5774 resultaten.
vrienden
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
2.533 Ik ken je goed
langer dan vandaag
Voel je aan
en zie je graag
Ik ken je goed
herken jou in mij
Je stille verdriet
de warmte voor mij
Ik ken je goed
jouw humor is oké
De klank van je stem
Je wel en wee
Ik ken je goed
lief en trouw
Je hart is zo puur
Ik hou van jou…
Ihvm
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.452 Ik voel je armen om me heen
Het is zo’n teder gevoel
Jij kent dat ook
Je weet wat ik bedoel
IK zie je twinkelende ogen
En je schaterende lach
Dat is wat ik wil zien
Ja, het liefst elke dag
Mijn gevoel stijgt naar ultieme hoogte
Ik word gek van verlangen
Laat me je zien
Een stille kus op je wangen…
Mijn Wad.
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
615 Langzaam sterft het Wad
een stille dood waar het
eerst slagvelden overwon van
het wassende water ligt
het sluisje er verslagen bij
waar eerst vissersboten
aanmeerden drijft nu een
leeg flesje bier
toch kom ik iedere keer
terug naar mijn Wad
en kom ik tot conclusie
dat ik hier mijn jeugd verloor…
ode
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 dagje op het strand
voeten in het zand
vlieger in de lucht
de wind slaakt een
stille zucht
blauwe hemel
witte strandhutjes
kinderen lopen over de duinen
terwijl verderop mensen
over de dijk struinen
zuivere zeelucht
nog even uitwaaien
vakantiegevoel
ik wil jou
vasthouden
tot volgend jaar…
Dat wat blijft...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
807 Stille avondlucht, lege woorden
Het leven heeft zo zijn eigen
Ritme met vaak valse akkoorden...
Men breekt de stilte door wat vertier.
Een kilte, een leemte omrand soms
Door champagne en veel bier.
Drank vloeit rijkelijk tussen zinnen
Die ongezegd zijn gebleven en een
Hunkering, een diep verlangen blijft
In het leven.…
Wat komen gaat
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
642 Achter elke deur
een opening
die gapend
staat te wachten
op het uitgesteld bezoek
Niemand ruikt
de pruttelende koffie
bij een knapperend vuurtje
en strekt zich uit
opgeschikt door
Tijd die weer eens met harde stappen
door het stille huis dendert.
Als de bel gaat
verdwijnt Niemand
naar de tuin
achter de deur.…
Woordwonden
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
692 niet
uit al uw woorden voel ik stilte
al zou ik er toe neigen
de minste liefde
voel ik niet
uit al uw wonden
stroomt inkt
naar de rivier
van nieuwe woorden
zo zwart als uw geest
ben ik in uw stilte geweest
zo duister als de nacht
voel ik uw onmacht
in de woordwonden
van uw tedere ziel
als een ontluikende genegenheid
voor stille…
Landloper
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
720 Altijd met zijn eenzaamheid
dat hij eenzaam zwerven zal
door onderhuidse spanningen
nabij de zee van blauwe gedachten
tussen de overblijfselen
van onzichtbare gordijnen der liefde
als een nooit voltooid schilderij
aan een muur van groene gevoelens
op weg naar stille horizon
met niets anders te verliezen
dan zijn droeve eenzaamheid
in…
De gekroonde arend
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.308 Een gekroonde arend
cirkelt boven de stad en het bos,
haar standvastigheid ligt aan vleugels
steeds vaker stilt zij haar honger
dichter bij huis en zweeft niet verder
met de wind mee rond het gebergte
maakt dan een stille ommekeer
naar wat wij in hogere sferen
niet beheersen
wendbaar toont zij haar veren.…
moestuin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 bloeiende tulpen
in de Voelitsa Mira
Straat van de Vrede
stille getuigen
van hoe het leven hier was
hoe mensen leefden
het luide tjilpen
van mussen in de struiken
moestuin met kraters
brandnetelblaren
als we uit greppels kruipen
huid en hart verwond
dit was zo’n mooi dorp
nu zou zelfs God hier bang zijn
in de Vredesstraat…
een aanhoudend koeren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
501 de witte duif
vliegt niet meer
stille apostel van vrede
liefde en hoop wacht
vleugellam op een tak
van de oude boom
wie hoort de aanhoudende
mantra’s van zijn droeve koeren
hoort iemand de schreeuw
verbijsterend jankend gehuil
in vermoeide vleugelslag verlaat
de vredesduif zijn oude boom
zal iemand hem zien
iemand hem horen…
LAISCCLXV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Tot plots, o stille dag,
gezegend uur, toen het het echte zag.
