Alle inzendingen over sterven

2935 resultaten.

Sorteren op:

Requiem

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 858
de Heer en over liefde roepen en niet krenken echter ik ben een dode mens die het verleden verloor, ik kan het niet meer ik zou mijn handen willen reiken naar hemelse geschenken en de bevrijding willen bereiken maar mijn afgestorven lijf waar ik nu zo in beklijf vertoeft in machteloos wenken CREDO de Heer van leven en sterven…

Tweede zang

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.852
Maar schrijf dan ook, ter keerzij mijner schuld, Dat ééns een mensenkind, zo diep in ellende Zo ver verloren in een nacht van rouw, De maat zijns droeve leven heeft vervuld, En schoon hij 't bitterste dezer wereld kende, Toch durfde leven en niet sterven wou!…

Herfst en Hoop

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 831
Hoe verloren ik mij ook waan in dit naderend sterven , het sterkt me in mijn hoop dat er in het zonlicht nieuw leven zal ontstaan. Dit seizoen ontroert me met haar goudbruine broosheid. Ik loop zachtjes met haar mee en neem dan geduldig afscheid.…

het is voorbij

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.226
Het wordt steeds donkerder er is geen lichtpuntje meer te zien de dood is vlakbij en ik tel uit angst tot tien Maar ik blijf maar vallen Het einde is nog niet in zicht Het enige wat ik kan doen is sterven het is mijn plicht.…
Anouk14 november 2002Lees meer >

Bloedwraak

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.291
Laat de schuldigen de vuurdood sterven! Laat ze tien keer duizend doden erven! Van hun eigen monsterlijke daad Laat ons baden in hun bloed Wat interesseert ons slecht of goed Maar laat de schuldigen creperen Om de onschuldigen te eren Al kost het ons ons eigen bloed Maar laat ons de doden gewroken zien De prijs is toch slechts onze ziel!…

Mijn leven

netgedicht
3.2 met 80 stemmen aantal keer bekeken 18.116
De storm die is gaan luwen heeft mijn schip verbrijzeld Zwaar gewond lig ik gegijzeld op wrakhout in de open zee In de lucht volgen gedwee twee zwarte zeezwaluwen Jij bent niet meer of bent ver weg, van mij heen gedreven Met jou de helft van mijn leven Waarom nam de wind mij niet Nu sterven, is lichter dan verdriet Ik heb jou te lang gekend…

Ook morgen zal ik er voor je zijn...

hartenkreet
4.1 met 51 stemmen aantal keer bekeken 6.931
gebeuren Wereldwonderen groot of klein Er kan nog zoveel gebeuren Maar ook morgen zal ik er voor je zijn Onze band zal nooit slijten Leg die onzekerheid maar naast je neer Ik zal het je tonen, geef me je hand Dan bewijs ik het keer op keer Onze vriendschap is ontstaan Uit het vuur van de liefde gesmeed En ik zou veel liever nog sterven…
Westerhof20 september 2002Lees meer >

Akureyry

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 958
voorbij praatgraag gedachte vogels duikend in zachte zwarte rots niet gereten opgegeten op een pad voorbij een oranje huis van blik met rammelend ijsgetinkel en nachtelijk kloppen op een deur voorbij desolate plaatsen van geboren en vergaan verlaten om nietgevangen vis en van alleengebleven zielen voorbij het sterven…
montanero2 oktober 2005Lees meer >

Last post

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.698
In 't leven is sterven laatste grote feit ik weet niet wanneer m'n laatste uur slaat m'n familie, na 'n leven lang samen, verlaat met een pijnlijk vluchtig afscheid. In deze afscheidsbrief beschrijf ik complimenten die ik je niet heb gegeven alles was zo vanzelfsprekend tijdens leven.…
Custor26 juni 2007Lees meer >

Ik heb mijn hart ú tot een huis gewijd

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.445
't Mysterie is ondoofbaar, - doch ik wacht Met beving, daar ik eenmaal sterven moet.…
Albert Verwey2 september 2020Lees meer >

