5005 resultaten.
Dwingelderveld X
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
331 Lopers, broers,
met koude handen en volle woorden
over wat mooi is.
Het lied van Cohen
en de tijd die verstrijkt.
Ook toen sneeuwde het bos
langzaam dicht.
Straks zal de dooi mijn sporen wissen.
Alleen het beeld houdt aan.…
Nu
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
121 Koffie wordt koud terwijl ik zit te kijken
naar de damp die dunner wordt en dunner.
Gisteren ligt achter de deur die ik dichttrok.
Morgen is een kamer die ik nog niet ken,
de meubels staan er niet.
Hier: een fiets over grind die wegzakt in stilte,
de seconde dat ik opsta,
of niet.
Mijn handen om het kopje.
Buiten valt geen mus meer.…
Durend even
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
69 Van de koude avondlucht
huiver je licht.
Waar zijn de gedachten
die wij delen. Begrepen
is beaamd. Anderen kunnen
op ons wachten. Lachend
schenken wij geduld.
Een briesje, bladeren bewegen,
terwijl duisternis omhult.
Een lantaarn noodt tot vinden.
Is er iemand die ons zoekt?…
Verval van blauwe eenzaamheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
138 Goud rot weg tot brons,
koude herfstwind geselt de takken,
een zwart gezwel in de tijd.
Mist kruipt over de graven,
zwart water spiegelt de wolken,
zonlicht is al lang gedoofd.
De wind huist in de muren,
gestalten dwalen door de schemer,
wat stierf, keert nimmermeer.…
Ooit
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
2.077 Beminnende gevoelens wederzijds
Versmolten samen gelepeld ineen
Het tedere tasten naar elkaar
Jaren van liefde slapende opeen
Versmolten eenheid toen het geheel
Nu als wreed ongemeend ervaren
Vervreemd aanstarende koude ogen
Teder verleden nimmer te verklaren
Dan zie ik haar en pijn doorklieft
Ervaart weer warmte van weleer
Die innige…
Thijmen
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.054 Bij de kus die je me gaf,
waren je lippen al zo koud.
Ik wilde het niet beseffen,
maar jij wist "dit zit fout".
Je vroeg me je los te laten
uit mijn gedachten,
en je een plaatsje te geven
in mijn hart.
zo liet je me achter,
eenzaam en verward.
Je had nog zoveel meer te geven,
maar je leven was voorbij.…
het voorjaar onder handbereik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.191 ik zie de zon maar
mis de streepjes warmte
ze schijnt koud licht dat
blauw weerkaatst op je gezicht
het winters fel
laat ijzig scherp een
lege schaduw zien waarin
de vorst zijn sporen kerft
guur blaast een noordooster
de natuur haar kaalheid aan
weerbarstig in verzet
trots blijft zij onaangedaan
maar in je ogen kiemt
de lente en…
Haar offer
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.232 Naakt voor de spiegel
buigt ze zich over donkere kamers,
haar hoofd valt diep
in de kelders van razernij
ze schuifelt offers tegen
de rand van dronken walging,
haar keel krijst stil
in vers, ontvleesde aders
pijn trekt een rode streep
over de koude, hijgende grond,
haar schuld wordt zwart
en zwicht voor duizend tongen
de dood wacht…
onze handen elkaar verontrusten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
846 gevallen, verkreukt en gebleekt
door een zon die de lente vergeet
en schuilt achter wolken
het naderend groen
vraagt om de zomer
een warme wind maakt me in
donkergroen ruisen steeds lomer
daar aan de voet
van die boom wil ik rusten
samen met jou terwijl onze
handen elkaar verontrusten
maar ik ben een dromer
nog is het voorjaar te koud…
zonnelied
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.017 Rondom je is alles koud,
Omdat hij je achter liet.
Men klopt troostend op je schouder,
Maar je merkt het niet.
Je voelt je jaren ouder,
Omdat je nu geen toekomst ziet.
maar je moet niet blijven huilen,
Ook al ben je reeds alleen.
