2616 resultaten.
Als ze
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
348 als ze komen
is er eerst alleen de zin
die in de lucht blijft
hangen
een belofte zonder lichaam
ze komen, maar niemand weet
wie
misschien drommen mensen
schaduwen van stemmen
die hun eigen richting
vergeten
misschien hordes honden
met ogen vol aarde en wind
snuffelend aan een spoor
van een naam die ooit
werd geroepen
misschien…
Naast jou
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
376 In mij ontstaat een kalm
landschap dat zich opent wanneer
je dichtbij bent, een veld van tedere nuances
waar elke blik een licht spoor achterlaat dat ik voorzichtig volg.…
Te Laat bij de Berk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
265 De sneeuw wacht op geen enkel spoor.
Ik zoek niet meer.
Ik kom hier om te weten
dat zij er was.
Dat is genoeg.
Dat is het enige
dat mij hier houdt.
Thuis hangt niets aan de muren.
Niet omdat ik niet heb geleefd —
omdat alles wat ik ophangen wilde
zich in lucht had opgelost
voor ik een spijker had.
Zo gaat dat hier.
Zo ga ik.…
Kalverliefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
1.179 Mijn aandacht wordt langzaam
fijner, hoe elke kleine beweging van jou
een spoor achterlaat in een verborgen ruimte die
zich in stilte opent, alsof mijn gevoeligheid jou al langer herkent.…
Verborgen betekenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
245 Voor het ontwaken van de straten
een spoor van dauw tussen
stenen en gras,
mist als ongeopende herinnering
onder mijn schoenen
het breekbare bewijs
van het bestaan
takjes, zand
een verloren veer
alsof de aarde zelf aarzeling
in lagen achterliet
steeds verder het zwijgen in
om vóór alle anderen
de verborgen betekenis
aan te kunnen…
Als een vogel
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
217 Zijn vlucht tekent een levend spoor
tussen horizon en wolken, van vertrouwde grond naar grenzeloze hoogte.…
Bezige bij
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
140 Tussen bloemen vol
stille overvloed volgt ze een spoor
dat niemand ziet, alsof haar vleugels luisteren
naar de aarde en nemen wat in zachtheid wordt gegeven.
Onder de warmte van
een zomerse dag vindt haar vlucht
een eigen ritme, alsof het ruisen van gras en
wind samenkomen in een taal die alleen het leven kent.…
De jonge meeuw
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
222 Stille boulevard
een jonge meeuw loopt alleen
wind wist sporen uit
Nog gehuld in een kleed van gesprenkeld brons,
staat ze stevig op de natte, grijze stenen.
Haar roze poten dragen het jonge gewicht
van een vogel die de wind nog moet temmen.
Met een scherpe, donkere blik kijkt ze omhoog,
voorbij de rand van de menselijke wereld.…
Voor altijd dichtbij
netgedicht
2.9 met 22 stemmen
124 Stilte bewaart je sporen, alsof je hier nog even bent geweest.
Afscheid snijdt door de dagen
die we deelden, terwijl het gewone leven
verdergaat zonder antwoord. We leren leven met wat
voorgoed verdwenen lijkt en zoeken naar wat in ons verankerd ligt.…
DE WIJSGEER EN HET KIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.417 ‘Wie Gods geheimen na wil sporen,
Die dwaas is dwazer dan dat kind.’…
Gekke Geboden
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
2.334 Beweeg zoals de inboorlingen langs de Kongostroom
Verdrijf de spinsels met een glimlach
Drijf de sporen in de flank van een renpaard.
Doe wat je je voornam
al is het een zweefsalto met dubbele schroef.
Neem een grap ernstig.
Schater om de ernst.
Trappel. Popel. Gil.
Trek elk schuifje open.…
Daar wil ik je toebehoren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.087 wilde stromen niet te stoppen
driftig donker golven koppen
donderend eerste kreten slaakt
daar wil ik je toebehoren
Waar branding ruisend wordt geboren
baart de zee haar stomend land
woedend sissend ondoorgrond
straalt het duister koepelrond
blakend licht gloeit rotsenstrand
daar wil ik je toebehoren
Waar glimmend duister vol met sporen…
Alleen in mijn dromen
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.482 Ik keek achter mij en zag alleen de onmetelijke zee
en één spoor van voeten in het natte, stille zand.
Jij was er ook niet meer, je liep niet meer mee.
"Vriend je dromen worden niet gauw werkelijkheid
daarom heb ik het leven even overgenomen.…
Om koud van te krijgen.
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.221 Het geld ligt op straat
- humor- lees`spoor`,
lách er maar om!
Het is geinig te weten
de energieleverancier,
gesponsord door de staat,
ze durft stroom af te sluiten
-gewonnen uit wind en water...hihi-
bij gezinnetjes met
openstaande rekeningen.. whoea..
met een stalen gezicht
even schuddebuiken..
midden in de winter...…
haan met vogelgriep
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.826 vier maïskorrels glanzen
maar zijn krop, het speeksel weigert
zijn kop keert schichtig
op een gladde toren van wervels
hij zoekt het minste gerucht
het koper van zijn veren
het rood van kam en lellen
is nu egaal dof geworden
de pluimstaart waar hij ooit mee pronkte
sleept hij mee als een muffe vod
de vechtlust is uitgeblust
de sporen…
Beeldvorming ( voor Bachir )
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
1.837 Je telde de sporen van een verleden,
je vertelde over scherven in het zand,
gedolven herinneringen,ze gleden
door de magere vingers,langs
de lidtekens van je hand.…
Groninger monnik
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
641 ik weet nu geen antwoord op die vraag
ik ben de monnik die in eindeloos geduld
alles heeft opgeschreven, terwijl de wind
door het stille klooster blies, terwijl
ik de geur van rogge en tarwe proefde,
terwijl het zilt van god en de getijden,
blauw en krachtig, vettige sporen trok
door de blauwe klei van dit stugge land.…
Jouw seringen.
