4042 resultaten.
Witte mars Antwerpen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 Hoelang nog kaarsen
en witte bloemen in de regen
op de straat?
Hoelang nog nutteloze woorden
en klepperende haat
en andere kleuren tegen?
Hoelang nog
kinderen vermoord en mensen
om huid, om taal
en om hun dromen,
eer wij -welk volk, welk ideaal-
ooit tot besef
en tot bezinning komen?…
De rode daken
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.136 Nog even is de straat
van het gehucht
voldoende voor
zijn jonge zucht
naar avontuur.
Vlug kent hij de geluiden
van elk uur.
Achter de 'gelagen'
zal hij later dwalen
door de beemden
tot de beide Neten.
Op hete zomerdagen
duikt hij met zijn kameraden
-lenige dieren-
joelend in de uitgespoelde bochten
der rivieren.…
Maanloos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
686 dronken onder een onverlicht bestaan
rondjes, leger, van bijna dood naar heftig leven
wanend, verlangend, maar steeds geen maan
geen hemelplaneet of uitzicht uit het bordeelraam
de halfgesloten gordijnen, erg ver van liefde vandaan
achter het schimmenrijk van droeve geesten
waar regen in regen valt en tranenzang
door de verlaten nachtelijke straten…
Waar moet hij heen
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.073 Hij loopt langs de straat,
mijn vrouw geeft hem eten, op een bord,
drie happen, hij heeft het opgeschrokt,
ze zegt dat het slecht met hem gaat.
We bellen met het asiel,
hij wordt door niemand gemist,
‘k hoop dat ik me heb vergist,
misschien dat het nog niet opviel.…
De zomer in mijn schoot
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.061 De straten liggen vol met bladeren
in bruin en geel, oranjerood
en dagen worden langzaam korter
nog steeds draag ik de zomer in m'n schoot
Ik omarm het steeds met beide armen
maar 't ontglipt me meer en meer
nog even en 't is helemaal verdwenen
deze zomer komt nooit weer
Maar van de herfst zal ik ook houden
al doe ik dat op mijn manier…
Hesje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
652 .
----
TIENRAY - Op initiatief van een bewonersoverleg krijgen asielzoekers in het Limburgse dorpje Tienray voortaan een reflecterend hesje mee als ze 's avonds de straat op gaan.
Bewoners schrikken anders van de asielzoekers, die in het donker niet opvallen. Zo meldt De Limburger.…
Groetnis , we zullen doorgaan , van Ramses Shaffy
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
696 Door de straten zwierf
vreugde en verlaten verlorenheid verwierf
In mijn eigen huis thuis
zei ik toch echt dat ik Maagd was
sneeuw voor Wendula zong.
Wandelaars daar keken zo vaak
vervreemd ook om, ze keken om.…
Precious (1987 L.D.)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 zeldzaam ondoordringbaar
de gelaatstrekken diep verstopt onder het wangvet
torst ze zich over de straat
het dikste meisje van de klas
zelfs van het vervallen woonblok
in de kamer met geelbruin verkleurd, vettig behang
verzwaart de moeder
niet het schuim van de zee
- ze kan het niet laten -
de fragiele vleugels van het kind
traag, onverzettelijk…
de wereld stuitert
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
696 het witte leven sluiert
de roestige gespen in een
tijdelijk blauwdruk, maat
ongeëvenaard
grote stappen geen vooruitgang
in een wens die ik niet
mag hopen ligt de hemel
uitgespreid op straat, maatje
tweeduizend tien
de aarde warmt, het vriespunt
lijkt hoger te liggen
de koorts zet trage stappen
op het weke water
bleke gezichten,…
hoge horizon
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
931 het staren boeit hem
hoe het door straten wandelt
en herbegint
als een licht geroezemoes
de reis
die hij alleen moet maken, verdonkert
in een eindeloze vlakte met zijn denken
er tegenover en waar alles
zo ontzettend groot is, dreigt uiteen te vallen
tot het herbegint
zich langzaam
weer inlijft
met spoorzoekers en vleugels…
Ongelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 En door de straat weerklonk zijn hoest,
toen hij ons zo verlaten moest.…
behalve de chaos
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
803 eilanden
in woorden
gezichten en kalenders
en de ontdekking van schemer, wachters
in een wieg
rondgezonden
omdat het sterven geen witte kant
bedekt
en eeuwige bloemen
niet aan passiebomen groeien
niet op maandag en langs voetstappen
van de aarde
maar in poëtische regenvlagen;
het vruchtwater van aanhoudende pijn
wetend dat straten…
Wolkbreuk in de ochtendspits
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
594 Dikke klotsende regenstralen,
die met veel geweld uit de hemel dalen,
vormen met hun waterfonteinen
plassen als vijvers op straten en pleinen.…
Je bent liever dan de nacht
gedicht
2.7 met 40 stemmen
25.011 Je bent liever dan het vuur van de zon
en de schaduw van 't zonlicht op straat.