Het echte heeft geen naam en ook geen doel.
Het echte is niet iets, niet eens gevoel
dat je in rust alom ervaren kan,
met het gebeuren mee van jouw gevoel
en met de rust daarin, het niets ervan.…
Stil Donker Huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 Huis
Ik denk de hele tijd
aan jou, jouw stille passen
in mijn herinneringen aan
jouw passen in dit huis
blindelings in het donker
van mijn verwardheid naar
de liefde onder mijn angst
een leegte nu, geen stem
om te roepen, geen tranen
geen lichaam meer, verloren
als ik hier weg zou gaan
of een ander leven leven
als ik dat zou willen…
Schipbreuk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 hij zag alleen
wat hij wilde zien
haar stille verdriet
zag hij niet
hij hoorde alleen
wat hij wilde horen
haar vraag om troost
hoorde hij niet
zij zag en hoorde
en begreep hem niet
‘samen’ en ‘wij’
verlieten het
zinkende schip
ze spoelden aan
op aparte planeten
gescheiden van elkaar
contact: verloren
afstand: onoverbrugbaar…
DRUKKE PAASWEEK
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Aswoensdag : Ik koos weer 'n heleboel EIeren voor mijn geld,
Witte Donderdag : Ik heb geregeld een EItje met iemand gepeld,
Goede Vrijdag : kip met gouden EIeren geslacht,
Stille Zaterdag : op EIeren gelopen, zoals verwacht …
Wat ’n week ! voor ’t hele EIereneten op Pasen heb ik me afgemeld !…
voorwendingen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
532 woorden dienen zich aan
organiek en documentloos
met droge ogen en stille trom
waarbij muren verblinden
het huis zich zelden opent
een nawee zich aandient
niettemin, een nacht is geen
synoniem voor rust
wel aanvaardbaar als foto
van een roerloos moment
er ligt een krijtlijn van ochtend
zichtbaar in klare taal…
VERGEZELLEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Dwerglampjes en kaarsen schijnen
bij Kerstversiering mild
brengen gezegend samenzijn
verdwijnen wanneer
de feestdagen verstreken zijn
maar
moge een enkel vlammetje
heel het komende jaar
geleidend mee zweven
in alle bescheidenheid
de stille wenk geven
het verheugende Woord
van de Blijde Boodschap
te gedenken.…
Geesten
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.999 Ondanks de afstand,
Blijft de pijn een stille metgezel.
Niet rijker of wijzer,
door wat ik nog steeds voel,
maar niet vertel.…
tuinthuisje
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
409 een idee van hoe
iets in de realiteit
uitkristalliseren kan
een doorkijkje
een doorgeefluik
een fuik van sferen
het beheerste licht
het gesublimeerde
ener zoetigste inval
muren volgeschreven
geschilderde figuren
in teruggetrokken uren
ruimte voor gedachten
stille gevoelsstromen
het komen en het gaan
het groen door het raam…
Moeder Maria en de Grot van Lourdes
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
127 In een stille vallei, waar de bergen zacht fluisteren,
waar het water helder stroomt en de bomen ruisen,
Daar ligt de heilige grot, diep en sereen,
waar wonderen gebeuren, ongezien en onbespreekbaar.
