2623 resultaten.
ontzagbaar
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
1.148 over
de typische kenmerken van
het Lippizaner paard of
avond na avond bomen over
hoe Lady Gaga het nu weer doet
met die in plaats van die en
dat er mensen zijn
die dat lullen, dat vol zijn en
dat bomen dan weer zo fijn
vinden dat ze hen daarover
gaan bevragen of daarvoor
gaan prijzen
Dat er schrijvers zijn en
dichters die bladen…
Mijn vader
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.403 Mijn vader die zegt wat hij denkt,
daarin geen blad voor de mond neemt,
ongeacht wat anderen ervan vinden.
Mijn vader die het geluk van vreemde belangrijker vind,
dan het geluk van zijn eigen kinderen.
Mijn vader die denkt te weten wat voor mij belangrijk is.…
Vreemd
poëzie
2.6 met 16 stemmen
3.228 Dat het zonlicht zo voorzichtig
Door de ijlheid straalt van 't lof,
En het groene blad doorzichtig
En veel edeler maakt van stof,
Dat het windje in de twijgen
Zo behoedzaam gaat te werk
En aleen wat blaadjes zijgen
Doet op 't pad en 't bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans schuw…
De ware blues,
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
937 Waar elke boom z’n wortels
nestelt in de rijpe grond, dringt
het mos zich op, gestaag sluipt
de herfst op lome voeten rond,
de wingerd dwingt het rossig blad
te vallen waar ik dacht te rusten
onder de humus van beloften en in
het eikenbrons van je woordenschat,
gevat in een tot ziens, een laatste groet.…
Zomerdood
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.965 O herfstvertedering in het stille woud,
Waar bruine blaadjes rusten op de poel,
Of langzaam drijven zonder lust of doel
En bomen prijken met het som'bre goud
Waarmede 't bos om zomerscheiden rouwt,—
0 bruin-bestrooide lanen, leeg en koel,
En vale bermen, kalme mijmerstoel,
En blaad'renweb, waardoor de hemel blauwt!…
VOORAL TE ZIEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
585 Mijn ogen fluisteren mij gedachten in
beelden zetten zich om in woorden
fantasie wordt werkelijkheid
dromen zijn zéker géén bedrog
wat zijn de kleuren mooi
sombere kleuren bestaan helemaal niet
alles zet zich naar mijn hand
alles is zo licht als een blad op het water
de regenboog wijst naar stralende diamanten,
die hun schittering over…
Druiven aan de horizon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
484 Waarin werd mijn dolende wijsheid
werd gedragen op zilveren bladen,
glinstering van gedroomde uitzichten, om
de ochtendnevel te delen in het doolhof van
verkleurde bladeren opgejaagd door tegenwind.…
De herfst leert mij
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
630 De herfst leert mij geduld en trouw,
de stilte na de uren,
geen boom in blad waarop ik bouw
maar stam en takken, wortels diep
die dragen ’t staan en ’t buigen
aan weer en winden onderdanig.
De herfst leert mij geduld en trouw,
het licht van vele vuren
die eenzaam branden in de nacht.…
Na den beginne
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.056 Hij zei: 'Eva, je neemt ook geen blad voor de mond.'
De twee werden spoedig al heel goede maatjes.
Een herfstwindje zorgde voor vallende blaadjes.
De enige man en de enige vrouw
kregen innig contact en genoten al gauw.
Na een poos voelde Eva zich vrij miserabel,
met name bij 't baren van Kaïn en Abel.…
Vat vol rivier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 Steegbreed op karige dagen
breed en wijdlopig tussen de winterdijken
in een zondvloedige era
zwijgzaam kruipend onder krijsende meeuwen
wordt het sompige land druppelsgewijs gescheurd
de oevers wenken nog wel
niet overtuigend en verbreken verbindingen
de holle paden lopen dood en nat
gevallen kleurig blad vaart derwaarts
herfstver weg van…
Tortelduif
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
511 In de zijtuin ligt hij nu,
bij de berkenstomp
met een pak nat blad bedekt
en een tak lavendel,
door een kind geplukt.…
Lintjesregen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
501 Maar deze week keerde het tij
toen Zijne Majesteit hem zei:
~Gij eik, U zijt twee eeuwen oud
en kern gezond van blad en hout.
’t Is daarom dat ik U nu sla
tot Ridder Eik van Appelscha.~
De goudreinet kon het niet aan
om naast een edelman te staan.
Zij slonk ineen en werd pardoes
tot zure flubber appelmoes.…
Najaarsintermezzi
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 Zacht dwarrelend blad
zwevende strelende
landing aanmeren
betast je gelaat
vurig verderf
zacht strelende
demonische vreugde
pijnvolle blik
glimlachende straal
op jou gericht
waai
wat
weg
was…
Aloëtte
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.279 Geen blad verroert: maar hoog en ver
Dringt door de stilten heen,-
Als 't lichten van een late ster,-
Eén jubeltoon alléén!
Wie is hij? wie heeft hem aanschouwd?
Wie heeft het hart gekend
Dat zo, door alle heemlen, zijn
Gewiekte hartstocht ment?
