4084 resultaten.
Verwaaiend in de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 jouw klagen, op jouw zuchten,
En heb maar een verlangen nu,
Dat al het klagen en zuchten
Zal verwaaien in de wind
Zoals het zachte mergelstof
Gewichtloos door de wind
Weggedragen wordt tot achter
De zichtbare horizon,
Resultaat van vijlen en raspen
En van het laatste schuren
Dat mijn handtekening zet
In dit stuk boterzachte steen…
ambtenaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.005 ze klimmen ’s ochtends
torenhoog
veilig voor weer en wind en zon
achter stenen glas staal en beton
urenlang ruggen kromgebogen over
documenten papieren en dossiers
ze zinken ’s avonds
in stalen kooien
naar diepe gangen
van trieste treinen
de helle van het heden
ze heten jan en miet en piet
ze zijn van het prikken uitgeput
hebben uren…
IJzeren Hein
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Mijn grote eikenhouten klok
tikt diepe barsten in de lucht
laat stenen muren echo's kaatsen
als een carillon op drift.
Het is een oude houten klok
maar zonder moeite stuurt hij
tinnen benen los en vastberaden
ritmisch in een cirkel rond.…
Nog vol uniciteit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
402 ik herkende de kleuren
van stenen die
jij legde op mijn pad
vaak bijzondere vormen
waarvan sommige
verborgen in het hoge gras
voelde hoe wind jouw
woorden langs mij waaide
lieflijk als een spelend kind
je zinnen bloeiden
diep van binnen schoonheid
in hun kwetsbaar zijn
je lach ontdekte ik pas
toen ik voor het eerst
jouw kleine…
Begraven Voorbije Dingen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Dan een steen voor wie het zich wil
Herinneren boven op de begraven voorbije
Dingen; in vergulde letters leest men dan
Nog iets bekends, hoe lang het was voordat
Het blijvend werd ontstemd.
Zwijgen zal hier voorgoed een sprekend verleden,
Wanneer in de aula de voetstappen hol opklinken in
Een afscheid van een nimmer meer optreden.…
Wintersport voor de minima
hartenkreet
4.8 met 26 stemmen
1.129 'n zin in februari
Dat kwam door de wintersport
Ik ben geweldig bruin geworden
Zo bruin als elke wintersporter wordt
Ik heb gelanglauft in de hondenpoep
Ik heb gelanglauft in onze straat
Ik heb gelanglauft in de hondenstront
U moest eens weten hoe lekker dat gaat
Als dan 's avonds de poep was weggesleten
De ski's die schuurden op het steen…
Cirkel
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.371 Alvorens de cirkel te sluiten
keek hij nog één keer om zich heen
zag hoe de meeuw in de gevel verdween
stof het uitzicht smoorde
met een stormgordijn, de laatste steen
zich opmaakte om te verdrinken.…
Middageten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
572 De koning te rijk zat ik in
de zon uit te buiken op een
stenen plateau, pal naast de
druk bezochte, dure terrassen.
Ik zag hoe ze van mijn duurzame
glimlach snoepten.…
Orakelt delphi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 weer duikt
feniks in zijn as
orakelt delphi
dat de mensheid
terug gaat naar af
waar geschiedenis
ontwricht wordt
uit gevest en tijd
breekt tolerantie in
wankelmoedigheid
stof en stenen
vuurstormen verhaal
van hoe ook zij door
ongebreidelde agressie
ten onder zijn gegaan
zwarte vlaggen
dekken gaten af die
tot het doodsgezicht…
Vluchtig passeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 ik keek om me heen
raakte steen en cement
maar voelde op dat moment
geen enkele vibratie
zag wolken en zon
in hun herfstig gaan
de wereld vluchtig passeren
alleen ik bleef daar staan
tot een beweging mij riep
in het verstoren van stilte
door een paar ogen met
de soepele gang van geniep
een jagende kat
bracht mij godzijdank
terug…
Bodemvriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 staarde ik naar de zee
als naar een lang vergeten heimwee
dan schreef ik jou brieven
bij het kaarslicht van de nacht
er lagen hier lijken begraven
schreef een oud potlood op vergeeld papier
en ze begonnen in de nacht te praten
want jij was liever daar dan hier
ik heb de botten verbrand
het as over de velden gestrooid
en ik ben onder een steen…
Terrorisme
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
498 Zomaar van hun aardse bestaan geplukt,
door soortgenoten met een steen
in hun borst in plaats van een hart.
