2384 resultaten.
Je prie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
357 Je prie
Je prie dans a nuit
Voor hen die ik lief heb en heb liefgehad
Dat dat gevoel mag blijven
Je prie dans a nuit
Voor hen met een verscheurd hart
Dat hun hart de liefde weer mag vinden
Je prie dans a nuit
Voor hen die het moeilijk hebben
Dat het hun beter mag gaan
Je prie dans a nuit
Voor hen met verdriet
Dat ze troost mogen…
Deze lieflijke uren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
431 Het onmogelijke biedt mogelijk troost:
Morgen en alle dagen jongzijn, beminnen.
Steeds opnieuw: fris de droom beginnen.
Tot tussen deze lieflijke uren, onvoorspelbaar
waarheidsgetrouw een serpent, vies geschubd
onder de stolp, als toentertijd met valse kop
geruisloos tussen ‘t gebladerte opwaarts gluipt.…
Wat blijft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
223 Niet als een troost die alles oplost,
wel als hun handen in de jouwe,
als wat zij zeiden,
als wat jij voor hen bent geweest.
De muziek is niet verdwenen
omdat je haar niet meer kunt horen.
Soms vindt een melodie haar weg
van binnenuit: een maat, een regel,
een lied dat jou nog kent.
En dan de verhalen die je schreef.…
Waar het tij mij vindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 Uw lach blijft even drijven in het uur
als een hoofd dat troost zoekt tegen mijn schouder.
Toch gaapt voorbij de drempel een lege spelonk
midden in de zon.…
Wie zegt me dat
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.336 Dat je me troost, ontdoet van de pijn,
en me laat huiveren van het verlangen.
Ik zal liefde nemen, en de liefde geven,
de draad oppakken, de draad van ’t leven.
Vallen, struikelen, wankelend verder gaan,
en met een hart vol twijfel stil blijven staan.…
't L A A T S T E
poëzie
3.4 met 22 stemmen
4.688 Hoe blij en is ‘t gedacht niet, als
ik neerzitte ende peis,
u volgend waar gij loopt op uw
gezwinde wereldreis,
dat, zondig en allendig als
ik ben; geliefde kroost,
uw stem, waarin geen zonde ‘n zit,
misschien een ander troost;
uw stemme kan verblijden, schoon
hij droef zij die u miek;
uw stemme kan genezen, zij
uw Dichter nog zo ziek;
uw…
Voor liegen een tien.
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.302 Troosten deed ik jou, met al mijn ellende,
Omdat ik dacht, dat ik je kende.
Ik gaf je de liefde, waar ik om vroeg,
Maar dat was in jouw ogen, niet genoeg.
Een vent met kanker, dat was raar,
Nee, even geen liefde, laat nu maar.
Ik beloofde, je eeuwige trouw,
Maar dat is iets, wat jij niet wou.…
WELDADIG ZONNEWEER
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.882 Weldadig zonneweer,
hoe lang heeft ons verlangen
gewacht naar uwe troost,
geveterd en gevangen
in ‘s Winters lastigheid!
Zal ‘t zomer zijn voortaan,
of zult ge, wederher
al, zonne, u duiken gaan?…
AAN GUIDO GEZELLE
poëzie
3.8 met 43 stemmen
5.357 Daar weet geen één de stille troost,
Die door m'n kale kamer bloost,
‘t En is geen zonlicht van de Oost,
‘t En is geen lief dat kust en koost...
Het is een oude beeltenis
Van hem, die schoon van eenvoud is
en prachtig droeg z'n droefenis...
Gezelle... m'n goede Gezelle!…
Gestoeld op een Maatschappelijk werkster
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.673 Daar zat ze dan op een vraag- en klaagstoel,
Een wat moet ik nou doen, bla, baal bank
Verplicht als dank
Sociaal, maatschappelijk verantwoord werkeloos
Ook volgens mevrouw Troost
Er was van alles loos.
