2916 resultaten.
Uitsluiting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 veroordelen
als een minder soort beschouwen
leidt tot het vertrappen van mensen
en het recht van de waan
Omdat
zij die zich boven alles verheffen
daarmee anderen isoleren
en uiteindelijk ook zichzelf
Omdat
het je kan overkomen
je er aan mee kunt doen
of aan de kant kunt blijven staan
Omdat
je er tegen kunt strijden
door niet te zwijgen…
Het onbesproken woord
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
585 vraagt ratio geen leegte
woeste golven bespelen
het noodlot zonder geweten
we deinzen niet terug
door alles wat we al weten
er zijn geen woorden voor het
ononderbroken geluid
het is zoals het is
blijft zoals het zal blijven
ook de nieuwe ochtend
zal ontloken verblijden
in de krant staat niets
over het ondergedoken zwijgen…
Als de vlinders dromen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
986 Als jij die klank mocht
vinden, vraag ik je
jouw gave in tonen te
verwoorden wat mij
niet over de lippen kwam,
spraakzaam zwijgen
uit je kleine mond
namens mij en iedereen,
als dat woord bestond.…
HERSTEL
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 De kinders staan stil, zwijgen en wachten,
bereiden zich voor op woedende strijd.
Evenwel, wat zouden ze betrachten?
De jeugdige harten zijn ineens verblijd,
ontvangen liefderijke wonderkrachten:
steeds tot voortgaan, dapper uitdagen bereid.…
Boomvriend
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.059 Ik bezit niet de natuurkracht
om jou van bladeren te voorzien
winterse koude heeft al mijn zondes
blootgelegd in stil verdriet
ik praat zelden tegen vreemden
omdat jij niet weggaat
blijft schaduw naast zon
bestaan op hoop van zegen
misschien stimuleert het
als ik voortaan zwijg
over familie en vijand
wanneer wolken voorbij drijven
voor…
Onvoltooid?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 Ik zwijg omdat ik sprekend niet ben te voeren
een eerste schreeuw waarin de boeken opengaan
die mij gelezen hebben voordat ik kwam, uit
een onvoltooide schrift dat vroeger licht gaf.…
bel haar eens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 de stenen zullen rollen in
een hemels bed van
zompig mos
zachte vlokjes zullen dansen
in haar hart
haar adem gestold in
de taal van de liefde
haar lippen bereid
trek draden uit haar huid
en luid de klok waaronder
ze zich schuilhoudt
bij de poort
bel haar eens
in lieflijk zwijgen fluister
je haar naam
pluk gouden bloemen van de
sterren…
Te lezen bij sneeuw
gedicht
3.5 met 6 stemmen
7.068 Kinderen - theemutsjes op lompe beentjes -
rapen takken en sneeuw van de grond net zoals zij
eeuwen geleden deden tussen de stenen
het gemetselde lapwerk in het zwijgen van het hof
waar als je goed luistert ijle stemmen misschien
de flarden van iets mateloos naar het heden zingen.
Dat is nu, vandaag. Het schemert al.…
Het Lichte Beeld
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.151 En als de grijze schemeringen zijgen
Zullen wij door haar tederheid ontroerd
Ons baden in een wijde zee van zwijgen,
Totdat de nacht ons naar de sponde voert
Waar mijn verlangen tot uw lach zal nijgen,
Ons beider ziel door één geluk omsnoerd.…
Kleine Sonatine
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.657 En na het laatste en zoetst gehoorde
Vangt er het lange zwijgen aan
Waarin, als lied'ren zonder woorden,
Wij nog het best elkaar verstaan.…
Zij konden de kleren krijgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.103 Ze wilden maar niet zwijgen. Scholden er op los
en trokken aan de vlechten in mijn haar.
Bidden hielp niet dus sloeg ik ze in elkaar.
Ja, ik zie mezelf weer lopen.
