6196 resultaten.
nooit van jou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
765 aan de overzijde van
de stilte de overkant
van de taal vallen
grote woorden uit
onze handen
de schone is gekomen
onstilbaar mooie ogen
als sterren als wit glas
haar gezicht de maan
vaart de wereld voorbij
zachte stappen tussen
de schelpen de nacht
sluit ons in haar armen
de schone is gegaan
we leren afscheid nemen
nooit van…
Schuw licht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
431 verwaait
als schuw licht
dat de waarheid
nooit zal openbaren
stille woorden
schreeuwen leugens
van de daken
worden niet gehoord
toch gaat ieder
gebukt onder de
terreur van angst
als bange wezels
het de ander
achterna is
kringetje lopen
zonder eind
zonder horizon
in toekomst
bewegen zonder
enige vaart
voordat wij de
ogen sluiten…
In gedachten verzonken
netgedicht
4.9 met 33 stemmen
1.654 versieren
zangvogels zich laten horen
de eerste slakken aansporen
raak ik in gedachten verzonken
als bermen bedekt met klaprozen
verstilde harten doen opbloeien
samen met elkaar verzoenen
raak ik in gedachten verzonken
als weelderig uitgestoken halmen
hun warmte de dag laat gloren
dringt hun betekenis door
als ik mijn ogen niet sluit…
DE BESCHERMENGEL 2025 AD
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 Buitenaardse balletdansers
swingen in het empyreum
Slechts zelden
stort zich één van hen
halsoverkop naar beneden
in het enge cristallinum
om wat later als je kerstster
aan de nachthemel te verschijnen
Weiger niet zijn vrijgevigheid
sluit dit geschenk
in je hart –
en moge, vandaaruit,
diens licht altijd blijven stralen
over al je…
Hier, nimmer voorbij
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.786 de deuren van hun kamers
met een HIER , waar herinneringen
en gemis ontwaken, als de bloem,
die zonder geur zijn essentie verliest,
HIER de liefde in hun harten,
die Eden bouwen
en Eden sluiten
rondom de ziel van hun kind
hier
nimmer voorbij.…
Nacht
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.238 Ze sluit het gordijn en ze lacht,
Ze is de koningin van de nacht.
De oude man sluit, nog 1 keer,
Zijn ogen, opent ze niet meer.
Zij opent het gordijn en lacht,
Ze is de koningin van de nacht.…
Koffie met God
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
619 In de diepste wanhoop
sluiten jullie knielend de ogen;
bidden naar mij.
Maar ik bid naar jullie,
dat er één opstaat
en in de wanhoop fluistert:
"En toen was er licht"…
verdichtlingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 het in als een bijzin
maak dan wat opzettelijke gebaren
wacht af ruim je huis en maak wat beloftes
vertoef wat verweesd tussen andere haakjes ( )
onderlijn wat obstakels met lemma op de nostalgie
zet je raam open en kijk af en toe af van de dageraad
als de haakjes sluiten zet ze dan weer open…
CIRKEL VAN VERBINDING irt ons alle Nederlanders!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
714 In de cirkel van verbinding
ben je zeker niet alleen
je vormt een cirkel met anderen
je voelt mensen om je heen
Het gaat om de verbinding
niet om sec, hij of zij
in respect voor ieders mening
verbonden in ‘n cirkel, dat zijn wij
We sluiten in, we sluiten niet uit
respecteren basaal ieders mening
aandachtig luisteren vormt een
positieve…
Scheibeek in stromen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.160 Water kabbelt zich uit beeld
door haast en herrie overstemd
om dan weer zingend te verschijnen
alsof het nooit zijn loop verloor
aorta van het paradijs
dat als Breesaap moest verdwijnen
het tempo geeft het afschot aan
maar ook de plens die valt bij regen
de wereld komt zichzelf daar tegen
in stromen die de tijd verstaan
de eerste…
In memoriam.
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.333 Het gaf zichzelf bloot
aan deze buitengewone meid.
Haar liefde was oprecht,
nog niet eerder vertoond.
Maar voor dit gevecht
werd ze niet beloond.
Eerlijkheid en oprechte trouw,
het mocht niet baten.
Zielsverliefd op deze vrouw,
sterf ik nu verlaten.