Chaotisch, troosteloos en mijmerend
Ging ze haar verhaal doen.…
Heel even weg
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.731 Als je grote zus moest er zijn
je beschermen tegen pijn
je geruststellen voor de toekomst
je vangen als je viel
je troosten wanneer je huilde
want je.. je was nog maar 4!…
De late chariten 2
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.338 om uwe borst die leed de pijn van voedend heil;
Aan u, aan u vooràl, die buiten zelf-misleiden,
uw star vermogen mat aan de eige' onroerbaarheid:
schoonste, dewijl ge zelfs om schoonheid niet zoudt lijden;
hoogste, dewijl ge zelfs u-zelve onreikbaar zijt;
- Veelvuldige, die 'k, bang voor hopen en verlangen,
wou steunen als een man en troosten…
Herinneringen van een kind
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.469 De liefde voor muziek die hij me meegaf
die nog na zoveel jaren mij behaagt
troost mij zoals de Herder met zijn staf
dan voelt het even weer of zijn muziek mij draagt.…
Weldadig zonneweer
poëzie
3.9 met 8 stemmen
3.956 Weldadig zonneweer,
hoe lang heeft ons verlangen
gewacht naar uwe troost,
geveterd en gevangen
in ‘s winters lastigheid!
Zal ‘t zomer zijn voortaan,
of zult ge, wederher
al, zonne, u duiken gaan?…
Sta bene.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.794 Ziedaar een trots, waar we onze troost bij zoeken.
Nu ja; die predikant staat hier of daar,
En onze kunst en wijsheid staat in boeken.
't Is alles even staande, als een pilaar.
Wij hebben staande jassen, staande broeken;
‘Die rok staat goed!’ In Frankrijk zou het zijn:
‘Mais cet' habit, mon cher! vous va très bien.’…
Geen spijt
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
800 Vaak machteloos aanhoord al kon ik helaas weinige troost schenken
Ik brand vandaag nog een kaars voor jou; bekjes vielen open.
Tranende ogen twijfelden, merkte ik zo goed, waren even niet mee
- Mevrouw, u bent te goed voor deze wereld - was de gestamelde respons.…
'T LAATSTE
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.425 Hoe blij en is 't gedacht niet, als
ik neerzitte ende peis,
u volgend waar gij loopt op uw
gezwinde wereldreis,
dat, zondig en ellendig als
ik ben, geliefde kroost,
uw stem, waarin geen zonde 'n zit,
misschien een ander troost;
uw stemme kan verblijden, schoon
hij droef zij die u miek;
uw stemme kan genezen, zij
uw Dichter nog zo ziek;…
Gewoon dat beeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Soms voelt het bijna als een soort troost ten alle tijd
alsof het firnament buiten 't gevleugelde ook ons begeleidt.
De zee een spiegel vormt waarin je jouw beeld kunt zien
je kapsel mag fatsoeneren als je dat zou willen bovendien.…
Herfst en Corona
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
557 virologen spreken over nog zes harde maanden
herfst en winter brengen nog andere virussen aan
wij moeten met z' n alen er tegen ten strijde gaan
de zorg voor onszelf en elkaar houdt ons staande
de tweede golf komt als een vloedgolf over ons heen
wil het virus nog meer graaien dan de eerste keer
wie zal dat lijden, pijn en verlies kunnen troosten…
LIED VOOR TONGEREN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
716 Je zegt, dat zo n land bestaat
van genade en geen verraad
het land waar ik troost vond en metterdaad
voor elke strijd die ik streed en al te zeer heb getracht
waar de Koning komt en het offer is gebracht
Roep-'t uit waar je bent in huis op straat, loop langs de paden
in dorp, stad, havens, langs kaden
't-is een land van goeden en geen kwaden…
Tranen
hartenkreet
5.0 met 210 stemmen
1.082 jouw stem
Veilig en vertrouwd
Zo lang al dat ik jou moet missen
Bijna achttien jaren
En ik mis je nog steeds
Iedere dag
De rest van mijn leven
Je energie voel ik bij me
Je draagt me nog steeds
Zoals je deed
Toen ik pasgeboren was
Met zorg
Liefde
En eindeloos geduld
Totdat ik moe gehuild stil
In je armen lag
Je troost…
Filters
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Ik troostte haar en zei
dat hij er wel iets van maken zou
hij was immers kleermaker.
