3205 resultaten.
Zonnewind
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.786 Wij zijn kinderen van eenvoud
ooit uit sterrenstof geboren
opgestaan in vroege morgen
toen haar zonnewind verscheen
en zo hingen wij er jaren
in oneindig navelstaren
onverzadigd aan haar rokken
als haar schemerlicht verdween
En toch - zij liet ons steeds geloven
in haar zee van regenbogen
die zij strooide over velden
met verdwaalde hagelsteen…
Huwelijk 2
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
2.186 Een enge vlek, die broeide
en onder eten, krantje lezen, haperend vloeide
naar het verdwenen wit begin.
De baard had snel lijfjes gesjouwd,
en snoerde voetjes op pedalen,
toen opeens de zwart omlijste glinsterkralen
lachten, het beeld mij toevertrouwd.…
IMPRESSIE
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
554 Vier gaten in een lege muur
Het ‘Pedicure’ is verdwenen
Zeker te weinig eelt en tenen
Of misschien gewoon te duur
‘t Is zondag zo rond negen uur
De kerkklok luidt en in mijn genen
Worden ze vederlicht, de stenen
En voel ik me weer rein en puur
Mijn kerkgebouw ligt in de polder
Mijn hond kwispelt een prima preek
Binnenin klinkt een oude…
Maart
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
779 Maart, de maand waarin de dagen lengen
En de vogeltjes de lente gaan bezingen
Ze kunnen hun vreugde niet bedwingen
En willen hun zang ten gehore brengen
Maart, het voorjaar biedt zich aan
De koude, lange winter is verdwenen
Blauwe lucht en zon zijn verschenen
Het wordt tijd om naar buiten te gaan…
au revoir
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.443 de schok nog voelbaar toen ik
in de oude man die vlak voor
mijn neus de straat overstak
jouw gestalte, gebaren en trage
tred herkende
en ik je bijna omhelzen wilde
jou na bleef staren tot je als
een schim uit ‘t zicht verdween
blij en droef tegelijk dat ik je
weer eens zag en deze keer niet
naar boven hoefde te kijken
dat jij, zij…
dagverloren
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
693 de oude man
verdonkerde zijn kamer
liep, alsof hij zich had vergist
naar de grijze kringen, langzaam geworden
op het tafelkleed
en even later werd het doodstil
het rook naar nacht
en een wereld heengegaan
mank
in de schaduw van gods wil
hij verdween
tussen lichamen
nabij die ene zonnebloem, volmaakt
in wie ze altijd was gebleven…
Ik blijf je missen
hartenkreet
4.3 met 69 stemmen
3.158 Warme tranen rollen
stil langs m’n gezicht,
ogen raken opgezwollen,
verdriet drukt als een zwaargewicht
Dik zes jaar is het nu geleden
dat jij zo plotseling verdween,
heel onverwacht naar de dood gegleden,
en zo geruisloos als ik je nu beween
Vaak mijmer ik over vroegere tijden,
jij warm, veelzijdig, immer luisterend oor,
mooie momenten…
Bezoek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
694 Waarna hij de folder verscheurde, mij nog eenmaal
doordringend in de ogen keek
en verdween zoals hij kwam, zonder een woord.
De lust om te vertrekken was me vergaan, ik pakte uit
met een borrel tegen de ergernis.
Bakte een uitsmijter en zette de televisie aan.
....door problemen met het besturingssysteem....…
Babyboomers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
640 Soms ontmoet je iemand van vroeger
het tandeloze verval eiste zijn tol
tropische regenwoudschedels werden kale steppen
stralend lachend gelaat verschrompelde tot gelooide rimpelgrijns
een hard schonkig stram lichaam is de parasitaire voortzetting
van voorgoed verdwenen soepelheid en jeugdig elan
leeggevreten is het beloftevolle geheel
gelouterd…
-Zijn eigen lied-
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
930 Verlaten, uit het niets, liep hij weer heen
waaruit en waarin, hij vervolgens, opnieuw verdween
....-alleen-......…
Donkere wolken
hartenkreet
2.1 met 17 stemmen
2.091 Donkere wolken trekken al samen nog voordat de zon heeft geschenen
door die wolken was zij alweer verdwenen
kreeg geen kans om warmte te geven
aan het meisje dat zo zit te beven
aan haar die het juist zo nodig heeft
zodat ze weet dat ze nog leeft
zich kan koesteren aan de warmte van een vriend
die juist zij zo verdient
het mag niet zo zijn…
vandaag
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
2.174 Vandaag schijnt op iets nieuws de zon
De storm die gister woedde is verdwenen
Vergeet niet wat is gezegd
Jouw plek is leeg
Jouw stem zwijgt
En zo, daar sta je dan …
Op open veld
Met niets dan herinneringen,
En uitzicht op de grootste reis die je ooit zal maken.…
De overtocht
poëzie
3.8 met 12 stemmen
7.033 ik lig diep in het kreunende ruim,
koud en beangst en alleen
en ik ween om het heldere land,
dat achter de einder verdween
en ik ween om het duistere land,
dat flauw aan de einder verscheen.…
neem een bonbonneke
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
3.220 als de kou uit je hart is verdwenen
omdat je leerde jezelf
er tegen te wapenen
het weten
“jullie gedachten
is niet mijn denken en doen”
dan kun je alle pesterijen
en het kleineren
achter je laten
je kunt groeien
tot een fijn lief mens
vol warmte
want dat ben je Bonnie
je hebt zoveel moois in je
en talenten heb je te over
vandaag tel…
Ik liet je los
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.479 Je gooide veel van mij overboord
waardoor ik helemaal verdween
en niet meer bestond.
