Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

Als ze

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 348
als ze komen is er eerst alleen de zin die in de lucht blijft hangen een belofte zonder lichaam ze komen, maar niemand weet wie misschien drommen mensen schaduwen van stemmen die hun eigen richting vergeten misschien hordes honden met ogen vol aarde en wind snuffelend aan een spoor van een naam die ooit werd geroepen misschien…

Naast jou

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 376
In mij ontstaat een kalm landschap dat zich opent wanneer je dichtbij bent, een veld van tedere nuances waar elke blik een licht spoor achterlaat dat ik voorzichtig volg.…
CB27 maart 2026Lees meer >

Te Laat bij de Berk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 265
De sneeuw wacht op geen enkel spoor. Ik zoek niet meer. Ik kom hier om te weten dat zij er was. Dat is genoeg. Dat is het enige dat mij hier houdt. Thuis hangt niets aan de muren. Niet omdat ik niet heb geleefd — omdat alles wat ik ophangen wilde zich in lucht had opgelost voor ik een spijker had. Zo gaat dat hier. Zo ga ik.…
piewan20 april 2026Lees meer >

Kalverliefde

hartenkreet
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.179
Mijn aandacht wordt langzaam fijner, hoe elke kleine beweging van jou een spoor achterlaat in een verborgen ruimte die zich in stilte opent, alsof mijn gevoeligheid jou al langer herkent.…
CB19 mei 2026Lees meer >

Verborgen betekenis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 245
Voor het ontwaken van de straten een spoor van dauw tussen stenen en gras, mist als ongeopende herinnering onder mijn schoenen het breekbare bewijs van het bestaan takjes, zand een verloren veer alsof de aarde zelf aarzeling in lagen achterliet steeds verder het zwijgen in om vóór alle anderen de verborgen betekenis aan te kunnen…

Als een vogel

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 217
Zijn vlucht tekent een levend spoor tussen horizon en wolken, van vertrouwde grond naar grenzeloze hoogte.…
CB9 juli 2026Lees meer >

Bezige bij

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 140
Tussen bloemen vol stille overvloed volgt ze een spoor dat niemand ziet, alsof haar vleugels luisteren naar de aarde en nemen wat in zachtheid wordt gegeven. Onder de warmte van een zomerse dag vindt haar vlucht een eigen ritme, alsof het ruisen van gras en wind samenkomen in een taal die alleen het leven kent.…
CB20 juli 2026Lees meer >

De jonge meeuw

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 222
Stille boulevard een jonge meeuw loopt alleen wind wist sporen uit Nog gehuld in een kleed van gesprenkeld brons, staat ze stevig op de natte, grijze stenen. Haar roze poten dragen het jonge gewicht van een vogel die de wind nog moet temmen. Met een scherpe, donkere blik kijkt ze omhoog, voorbij de rand van de menselijke wereld.…
CB16 september 2026Lees meer >

Voor altijd dichtbij

netgedicht
2.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 124
Stilte bewaart je sporen, alsof je hier nog even bent geweest. Afscheid snijdt door de dagen die we deelden, terwijl het gewone leven verdergaat zonder antwoord. We leren leven met wat voorgoed verdwenen lijkt en zoeken naar wat in ons verankerd ligt.…
CB17 oktober 2026Lees meer >

DE WIJSGEER EN HET KIND

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.417
‘Wie Gods geheimen na wil sporen, Die dwaas is dwazer dan dat kind.’…

Gekke Geboden

hartenkreet
1.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.334
Beweeg zoals de inboorlingen langs de Kongostroom Verdrijf de spinsels met een glimlach Drijf de sporen in de flank van een renpaard. Doe wat je je voornam al is het een zweefsalto met dubbele schroef. Neem een grap ernstig. Schater om de ernst. Trappel. Popel. Gil. Trek elk schuifje open.…
Wimper21 augustus 2003Lees meer >

Daar wil ik je toebehoren

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.087
wilde stromen niet te stoppen driftig donker golven koppen donderend eerste kreten slaakt daar wil ik je toebehoren Waar branding ruisend wordt geboren baart de zee haar stomend land woedend sissend ondoorgrond straalt het duister koepelrond blakend licht gloeit rotsenstrand daar wil ik je toebehoren Waar glimmend duister vol met sporen…

Alleen in mijn dromen

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.482
Ik keek achter mij en zag alleen de onmetelijke zee en één spoor van voeten in het natte, stille zand. Jij was er ook niet meer, je liep niet meer mee. "Vriend je dromen worden niet gauw werkelijkheid daarom heb ik het leven even overgenomen.…

Om koud van te krijgen.

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Het geld ligt op straat - humor- lees`spoor`, lách er maar om! Het is geinig te weten de energieleverancier, gesponsord door de staat, ze durft stroom af te sluiten -gewonnen uit wind en water...hihi- bij gezinnetjes met openstaande rekeningen.. whoea.. met een stalen gezicht even schuddebuiken.. midden in de winter...…

haan met vogelgriep

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.826
vier maïskorrels glanzen maar zijn krop, het speeksel weigert zijn kop keert schichtig op een gladde toren van wervels hij zoekt het minste gerucht het koper van zijn veren het rood van kam en lellen is nu egaal dof geworden de pluimstaart waar hij ooit mee pronkte sleept hij mee als een muffe vod de vechtlust is uitgeblust de sporen…
Wim Veen22 maart 2006Lees meer >

Beeldvorming ( voor Bachir )

netgedicht
3.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.837
Je telde de sporen van een verleden, je vertelde over scherven in het zand, gedolven herinneringen,ze gleden door de magere vingers,langs de lidtekens van je hand.…
pama2 oktober 2008Lees meer >

