2393 resultaten.
Bevriezen mijn Ogen
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
2.057 Sneeuw dwarrelt in duizenden vlokjes
Het is zo eenzaam in mij oneindig stil
Miljoenen tranen bevriezen mijn ogen
Leegte als nooit tevoren zo pijnlijk kil
Mijn gedachten die maar blijven malen
Oprechtheid het enige wat ik kon geven
Nu gedoemd in een web vol onwaarheden
Een wereld waar ik zelfs niet in kan leven
Mijn geweten net zo zuiver…
...Stem van oudsher...
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
762 …Er was eens…
een kindje veel te vroeg bij het lot van witje,
en de knikker rolde en rolde het kuiltje voorbij
Anders dan ’t sprookje haren witter dan ’t gezichtje,
spoelde de sneeuw en de regen alle kansen opzij
Want papa en mama bespiegelden een ander huisje,
een kasteeltje met fonteintje duizend maal mooier
Dus drie werden vele in een…
KUSJENS.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.333 Dat bij zefiers lentegroet
Van zijn zwachtels zich ontdoet,
Of de vruchtbre pareldroppen,
Die de blonde Aurore weent,
Als ze, omgord van al haar luister,
Na het scheemrend avondduister
't Aardrijk nieuwe kracht verleent;
Tel de zilverblanke vlokken,
Die de norse wintervorst
Bibbrende afschudt van zijn lokken,
Als hij 't veld met sneeuw…
Het vervallen middeleeuwse kerkhof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
984 Vlokken natte sneeuw vallen in
vlagen uit de grauwe bewolkte hemel.
Er blijkt toch nog een graf te
zijn onderhouden want
plastic bloemen hangen troosteloos in
een bekertje van tin.
Na lang speuren zie ik opeens,
half verstopt, onder gras en mos
contouren van een kapotte en
verweerde platte zerk.…
de rivier
gedicht
3.5 met 14 stemmen
18.226 sneeuw sneeuwt over vervaarlijke
en ook over bedaagde ogen en alles raakt los in de nacht
voort stromende argeloos tomeloos maar niet verlost
van de klagende nacht
---------------------------------------------
uit: 'Dingen die niet overgaan', 1985.…
Vrede
gedicht
3.2 met 16 stemmen
6.241 woorden ons doodsteken
in de rug ons ombrengen met bananen en badkuipen
waaruit kathedralen kruipen en we trappen die uit
de wereldbrand heeft lang genoeg geduurd verzengd
de meterslang dikke wenkbrauwen van de gebedsgenezers
die we om zeep brachten in de stad van de zwarte pest
rivieren moederbruin de rotsen kardinaalpaars
zo alle letters sneeuwen…
ode aan de erwtensoep
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 een schouderkarbonade
in het langzaam dikkend vocht
het glas dubbel gerijpt gevuld
met bokbier van het seizoen
heffen wij van harte tot hulde
voor de vrouw des huizes
die als kokkin ons verwent
met roggebrood met spek erbij
dat heerlijk ons de magen vult
dus wanneer weer eens de zon
met regelmaat verdreven wordt
door regen hagel of sneeuw…
Laatste pennestreek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 zaligheid zij zonder hoon
Leen mij uw oor en ik zal u verhalen
Van lief en leed - geen oorlog en geweld
Geen vreugdevuur op krattenvuilnisbelt -
In openbare lezingen in zalen
Van sluieraars der stekeblinde rede
Eenogigen als koningen der dieren
Die carnaval in 't land der blinden vieren
En zeven sloten tegelijk in reden
Hagel, sneeuw…
Hagelwit
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
460 Dat deze vaste, vrije structuren mij doen denken
aan allerlei knikkers uit vervlogen tijden tegelijk proberen ze als
sneeuw alles wat ze tegenkomen te bedekken zodat een dun laagje achterblijft
Hevig en intens ze ook zijn, deze korrels hebben zowaar mijn breekbare-en-kwetsbare bereikt.…
Zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Er is teveel licht, te weinig nieuw; de zon legt
haar vingers, verschoten kruit, over asfalt,
klauwt tegen muren, terwijl zaad als jonge
sneeuw aarzelend door de lucht gaat. Loos
kroost dat eenmaal gedaald een ander of niet;
zo niet deze slak die onverzettelijk bedaard
zijn weg uitstippelt. ‘Ga maar,’ zeg ik, ‘het is
zomer.’…
