
Soms probeer ik even
Stil te zitten
Soms probeer ik langer
Mezelf te zijn
Maar op de een of andere manier
Is elke poging
Een mislukking
En op de een of andere manier
Blijf ik toch weer
Mezelf.…
weemoed
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
1.333 de avond is weemoedig
en voor het nacht zal zijn
zullen tranen
stil en zwijgend
in mijn ogen staan.
als herrinnering
aan wat te vlug
voorbij moest gaan.…
Naar de kelder
snelsonnet
4.1 met 36 stemmen
3.126 Applaus, applaus en nog een keer applaus
Weerklinkt wanneer de rouwstoet langs komt stappen
Van mensen die maar niet schijnen te snappen
Dat stil respect veel beter past bij Claus
Zo gaat met hem, dat wordt vandaag weer helder
Alweer een stukje eerbied naar de kelder…
Harts tocht
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.843 hoe je vluchtig aandacht blaast
in wolkjes kou en de
verwarming onzichtbaar
in het nauw
leg je mijn adem stil
ik ril
tussen deze vier muren
weeg de stilte
en tel nog maar eens
je lach echoot door ’t gebouw
en ik
warm twee handen
aan mijn hart…