3338 resultaten.
een schenkende natuur
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
617 lente lente lente
Deo Volente
dan springen de knoppen open
nog sterker
ik zie ze al
het groen
ontworstelt zich
aan cocons
in verlengde vingers
van uitgestoken armen
dik en dun
lang en kort
sprietig
of uibollig
*
ik trap in hondenpoep
vers gelegd
op paden die door
de nieuwe toekomst
slingeren
met een reuk
zo pril…
Fingerspitzen
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
806 zij vinden afzonderlijk
dan wel te samen hun weg
over met ivoor beklede
naast elkaar gelegen
zwarte of witte toetsen
die buigend bewegen
voor mijn tien vingers in gelid
doch vaker in een sprekende
verhouding uitgespreid
de klavieren poetsen
op weg naar een kleurige klank
om de verwachting na te bootsen
die in een ritmiek van noten…
In herhaling
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
859 Jij een liedje voor haar zong
over een meisje, dat moest gaan slapen
om vroeg in de morgen samen met jou
de zonnegroet te doen of te laten
jouw vingers streelden het blonde haar.…
vader
netgedicht
2.5 met 37 stemmen
3.345 De gekromde vingers van zijn hand
die zwart – wit wijzen, nooit vragen
het lichaam dat wegbuigt
de keurig gepoetste bruine schoenen
alleen zijn pak is grijs.
Hij is niet groot, de oude man
maar de stem is scherp,
als de vouwen in zijn broek
snijdende woorden gaan levenslang mee
maar hij slaapt goed, en hij eet goed.…
Omlijsting
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
554 kruimels tussen kieren van het huis
en de boom draagt vertrouwen in zijn kroon
zo schoon, zelfs als er winter valt rond oude takken
binnen, achter zichtbaar glas, verschijnt
de dag rond leven, doorgaans warm veredeld
door de thermostaat
dan gaat geen uur voorbij in vinden willen
meer nog vaker, als mijn arm zich verder strekt
dan vingers…
dwaalspoor
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 van jij en ik
tussen accoladen
en de naaste buurman
die zich de vraag stelt
van al dat wauwelen
liever nog zou ik gewoon zwijgen
terugkomend in mijn lichaam
en het klinkklare
met een tong
die krult uit zichzelf
weer een man met kop
die zijn buur spreekt
en schoon weer spelt
in het doodgewone hoofdstuk nr één
handen aan het lijf vinger…
onder dekens, diep weggezonken
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
747 ontkleedde woorden
en het wachten uit openstaande deuren
het geluid en de stervenspijn;
erom huilen
van haar, enkel van haar
en van witte wolken
in iedere verwarde val, soms zichtbaar overdag
door de onrust van heupgedragen regen
hij schreef naar huis
kon het loslaten niet horen, niet met één hand
- verte is de waanzin waarvan de vingers…
Violoncello
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
860 als de linker vingers
bij aanvang
in de houding komen
van als waren zij
rond een denkbare fles gevoerd
en schouder en arm
vol zijn van rust
eerst dan willen
snaren worden beroerd
de stok beademt
een kwartet van snaren
terwijl het spel
de klank zoekt
in harmonie met een verlengde arm
in een melancholische kleur
als tenor van het…
Herinneren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
748 Mijn vinger nat en glad
en daarmee al mijn herinneringen
als water langs mijn hand gegleden.
Gisteren nog ergens in het duister,
maar mijn leven, in al haar essentie,
als aangereden wild verdwenen,
langs de kant van de weg.…
- De Gewaden vol met remedie van trouw -
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
570 De gewaden vol met remedie van trouw
huwelijksfelicitaties weggewassen, geweigerd
mooi getaïlleerd de lange witte sleep,
een ring aan haar vinger als teken
als herboren gaat het prestigieuze purper,
het meisje wandelt met een prachtig gelaat
van enkel kant en brokaat..naar het altaar
wat haar nog rest zijn keizerlijke gewaden
in een explosie…
Soms
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
3.614 Over mijn huid, ooit strak gespannen,
glijden over rimpels tastend mijn vingers,
die de weg voor het scherpe mes
voor een lange haal in de
juiste richting banen.
