3113 resultaten.
Tussen wijde leden
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
965 tussen wijde leden
zie ik helder blauw
ze staan wat boller dan normaal
doch zijn gebruikelijk omrand
met een dunne harige heg
nog beschermend, echter vaal
het zegt iets over mijn ogen
en de sprekende klank
waar van ik verhaal
let wel, ze begaan niet zomaar
een willekeurige weg
zonder inspanning wordt u tevens:
gewogen, bewonderd…
Wacht maar...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
658 Als de woedende
noordwesterstorm
de knokige, oude boom
dan eindelijk genadeloos
uit zijn zomerjas joelt,
kijk ik machteloos toe
hoe hij zijn bange,
gewonde armen
wanhopig ten hemel richt
en niets anders kan doen
dan zwijgend, meebuigend
toegeven
aan het valse lachje
van de Grote Woelewaai.…
Randen van ijs
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.771 lippen
Kijk niet in je verblindende tweestrijd
Verzwijg mijn bestaan diep in je ziel
Schop de schenen van machteloosheid
Mijn pijn grenzeloos gelijk aan liefde
Dool maar door de paden van je daden
Schaduw mijn zonnestralen in het duister
Warme rust die in jouw stilte verdween
Een oase van lust smeulend in mijn hart
Troost je geweten met valse…
nog brandt de wereld niet
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.853 het korstmos
genereert steeds minder leven
oceanen zijn niet meer vergeven
van plankton en verrijkend visbestaan
aarde rest nog slechts het temporele gaan
woede marcheert laarzen naar het front
waar zombies vechten om wat grond
om daar hun eigen graf te graven
het kernwapen gaf in handen van
geraffineerd gerechtigheid de macht
het valse…
Vloeibaar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.443 Ik wankel en val de dag in brokken
snor als een poes en niet veel later
nadert van verre een gretige kater.…
moeras
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.682 van de wind
de geur van het moeras
ik ben hier al te lang
alleen met sombere dromen
waar ik ook als kind
voortdurend bang voor was
natuurlijk heb ik angst
voor wat er nog moet komen
en wat ik hier nog vind
of nooit vinden zal
maar wellicht ben ik het bangst
voor tranen die niet stromen
verdriet dat jou verslindt
het gat waarin ik val…
de verte mist in wervelend zand
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.793 stippen op een kale vlakte
de verte mist in wervelend zand
wind kuift wit op vale zeeën
jaagt hen op met straffe hand
de hoofden zijn gebogen
in eerbied voor natuurgeweld
of ter bescherming van de ogen
de storm heeft het niet verteld
hij duwt het grijs in groene golven
giert uithalend spetterend nat
zag een wandelaar zeer verbolgen
kijken…
verlichtte stromende champagne
netgedicht
2.6 met 24 stemmen
4.496 schaduwen bewegen
vergeten had ze daar gedropt
ik kon er toen niet tegen op
moest verder met mijn leven
ik zag ze kleur
en vorm krijgen, voelde
weer de wanhoop aan den lijve
ze knalden stuk voor stuk hun pijn
barstend in hun woede en venijn
ze draaiden cirkelend
om me heen, spogen gal
gilden hun gemene beelden
ik rook het zoete van de val…
VADERTJE
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
2.115 Je ogen tranen,
en zeveren doet je mond;
je vals gebit
valt steevast op de grond.
Je babbelt
met een paardentong
en kucht vanuit een rokerslong,
terwijl je grabbelt
naar een sigaar
die nergens ligt,
of vlak voor je gezicht,
behalve daar
waar
je beenderpoot verstikt
in kramp.…
magerzucht
netgedicht
3.0 met 67 stemmen
28.103 op en af en op tot één parel
van haar koude slapen lekt
haar hals knikt in de rolkraag
als een dorre bleke halm
de kuiten rillen onder een sponzig kleed
maar zij beveelt haar spieren
de naald van de weegschaal toont het zwart op wit
bekroont het zweet maar de spiegel liegt
en toont kwabben waar ik ribben en wervels tel
een droge vale…
de trein
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
959 Licht schokkend glijdt de intercity
over zijn vastgelegde lijn
Door vale ruiten
vol met smoezeligheid
grauwt grijze mist over de donkere stad
Geroezemoes van geluid klinkt op
Ik zit weer in de trein
Gesprekken ongeremd
door de passagiers verspreid
worden plots afgebroken
als hij daar binnenglijdt
waar nooit een trein zou moeten stoppen…
JUDAS-KUS
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.967 Kalm stond de god in ’t flikkrend fakkellicht,
Toen hij de valse kus voelde – en terstond
Viel droef zijn blik op Judas’ aangezicht.
-Ik spijsde en laafde u met mijn liefde, en toch
Verraadt gij mij! o snode, rode mond,
Uw Judas-kus brandt op mijn lippen nog!…
Zomernacht
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.127 kruinen doemen dominant op
hullen zich in donkere pracht
een muggenzwerm warrelt kringelend op
animeert het straatlicht in de zomerse nacht
onder Cassiopeia's Wiegende stoel
klept een verre toren trouw middernacht
een kalm klam briesje verdrijft 't zwoel gevoel
dat ons dwong tot deze slaaploze wacht
mijn oogleden dimmen
het licht wordt vaal…
SONNET
poëzie
4.0 met 7 stemmen
3.696 'k Zie dat een brede neevlenkring met vale
Lichtloze sluier u omhult; dan dalen
Zachtjes uw lichte schreden naar mij heen.
