2537 resultaten.
Osmose ?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 verlaten moest,
dauw gedempt op aangeboren spiegels
van de ziel, het was een nieuw gezicht
te zien, een schoonheid die geen twijfel
overliet van kwetsbaarheid, de
beeltenis van een aarzelende osmose,
wat stromen ging in een gedicht, een
vrij gebied onttrokken aan de strijd,
ongeremd waarmee je uiteindelijke
schaduwen met je vlinders…
Slapend kind
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.137 Slaap, kindje, en droom van vlinders en van rozen,
Van 't wuivend woud, waar blijde vogels kwelen
Of van de pop wier wassen koontjes blozen!
Eens zult ook gij, die thans nog droomt van spelen,
Een kroon van doornen om uw voorhoofd voelen
En, bitter wenend, op uw leger woelen.…
Gouddraden,
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
556 Voeding met ambrozijn,
zonder ooit de geuren van
jasmijn te hebben verloren,
waarin hun voorgangers zich
hebben ingespannen, honing
vanuit de nectar waarop de
zon ze spinnen liet tot vlinders
uit een cocon van ongeloof.…
Herfstregens op het Dodenhof
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
812 Waar vind ik nog de glimlach van steile bloemen
bloeiend naar die ene ranke vlinder?
Voor jou boog ik zo diep
- voor de dromen in jouw mooie blik
Laat mij nog eenmaal in jouw hart gedijen
sluit mij in met tederheid
- voordat de herfstregens kletteren op mijn Dodenhof…
Druiven aan de horizon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
484 Lokroep van late vlinders uit het
aardse heem, op transparante vleugels
van glas , vertellen hun intiemste verhalen
aan de moerassen van de waterplas,
door ervaring moe gestreden door
de doornen van de tijd.…
lente groet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 lente groet
bloemen bloeien overal waar je kijkt
de winter hebben we achter ons gelaten
lente brengt beloftes
geliefden met vlinders in hun buik
de natuur komt tot leven
alles draagt kleur, onder
een strakblauwe lucht worden mensen
vrolijk en blij, de winter is
eindelijk voorbij.…
Mist in de ruimte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 Gedempte stemmen die
zij wilde doen weerklinken
uit een gelinieerde schrift
van kristal verpopte vlinder
gedroomde aanzet tot
een nieuw begin in een
aarzelende kus in een zin
de lippen stijf gesloten
verdooft het denken.…
Damhertentragedie
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
512 Voorstanders van deze massamoord komen op
voor de insekten en de vlinders, die door
de damhertenpopulatie moeten inboeten, wat
niet echt valt te bewijzen.
Sinds wanneer zijn bloemetjes belangrijker
dan edele damherten? Waarom hadden de damherten
tijdens de zitting geen stemrecht?…
Aggy.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.747 En vlinders daartussen,
En grappige mussen,
't Kopje op de grond of zij grond willen kussen.
Zij - in àl kijken en wondren er vóór.
Heel hoog òp nu haar hoofdje klein;
Beweeg der voetjes..... Een àlverblij'n
Waarheen die gaan langs het licht gelover;
Gans haar slank gestaltetje over
Tover
Van lenteschijn.…
Hij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Hij haalt mij terug uit mijn schulp,
Ik weet zeker dat ik eruit kom met zijn hulp,
Hij is degene die mij vlinders in mijn buik laat voelen,
Terwijl ik dacht dat het maar een fantasie was en nu weet ik wat de verliefde paartjes ermee bedoelen.
Met hem kan ik lachen om iets wat totaal nergens over gaat.…
Haar 2 de leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.203 Bloemen, vogels en vlinders
vleien zich rustig neer.
De wereld van belangstelling
ligt weer aan haar voeten.