Spoedig zal de zon niet langer schuilen,
Dan breekt ze stralend door de wolken heen.…
Dementie
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.847 »
je moeder is al dood
een hele tijd
ook de boer op de akker
is niet meer :
het veld ligt braak
kilte en koude
dringen door
dringen door de dunne huid
dunne huid
tot de botten
alles is grijs
de botten
de kou
de gieren
grijnzen…
je zon bleek slechts te gast
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.194 hoe kan ik
spelen met beelden als
ik je niet meer voel
als je vertrokken
bent, je warme lijf
mijn koude nog niet kent
ik dwaal en roep de
schaduwen van samenzijn
waaruit de ziel vedwenen is
je straalde waar
ik nu in duister tast
je zon bleek slechts te gast
de verte is met jou
gevuld, ik weet de plaats
waar jij vandaag je…
Virus
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.143 vol van 'n dier met klauwen
het zorgt onontkoombaar
dat ik terug naar af ga
Elke weerstand binnenin
verzwakt door grommen, grauwen
verhitte gedachten dringen in
als substantie zonder massa
Mezelf niet meer vinden
is vreemd en abnormaal
bezorgt me koude koorts
en een ongrijpbaar gevoel
Want dit virus zonder naam
is als woorden zonder…
Afgewezen
hartenkreet
3.5 met 37 stemmen
2.824 De echo van jouw afwijzing
klinkt nog altijd
kil en onverminderd
door de spelonken in mijn hoofd
Grenzeloze naïviteit
maakte dat ik
in jouw woorden heb geloofd
Ik zag geen compassie
in jouw ogen
toen ik schreeuwde
zelfs niet toen ik zweeg
Je leek volkomen onbewogen
je uitdrukking
was koud en leeg
Ik begrijp niet hoe jij
al die…
Vlammetje
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.362 kleine eeuwig brandende vlammetjes
een baken van zekerheid
wetende dat zij er altijd waren
om licht te geven in de duisternis
om warmte te geven in koude tijden
zachtjes flikkerend in een plotse windvlaag
maar onverstoord verspreiden ze hun licht
klein doch standvastig
weerstaan ze alle testen van het leven
voor niemand bang…
Tussen twee harten.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.344 Wanneer we van de ander proeven
En we het verlangen voelen
Om één te zijn
Is daar de drang om te vliegen
En te genieten
Van dat ene moment
Als de ziel de ander herkent
Wanneer je voor de ander staat
Met lege handen
Zijn voor een seconde
Angst en koude verbannen
En je voelt de leegte
Tussen twee harten
Wanneer liefde aarzelt
Op…
Nevel
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
909 Geruiloos zweeft de nevel
Over het koele meer
In de koude ochtend
Gehuld in mystiek
De kleur is niet te lezen
In de eerste zonlichtstralen
Lost de nevel langzaam op
Schaduwen worden zichtbaar
Geruisloos zweeft de nevel
Terug naar het onaantastbare
De avond maakt zich op
Om de aarde te laten slapen
Geruisloos sluit de nevel
De avond…
punten
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.040 Dus vergeef mijn kale woorden
en vergeet mijn koude blik.
Ik kan namelijk niemand anders zijn
dan mijn eigen rare ik.…
Jaargetijden
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
784 Slapend leven ontwaakt
Waar zacht bottende knoppen
Weldra opengaan
Om donzig groen te tonen
Stil ontvouwen zich
De tere vormen
Die in klimmend licht
Tot volle wasdom komen
Hoe kortstondig hun bestaan
Als stralen verzwakken
Randen krullen om
Bij tanende levenssappen
Het ontzielde komt ten val
Neergevlijd op koude aarde
Hoogpolig bruin…
losgeslagen kind
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
779 Koud en verlaten,
door iedereen gehaat.
Bang in het donker.
Geen licht, geen zon.
Een meisje dat niet meer praten kon.
Tranen, rode wangentjes.
Lege ogen, veel verdriet.
Te veel gedachten.