Wie is hij? die te zeggen waagt
In een zó hoge zang
Zijn liefde?…
Regenlucht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.016 En boordevol is 't herte en toch en wil niet vloeien
die staande en stille stroom in klare poëzie
op 't blad, dat 'k o! zoo graag met tranen zou besproeien,
in 't lied, dat wentlen zoude in louter harmonie;
en boordevol is 't herte en niets en kan het boeien,
- geen levensdroom, waarin 'k een wens weerspiegeld zie!…
rustakker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 mijn ogen
het avondlicht verdween
en nam zwaar afscheid
ik ging rusten
jij beweegt
ik blies de adem uit
de kaars mocht aan
het gewaad hing om
voor de lange reis
de kist ging mee
jij niet
de weg loopt recht
naar het oude land
de aarde bergt mijn lijf
de steen spreekt zijn taal
met donkere letters
jij leest
de boom staat vol blad…
AAN JUFFROUW SUZANNA BORMANS, ZIEK ZIJNDE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.248 O Lenteroos, hoe zijn uw bladen
Dus slap, hoe hangt u 't hooft zo neer,
Dat koorts, met zilvren dauw beladen,
Kon strijken aller bloemen eer?
Waarom is schoonheid juist zo teer?
Waar is dat blozend rood geweken,
Dat aangename rozenbloed,
't Geen eedle zielen kon ontsteken,
Om uwe waarde, in minnegloed?…
dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Ik stap dan vrolijk uit mijn dagelijkse sleur
met onbeschreven bladen in mijn agenda.
Ik trek het veilige deken naar me toe.
Zet mijn geheugen op een mooie symfonie,
Ik kan dan ontzettend vlug indutten.
Al is er turbulentie van mijn partner naast mij.
Het lichte gewoel in bed, doet me denken
aan de rups op de kermis.…
Stilte in het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Trompetgeschal echoot door het bos
een groep edelherten buigt het hoofd
de das ligt met zijn voorpoten voor zijn ogen
onbewogen ligt de veldmuis onder een blad.…
zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 de lente voorbij
is zomer genieten
van vrij zijn en plezier
van strand bos en park
met ‘s nachts helder
de maan aan heldere hemel
terwijl warmte briesend
het stof van de dag verwaait
door blad en bloem
van luisterrijk zomergroen
waaruit liederen ritselen
vliegen vogels en bijen
een wolkje eerst alleen
vormt zich tot menigte
met…
Herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Het herfst aan de bomen,
de doorschijnende blaad'ren
zijn op z'n generfdst
Zomaar ineens rood of bruin in de kruin
Aan een kant geel aan de rand
van de bomen
Waartoe dienen die kleuren
en leuren de takken er elk jaar mee
Om ons op te beuren?…
Dagboek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 't Heeft wel vierentwintig uur geduurd
En op het lege blad getuurd
Gelukkig was ze nog niet weggegooid
want 'k voelde zonder haar me flink berooid
gewend zo aan het spiegelen met haar
bijkans waren we een trouw en innig paar
En toen, opeens en in een Brabants boerenland
zei ze me welkom als van hogerhand
en ja ben nu opnieuw aan haar verpand…
Wisteria
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 En trouwens hij heeft nu ook geen blad.
Hij draagt nu een wilde pruikenbol,
die beslist een kapbeurt nodig heeft.
Alle dagen zie ik hem zo onverzorgd.
Je ziet niet eens dat hij nog leeft..
Maar ja, dat mag alleen de tuinman doen.
En die is hier nu niet, in ’t voorjaar is er tijd genoeg.…
halloweenpret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 kostuums gestoken
met pompoenen vol griezelig verlichte gezichten
kloppen jammerend of gillend aan onze deuren
zij krijten onheilspellend “een snoepje of ik schiet”
toch vieren wij deze avond met een lach en een grol
even ontsnappend aan de vaak alledaagse routine
groot en klein genieten de magie en het mysterie
van wat de herfst als vallend blad…
Zomernacht
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
626 Een zachte zomernacht
Verlicht door volle maan
Jij kwispelt ons bekende rondje
Voor het slapen gaan
De kikkers kwaken driftig
Geluiden van de nacht
De watervogels slapen
Hun kroost bijeengebracht
De linde wuift in stilte
Een nachtelijke groet
Het blad filtert het maanlicht
Zoals een boom dat doet
De nacht verhult geheimen…
EEN GEDICHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 En schrijf een blad vol met losse zinnen.
Gedachten slaan op hol.
Lieve hemel, dit tempo houd ik niet vol.
Verleden en heden meanderen door elkaar.
Hier raak ik een gevoelige snaar.
"Tevredenheid", daar wil ik iets over kwijt.
Zoals zovelen heeft het leven mij niet gespaard.
Toch, geen zelfbeklag, geen spijt.…
watermuziek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
393 het water is muziek
het schuilt onder de rimpeling van rietbundels
een golvende maat van strijkers
aangezet voor een bijeenkomst
van genodigde gasten met koetsen
tuimelen zilveren beslagen hoefnagels
tollen wielspaken een lichte melodie
op een wijd blad geschreven
waar regels elkaar naspelen
op de rug van het water gaat
een vliesdun tokkelen…
Warmte van een zonnebloem
netgedicht
1.4 met 10 stemmen
433 Een trage buiging
van blad naar zon, zonder haast
de dag tilt zich op
Tegen het ochtendlicht
kantelt de zonnebloem zich langzaam
open, als een lichaam dat weet waar het naartoe wil,
ook zonder te weten waarom — een beweging geboren uit licht, niet uit wil.…
Opladen
netgedicht
1.8 met 16 stemmen
616 Het rustige schuren van
een blad dat langs het raam glijdt, heelt
iets in mij dat ik niet kan benoemen, alsof eenvoud mij
heropbouwt van binnenuit, laag na laag, zonder dat ik iets hoef te doen.…
Mijn metafoor
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
440 Mijn huid is een blad, vol scheuren en vlekken,
elk woord dat ik schrijf brandt langzaam weg.
Ik bijt op de stilte, ik kots op het licht,
en toch blijf ik zoeken naar jouw gezicht.
Misschien ben ik niets dan een roestige spijker,
geslagen in muren waar niemand meer luistert.…