Ze kijkt weer iedereen recht in de ogen,
net zoals de tijd van toen.…
Blijf ik toch dat wezen…?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 zich liet verpoppen maar van
zijn vliezen werd bevrijd
door de trommels van het seizoen
schenkt de zon als zijn eerste boreling
terwijl de natuur nog slaapt, verwoord
in het voorjaarsdons op mijn gezicht
schreeuw ik me los, verlos me als een
leeuwerik in een jubelende gedicht
waarin de levenslijn zich langzaam
opricht in jouw vlinders…
Complete stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 Het heelal leek alleen nog uit jou en mij
te bestaan en er fladderden vlinders op en
neer vanuit onze harten, dacht ik, want in
feite fladderden ze alleen vanuit mijn hart.…
Lente in de Vlaamse ardennen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 Ontluikende bloemen
Vlinders zo schattig
gaan elkaar zoenen
De lente is prachtig
De vogeltjes zingen
En maken hun nest.
Ze paren en zingen
De natuur doet de rest.
Lente zorgt voor blijde stemming
Maakt een gevoelige snaar in ons los
Geeft ons blijde verwenning
En spreid magie over ’ t bos.…
Huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 We dwaalden om te vinden
met z’n tweeën alhoewel
we apart vertrokken waren
we raakten elkaars harten aan
een geur overgaat in geluid
gecomponeerd tot een fragment,
zinnebeeld als decor op het
fluwelen doek van de nacht,
we zochten naar duizend
vlinders van lichtzinnigheid,
vonden die in de magische
paringsdans van elk…
Laat het meisje glimlachend poëzie schrijven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
442 weemoed daalt met de zon vreet aan mijn huid
kleurt de luchten rood wandelend langs het water
broos en blauw besnaard muziek van klaprozen
eenzaam in een bos vol met vlinders roep ik je naam
zie je niet waar politci de aarde dragen de
slaven van aardse macht, mijn liefste lief
ja ja zo... is de antipode penseel met engelen haar
in Zijn hand…
Zo dichtbij en toch zo ver van mij
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
593 Van een poëtische 'Ik hou van jou' tot pathetische
'Vaarwel', het zijn allemaal mijn herinneringen fladderend
en vlinderend door de ruimte en met de tijd mee, opgeslagen als
momenten om niet meer te vergeten, zo dichtbij en toch zo ver van mij.…
Lucht om weer te dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
430 Als we nou eens met z’n allen
heel hard zouden blazen,
ik bedoel:
één zucht kan een vlinder laten draaien
aan de andere kant van de wereld,
dus ook in het Midden-Oosten.
Misschien moeten we bij onszelf beginnen,
thuis en bij de Oostgrens,
alles laten doorwaaien op eigen adem
om onze vrije lucht terug te krijgen.…
Wat doe je met mijn essentie?
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
332 en de donsveren
tussen het pluche
van de marmeren
banketbakker
zo vaak afgewezen
omdat jij volwassen bent
en ik in mijn hart een kind gebleven
aan de wereld vast in de natuur
omdat daar mijn stem ligt
mijn ziel en mijn vermogen
een vriendschappelijk verschijnsel
dapper spelend met de wind
Wat doe je met mijn essentie
laat je vlinders…
Vlindergrond
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
480 achterbleef
de ongepolijste slagregens
onuitgesproken woorden dwalen
zoekend en smachtend door jouw straten
nog steeds die echoloze ontsteltenis
heel jouw stad smeekt om antwoorden
eigenlijk ben ik het zelf
die een gebouw niet wist op te richten
zelfs geen gedenkteken
of een zuil van herinnering
jij kon zelfs grond laten leven
en de vlinder…
vogelvlucht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.024 regenboog
voorbij de populieren
de jonge aarde fris en groen
de ranke rozen vermiljoen
en roze gladiolen
de zonnebloemen in het goud
het koren waar een iris blauwt
en purperen violen
de lelies wit de tulpen rood
en alles wat er maar ontsproot
aan kelken en aan klokken
de krokussen in paars en geel
de anemonen van fluweel
die vele vlinders…
Vaarwel aan 't woud
poëzie
2.8 met 22 stemmen
3.141 Vaarwel, vertrouwlijke eenzaamheid, en koor,
En kleurig heir van vlinderende bloemen,
En, dáár in 't groen, gij, ogen, blauw van gloor!