Weer met zorg en netjes glad geschoren
voel ik me altijd weer opgeknapt.
Lekker fris, vitaal of als herboren;
een dag erbij om samen
volop te genieten.…
grijs meisje
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
583 op haar geblokte vest
speelt zij boter kaas en eieren
van losse rafels haken
gerimpelde vingers handpoppetjes
met allemaal eigen stemmetjes
in het hoofd
geeft ze een teddybeer
in haar armen leven
is die niet lief en ik knik ja
dan kijkt zij over het hof
naar giechelende meisjes
net liep hij nog daar
maar zijn pootje is gebroken
en zwijgt…
Oranje Boven !
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.573 koninginnesoep, frambozen
Nog één hapje Majesteit
nog één klein hapje Majesteit
laat nu dat kleine kind niet staan
met worsten in haar hand gesloten
misschien heeft zij nog wel zelf hier
dat varkentje geschoten
Nog één hapje Majesteit
nog één klein hapje Majesteit
van zure stinkkaas, plakjes ham
vooruit - dat moet U ons beloven
met een vinger…
Achterhuis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 daken
muren en plafonds
ademtochten wasemen
langs geblindeerde ramen
schaduwen passeren
kapot getrapte deuren
er schrijft een meisje
met gesloten ogen:
dat haar dagboek lief is
blaast zichzelf denkbeeldig
vluchtig zwevend van de prille hand
door een kier naar buiten
er staan lange rijen mensen
voor het achterhuis
een vinger…
Slagveld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
706 kastanjes van een vorige herfst
een slapende morgen
in een verdronken landschap
ik groeide op in dit gewest
stap door de spiegel
en vervolg mijn tocht langs littekens
hier zoekt tijd een woning
-nauwelijks plaats voor zoveel ruimte-
een lichtvoetig beeld versterft als schim
later is slechts een geweerloop lang
toekomst altijd een vinger…
Een oude sproke
poëzie
2.6 met 10 stemmen
1.059 En als hun bleke vingers toch vergaan
En in de dorens even samen zijn,
Dan ligt de roos gedood in dorenpijn
Dan zien ze elkander als ontwaakten aan.
Daar is een oude sproke, van een kruis
Dat staat waar wegen van elkander gaan;
Van ogen, die in moeheid toegedaan
Toch in zich vinden 't vredig Vaderhuis.…
Maan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Je draait het in je slanke vingers rond,
heft het voor een teugje naar je mond
oh, als ik dat glas toch even was!
Het onweer in de verte deert ons niet.
We luisteren er met een glimlach naar
onder het serredak voor jou gemaakt
Een warme nacht ligt in het verschiet.
Zodra we rustig liggen naast elkaar
is de wereld om ons heen volmaakt.…
De stem van Vincent
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.573 De pijnen snikken eeuwig
en laten hun lange tranen als vingers vallen.
Weet dit, mijn zoon: wanneer alle leed leven wordt,
houdt op het leven leed te zijn.…
Tegen de regen in
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 Regen kennen we, het wast
de ogen open, het reikt
naar de hals en hoofd voor
de rimpels zijn verschenen
het maakt kleiner dan het origineel
het steekt de vingers uit de handen
het vult de dorst tot lust en
legt het koudvuur aan de schenen
vervult de holten in de knieën, verzacht
en laaft de zolen, draagt de voeten waarop
men zich…
PORSELEIN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.008 Angst voor het zand dat tussen vingers ten gronde valt
Zo bang dat het meest waardevolle stilletjes stuk knalt.
Fata morgana blijft zinsbegoocheling
Waarom dus denken aan ontgoocheling?
Het heden koesteren is geen slecht idee
Vertrouwen en geduld hebben; ieder kan er wat mee.