Groninger monnik

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 641
ik weet nu geen antwoord op die vraag ik ben de monnik die in eindeloos geduld alles heeft opgeschreven, terwijl de wind door het stille klooster blies, terwijl ik de geur van rogge en tarwe proefde, terwijl het zilt van god en de getijden, blauw en krachtig, vettige sporen trok door de blauwe klei van dit stugge land.…
Tjoke29 april 2009Lees meer >

Jouw seringen.

netgedicht
3.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 2.709
In de spiegel zie ik niets van wat ik had verwacht van deze nieuwe dag die lijkt op vele andere: ik zie maar niets veranderen ik sleep me er doorheen Ik sluit de deur weer achter mij tot ik hier straks weer terugkeer en wat ik hier dan vinden zal Misschien een silhouet maar ik hoor geen geluid: het is weer stil in bed Geen spoor…

Zijn we niet allemaal medearbeiders van liefde?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 646
Spoor je aan van de bron stroomopwaarts te gaan, wel te verstaan over wat van mond tot mond in elke taal en tijd geschreven stond? Ook ik wil u niet schrijven met inkt en pen, noch inlijven gewoon zacht spreken mag beklijven, was gebrek aan verstaan niet eens wat kliefde, zijn we niet allemaal medearbeiders van liefde?…

- De wilde roos -

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 782
die kan, die moge mijn sporen voelen, scherp snijdend in zijn vlees..Niet alle rozen verdragen. Ik ben de wilde rozendoornstruik.. God heeft mij gemaakt, hij geeft. Ik ben de passie, en de zachtheid, de felheid en bedachtheid, de knop en ook de rozigheid.., heel eenzaam soms.…

Een droom

gedicht
2.5 met 108 stemmen aantal keer bekeken 31.775
Ik zag de sporen: uitgesleten treden van een trap de wijde ramen. En mijn moeder die alleen gebleven toch nog zong. Voordat ik kon bedenken dat zoiets niet kon omdat wie dood is niet kan zingen, ging de muziek weer aan en speelde vader fluit.…

AAN EEN NIEUWGEBOREN JONGEN

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.373
O jongen, verse vrucht, die uit het slaaprig leven, In moeders schoot geleefd, door sporen van de tijd, Die niet in stilte laat, tot ouders vreugde zijt In der zinnen gewoel en 't wakend licht gedreven, Nu heeft u de geboort aan 't Luk overgegeven Dat school van wissel houdt; de droevige verblijdt, De blijde droevig maakt; verheft, en nedersmijt…
P.C. Hooft5 februari 2011Lees meer >

Vandaag in Den Oever gewandeld,

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
alwaar het ijs liet zien en horen dat eb en vloed eeuwig doorgaan, knarsend en krakend kruiend schots en scheef, letterlijk maar desondanks mooi, zoals eb en vloed in mijn leven, hun sporen eens schots en scheef op mijn ziel stuwden maar nu in een stromende balans, want: zie vorig couplet, ook zijn brute schoonheid toont nu ik in de stuwende…

Zwartewater

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
In een blinkend meanderend spoor trekt ze door dit groene landschap Levensbron, en schependrager getemd door rotsige oevers begroeid met wilg en vlier. In je bochten wil ik drijven meegaan met de eindeloze flow dan opnieuw terug naar het begin In, op, en onder u wil ik zijn geen grieven en ook geen pijn.…
Spiker24 november 2012Lees meer >

blauwe stad

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 768
wachttijd dragen huizen op de wal hebben de diepgang van roerloos verleden masten die in de ramen opsteken een havenstad waar het gerucht in een schelp wordt geblazen tritons onder bruggen luide kreten slaken meerminnen schitterende lijven schuilen in gedachten van de grachten getijloze bruggen krommen de rug natte straten dragen sporen…

en altijd keren ze weer

netgedicht
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 911
zijn maar dingen- zei je tijd om te gaan zitten in de salon- zei je kom maar bij me leg je hoofd maar op mijn schoot goed zo- lief zijn nu ik ben je hondje niet jij bent altijd alles - zei je en je streelde mijn haar en ik smolt als de bekleding van de bank onder jouw peuk en het bed is groot en eenzijdig leeg sinds jij je sporen…

Verdriet in Khasab.

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Het zoute water, wind en dagelijkse zon zij wissen sneller dan voorzien, je sporen de tekens zijn als stof, nu bezig heen te gaan. Nu trof ik daar, de resten van een maaltijd aan in jouw land is naar nu blijkt, dus ook een tijd waarin alle wonden kunnen helen.…

vadaag wil ik dicht bij jou zijn.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 948
soberheid, bij jou ga ik helemaal bloeien, bij jou kan ik mijn ei echt kwijt, ja jij laat mij weer groeien, ach er was een tijd dat ik niet meer kon, maar jij prikte zo door mijn problemen heen, nee vraag mij nu niet waarom, door jou mijn schat voel ik mij niet meer alleen, jij liet mijn hersens kraken, zette mijn gevoel weer op het goede spoor…
j.m.hofman20 december 2017Lees meer >

Dagelijkse kost

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 413
De sporen van bevroren voetstappen , zij van boven zien en vertolken ze. Er zijn tuinen , er vallen hemeltranen doornen en rozen in tal van geuren nachten zijn vol glazen kommen, naast scholen vissen van vele kleuren.…

Hoedjes van papier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
natuurlijke circulatie van libellen de lichtste vleugels drogen gelijk de engelen, in alle betrekkelijkheid, het licht gestolen onschuld ze samenbrengt onder een dak, waarbinnen leeftijden verbleken, haarfijn afgewogen de prijs dat ze bestaan terwijl liefde op beide benen balanceert, blijven ze het levende bewijs, niet uit te wissen sporen…
Pama17 maart 2019Lees meer >