Zonder scrupules zorgen ze voor smart.
Het is nog niet gedaan,
het is het begin van de orkaan.
We moeten toegeven, dat wij
met terrorisme moeten leren leven.…
Ijdele hoop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
546 wie zijn wij
dat we lopen
huis en haard
verlaten om in
elders een nieuwe
start te maken
eigen licht en
lucht pardoes
vaarwel te zeggen
sleutels weg te leggen
dat wat je bindt
zomaar los te laten
hopen dat de stenen
die je vindt passend
zijn om thuis te komen
in het nieuwe te
gaan wonen op
onbekend terrein
ogen neergeslagen…
Selfie in Venetië
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Een heilige van steen
heeft zijn nek gebroken
omarmd door een jongen
Zijn hoofd ligt in het midden
van het plein, tussen de linten
rood-wit zoals de ambulance
voor de baldadige toerist
die goed voor de dag wilde komen
met een unieke achtergrond
zonder benul van kunst
of oog voor het vakmanschap
van Bernardo Falconi
laat staan enig…
Het lezen van de tijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
544 Een opgeworpen
stenen muur is
dat een reden om
ommuurd te blijven?
De angst om bang
te zijn is dat genoeg
voor nieuwe moed?…
Het boek der eeuwigheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
547 Zij keren nooit ofte nimmer terug
toch levenslang met ons verbonden
ook dood - vliegt de tijd heel vlug
moeizamer genezen - de open wonden
van die te jong of plots zijn weggerukt
een naam op een steen zijn gebleven
een foto op een gedachtenis gedrukt
zo houden wij hun afscheid ten leven
hun ziel die naar 't hogere is gestegen
onder Gods…
Wandeling
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
696 Praten over hout
en de stenen in het bos
bomen stevig in de schoenen
het verschil als je niet kijkt
een wandeling, een tijdje terug
het zandpad op de oude rug
fluisteren over houden van
en de bloemen in de wei
schoenen stevig in de wind
verandering met ogen dicht
een wandeling, niet lang geleden
zinnen die buiten paden treden
luisteren…
k versus k.3
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
635 daar lig je dan
het gedruppel meet zich
naar leven en sterven
uit een geelachtige stenen muur
-waarachter gelijke kamers zich opmaken-
ontwaken vogels
die onverstoorbaar vliegen
door zelfbeklag heen
vloeistof
zoekt een weg, schept stromen en gedachten
en plant giftige vergeet-mij-nietjes
langs de vlinder rond mijn hals
het verschoonde…
Gerrit Achterberg
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
653 Op Gerrit's graf rust een zware kei,
met daarbij een stenen bankje,
dat een steenhouwer hiew,
en als trouwe lezer schonk.
Achterberg is niet doodgegaan.
Zijn innige gedachten leven nog.