Dat zo kostbare zand bewaar ik in mijn handpalm.…
Gerijpt en zuur.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
503 Steeds sneller gevangen in
de jaren sluipt de melancholie
door de versleten vingers
de ziel raakt zwanger van een
ongeëvenaarde zachtheid
De gouden tonen vloeien weg
de oude troubadour wedijvert
met z’n melodie, geroofd uit tijd
en zinnen en zwijgt in het beminnen
Wikkelt zich het zwart fluweel van
de naderende nacht, huivert In…
In een sprakeloos troosten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 wij lopen in een zon
die zonder woorden schijnt
voelbaar is de diepe pijn
in de koude vingers van je hand
lijken te verdwalen
in de openheid van strand
waar golven onze sporen halen
in het verbreken van de band
wij zijn gaan zitten op het zand
in een sprakeloos troosten
scheren meeuwen sierlijk over
schreeuwend naar het land
zacht…
Soulmate
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
757 Ogen glijden langs elkaar heen
handen, vingers, verstrengeld ineen.
Twee verbonden zielen ontmoeten elkaar na zoveel jaar.
Lijkend als een paar
wandelen zij verder dicht naast elkaar
richting dromen
die door jaren heen tot stand zijn gekomen.
Als bekend maar ongekend, onbekend
smelten zij samen.…
Een Roepende In De Woestijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
637 Die belerend zijn vinger in de hoogte steekt,
Maar die zelf geen houvast vindt in het woord dat hij spreekt.
Wil ik die redder zijn in de nood,
Die revolutionair, die anti-despoot?
Die onveranderlijk over een betere wereld spreekt,
Maar die veelal voor eigen parochie spreekt.
Ben ik dat baken in de mist,
Die eenling, die solist?…
Ring
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
664 wou
Maar toen iedereen begon te vragen
Wanneer gaan jullie trouwen, is dat al gauw
Toen hadden wij er al een punt achter gezet
Alleen nog niet gezegd tegen niemand
Om de bruiloft waar we voor uitgenodigd waren niet te verpesten
Het leven geeft en neemt
Net als de zee
Een ring werd mij niet gegeven
Die nam de zee
voordat hij aan mijn vinger…
Stop rokers
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
541 Het trommelen met de
vingers zonder doel. Het bloed
dat telkens weer om nicotine vraagt
en de roker tot een verstandiger
keuze uitdaagt om te stoppen zolang
het gezond nog kan, en te leven
zonder verslavingsdrang.…
het zondag gevoel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
630 steen
een puzzel die deze raadsel ontrafelt in
oorlogen, doch net als het plastic slijt ook god
en is zijn woord de mist die ik doorklief
doch mijn woord kent ook de vluchtwegen
en is God zeker een oppermachtig wezen,
de waarheid die spreekt is als een nimf die door
de bossen zwerft - er is geen houvast
dat als een orgasme
door mijn vingers…
Blijf nu eens - zegt ze - in mijn wereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
764 kijkt hij
haar aan - niet gewoon
maar vijftig graden warm en lang
zij wankelt en smelt
wees maar niet bang zegt hij
terwijl hij zuigt en zuigt
aan al haar kleuren tegelijk
wees maar niet bang
als sneeuw voor de zon
nog voor die zin gezegd is
begint het verdwijnen
een grauw plasje water
op zijn rauwe tong
hij slikt en likt
zijn vingers…
Een nieuwe lei
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
543 Hier zit iedereen toch maar op je vingers te kijken.
“Van wat leeft jij nu? Met wat vul jij je dagen?
Ga je nu weeral op reis?”
Ik krijg er ook nog een hoop
ongevraagd advies bij,
over hoe ik het best mijn leven kan leiden.
Eerlijk als ik een oud bekende tegen kom
is het verleden en heden het gespreksonderwerp.…
Veterliefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
572 voor ik ze strak trek
leg ik eerst een lus
(of ontknoop ze van gister)
mijn vingers pakken beiden
en streel ze, geef een handkus
soms hebben ze een oog gemist
buig dan dieper naar hen
en als ik ze tussen sok
en leer heb uitgevist
voel ik
dat ik hen naderbij ben
om te strikken,
ook wel omhelzen genoemd
immers ik hou van een zachte…