GORDON VERVROEGD IN 'ROSA SPIERHUIS' OPGENOMEN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
576 hij op hen
financieel kan hij het heel lang rekken
'Gordon, dit ben ik' gaat de eeuwige herhaling in
maar in tegenstelling tot Ma Flodder blijft hij vangen
Patrick z'n maatje bezoekt hem om de dag
die andere is voor een gierende jonge gigolo,
Bevredigende tevredenheid krijgt voet aan zijn grond
zijn meeste kwaaltjes verdwijnen als sneeuw…
Verloren Flora en Fauna
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
337 van Evelyne
*
Is het niet een gotspe
dat wij, nederige zielen
tijdgebonden passanten
in het ondermaanse
ooit vol wemeldingen
met zoemende wespen
en gonzende hommels
en stekende muggen
en het lied van de
allerminst dwaze bijen
waar rupsen geen vlinders
de muggen geen dans meer
waar vogels geen zang meer
de vlokkende sneeuw…
Kerspruim in bloei
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
306 Lentewind waait zacht
bloesems dwarrelen neer als
fluisterende sneeuw
Nog voordat de kou is verdwenen
en de aarde ontwaakt, breek jij open met bloesems
die lijken te zweven op het eerste licht. Wit als een verre gedachte,
een fluistering van hoop, alsof de winter zich omdraait en verwonderd naar je kijkt.…
de houten bank
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
152 In de winter draagt ze een mantel van sneeuw,
maar zelfs dan biedt ze warmte, als een trouwe leeuw.
Ze droomt van de lente, met bloemen in bloei,
en het geluid van de beek, die zachtjes voorbij stroomde.
Dus als je haar passeert, neem een moment van je tijd,
luister naar haar verhalen, die de wind met zich mee voert.…
VERWACHTING
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.317 En de Aarde schaart, als stille wachten,
De reuzenbergen op hun post,
Door jaar- noch eeuwkring afgelost,
Wier kruinen ijs en sneeuw bevrachten.
Zij zien op, zij zien uit
Naar het Oost, naar het West, naar het Noord, naar het Zuid,
Bij dagen,
Bij nachten,
Bij stormen, bij stilte, bij bloei, bij verval.…
Kerst 2002
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
5.239 Ze zeggen altijd: I'm dreaming of a White Christmas
Nou dat hoeft voor mij niet, zeker niet nou
Die sneeuw is voor mij geen gemis
Ik wil een Kerst samen met jou
Kerstmis is een tijd van liefde, dus fijn
Nu ik zo juist mijn grote liefde heb verloren
Heb ik geen zin in die tijd en heb alleen maar pijn
Maar ja het moet want Jezus werd geboren…
De boom die 'vader' heette
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.608 bladeren roodbruin
takken die zwiepen
het kraakt in zijn kruin
de storm raast, zweept over het land
de eik legt zich
door brute kracht overmand
neer, hij gaat neer
te oud en te zwak
hij kan niet meer
een reus is gevallen
door wind, storm en regen
het is afgelopen
geen mens houdt dat tegen
winter
stil, ongenaakbaar
overdekt met sneeuw…
Smelten en samen bloeien
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
815 De temperatuur van deze wintertijd
Heeft zwoel mijn bloemetjes verleid
Zo kwam het klokje veel te laat en broos
Omdat het liever eerst wat sneeuw verkoos
De hyacint was dit jaar wel erg gezwind
Hoe heb ik die als eerste in mijn tuin bemind
Narcissen voegden zich met ongekende kracht
Bij deze ongewone simultane bloemenpracht
Dit natuurgebeuren…
Liefdes versluiering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.323 Dochter van sneeuw, een witte mond, vervaagt
Kristallen wenkbrauwen in een gouden maan
Murmurerend water langs een beïepte laan
Ik vertel niets over besterde ogen,
Borsten vol liefdesvuur, en, opgetogen,
Lippen, die door rozen zijn gevoed,
Nachten van wanhoop onder lavendel beddegoed
Ademtochten, met zachte muziek omlijst
Zonomfloerst haar…
De drie vluchtelingen
poëzie
3.2 met 50 stemmen
9.381 Onder de doek rond het gelaat
sliertten wat haren grauw;
zij stond daar als ene die staat
-een doodvermoeide vrouw –
op de hoek van een voorstadsstraat
in sneeuw en winterkou.