Gij hebt mij God het Leven horen noemen, -
Gij kent mijn hart, en weet wat ik verloor....
't Verloorne zal naast ú voor 't ziels-oog doemen!…
spinsels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.450 als hij haar aankijkt
dan voel ik ‘t
dan voel ik ‘t
de stenen
de zwaarte in mijn buik
waar vogels vlogen en vlinders dartelden
als hij haar handen vastpakt
dan voel ik dat
dan voel ik dat
de takken
die groeien in mijn hoofd
als lange vingers die de ruimte vullen
vullen tot de lucht op is
spinsels
ik maak daarmee mijn labyrint
de…
De kracht van licht
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.983 Betoverend oneindig fel licht
Laat mij vrolijk fladderen
van bloem tot bloem
Als een vlinder zo vrij wil ik zijn
En in gedachten heel dicht
Bij jou mijn lieve zoon
kon ik je nu maar slechts heel even
heel dicht tegen mij aandrukken
dan zou ik nu zoveel liefde voelen stromen
krachtiger dan de ergste stormwind
maar jij bent…
Mierzoete betrekkelijkheid
netgedicht
4.5 met 44 stemmen
1.086 Die tekent met een zoete streep,
een vlinder of een gekke bek,
een flesje of een orchidee,
een vogel of een hartje.
Hij lijkt met alles zo tevrêe:
met zijn gevonden kwartje,
met zon maar ook met regen,
met zomer, winter, dag en nacht,
hij komt dat alles tegen
en heeft daarbij nooit nagedacht,
wat hem dat alles brengen zal.…
Een middagslaapje
poëzie
3.9 met 8 stemmen
1.908 ' een plekje dicht in't hout
En vlije zich tot rusten
Een peluwtje van mollig mos
Een kussentje van varen
En een gordijn van blaren
Geeft zoete middagslaap in't bos
De hemel van het ledikant
Blinkt prachtig blauw door't lover
De heesters slingren om de rand
De bloesem hangt er over
Het koeltje fluistert met de vliet
De dart'le vlinders…
Tunnel
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
826 Mijn keel is als een donkere tunnel
Die bij elk woord het licht weer dooft
In glibber en in ruwe natte wanden
Alsof mijn strot de woorden niet gelooft
Gevoel heeft zeker niet ontbroken
De harten tollen in mijn bezig hoofd
Rondom mijn navel fladderen vlinders
Zoals hun pop mij had beloofd
In duizenden zoete lieve woorden
Worden mijn harten…
HAIKU
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
567 Herfst kleurt de bomen
Het groen wordt rood bruin en geel
een blad zweeft omlaag
Peppels in gelid
groeiend langs rechte wegen
deinend in de wind
Vlinder kust een bloem
vleugels trillend in de wind
een mens ziet het niet
Een leeuwerik zingt
hoog bij de blauwe hemel
zijn lied klinkt op aard
De dageraad gloort
op de drempel van de…
Morgen?
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
583 Morgen, als het lente wordt
zal ik naar bloesem
de vlinders sturen,
zal ik lachen naar mijn
autochtone overburen.
Morgen, als het lente wordt
creëer voor elke bonte specht
een eigen nest waarin
hij zijn masker legt.
Morgen, als het lente wordt
zal ik de winter prijzen
om een zon te schenken
in het glas der wijzen.…
Vlinderloos
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
647 Altijd maar
die gecultiveerde eenzaamheid
en het gemak waarmee mensen
opzij worden gezet
weemoedige dromen
alleen maar verlangen
in zoet duister tastend
zijn plicht niet verzakend
als een eenvoudige heer
met verstand van zaken
eigenlijk kan hij
geen vlinder meer zien
alle vleugels leeg gelezen
in het oog van de nacht
verwijdert uit…