36197 resultaten.
DANKBAARHEID
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.526 Zwervend door jou, nachtenlang
proef ik avontuur
dat meeging als belevenis
een opgetild zijn in volkomenheid
iedere nacht kijk ik er reikhalzend naar uit
de tijd, die meereist telt de uren,
de dagen en de jaren
samensmelten is een wonder
een stap teveel en het werd gemist
waarom zal de maan nooit de zon kussen?…
Ik voel licht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
653 Al jaren ben ik mijzelf
dichterbij mezelf gebleven
ingefluisterde waarheden
en vervreemding
liet ik aan mij voorbij gaan
politiek en voetbal
liet ik links liggen
terwijl je naast mij lag
zong ik een lied
over het licht
jij nam mij op
in een gedicht
en vroeg de zon
weer op te staan
bracht mijn tonen
naar een volle maan
maar bent…
deïficatie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
679 voor Evelyn
wanneer de zon hoog aan de hemel staat
en de natuur in niets te wensen overlaat
wanneer vogel na vogel in verrukking fluit
en ik keer op keer daarbij de ogen sluit
dan interesseert de hele wereld me geen zier ..…
Voor mijn dronken vader
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
553 de kogels door mijn hoofd
ik geloof dat ik krankzinnig word
nu ik mijn geboorte wens te wissen
en mij vastklamp aan mijn kussen
om de ruïnes niet te hoeven zien
later zal ik neerschrijven
hoe je strompelend mijn kamer betrad
en aan mijn bed neerknielde
je streek je hand door mijn haar
en begon hortend en stotend te zeggen
dat ik de zoon…
Zon Zand en Zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Heerlijk in de zon
Voeten in het warme zand
Mijn blik gericht op zee
Neem brood en koffie mee
Zalig zachte zonnestralen
Geven zand een gouden gloed
Zeebries streelt mijn huid
Meeuwen krijsen herkenbaar luid
Bijzondere schelpen
Op zandbanken gespoeld
Vanuit de golven uit de zee
Neem ik deze dag weer mee!…
Of je twijfelt of je gelooft
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
712 Of je nu gaat twijfelen of geloven
Gods schepping is uit niets ontstaan
en dat kan niemand meer ontgaan
Hij kon onszelf nog meer beloven…
wacht tot de grote dag is aangebroken
en ‘n paradijs voor jullie zal opengaan
of je nu gaat twijfelen of geloven
Gods schepping is uit niets ontstaan
Kijk naar de sterren, zon en maan
door wie worden…
Puur genot
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Natuurlijk maakte de zon
het met haar prachtige stralen
nog mooier.
Er waaide een bijzonder
koude wind, maar het was
wel schitterend.
Een kitesurfer durfde het
aan om over de hoge
golven mooie sprongen
te maken.
Het is prachtig, hoe de zee
ademt en beweegt.…
Dansten de stofjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
442 ik zag de
flits steeds
weer dwars
door de
kamer schieten
in de zachte
trek openden
gordijnen
voor even een
lichtende plek
waar stofjes
zich opwerkten
in de lucht
beschenen door
zon op hun rug
juist daar
waar stilte was
en tijd vergleed
in generaties lange
immobiliteit
dansten de
stofjes in een
totaal bewegen
enkel…
Franciscus
poëzie
3.6 met 8 stemmen
1.619 En moet ik langs de grauwe wegen,
In grove pij en ongeschoeid
Het geeslen voelen van de regen,
En hoe het eenzaam-zijn vermoeit,
Eer ik mij bij U neer mag leggen,
Gelijk een zwerver bij een bron,
En aan uw borst mijn zang mag zeggen
Voor broeder wind en zuster zon?…
Zomertijd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
654 we weer samen door ’t laantje
Waar ergens nog dat knusse bankje staat
Daar vrijden we zo dikwijls in ‘t volle maantje
Laten we gaan nu winter naar zomer overgaat
En genieten van zon en ontluikende natuur
Maak van heel je leven één mooi avontuur.…
Lichtgeflikker
poëzie
3.5 met 22 stemmen
3.557 De zon vroeg voor haar gouden schijn
Doortocht door 't grauwe wolkgordijn
Om de aarde te gaan kleuren:
De daken rood, groen het geboomt...
O 't licht, dat over de aarde stroomt
Door de open wolkendeuren!…
DE VLINDER IN MIJN DROOM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
784 en de maan zijn ook op reis
zij hangen vrij en draaien rond
wij zien dit nu gebeuren en verheugen ons
de warmte om ons heen is dus des zons
op welke leeftijd ga je echt op reis
ik weet het wel, verklap het niet
dat is voor ieder mens een keuze
ik ben nu heel tevreden
ben liever hier dan weer beneden…
De jongste, de oudste en ons zelf
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
901 We gaan de grafsteen bekijken
de steen op het graf van onze zoon
van onze jongste
we gaan met de oudste
onze nog enige
en met ons zelf
We hebben ons weer bij elkaar gesleept
door de rauwste rouw heen
van onze jongste
we gaan door met onze oudste
onze ook zó dierbare
en met ons zelf
We gaan ook door met onze vele vrienden
steun en…
ik wil de zon weer zien
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
701 ik vind geen woorden meer
voor het brandende verlangen
van het vurig hart
dat zeeën overstemt en bergen tart
ik weet de weg niet meer
naar hoop en naar geduld
ik wil de zon weer zien en knoppen doen ontluiken
in kleuren en in geuren wil ik het leven ruiken.…
VADER EN ZOON IN HEVIGE REGEN
gedicht
4.0 met 25 stemmen
11.245 Je zoon op je schouders.
Boven hem je paraplu
een lopend torentje
In regen van nu.