En zij zei, ‘kost maar vijf euro
zonder porto, begrijp je dat, uit China?’
Zij zou Groen links schrijven,
haar partij,
vanwege domme grote doos,
had toch door de brievenbus gekund!
Ik pakte de lappen in weer.…
In het licht van de kerstnacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 Een luisterend oor of een woord van troost,
is meer waard dan waarop officieel wordt geproost.
Op deze avond, zo hoopvol en zacht,
vinden we kracht in de stilte van de nacht.
Moge de kerstster ons de richting gaan wijzen,
terwijl we gezamenlijk door de tijd blijven reizen.…
adres vergeten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
175 gekreukelde grauwwitte bladzijden uit onze
vroegere correspondentie probeer ik vochtvrij
te bewaren in een doos met andere brieven
het zijn ongecontroleerde emoties verdwaald
op zoek naar pure troost tijdens nachten van
intieme waanzin samengevat in zoete ernst van liefde
eenvoudige opgeschreven kale feiten over de
kleuren van bloemen en…
Onleesbaar klaaglied
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
726 Want zo vergeten is een gezegende vloek
Maar een leesdorst heeft me van leven weggedreven
Mijn lippen zijn jou ontwend
Zwarte vingertoppen
Bleven te vaak haperen aan ezelsoren
Hoe ik ook roer in de ziel
Als een geletterde randdebiel
Het raakt jou zelden
Je vangt nog geen glimp op
Van dit banaal taaltalent
Het vermelden niet waard
De troost…
Galathea
poëzie
4.3 met 16 stemmen
8.574 Galathea:
Nu, adieu, mijn troost en blijft gezond.
Wil mij nog een kusje geven,
Och mijn leven!
Jont mij nog een kusje van uw blije mond.
minnaar:
Och mijn leven, kom ik 't avond weer?
Galathea:
Och mijn moeder mocht het horen
En haar storen,
Och zij mocht het horen - maar komt even zeer.…
Zo nu en dan komt er een lichtstraal boren
poëzie
4.2 met 16 stemmen
6.174 wijken, -
zo nu en dan…
‘k Heb nog enkel sombere gedachten,
ik heb niets anders dan mijn welkend lijf,
toch straalt er in dit duister verblijf
een zweem van licht, na lang, geduldig wachten
zo nu en dan…
Mijn ligplaats is op glibberige stenen,
de kerker-wanden zijn zo hard en klam,
maar somtijds was het toch of iemand kwam,
die mij wou trooste…
De doos van Dora *)
gedicht
4.4 met 94 stemmen
11.329 Een mensenleven kent sindsdien zijn loop
met veel ellende en als troost een restje hoop.
----------------------------------------------------------
Gemaakt voor een expositie in galerie Noord in Groningen.
[*) Verhaal uit de Griekse mythologie, met vele varianten, Doos van Pandora: bagage van de eerste vrouw op aarde, door haar geopend tegen…
Mijn pijn
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.566 haar weer staan
je kijkt in haar ogen
En dat wat je ziet
dat wil je niet geloven
De pijn die je ziet
is het enige wat telt
Dat wat je voelt
Dat wat ik je vertel
Je wilt het laten stoppen
je ziet dat ze lijdt
Want je ziet in haar ogen
daar zie je de strijd
Ze weet niet wat ze moet doen
ze wist het niet meer
Je wilt haar troosten…
Vlokkige Pracht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
922 welk ik zo begeer
traande ijzig langs mijn pols terneer
Eens rein en volmaakt
zo puur, en zo naakt
is nu slechts een vloeiende spiegel
Mijn keten niet vast
door 'n sneeuwvlok belast
welk tot mijn conclusie
slechts was een illusie
en mij verlaat in innerlijke ruzie
De roodvlamme fikken
die innig hout likken
geven mij een geveinsde troost…