Mooie woorden
die je soms over het hoofd zag
en in nonchalance vergat
gaven me dan de kracht
om mijn pen ter hand te nemen.
Zo heb ik dan met elk woord, elke zin
met volle bladzijden
mijn eigen boek geschreven.…
Nieuwe lente
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.866 Verdwenen zijn je zorgen.
Ik moet berusten....zo is het goed.
En zeker als na enige tijd
Wij sámen gaan delen, die Eeuwigheid.…
lentegroei
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
495 In die scherpte lijkt het kleurenveld haast eindeloos en komen spiegelmooi onaangeroerd de verdwenen beelden boven.
Flora en fauna zoeken evenwicht, een merel wekt de morgen, de bloesem bloost afhankelijk, het veulen schaduwt elke stap, geen enkele notie van de tijd, laat staan de zondagsmorgen.…
Bloemendood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
601 onschuld wilde beschouwen
Op dat ogenblik werd zij geplukt
uit eigen omgeving losgerukt
om haar kleur alleen te vertonen
aan enkele voorgeselecteerde ogen
Wegkwijnend
in een nauwe vaas
miste zij de bijen
en de vlinders
die haar bezochten
in het vrije veld
waarop zij hoofd
en hart liet hangen
Alle belangstelling
voor haar verdween…
Telraam
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
575 Ik ben het telraam wat ik het
bied, waaruit de vrije vormen
zijn verdwenen, het telt de
normen waaraan het zich wil
te hechten, herschrijft z’n
vondsten in een daverend lied,
die uitkomst heeft zijn eigen
kleuren, iets anders wil het niet.…
Hartebreek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
785 vertwijfelend murmelen
en laten zo het troebele water spreken
leg je hoofd neer
op het eiland van verbeelding
luister naar de hartenklop in mijn boezem
en laat je woorden tot leven komen
in de glans van het bestaan
laat het vuur zwepen over het land
giet de bliksem in een ton
en laat het zinken
onverwoestbaar ben je
alsof je nooit was verdwenen…
Onbegrip
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.207 De hoop was verdwenen als
sneeuw voor de zon.
Hopeloos verloren.
Jaren zwalpte ik op een woelige zee
met golven als spelbrekers,
die mij nog op grote golfbrekers
lieten afstevenen.
Ik had al jaren moeten doorbrengen
met het noorderlicht.
Nooit kwam de zon nog op.
Misschien nu en dan met mist overtrokken.…
Filmicoon
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
731 Inmiddels ben je een oude diva gelijk
Sophia Loren, gerijpt en krachtdadig,
niet meer bang om te falen, recht
door zee en nee, niet minder mooi,
al is de strakheid dan verdwenen.…
HOUTHAKKERSBIJL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 De verdwenen boom blaast zijn eeuwige zucht
door broze kunst en arbeidsbestemming."…
Universele liefde ( Voor R. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
650 liefde, verliefdheid, houden van
die ontstond, gewild was,
bleef, verdwenen hartstocht, kapot werd
gemaakt of omsloeg in haat:
mensen die van een ander mens hielden:
blijven houden...
daar mogen we elkaar op
blijven vertrouwen... dat wat
leeft in hart en ziel
alles wat verlangd was,
gewenst was, verwonderd, bewonderd werd...…
Tweeluik: Gelukkig Nieuwjaar!
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
870 Stoomschip Europa
Zoals gewoonlijk zat ik tijdig klaar
Voor polka’s, walsen, rechtstreeks vanuit Wenen,
Nog steeds is die traditie niet verdwenen;
Een blije ouverture van het jaar.
Dit keer, terwijl ik wat champagne dronk,
Dacht ik aan de Titanic, vóór die zonk.…
Grondwater en nog wat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
596 Was door de bodem
Gezakt - voelde de
Grond onder mijn voeten
Niet meer en verdween
In het ondergrondse duister
Waar alleen de pieren nog
Van alles kunnen zien, en in
De diepte van het donkerste duister
Zakte ik langzaam weg toen ik
Merkte dat er ook hier geen leven
Meer was - inmiddels was ook de
Aarden tunnel met het grondwater…
Blijven spelen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
661 de zon gaat onder in mijn ziel
glans en levenslust zijn zo verdwenen
neerslachtig mag ik overvloedig wenen
plots klopt "schitterend idee" aan mijn deur
maakt bonte schetsen in oranje kleur
losgekoppeld van die domme sleur
ik kom terug in harmonie, ben niet meer ziek
maak fantasie en droom weer identiek
nieuw is het leven dat ik nu zie…
GEEN RUIMTE IN MIJN HOOFD
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
645 Géén ruimte in mijn hoofd, ik oog toch normaal
ik weet het begin niet te vinden, het is weg
weet niet meer waar ik de dingen leg
mijn verstand is zoek, is aan de haal
mijn echte ik is verdwenen, waar zou het toch zijn
ik wil het weer terug, het doet mij zo pijn,
toen kreeg ik visite van een lieve vriendin
kreeg hoop en zag in het leven weer…
EEN VERDOOLDE
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.356 Zo sluipend stil is zij verdwenen;
zij ging voor altijd van mij henen
het leven in, dat flonk'ring bood ...
Nu is zij dood!
Nu is zij dood!…
De derde keer.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
913 “Een Tia”, krijg ik van haar vriend te horen, die ik,
nadat de ambulance uit het zicht is verdwenen,
nieuwsgierig aanschiet.
“Das nou al de derde keer dat we niet met de camper
kunnen gaan overwinteren”, jammert hij.
“De derde keer alweer!
En nou geloof ik er niet meer in!”.…