2736 resultaten.
7 exitstrategieën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 “eindelijk slaag ik er in
om de kleur van jouw
schermblauwe ogen
te onthouden.”
6.
zij respecteerde naar de letter
de voorgeschreven omgangsafstand,
maar heel haar lijf zat vol
met ingebeelde illegalen.
7.
foto’s van de privéstranden
onthulden hoe de elite er
schaamteloos flaneerde:
met naakte mond
en hand in hand.…
Alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Ik moet in mijn eentje
de eindeloze treden tellen
tot ik eindelijk buiten sta.
Geen arm die me begeleidt
bij het afdalen tree voor tree,
de trap laat zijn einde niet zien
een eindeloze reis naar benee.
Maaiend met de armen
om wat was vast te houden,
grijp ik in de leegte.…
GROEN LICHT
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
609 er gepleit,
ik blijf de droommens behagen
berispt door de chaos en de storm
terug naar het begin
de eeuwige rivier
op zoek naar de zee
de mens bestaat in zijn droom
van hoop en dood
keer op keer mag het geluk aangereikt
of gevonden worden, steeds overeind
komend, al is het schaars gekleed
geen verzet,
geen noodzaak tot actie,
eindelijk…
Geen Heilige, Geen Demon
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 Maar met ogen die eindelijk zien.
Mijn vleugels zijn zwart nu.
Verbrand aan het licht waarin ik geloofde.
Ze slepen achter me aan,
soms
— sleuren ze mij mee.
Ik heb de hemel niet verloren.
Ik heb hem doorzien.
En als ik huil,
huilt de lucht met mij mee.
Maar mijn tranen
veranderen stof in bloemen.
Ik ben geen demon.…
denkend aan…
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
287 huis kon
weer warm eten bij de buren
dat gelukkig te wachten stond
en de basketbalballonsurprise
beplakt met krantenslierten
vol lijm
(uit reuzenverslindershanden)
begon zelfs ontzaglijk te lijken
(in niet-overdrachtelijk zin)
op wat het eindresultaat
in mijn hoofd moet zijn
-wat blijkt te werken
dus vlug knus voor de buis
eindelijk…
Stilte na de drift
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
473 maar voor zachtheid
want zachtheid
vraagt meer moed
dan slaan
of schreeuwen
ik heb geleerd
niet te antwoorden
op elke storm
die in mij begint
sommige winden
moet je laten waaien
tot ze zichzelf
vergeten
en als er dan
plots
rust is
niet verdiend
niet veroverd
maar gewoon
gevallen
zoals regen valt
weet dan
dat je eindelijk…
Slaappillen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
363 Als het eindelijk zachter wordt,
in dat korte moment waarop ik denk
dat ik morgen misschien
alles anders doe,
alles begrijp,
alles draag —
Lacht de nacht terug.
Die kent dat soort leugens.…
Tussen oud en nieuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Om deze bezinning, die in de koude nacht eindelijk werd gevonden,
Door het hele komende jaar in onze harten blijft verbonden.…
Tussen Tijd en Stilte
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
302 Soms dient de tijd voor even
tot stilstand gemaand te worden,
zodat rust en vrede eindelijk
niet meer door ruis worden bestoven.
Wanneer inzicht mij tegemoetkomt,
tegen elke verwachting in,
kan ik de last van de wereld afwerpen
en weer in mijzelf geloven.…
Diner
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
342 sidderen
zo zien we niet meer wie ze was
geveld zoals ze is ontdaan
van de lellen aan de vleesnek
kop en kont al afgedaan
Smul maar er komt nog zoveel aan
de kweekzalm nergens meer in zee
die is vanmorgen doodgegaan
die leeggeviste zee liet na als bijvangst
een overmaat aan bruinwiersla
voor bij de babi pang pang
Dan zijn er eindelijk…
De kracht van verbondenheid
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
128 In het zachte midden
van een oprechte ontmoeting mag
kwetsbaarheid landen als licht op water, waar wie
zwaar droeg eindelijk de ruimte vindt om weer vrij te ademen.
Wanneer een stem zich
voorzichtig opent en de ander luistert
zonder te zoeken, ontstaat een veld van diepe
afstemming waarin harten bewegen zonder haast of oordeel.…
Voetafdruk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
143 Pas in die vergankelijkheid
zal ik eindelijk voelen wat ik denk.
.
Nu de storm in mijn hoofd is gaan liggen,
blijft er slechts een ijzige stilte over.
De aarde ademt door, traag en onverschillig,
terwijl de klok de laatste uren weg tikt.…
Ongeschreven
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
242 In het hart een stem
onhoorbaar, maar vol van kracht
waar liefde stil leeft
Er ligt een ongeschreven taal diep verscholen
in kamers waar het ritme eindelijk rust,
een zachte ademhaling na de zware storm
die alle twijfel langzaam uit het donker draagt.…
Winterpunt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
541 De winterzonnewende is aanstaande
's Nachts reikt de zon tot haar ultieme punt
Dan staat zij stil in het
solstitium
Waarheen de weg liep die 'k
naar jou toe baande
De langste nacht, de minste
daglichturen
Heeft zij het op de wintervorst gemunt?