Mijn jurk gescheurd en haren in de hand, gevochten
tot ze wegrenden en ik wist met mijn tienjarig
verstand dat ik ook thuis zou worden afgebrand.…
Tegen de wijzers in?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
487 Als de hemel zijn heetste kampvuren
boven de horizon en evenaar in het Zenith
hangt, dan zwijgen we de bangste uren vol
de intensheid van verlangen we nog meer
naar hoe veilig armen kunnen zijn.…
ALS ONZE ZIEL NIET ZONG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.220 Neen, als de ziel zeer diep
In duister lag en sliep,
Terwijl geen prins, getooid met bloemen,
Een wekker, die wij engel noemen,
De schone slaapster riep,
Dan zou het ritslend bruin,
De bron, verstikt in puin,
Verdord en snikkend nederzijgen,
Dan zou de wind, de vogel, zwijgen
In die verdoemde tuin.…
Omarming
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
523 Na de lange innige omarming,
het liggen op zovele zachte delen:
schouder, arm, borst, buik,
het horen van je donkere stem die geruststelt,
als streelde hij gevoelige plekken heel,
na het klaren van elkaar,
het dutje, het opstaan,
het weggaan,
nadien breekt het grote zwijgen aan.....…
Dan Zou ik Willen Dat ik Bij Jou Was!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 Als de zon achter de horizon verdwijnt
En de vogels eerbiedig zwijgen,
Schaduwen oplossen in het niet,
En alles een andere vorm gaat krijgen,
Dan zou ik willen dat ik bij jou was!…
Kleine Mensjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
702 Zij zwijgen voor zilver
En Spreken voor goud. Dromen dat
Morgen hen nog niet dreigen kan, omdat
Zij gevangen zijn tussen vrouw en man.
Kleine mensjes niet te geloven!
Met hun hand op hun hart lijken
Zij ons de toekomst te beloven.
Dromen kunnen niet mooier zijn
Om op een wereld wakker te worden,
Die morgen de hunne zal zijn.…
Bijna kerstmis 2015
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 Er is de oorlog nu, de vluchtelingen, ‘t zwijgen,
de stille nacht, de sterren die als toen weer glanzen,
maar er is ook het groot verlangen naar de Heer
die mens werd in die nacht, en ’t onbegrip ook nu.
Wie kan verklaren wat de hemel ooit kwam melden,
wat engelen eens zongen voor de arme herders?…
Soms is het genoeg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
585 Dan speel ik aarzelend met haar mee
En kijk naar de twinkel in haar ogen
Zij is de vloed, ik de eb van de zee
En ik zwijg over mijn onvermogen.
's Avonds lees ik haar dromend voor
En beantwoord haar kleine vragen,
Het ernstig spel gaat eindeloos door
Totdat ik haar naar bed mag dragen.…
Het Lichte Beeld
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.473 En als de grijze schemeringen zijgen
Zullen wij door haar tederheid ontroerd
Ons baden in een wijde zee van zwijgen,
Totdat de nacht ons naar de sponde voert
Waar mijn verlangen tot uw lach zal nijgen,
Ons beider ziel door één geluk omsnoerd.…
Begrijp mij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
731 minder
het gaat niet meer zo snel
het is allemaal vermoeiend
wie begrijpt dat wel
Aanpassen is een groot woord
want het tempo zakt dan
en zo staat men niet in het leven
ieder gaat zo, terecht, zijn gang
Verdrietig word ik er van
maar ik moet kiezen voor mijn eigen
leven opdat ik nog zo goed mogelijk leven kan
en niet er over hoef te zwijgen…
De geboorte van de tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
633 Wanneer de waarheid zwijgen is,
en zwijgend wordt verzwegen.
Ja dan, wordt het tijd om op te staan,
om zonder te vragen waarom te doen,
wat in stilte moet gebeuren.
Vannacht werd ik zonder willen wakker.