netgedicht
3.1 met 36 stemmen
2.709 In de spiegel zie ik niets
van wat ik had verwacht
van deze nieuwe dag
die lijkt op vele andere:
ik zie maar niets veranderen
ik sleep me er doorheen
Ik sluit de deur weer achter mij
tot ik hier straks weer terugkeer
en wat ik hier dan vinden zal
Misschien een silhouet
maar ik hoor geen geluid:
het is weer stil in bed
Geen spoor…
Zijn we niet allemaal medearbeiders van liefde?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
646 Spoor je aan van de bron stroomopwaarts te gaan,
wel te verstaan over wat van mond tot mond
in elke taal en tijd geschreven stond?
Ook ik wil u niet schrijven met inkt en pen,
noch inlijven gewoon zacht spreken mag beklijven,
was gebrek aan verstaan niet eens wat kliefde,
zijn we niet allemaal medearbeiders van liefde?…
- De wilde roos -
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
782 die kan, die moge mijn sporen voelen, scherp snijdend in zijn vlees..Niet alle rozen verdragen.
Ik ben de wilde rozendoornstruik.. God heeft mij gemaakt, hij geeft.
Ik ben de passie, en de zachtheid, de felheid en bedachtheid,
de knop en ook de rozigheid.., heel eenzaam soms.…
Een droom
gedicht
2.5 met 108 stemmen
31.775 Ik zag de sporen: uitgesleten treden van een trap
de wijde ramen. En mijn moeder die alleen gebleven
toch nog zong. Voordat ik kon bedenken dat zoiets
niet kon omdat wie dood is niet kan zingen, ging
de muziek weer aan en speelde vader fluit.…
AAN EEN NIEUWGEBOREN JONGEN
poëzie
2.8 met 4 stemmen
3.373 O jongen, verse vrucht, die uit het slaaprig leven,
In moeders schoot geleefd, door sporen van de tijd,
Die niet in stilte laat, tot ouders vreugde zijt
In der zinnen gewoel en 't wakend licht gedreven,
Nu heeft u de geboort aan 't Luk overgegeven
Dat school van wissel houdt; de droevige verblijdt,
De blijde droevig maakt; verheft, en nedersmijt…
Vandaag in Den Oever gewandeld,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
488 alwaar het ijs liet zien en horen
dat eb en vloed eeuwig doorgaan,
knarsend en krakend kruiend
schots en scheef, letterlijk
maar desondanks mooi,
zoals eb en vloed in mijn leven,
hun sporen eens schots en scheef
op mijn ziel stuwden
maar nu in een stromende balans,
want: zie vorig couplet,
ook zijn brute schoonheid toont
nu ik in de stuwende…
Zwartewater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 In een blinkend meanderend spoor
trekt ze door dit groene landschap
Levensbron, en schependrager
getemd door rotsige oevers
begroeid met wilg en vlier.
In je bochten wil ik drijven
meegaan met de eindeloze flow
dan opnieuw terug naar het begin
In, op, en onder u wil ik zijn
geen grieven en ook geen pijn.…
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 wachttijd dragen
huizen op de wal hebben
de diepgang van roerloos verleden
masten die in de ramen opsteken
een havenstad waar het gerucht
in een schelp wordt geblazen
tritons onder bruggen luide kreten slaken
meerminnen schitterende lijven schuilen
in gedachten van de grachten
getijloze bruggen krommen de rug
natte straten dragen sporen…
en altijd keren ze weer
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
911 zijn maar dingen- zei je
tijd om te gaan zitten
in de salon- zei je
kom maar bij me
leg je hoofd maar
op mijn schoot
goed zo- lief zijn nu
ik ben je hondje niet
jij bent altijd alles - zei je
en je streelde mijn haar
en ik smolt
als de bekleding van de bank
onder jouw peuk
en het bed is groot
en eenzijdig leeg
sinds jij je sporen…
Verdriet in Khasab.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
630 Het zoute water, wind en dagelijkse zon
zij wissen sneller dan voorzien, je sporen
de tekens zijn als stof, nu bezig heen te gaan.
Nu trof ik daar, de resten van een maaltijd aan
in jouw land is naar nu blijkt, dus ook een tijd
waarin alle wonden kunnen helen.…
vadaag wil ik dicht bij jou zijn.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
948 soberheid,
bij jou ga ik helemaal bloeien,
bij jou kan ik mijn ei echt kwijt,
ja jij laat mij weer groeien,
ach er was een tijd dat ik niet meer kon,
maar jij prikte zo door mijn problemen heen,
nee vraag mij nu niet waarom,
door jou mijn schat voel ik mij niet meer alleen,
jij liet mijn hersens kraken,
zette mijn gevoel weer op het goede spoor…
Dagelijkse kost
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 De sporen van bevroren voetstappen ,
zij van boven zien en vertolken ze.
Er zijn tuinen , er vallen hemeltranen
doornen en rozen in tal van geuren
nachten zijn vol glazen kommen,
naast scholen vissen van vele kleuren.…
Hoedjes van papier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 natuurlijke
circulatie van libellen de lichtste vleugels
drogen gelijk de engelen, in alle
betrekkelijkheid, het licht gestolen
onschuld ze samenbrengt onder een dak,
waarbinnen leeftijden verbleken, haarfijn
afgewogen de prijs dat ze bestaan terwijl
liefde op beide benen balanceert, blijven
ze het levende bewijs, niet uit te wissen
sporen…