Zij keek niet om naar de man,
een pak in de ene hand.
Ik dacht: dit is haar zoon.…
Wat is bovenal zonder volledig
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
557 Tijd voelt als niet bedrogen
door de dood neergezonken sneeuw.
Dit lichaam wat ik zie
staat tegen het zwart te pronken en het mag.
Hoe juist vandaag ogen Goddelijk flonkeren
als op een raam gespannen stilte
niet beroofd van luister.…
DE NAJAARSZONNE SPRANKELT
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.556 En spoedig naakt de winter,
Dan zingt geen vogel meer;
Dan ligt op bos en vijver
Het sneeuwen doodskleed neer.
Toch menigmaal in 't midden
Der koude winternacht
Verneem ik in mijn dromen
Die zoete tortelklacht.
Ik hoor een werfhond bassen,
En 't kraaien van een haan,
En 't is me of ik het raatlen
Der postkar had verstaan.…
Hallo!
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
672 heel duidelijk
jezelf, ook dat waardeerde ik, maar engel van mij,
we zijn beiden teveel engel om in elkaar op te gaan,
zulke bovenaardse liefde ontploft nu eenmaal en je
weet zelf wel hoe destructief onze passie escaleerde,
ook al wensten we naïef het tegendeel, wonderwerken
van de goden en godinnen, kusten we elkaar in de
maagdelijke sneeuw…
Het zal wel weer koud zijn met kerstmis
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
966 weet je hoe het voelt als een huis is zonder thuis
en weet je hoe het voelt heel alleen weer voor de buis
want daar zit ik sinds jij wegging
mijn tranen smelten sneeuw
wat moet ik dan, als ik het aankan,
deze kerstmis hoort mijn schreeuw
het zal wel weer koud zijn met kerstmis
zonder zonneschijn
het zal wel weer koud zijn met kerstmis
whisky…
Voorzang
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.361 En toen is 't of zij, als een gordijn, hief de
Lucht, en ik zag daar voor ons als kristal,
Stralend en donker, en donker als de straal
Van licht in sneeuw en regen, Mensen die leefden.
‘Ziet gij die slaven in hun zwarte ellende?’…
Het zal wel weer koud zijn met kerstmis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 weet je hoe het voelt als een huis is zonder thuis
en weet je hoe het voelt heel alleen weer voor de buis
want daar zit ik sinds jij wegging
mijn tranen smelten sneeuw
wat moet ik dan, als ik het aankan,
deze kerstmis hoor mijn schreeuw
het zal wel weer koud zijn met kerstmis
zonder zonneschijn
het zal wel weer koud zijn met kerstmis
whisky…
Verlangen naar hoogtewandeling nr.1 Dolomieten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Hier zou ‘k weer willen wandelen
vanaf het spiegelende meer,
langs 't pad de schuine afgrond peilen,
stappen in de schaduw
en onverwachte sneeuw.
het eenzaam maanlandschap ervaren
en na een lange dag
eindelijk, om een bocht,
de herberg in de verte zien,
waar een bord spaghetti wacht.…
Hoe het milieu naar de knoppen gaat
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
575 De ijskap naar de knoppen, de ozonlaag een gat
wij geen sneeuw en ijs, maar MUGGEN EN TEKEN ZAT.
En we glimlachen met witte tanden, hangen de spierwitte was
aan de lijn
want alles wat we willen maar NIET dat we anders zijn.…
winters verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 voel jij het ook die tinteling
dat feestelijke gevoel die herinnering
de verfrissende verkoelende vlokken
die je vol optimisme naar buiten lokken
sneeuw beschermend rond je te voelen
in smeltend ijs je woede koelen
witte kristallen uit je knuisten eten
het gloeiende gezicht in de zon doen weten
met vriendjes spontaan 'sleetje delen'
ravotten…
ZWEDEN OP IJBURG EN ZACHT HART
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
527 ZWEDEN OP IJBURG
Alsof ik Zweden binnenwaai
'De Binnenwaai' biedt 'n schuilplaats
tegen de regen, wind, sneeuw en ijs
op zomers IJburg of winters IJsburg
Zweden met mooie groene zomers
en steenkoude witte winters
doch dan brandt de houtkachel
geurt de keuken en branden er kaarsen
'De Binnenwaai' biedt kaarsen aan
die je niet…