Kreeg ik starend in het donker zin,
om met woorden te gaan spelen,
en af te dalen naar het licht.
Dichters schrijven gedichten.…
Zo intens verdrietig
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
540 Dit verdriet zullen we met tranen bewenen
met zwijgen omsluiten waar taal ontbreekt
die in stilte en wanhoop
om een andere uitkomst smeekt.
Zelfs hogere machten kunnen dit einde niet veranderen
of tijd doen keren , leven heeft zich niet kunnen verweren.
Rust in vrede te jong lief mensenkind,
weet je wordt door velen betreurd en bemind.…
Nachtchat
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Soms zwijg je dagenlang, wekenlang en hap
je naar adem in andere werelden, waar je met
muziek, stuff en sterke drank vertroosting
zoekt. Ik snap dat heus wel, witte fret,
sprookjesprinses zonder sprookje, arm ding,
want mijn taal is zoals altijd ontoereikend
en digitale troost is verdomde frustrerend.…
Sterven te Antwerpen
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.711 Gelegerd op de terpen van het zwijgen,
ten voeten uit onder een schors van slaap,
het strottenbloed gestremd, de schedel kaal
geplukt, stinken de Hanen van het lijden.
Hier gaan de kralen van de rozenkrans verloren;
van huid en haar geen raadsel overblijft
waar ledigheid in ledigheid wil wonen.…
Beloftes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 stikkend in eigen rook
van de laatste wens
nadat de mens het
gebeuren langs zich heen
laat gaan de troep blijft staan
ja toen het knalde en
de drank echt warmde
het vuur laaide en loeide
van wellust en begeerte
ja toen was jij de man
maar nu het donker wordt
en ieder huiswaarts keert
word jij echt bang
voor deuren die weer
in zwijgen…
het verdwenen Groninger land
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 het leven is vertrokken, slechts wat
ademgeruis slentert nog door het puin
waar in het gruis staat geschreven, dit was
eens ons zo vertrouwde huis
fundamenten ter zicht gesteld door
het kantelen van de aarde schreien
in de felle Januari wind het geschreven
woord waar niemand nog iets over wil vertellen
de stilte is sprakeloos en op het zwijgen…
Wat we in ons dragen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Stemmen in de beken
vragen mijmeren mee
het zijn de wateren
die ons wegen naast het
zwijgen van de rietkragen,
bij nacht en ontij,
het broeit op alle dagen, waarin
afkomst hun bronnen zijn verzwegen
met heldere gong de rust vertragen,
bij nacht en ontij,
in de delta in het stroomgebied
waarin we afdreven, de oorsprong
herkennen…
Onraakbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 dichtbij kent ook de verste verte
daarbij is vasthouden zonder zin
ik schets de afstand
ook wel in zwijgen
alhoewel er geen twijfel is over
haar die ik bemin of minstens
naar toe wil neigen
kijken in gedachten is tasten
in het duister
het licht kaatst dan tegen een spiegel
ook als ik duizendmaal luister
en de echo's opsla in mijn brein…
Teder vertier
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
420 van de dromer
hoe iemand met jouw zeldzame schoonheid
tot zulke tedere eenvoudige dingen in staat is
hoe iemand zo teder kan zijn
dat kan alleen in liefde blijven
waar ook ter wereld
het droombestaan leeft voort
in ogenblikken van vertier
om droom te worden ben ik alles
waar ik nooit aan heb gedacht
speel ik de hoofdrol in het zwijgen…
TWEEE HUIZEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
428 De grote kathedraal vol beeldhouwwerk
spreekt met gestalten en kunstzinnig zwijgen
hoe eeuwenlang zwoegen bij zwaar hijgen
weergaloos aanzien gaven aan deze kerk.
Orgelklanken en koorzang tonen zich sterk,
geven luid de lof, die God mag krijgen
voor Diens stem tussen ruisende twijgen,
binnen alle adem uit het wijde zwerk.…