Moeder Maria, met haar liefdevolle gelaat,
verscheen aan Bernadette in die stille staat.…
Adzhemyshkaiy
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.267 Steen groeve
Van uit krochten ondergronds
Vochten zij tegen overmacht
Die onmacht vals wraakte
Injecteerden gas erna de bom
Voorwaar de strijd staakte
Zielen eeuwig geborgen delen
In de duisternis van de schacht
Hoort de schreeuw van velen
Nimmer geborgen altijd op wacht
-------------------------------------------------------
Vijftien…
Walsend door
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
780 zinderend zacht
namen ooit geschreven
in wild opwaaiend zand
stampen weten in vergeten
langs een uitgestoken hand
galopperend door de stroming
begroet het licht een nieuwe dag
diep verscholen in een duinpan
hoor ik nog immer jouw lach
zandkorrels glijden verloren
langs weer wegebbende vloed
wanneer stil de alleenzaamheid
haar diepe duisternis…
Melancholie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
918 smeken een melodisch gebed
dat gevat in ‘n aromatisch bouquet
verglijdt om gittering te beklampen
maanstof sprankelt mystiek in het meer
dat – wiegend in loverbedding - gesust
in de omarming van leliën rust
en mijmering drijft in de atmosfeer
de maagdelijke nacht hult zich verlegen
in bloesems van schemer die vaag omsluiten
tot de duisternis…
Licthbaken
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.410 Een dikke duisternis kruipt onder jouw veren.
Een zenuwstroom volgt je
een siddervis die in de kuiten bijt.
Luister naar het gekoer van de duiven.
Ik herinner me de zon
Die bloost in de schemering.…
Onderdak
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.092 Strompelend in een wirwar
van donkere straten,
verbijsterd om de duisternis,
zoek ik helderverlichte huizen,
die mijn sterflijke nacht kunnen omsluiten.
Verlangend naar een warmte,
wentelend in het schijnsel
van zachtverlichte ramen,
geef ik namen aan een liefhebben
op een eenzame, verlaten weg.…
November
gedicht
3.1 met 292 stemmen
87.571 November brokkelde af
in winterse buien, waarbij een straf
soort duisternis zich ophoopte tot nachten
van slapeloosheid en eindeloos wachten
op het onontkoombare oordeel: Laf!
Zijn leven vervalsend tot aan het graf
zo was het, niet langer zou hij nog trachten
deze kwellende kennis te ontlopen.…
Darwinisme
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.106 daarom is de rij ook zo lang vandaag
de boeken beloven veel te weten
een basis natuurlijk aangemeten
schatplichtig aan elke gewetensvraag
wind, licht en druk spannen langzaam samen
om levensvatbaar te selecteren
wordt het vertwijfeling of ambiëren
om te overleven onder primaten
en leven wordt onmiddellijk gespeeld
zodra je licht en duisternis…
Huwelijk
netgedicht
3.9 met 57 stemmen
6.874 Je durft het aan om met elkaar vanf nu
dezelfde weg te gaan, ook al weet je niet
wie die ander echt is en ken je jezelf nooit helemaal;
Je vertrouwt erop dat het leven
voor jullie goede dingen in petto heeft
en dat de duisternis niet eeuwig duurt.
Je moet maar durven, tegen zoveel onzekerheid in
en eindeloze vragen en bezwaren.…
Zilveren tranen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
815 Zilveren tranen heb ik gehuild
op Golgotha, Heer, aan Uw voeten
waar U met mij van plaats hebt geruild
toen U aan dat kruis voor mij boette
Nu leef ik niet langer in duisternis
want U hebt mijn ziel vrijgelaten
en vier ik met vreugde jaarlijks Kerstmis
ik ben tot het feest toegelaten
***
Met Kerst, Vader, zie ik Uw Liefdeskind
vol dankbaarheid…
Moeder
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
3.579 Ik heb je weer ontmoet
en in je moede ogen
de beelden gezien
van een lang vervlogen tijd:
de duisternis vol gevaren
en bij het haardvuur
gefluisterde verhalen,
de lange harde dagen
van arbeid voor 't schamele brood,
de zorgen om de kinderen later.…