Lees zijn verzen maar rustig na,
zittend op dat nieuwe bankje,
dat een trouwe steenhouwer,
namens trouwe lezers gaf.…
Inflatie is diefstal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
555 eeuwige tekorten
door laf pamperbeleid
drukt miljarden euro’s bij
Het inflatiebedje ligt gespreid
Je kunt als staat dan nóg meer lenen
want de nationale schuld
wordt in procenten uitgedrukt
van een inflatoir product
Het spook is er en wordt groter
Uw koopkracht schrompelt ineen
Een vlucht in aandelen is riskant
Een flatje van te dure steen…
Onzichtbare steden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
448 Daar achter de bergen
moeten mensen wonen
in fantastische steden
Opgestapelde huizen
torens in zevenvoud
in de rivier, onwerelds
rijk van het goud
dat zelfs stroomopwaarts
aanslibt op de stenen
waar vlinders blok na blok
bloempotten vinden, en blad
voor de rupsen, hun kleuren
een schitterend patroon
een vertrouwd geheim
dat het…
Geur van eenzaamheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
460 nog loop ik
weleens voor gek
in een oude trui
met mijn lange
haren terug naar
de plek waar wij
als kind altijd waren
het stenen muurtje
de kapotte bank
zonder leuning
altijd kletsen vaak
met stem verhef over
de voor ons belangrijke
dingen van de dag
wie met wie was
en hoever of
haar ouders dat
al wisten en zoals
wij ook naar…
Tweewereldenbestaan
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
440 ik zag haar
uit de ruïne
ontsnappen met
een middeleeuwse
steenlawine
dicht op haar hielen
hoorde
hysterische
paniek in haar stem
zag de intense chaos
in haar geest vliegensvlug
om zich heen grijpen
nog is zij heel
beneden gekomen
want het enige
dat ik vond was
haar warmte op een
grote ronde steen
die rustplaats
was uit zijn…
verloren paradijs
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
551 onder ruisende bomen
nabij de grote steen een
kleine nimf in afzondering
frêle handen maken een
mythische reidans met
stokjes over onbewogen graniet
takjes bedachtzaam
gedraaid en verschoven:
een bezwerende offerande
het zachte prevelen
de geheimzinnige tekens
van een priesteres in trance
daar is plots grote zus
die trots…
't KLEINSTE EN GROOTSTE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 wordt onzichtbaar onderhouden
opgebouwd of vernietigd
door een regering
die leger mag heten
geheel onzichtbaar is
alom tegenwoordig
de strijders daarvan
verspreiden zich ongehinderd
verdringen elkaar
in de nauwste schuilhoekjes
zijn makkelijk te verslaan
winnen dan toch weer
ze kunnen zowel
rotsen pletten
als schilderijen
op stenen…
Heer N'kudu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 Bonjour monsieur N'Kudu,
Wees welkom alhier
Op Hoog Catharijne spoor zes perron vier
Wat u kwakt op het net doet er allerminst toe
Join the klup van geklets,
voeg uw netgedicht toe
Maar weenklaag niet aldoor
van steen noch van been
Het wordt al gedaan door
Zowie en Zeebee
Tante Sjans, Leedie Liefde en
Dé Colleté
Dat is afzien,…
Kompas
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
487 Mijn kompas kwijt
Ik weet meestal de richting wel
Maar als ik even verloren was
In de grijze mist van het bestaan, dan was jij mijn kompas
Nu draai ik rond
In de mistige nevel van het leven
Als een rad van fortuin
In de vurige hoop dat ik de gele stenen op het gebaande pad blijf zien
De lange weg naar de stad van Smaragd
Een reis…
Zomerse haiku's
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
555 De zon verwarmt
stenen alsof ze opnieuw
gebakken moeten worden.
Haar gele zonnehoed
vliegt in de Amstel
- code oranje.
zijn naam in het zand
hij schrijft de hare erbij
- elf letters spoelen weg.…
Albino
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 slechts een enkele keer
ik weet nog dat het zo
een van die avonden was
die de zomer samenvat
ik weet nog waar je zat
dichter bij mij dan je ooit
was geweest maar toen
daar zat je dan langs me
op de oude stenen tuinmuur
je haalde je neus op voor de
vogels voor de vleermuizen
voor elk zoemende beest
je keek alleen de nacht in
ik…
Mick
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
441 Opa Mick, dat was a rolling
stone
Een zwerfkei, rollend als een ouwe rocker
Een stem uit duizenden, net
als Joe Cocker
Publiek en podium, dat was zijn home
Ook voor wie onder 'n steen lag, hem niet kende
Schrijft hij geschiedenis als poplegende
.…