Eenrichtingsverkeer

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.614
Waar je overheen loopt Tijdens je sterven En dan je vleugels spreidt Net als een vogel En vliegt dan naar de zon, Waar de wolken op je wachten… Of bestaat er een wegwijzer? ‘Hemel’, ‘Hel’? Zijn we misschien net als blaadjes? Vallen van de boom Verteren En komen nooit meer terug...…
Robin19 juli 2008Lees meer >

De harpiste

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.090
monument, wil stuwen naar bevallige diepten en hemelse einders opdat wederom het ongeschapene door klank wordt geboren ik strek mijn vingers, waar zij eerst en wel door vele jaren heen , nog als vanzelf aan jullie deden kleven maar nu de geestkracht mij teneinde moet sturen speel met mij nog eenmaal in mijn late lente dan zal ik sterven…

Novemberstorm

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 896
Steeds zwaardere breken af, bomen sterven rij aan rij. Klokken luiden de klepels en klepels weer de klokken. In Mexico beeft de aarde, in Nederland huivert de zee. Ik weet de dijken bewaakt strijk en zet de wekker. Mijn lijf doezelt in bed droomt al eerste luwte.…

Mezelf vergeten

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.071
Er valt niks te vergelijken, met ’t leven van mijn doel, alleen ikzelf kan me verrijken, met mijn innerlijk gevoel. 1000 Maal zou ik willen sterven, om gebeurtenissen te vergeten, ze uit mijn herinnering te kerven, waar ik niks meer van wil weten.…

L' image de la Croix

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 788
mijn lijf, genageld aan de schepping kruist zich naar vieren, verbeeldend de levendige beweging de arm ter rechterzijde draagt de last van sterven in ons aardse niet te vermijden soms gericht om inzicht te verwerven vaak ook het onbegrijpelijk lijden de linker kent de vreugde de zonnestralen in de ogen van een kind de schitterende…

Wanen

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 872
liep hooghartig naar de lucht te staren maar zag dat ik notitie van je nam jou zo te zien maakte mijn benen lam het liefst wou ik me aan je zijde scharen om je voor alle wanen te bewaren je afgewende blik wierp snel een dam ook deze keer liep jij me weer voorbij Want je gekwelde geest wil blijven zwerven hij liet de sterren in je ogen sterven…

Vijf - Vijf - 2006...

hartenkreet
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.035
Een dag zoals alle andere dagen waarvan er zo veel zijn Toch lijkt deze dag langzaam te vervagen Men wil niet meer gedenken, alleen maar klagen De vrijheid wordt als begrip zó klein Een enkele vlag gehesen als symbool om deze holocaust nooit meer te ondergaan Nooit meer opgejaagd als ratten in het riool Sterven van de honger, een moord voor…

Spinalonga

hartenkreet
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.250
De boten doorklieven het mediterrane water Aan boord mensen die ten dode zijn opgeschreven Verbannen naar het eiland van grafstenen Hier moeten zij tot de dood met elkaar leven… Als vee worden zij bij elkaar gedreven door de poort van verlatenheid In een eenzaam lijden zullen zij sterven Tranen schreiend in bitterheid… Langzaam wandel ik…

leven is verbijzonderen

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.173
jaren minder algemeen te antwoorden zuigen eten lachen kruipen lopen leren ja te antwoorden met twee woorden of als nee gevraagd is nee altijd met fatsoen op je tronie te trouwen in de wolken je werkt in het vertrouwen dat je ongezien aan een toekomst voor je kinderen helpt bouwen leren zelf te leren denken god in je laten sterven…

heden ten dage

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 757
naar vaste bodem lijkt het dat ook ik ga schuilen om mijn ziel weer te ontwaren niet dat ik in de vroege mist geheel zal opgaan ook in mij is een terugtrekkende beweging een tocht naar binnen waar in afscherming de dood rijpt naar winterse termen en mijn gedachten doelloos zullen zwermen een herhalende tred van groeiend sterven…