Uw adem vaart mij aan!…
De hoge zon
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.180 En heel de dag heeft hij haar toegefluisterd
Wilde wals van leven, dat niet voor háar is,
En vroomgelovig heeft ze éen dag vergeten
Der eigen droeve ziele zeker weten,
Uit stage val van dorre blaên beluisterd:
Dat Dood haar bruigom wordt, als winter dáar is.
---------------------------------
uit: Sonnetten (1920)…
Fluisterend naar de zee
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
558 Vredig tot rustige stroom verheven,
dan weer briesend door dooi omgeven,
vloeit hij langs de oevers van het dal,
rotsen omhelzend, polijstend na hun val.
Oneindig stromend door het lage land,
binnen een bedding van klei en zand,
zacht strijkend langs zijn oevers, laag,
door stuwen in zij stroom vertraagd.…
Wees onverdraagzaam ! (voor onverdraagzaamheid)
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
1.341 Ik heb echter geen bezwaar:
Tegen een straatmuzikant die vals zingt op een gammele gitaar.
Een punker met paarse pieken in zijn haar.
Een imam die, van op een minaret, luidkeels oproept tot gebed.
Een stalen piercing in een zachte tet.…
Leven
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.472 leeft
grond voelen terwijl je zweeft
Verkleumd tijdens een zomerdag
niet meer willen als moeten mag
leven met een gebroken hart
zwart wordt nooit wit..wit wel zwart
Opgeven voor de echte strijd
Stil staat de klok verder gaat de tijd
Het leven gaat door soms sta je stil
ben wie je bent doe wat je echt wil
Begin die wedstrijd zonder valse…
ik wacht op de dag
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.693 En val in een diepe slaap.…
Kreupelhout
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
686 dijkdoorbroken land
het werk gaat verder
langs niet betaalde functies
alleen de laster
is iets dat blijvend blijft
Er wordt vereerd
met slijkbesmeurde werken
er wordt beloofd
met niet gedane daad
er wordt gepraat
met ongewassen handen
alleen de laster
is wat er blijvend blijft
De reiger danst
wat kreupel zonder poten
de merel zingt
wat vals…
Zonder prullaria
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
574 voldoende licht
mijn woonplaats gratis bestrijkt
aan de thuisbasis
eenvoudig vrouwelijk verstand
zucht niet meer
in een ander muzeverhaal
wanneer de oogsttijd komt ploegen
als het tijd is om te maaien
neem ik rust
tot mij hart
denk aan het land van mijn dromen
verzamel licht aan jouw boezem
van natura zintuigen binden
Flora als ik val…
Het nest is leeg
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
969 Een valse start
met wonden die slechts langzaam helen
gelukkig bleef de deur op een kier
en sluit je je eigen broed weer in je hart
Iedereen heeft recht op een tweede kans
Je ouderplicht stopt hier niet
Want vader, moeder ben je tot je laatste snik…
Boos
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.732 Zij waagde het te vragen aan Hem
Aan Hem die zij in haar hartje droeg
Er was haar verteld zij zou hem eerdaags ontmoeten
Zij wilde hem niet met valse liefde begroeten
Matte ogen in een kaal hoofdje keken naar de monitoren
Dan sprak zij boos doch zeer zacht zodat Hij het alleen kon horen
Waarom potdorie moest zij hen die zij zo innig liefhad…
Opgespoten land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 stadsrand, over
een horizon van waterplezier
van een gastvrij merenland
opgespoten tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een andere tijd, achteloos
gaat de wind er aan voorbij,
de lucht welft zich over vaal…
Kraaienogen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.213 Glinsterende kraaienogen keken mij aan,
de brutale snavels vals opengesperd,
ik zag ze kwijlen bij het idee mijn
lichaam kapot te pikken. Schorre kelen.
'Mijn hart klopt nog, doodgravers!…
Van ál de tranen, die mijn wanhoop schreide
poëzie
4.0 met 7 stemmen
1.680 Van ál de tranen, die mijn wanhoop schreide,
Zijn de allerdroefste voor mijzelve niet,
Doch voor uw ziel, die gij zo laf misleidde,
Uw arme ziel, die gij zo vals verried.…
Hells Angels
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.070 Vannacht
droomde ik van een Engelse spierenbundel,
die in het Keltisch een loflied voor mij
zong, 't was Gerrit in vermomming en hij
waarschuwde me voor een valse vrouw.
'Gerrit, hoe gaat het met jou?'…
Het ruisen van verloren namen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
779 Voor de val breekt
zijn de asters al geknakt
in onbuigzame handen
Jouw haat wapent
een gebaar van diepe onmacht
in dode ogen
en weet dat mededogen meer zegt
dan een oorlog verwoesten kan
de onmin zal luisteren
naar het ruisen van verloren namen
die ten hemel werden gedragen
Laat dan de havik
jouw koude bloed verlaten
en de gaten…
Woud bij nacht
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.740 De stammen witten òp een wijle in 't dicht
Neervallend vaal als bleek gebeelde zuilen
Van droometempel zwijmend voor 't gezicht.
Dan wèg - als lichaamloos - zuilen en tuilen
Van slapend loof; wèg in 't aldonkrend zijgen
De ruimte in 't rond.... Zwarter het zware zwijgen.…
De wil der goden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 De gieren pikken
al van mijn dijen, maar jij schreeuwt
luid hun valse gestalten weg, je wurgt
de jakhalzen en je omhelst me alsof ik
je vader ben. Nu zeg je dat we beter
samen in een klooster kunnen babbelen,
terwijl gemengde kloosters nog steeds
niet bestaan, gekkerd!…