Verwacht dit jaar geen al te grote stunt
Van koning winter, ook als 't had gekund
Want…
In den vreemde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
335 Ik ridderde mijzelf
en ging uit huis
om het onbekende
tot het mijne te maken
Beducht voor gevaren
trok ik steeds verder
hopend op een hand
en op de geruststelling:
Blijf, hier ben je veilig
hier is een plek voor jou
een eigen plek
geen nis in een van de portalen
waar je een vreemde blijft
voor de gezanten en de raadgevers
Je hoeft…
De Groene Reus
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.143 Wachten maar tot die beroemde dag,
wanneer de Opperrechter eindelijk zegt:
Nader. Ik spoel jouw goor geweten met pek.…
De lange weg
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.280 Toen 't eindelijk, wat duizelig nog
en ondanks alles, aangeslagen,
wankelig op mijn benen stond,
zag ik de zon, de bomen en de bloemen,
ik rook de zoete geur van leven
en hoorde 't kleurrijk vogellied,
de wind neuriede het refrein
en wiegde 't beukenblad,
voorzichtig, op de maat.…
AFGHANISTAN
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.040 wanneer de wrede bommen en de mijnen
haar land gewelddadig teisteren, elk dag opnieuw
minstens duizend doden sterft ze, elke dag,
voor haar kinderen, onschuldige kleuters nog,
die niets begrijpen van bruut en donderend kabaal
terwijl haar hart hevig wringt en bloedt,
vertelt ze met haar zachte stem steeds verhalen,
totdat haar kinderen eindelijk…
chemokuur
hartenkreet
4.8 met 55 stemmen
4.733 Eindelijk na de zesde kuur
weet ik wat de chemo doet beperken
Wat iedereen ook probeert en zegt,
je zal het toch alleen moeten verwerken
Alle ongemakken zijn dragelijk voor mij,
Als ik de anderen vergelijk met een kuur
Enkele zullen het zeker niet overwinnen
Hun gevecht en leven verandert ieder uur.…
De merel
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.581 Waarvan ge zingt en tiereliert,
Het Leven is 't dat zegeviert
Over wat dort en sterft;
De blijheid is 't die sterk en trots
Verzelt de zuivre liefde Gods,
Die nooit het hart meer derft
Dat diep en droevig heeft gesmacht,
Dat weemoedskrank hem heeft gewacht
En riep van uur tot uur,
Totdat in een verstilde stond
Het eindelijk hem wedervond…
Rebus in de bus
gedicht
3.5 met 45 stemmen
14.498 Ik zat en luisterde en zag het aan
eerlijk gezegd en tegen beter weten in
verwachtend dat nu eindelijk 'De Zin'
zichzelf in deze bus zou openbaren
van al die raadselachtige aanwezigheden.
Maar nee - natuurlijk nee. De enige conclusie was:
ik houd van mensen in een bus, ik houd van gras
en lucht. Ik rij van Groningen naar Roden.…
THUISGEKOMEN
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
802 Langzaam loop ik naar huis
er is rust over mij gekomen
ik weet de wereld is mijn thuis
eindelijk ben ik thuisgekomen.
Klaas van Eijbergen…
Afsluiten
hartenkreet
3.4 met 25 stemmen
2.797 raar
Ik voelde niet echt de kriebels in mijn buik
Het werd niet wazig voor mijn ogen
Maar als ik het wel eens over hem had
Zou je dat denk ik niet geloven
Het is daarom goed dat dit gebeurde
Al is het best even verwarrend voor mij
Ik kan mij gevoelens nu wel
Echt eens gaan zetten op een rij
Nu kan ik het af gaan sluiten
Nu heb ik eindelijk…
de kadans der duizenden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
930 duizenden voeten galmen in de nacht
verschrikte ramen daveren bij hun naderen
trachten zich te ontrukken aan hun sponning
in een roes ongeremd mee te marcheren
beginnen mijn benen onbedaarlijk te trillen
vurig gegrepen door die vreemde kadans
vertrappelen onbeheerst mijn gekoesterde rust
tot ik eindelijk het verzet moe soldatesk vertrek…
Inktvlekken
gedicht
2.6 met 53 stemmen
12.305 Hun buren zijn andere doden, eindelijk veilig, zij hebben geen mond of een
kaarsrechte rug.
----------------------------------------------
uit: 'De verleden tijd van vrede', 1997.…
Niks uitzieken !
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.483 Denk ik eindelijk
iets exotisch onder de leden te hebben
zegt mijn dokter, die ik belde
en mijn klachten aan vertelde
dat ik het gewoon maar goed uit moest zieken
Ik snap er niets van
zieke kop
pandemie
en hij hangt op
Uit moet zieken - uit moet zieken ?
Ik dacht het niet - jij stuk verdriet !…
WIE SCHRIJFT, DIE BLIJFT
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
677 leven
acceptatie van mijn ouderdom
er mee leren omgaan
het verleden speelt een grote rol
veel is er om over na te denken
herhaling in optima forma
steeds weer in dezelfde volgorde
kan ik het dan nooit doorbreken
dit is dus het leven dat doorleefd wordt
het gewone besef wat ieder doormaakt
ik kan het uiten om daaruit steun te krijgen
eindelijk…
zoveel melodieën in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
722 vol vertrouwen leerde ik de kunst van het verhalen
maar het schrijven vertelde mij niets
ineens zàg ik mijn passie …
ze was er eigenlijk altijd al geweest
op een dag sprak mijn lichaam zijn eigen taal
ik danste, niet in het minst verlegen voor andere ogen
Eindelijk had ik mijn talent gevonden
mijn lichaam gaf me alles wat ik zocht ……
lento
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
866 muziek in mijn hoofd
en de pen schrijft
- cello’s en contrabassen
lamenteren een crescendo -
terwijl de stylo vrolijk wil dartelen
over het papier
eindelijk zonnige lente
wil zingen als vogels vroeg
warmte wil voelen
en delen met iedereen
- violen zetten bij
een zee van snaren
krast door mijn ziel -
de bloemen van de wisteria…
Wijze oude uil
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.492 Eindelijk gaf je op te vechten
voor iets reeds geschiedt...
Slaap zacht lieve vriend en meester.
Het gemis is des te groter
wijze oude uil,
te beseffen dat jij dit grote wonder
niet meer zult omarmen in het daglicht
van deze wereld.…