Niemand die dat ziet.
Haar haren wild.
Losgeslagen kind.
Gegil, geen echo.
Geen hulp, geen hand.
Zomaar zittend in haar vaderland.…
Lars
netgedicht
3.6 met 147 stemmen
43.023 weet ik weer van stof en steenslag
huil ik vecht ik tegen woede
wortels breken onkruid wint
hoor maar hoe de kleine twijgen
klagen want het kind is dood
op zijn graf de speelgoedberen
en de vragen en zijn naam
lang geleden rook de aarde
soms naar voorjaar en naar morgen
droegen appelbomen bloesem
was de nachtvorst nooit zo koud…
Depressief
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.124 Enkel nog de tinten
van grijs en donker
de koude lucht
van vallend water
dat hijgend zucht,
alles overspoelt
met geluid en klater
en klam aanvoelt.
Soms urenlang
ben ik dan bedroefd
soms dagenlang
ben ik dan moedeloos
en wacht ik dan
op het scheuren
van het grauwe grijs,
het opnieuw gebeuren.…
Herfstbladeren
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.296 Gekleurd gekruld en okergeel
Pronk je voor mijn vensterraam
even nog genietend van je laatste uren
voor de fatale val
tussen kastanjes en verdroogde blaren
in een plas of op het kort gemaaide gras
nog niets vermoedend van de lange tocht
schuilend voor de koude wind
onder hopen lotgenoten...…
Tsunami
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
717 Koude adem wasemt niet.
Wat is het erg...
is het weg?…
Die Kus
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.352 Lopend op het strand
Jij en ik
Onze voeten in de koude zee
Voorbij de zon die langzaam ondergaat
Jij legt je jas om mijn schouders
Onze ogen vinden elkaar
Dan raken jouw zachte lippen de mijne
En leiden ze mij weg, hier ver vandaan
De zon, de zee, het zand
Alles lijkt te zijn verdwenen
Maar als ik mijn ogen open doe
Ben ik…
onzekerheid
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.158 het is lente in Groningen
waarom volgt de wereld niet
wat is het leven zonder het zijn
en het zijn zonder dat het gelukkig is
de liefde
wat een rariteitenkabinet
jij bent weg
achter de wolken of verdwenen
somber, bang en onbegrepen wacht ik hier
ik heb het koud zonder jou
de angst van verschijnen zonder warmte
ze heeft mij in haar macht…
Autumn
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
893 Er komen koude nachten,
bladeren dansen in de frisse lucht.
Ik bewonder de pracht van de vroege stormen,
en vertrouw mezelf toe aan de wind.
Deze prachtige klanken en vormen
Hangen niet af van macht of bewind……
Grenzenloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
871 Strelend gaat mijn
rechterhand over
de intens koude steen
regenboogkleuren laten
lachend gouden letters
stralen in ijzige kou
gedachteloos speel ik
met mijn wijsvinger boter
kaas en eieren in het zand
trek lijntjes om de hoeken
met elkaar te verbinden
ik zie je grijns, gewonnen
mijn linkerhand gebruik
ik niet, verstijfd…
het grijze sombert stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 ik was weer aan het strand
zag de hand van wind
in het afslaan van de duinen
het zand is hard en koud
meeuwen troosten zich met mist
die winter verre van ons houdt
het grijze sombert stilte
de golven rollen kilte
schuim wiegt wit en traag
de korte dag vandaag
maar als ik terugloop
zie ik de konijnen struinen
in het watertje van zon…
Toch staat in je hand geschreven
gedicht
1.9 met 35 stemmen
30.011 Toch staat in je hand geschreven
mijn spaanse vluchteling
er is geen ontkomen aan
je lot wacht in Ispahan
maar kom eerst in mijn oksel slapen
kleine labrador
met de koude voetjes
en snik me je vergeetmenietjes
onder de linde zal ik dansen
met jou mijn speelgoedbeest
en ja dan voorgoed vergeten
daarna zal ik je frans leren
fais-moi…