Je bent liever dan 't water in de zee
en nog liever dan de opkomst der maan
en haar ondergang, moeilijk als ook
bij een paard, eb en vloed, als dat sterft.…
Ochtendlijk niemandsland
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 wanneer de mistige ochtend
de dageraad kleurt
in eigenwijze grijze tint
verdwaal ik in de straten
mijn niemandsland
waar goden en feeksen
engelen en heksen
eenogen en stommen
in stilte de koning half te rijk zijn
ik voel mij keizer
niet voor lang
de hemel klaart
gedachten vlieden
de ruimte in
onbegrijpelijk ongrijpbaar
voor hen,…
magere joodjes
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
952 wij hadden door de honger geen ontlasting
mijn broer en ik, vooral hij was een leeg pakhuis
een vreemdsoortige bouwsel waaruit
zijn botten tevoorschijn kwamen bij elke zucht
soms vonden wij op straat een broodkorst
daar wierpen wij ons op, als waren wij hondjes
onder de smalende gezichten hoog uit holle vensters
donker waren de uren, zwart…
Franse Revolutie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
827 In Frankrijk ging het volk groots de straat op
Sarkozy ging niet met hen in debat
De Fransen zijn dit echt helemaal zat
Waren de acties dan totaal voor nop?…
Weer (spiegeling)
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
590 Weer verbleekt de herinnering
van een gezicht, weer worden
straten leger, intens bevolkt
met schimmen, weer verdween
de ziel van de betekenis in
de onbeantwoorde vragen,
Weer minder bleef je de stappen
trouw wat zo lichtend terugviel in
het stof, opgewaaid in berouw.…
Je bewoont al jaren
gedicht
2.8 met 34 stemmen
10.178 Ik vind hem terug in het
merk kleren dat ik koop,
je speelt mee in alle
films die ik zie
en zo vaak roept iemand je
op straat dat ik
me afvraag hoe het kan
dat je uniek bent
en toch zo gangbaar.
Je speelt denk ik niet
in films, en mijn hoofd
bewonen doe je zeker niet.
Was het maar waar.…
Zondag
gedicht
3.7 met 23 stemmen
37.274 Geen plaats ter wereld is zo godverlaten
en zo fatsoenlijk als het Scheldeplein,
bij avond als het regent en de straten
langer en glimmender en leger zijn.
Dit is een stad met veel te weinig moorden.
Het regent gluiperig in het plantsoen.
De tramrails wijzen koppig naar het noorden
en dat is dan ook alles wat zij doen.…
11=12
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
771 elkaars ogen
zien
alsof
het onmogelijke
echt bestaat
beslaat
onze blik
zoemen de
rozen
rode
in ons hoofd
alsof
tijd
tussen ons
niet was
en wij alleen
maar zijn
omdat
ik denk
dat ik
bij jou ben
en jij
bij mij
als wij
eigenlijk
als vreemden
bij elkaar zijn
omdat tijd
zo heeft bepaald
dat
ik jou
jij mij
in die straat…
Onweer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
625 schitterend schouwspel
in de donkere lucht
waarbij anderen soms
wegkruipen en ik weer
ademloos toe sta te kijken
natuurgeweld in alle kleuren
energie die loskomt
en stroomt, regen valt
stromend naar beneden
veegt straten schoon
laat het stof dalen
lichtflikkerend schouwspel
in het buitentheater
met donderend geweld
laten de natuurgoden…
Ravel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 want het kost niks. ik hoef er
niet voor te reserveren, ik hoef
niet de zoveelste auto in de file
te zijn, ik hoef niet door de
overbevolkte straten in de stad
te lopen, ik hoef niet in de rij
te staan.
ik kijk alleen maar naar boven,
hoe de windcomponist de
de wolkencompositie uitvoert op
de muziek van Ravel. GRATIS!…
Reisgids
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.390 zijn rug ligt
je kunt er een schaats aan hangen
dan gaat het vriezen, zei hij
Hier vriest het nooit, onbekende sterren boven
zwembaden een oceaan beukt op een leeg
strand voor oude honden en bloemenmeisjes in rood
glimlachen naar een opgeplakte laag welvaart
Gesprekken blijven stil na de vlieguren
Ik denk aan mijn stad, de opgebroken straten…
De dichters
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Hun bijeen gezochte zinnen
verstrooid
langs de straat.…
Mei
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.260 Een venter roemt, langs de grauwe straat,
Zijn mooie violen.
Een kindje springt touwtje, met blij gezicht,
In haar rozeklêeren.
De bomen verroeren hun twijgen licht,
Als bewogen vêeren.
En de winter is weg en 't is eindelijk Mei
En ik wacht een wonder -
En boven de wuivende bomenrij
Gromt zacht de donder.…
onder dak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 midden op de dag waren
we onverwacht onder dak
ergens in ons leven
in het kruis dat schemerend
over het patroon vloertegels sluit
teken van geloof
warm licht
zonneveren in het schip
stoelen op paden
aan een straat
recht ontvangen genade
je hand wandelt even
over een rij kaarsen
waaraan donzen vlammen
ontspringen
voor bescherming…
In liefdevolle herinnering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
777 Die klompen waren voor de tuin
aan d’ overkant van de straat
die ik alleen mocht oversteken
als ik zijn hand vasthield.
Net zo, met mijn hand in de zijne,
stak hij me elke ochtend over,
dan mocht ik verder, helemaal alleen,
naar school toe gaan.…
EEN NIEUW WOORD
gedicht
5.0 met 4 stemmen
2.562 Ik voel dat alles mooier wordt
als ik dat zeg; de bloem
een beetje roder en de kat
een beetje poezeliger en ook de straat
wat zonniger. Alles ziet er beter uit.
Ja, een woord als verliefd,
werkt als een toverstokje.…
IK HEB DE GEUR VAN BRANDEND VLEES GEROKEN
gedicht
3.4 met 5 stemmen
6.740 Ik heb de geur van brandend vlees geroken,
een barbecue bij buren in de straat.
Ik denk aan dode dieren, aan gebraad,
aan 't ezeltje, wiens nekje wordt gebroken
als 't offerlammetje in rook opgaat.…