Vinden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 514
smart dringen in rustloze dromen waar telkens het lot wordt getart bottende, bloeiende bomen symbolen van eenheid en kracht fluist’ren van dat wat gaat komen levenslang, en al eeuwen verwacht spiegels van wedergeboorte zien schimmen van ooit en weleer en parels in talloze soorten hereniging scheppend tot meer lachend naar leven en sterven…
Maanjuweel25 november 2008Lees meer >

Derwish

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 597
voeten elk werelddeel, ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht, deelt met iedereen haar serene vrucht, in elke wenteling, wordt de aardse tucht vermeden, draait bomen, groene heesters uit de grond, baart geurende bloemen uit haar mond, als voorspel op een mondiaal gerucht, wat steeds zal gisten, in vele onbegrepen twisten, de dans zal sterven…
pama6 januari 2009Lees meer >

Rozenknop

poëzie
3.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 5.853
Liefde, hou me lang verborgen 't Schroeien van uw pracht'ge gloed; 't Is de passie van het zonne-zoenen, Die een roze sterven doet... ------------------------------------ uit: Vondelingskens (1920)…
Alice Nahon9 februari 2026Lees meer >

de laatste foto's in Auswitz

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.214
uniforme onwezenlijkheid zijn alle emoties verstard dan opeens dat ene meisje met haar witte hoofddoek een ontluikende bloem pijnlijk mooi in smart straks verbrand als vuil of ze ooit gelukkig was droomde ze van haar prins nooit zullen we ’t weten meisje met je bange ogen je naam blijft een geheim je blik spreekt over angst het sterven…

Blonde Tarantella

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.363
verbijsterd door je bergachtige passie bevrijd uit je omklemmende tederheid verenigd door uitputtende liefde opgewekt door je lieve woorden uitgerust door ontspannenheid gemarteld door je afwezigheid gekweld door pijnlijke prikkels verlaten door je havenloze schip vergeten door je dolende gedachten verraden door je vroegtijdige sterven…

In Memoriam Matris (Obiit 1.III.95)

gedicht
2.4 met 82 stemmen aantal keer bekeken 33.188
.' De lente kwam, een lente later zou ze sterven. Maar ze zei: 'Ik zou zo graag gaan lopen, lopen door de regen, al die druppels op mijn gezicht.' De zomer was voorbij, voorbij. Ze zei: 'Die appeltjes rook ik zo graag, vooral wat in het gras lag, in de grote tuin van mijn pa.…

Het verdwenen dorp

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 602
verliet maar voelt als gister De dorpsklok in m’n geest staat stil al die tijd voor mij verandert niets Er is niemand die ik ken ben vreemdeling in de straat waar ik geboren ben Als ik lang stil sta voor mijn geboortehuis slaat een waakhond aan Waar is m’n dorp gebleven dat opduikt in`t geheugen al die mensen zo vol leven Sterven…
Custor26 juni 2009Lees meer >

Een zoon van niemendal

gedicht
2.5 met 81 stemmen aantal keer bekeken 30.773
Sterven was het snelste wat je deed: van zoveel vlees had ik verwacht dat het kilo per kilo overleed met veel vertoon en variété. Een stuip volstond en dat was dat. Je lichaam was je lievelingsplek. Het kon heel stijlvol vadsig zijn. Je ging alleen om te bewijzen hoe het gelijk van vaders is en hoe het ongelijk van lijken.…

stilstand

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 581
Buiten is het grijs in de lucht en grijs op straat, het dreigt te gaan regenen maar dat doet het toch net niet. ik zou kunnen Sterven, want melancholie wordt me teveel haast, de bladeren draaien dol, tollen over de ver- laten straten. Nog één regel Dan, en ik wacht gelaten op een zin, op een donderslag die me wakker schudt.…
c. paris2 december 2009Lees meer >

Zeker weten?

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 748
En dat er na dit leven niets meer is Geen hemel, en ook geen verrijzenis Wanneer wij zullen sterven vroeg of laat? Nee, heel zeker weten we het allemaal niet Toch mogen we geloven dat God bestaat En heel de schepping daar mee is gebaat Eens hopen we te zien wat het oog nu niet ziet.…