Zelf wees geweest
en wees gebleven
zit je daar zelf
op schouders
van ouders, zelf
in de vorm
van een zoontje,
en boven de hoofden
een ronde en kleine
maar troostende droogte.
--------------------------
uit: Botshol (1980)…
oedipus met uitgestoken ogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.381 de zon ontmant mij.
zij striemt mij met gulden roeden.
ze is wreed waarom toch?…
't Is goê
poëzie
3.7 met 24 stemmen
5.564 Men moet in ieder groot genot
Een plekske schaduw lezen;
Daar moet aan iedere bloem een traan
Aan iedere zon een ondergaan,
Aan iedere dag een avond wezen.
't Is goê,..., 't is goê!...
Dat, na 't verzengend zon-gegloê,
De witte vree van 't maangelaat
Over de moede wezens gaat
Van die geen zon verdragen...…
Een gouden dag
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.254 In de verte komt de zon op.
De heide wordt gevuld met
een licht die een warme glans
aan de herfstkleuren geven.
Zijn voetstappen achter hem
verdwijnen door de warmte
die de zon nog heeft in oktober.
Hij geniet van de stilte vandaag.…
Afscheid
netgedicht
4.5 met 36 stemmen
2.238 De zon zoent zacht haar zijden buik
Haartjes trotseren de bikinilijn
De zwoele zee trekt voor mij
Golfjes in het dampend zand
Een strakke lijn door bruinwit branden
Een wuivende hand tekent de zon
Een glimlach met parelwitte tanden
De spanning die ik nog net verdragen kon
De zee neemt zand en vuil van mens en dier
En jaagt gewassen zand…
Herdersuurtje (Moet gezongen worden)
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
628 De zon scheen op de heide.
De zon scheen op de heide,
de hei-eide.
Op de grote, stille heide
werd de liefde ingeluid,
toen de twee elkaar verblijdden
met hun onbedekte huid
en de zon bleef maar schijnen, hemelhoog.
't Was genegenheid die er niet om loog:
ze vrijden op de heide.
Ze vrijden op de heide,
de hei-eide.…
Het heelal
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.779 angsten doen het duister winnen
vallen de sterren bij nacht ter buit
schijnt de maan echt buiten zinnen
schreeuwt de zon het brandend uit
beweegt tussen de hemel en aarde
veroorzaakt springvloed in de zee
draait zo om normen en waarden
trekt iedere planeet met zich mee
de regenboog spant haar snaren
het wezen dat het nog niet bevat…
Hoe komt het toch?
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.159 Hoe komt het toch dat heel dit machtig
leven zo broos en breekbaar is en
dat de zon toch telkens weer de
moeite doet om over iedereen te schijnen?
Geen plaats wordt overgeslagen,
geen donkere hoek voorbijgegaan,
geen droevige mens die toch niet
heel even kan glimlachen.…
Fait d'hiver
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
11.087 Onze adem
dwarrelde eens wulps
langs de vergeten naschokken
van het dooiseizoen
Eindeloos geboeid
knielde je om 't geluid
van 'n landend vlokje
vast te kunnen leggen
maar je was teleurgesteld
in de vorst
ondertussen slokte
't lentefrisse gras
je blijheid gulzig op
Eigenlijk
had de zon toen
wijslijk haar gom gebruikt
gelukkig…
Terug te geven?
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.100 Voor mij ben jij het,
de lucht die me doet leven
die adem inblaast,
die me zo kracht kan geven
voor mij ben jij
net de regen die me besproeit
die me na de hitte afkoelt
voor mij, ben jij
de wind die me laat stormen
om me een beter beeld
van de wereld te vormen
voor mij ben jij
de zon die me vaak warmte geeft
hoop en zin voor al dat leeft…
Bungeejump
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.328 De zon
scheen intenser dan ik beschrijven
kan. Adrenaline gierde door
m'n lijf en ik voelde een geluk-
zaligheid die ik zelden voel.
Wat kan ik er meer over zeggen
dan dat ik gelukkig was.-…
herfstig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
556 vlinder
honing tracht te puren
uit een roze rode begoocheling
bloeiende munt me aanmaant
de blaadjes te plukken vooraleer
ze wegkwijnen onder de grond
mijn berk zich met gezichtsverlies
bezig is aan te kleden
in herfstig geel
talrijke geruchten uit de notenboom
verloren raken in
het hoge droge gras
speel ik helemaal zomer kwijt
de zon…
Quasi-land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 Er zijn dagen dat er geen leven is:
roerloos ligt de middag in de zon.
De bezoekers komen niet met bussen
tegelijk. The Chief poseert in zijn
hangmat. Hij slaapt bijna, zoals altijd.…
Weemoed
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
617 ‘k hoorde mijn ziel
in weemoed zingen
toen de avond viel
zonder enig licht
geen morgenlicht
om nieuw te beginnen
alleen tranen brengen
mij een wazig zicht
hoelang blijft het duren
voor de zon verrijst
achter die hoge muren
en mijn pijn verdwijnt
komt er een ommekeer
waar ik zolang op wacht
vind ik mezelf ooit weer
na een…
Cold turkey...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
808 Ik wil de zon weer zien
en voelen op mijn vel,
ik mis haar warmte...
haar straling zo prikkelend
verkwikkend en fel...
ik mis haar echt.
Ik heb afkickverschijnselen;
"Cold Turkey", weet je wel...…
De vrouw van de zon
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.778 de zon, het diamanten vlamsel,
dat de heemlen uitstroomt uwer haren
langs de wolkenloze bergen van de dag
o! de nacht -
waar uw fonkelende gouden tocht
in de hoge, sidderende loop der herten
eenzaam eindigt,
in de diepste verten.…