Mijn hart voorgoed gebroken,
ga ik nu heen.…
praten zonder woorden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.765 samen praten zonder woorden
een stilte die alles zegt
harten die het zwijgen horen
liefde vertelt zichzelf
toch schreeuwen ze het uit
kunnen elkander horen
maken geen geluid
in stilte elkaar bekorend
want niets zegt zoveel
alles zo vaak niets
een hart hoort de schreeuw
als het wordt geliefd
liefde hoort woorden
door de stilte heen…
Brainstorm
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.336 Maar morgen mag men dan
deze geweldige gedachten,
nooit, niet
aan afkeur onderwerpen,
of alle aangebrachte symmetrie
stort zich zichzelf verbrandend
van een enorme afgrond
alvorens alles afbrokkelt
en een gat gevormd wordt
waar eens een gedachte gezeten heeft,
het hele brein beheersend…
dwang
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.927 en alweer was hij daar
nooit meer fluitend en vaak uizichteloos gestaar
het moeten beklemde hem steeds meer
meer met zichzelf dan de rest in de weer
ja het geld de poen dwong hem zijn gevoel te onderdrukken
het huis eten en de rest dwong hem te bukken
En nu ... nu is hij zijn eigen weg gegaan
en heeft hij een ieder verbaasd laten staan
uiteindelijk…
Eigenzinnig
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
738 verloren woorden worden vertrapt
door stampvoetende passanten
verdwijnen tussen kierend beton
opgenomen tussen de smalle openingen
vergruizen ze in nietszeggende letters
waar ze opnieuw mogen beginnen
met de opbouw van een zinvol bestaan
voorzichtig
pluk ik ze tussen de tegels uit
als onkruid, dat ooit verstoten
weer mag bloeien als zichzelf…
Pluimpje en absolutie
hartenkreet
2.8 met 40 stemmen
4.691 ik kreeg een pluimpje van de jongen
omdat ie erg graag pluimpjes geeft
en hij deed toen ongedwongen
waar ik onder de indruk van was en bleef
zichzelf…
hora est
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
873 bij dag begint het:
de dood noemt zichzelf
het licht
alle andere namen
geven nog meer, verleiden
als ontelbare vingers
ik schrei tegen wind in; rood
met het wimperloze van liefde
verderop
laat onvervulde dromen
uit gedichten waaien, ook je stem
en alle stilte, zoveel trager
tijd verstrijkt
in de richting van het raam…
Beleefd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.051 Al is de mens nog
zo beleefd
als hij zelf aan alles
een domper kleeft
is het ongetwijfeld
hij korter leeft
wanneer hij zichzelf
de schuld geeft
van alles wat
hij mis beleeft.…
Wachten-op
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
836 De wereld is een wachten-op
Omarmt je in jouw receptiviteit
De wereld is een wachten-op
Zij kust je wanneer je ziel zich verwijdt
De wereld is een wachten-op
Zij verlangt van jou geen strijd
De wereld is een wachten-op
Zij reflecteert zichzelf in jouw openheid
Open jezelf en ontvang het fenomeen
De wereld in zijn zuiverste vertoning…
Ochtendroos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.340 Ochtendlicht kietelt heel zacht
ramen nog vers beslagen
handen gaan lief op jacht
zullen zichzelf overdragen
Vanzelfsprekend warm onthaald
door pure hartstocht gevangen
het zwoele passielicht straalt
zacht brandend van verlangen
Zachtjes met een roos strelen
glimlachend onder het dons
tot in de hemel dit bed te delen
is alleen weggelegd…
wat is een gedicht (of net niet)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.076 dat ligt helemaal aan de ontvanger
ontvankelijk of geen weet hebbend
van des schrijvers problemen
gemakzucht plaatst mensen in een vakje
niemand neemt nog tijd voor zichzelf
laat staan, voor een ander
kostbare tijd vraagt niet om een pauze
en toch, sta even stil bij stille tochten
voor vervangend eigen verdriet
misschien dat u dan uw eigen…
Voor jullie...
hartenkreet
3.1 met 49 stemmen
7.489 Sommige dingen moeten zo zijn of zijn zo bedoeld,
een ieder weet voor zichzelf of iets goed voelt.
Leven is vooral delen, geven en keuzes maken,
elkaar met iets kleins diep raken.
Liefde, aandacht, een arm om je heen,
samen alles delen, niet meer alleen.
Er voor elkaar zijn in voor- en tegenspoed,
dat is hoe het zijn moet.…
kompasloos
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
606 Volgens het kompas
is het zuiden het noorden
maar ik kom pas
uit het westen
te lang onderweg
naar het oosten
waar de wijzen wonen
in de ban van al hun goden
die zij denken te kennen
nog beter dan zichzelf
Terug naar de bron
waar het allemaal begon
om te concluderen
dat alles al ergens
moet zitten in jezelf
Leven lijkt de kunst…
Tijdsholte
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
497 alles stond op of viel uiteen,
ik acht mij gewonnen, aan
de dag en nacht gesponnen,
minacht de middernacht,
de draad van eindigheid,
in zuiver bloed geronnen,
zonder een gemis, zal niets
ontstaan, alles heeft een
eigen weg te gaan, de macht
te wegen zonder gewicht,
weegt zich afzonderlijk in
het volle licht van leven
waarin het zichzelf…
De nevel voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.094 Drenkelingen zijn we
die wanhopig over schemergrenzen reiken
naar het licht dat werd geroofd uit ogen
van een mens wiens zien zo lief had
tevergeefs
de dood
heeft elke sprank gedoofd
en laat ons achter in een leven zonder
tastend
zoals de horizon
die voor zichzelf ongrijpbaar lijkt
maar vaag een stormzee nog in het oneindig voert…
Bangerik
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
1.095 Dit gevecht is niet te winnen
vanuit een strak verstarde blik
in zichzelf gekeerd naar binnen
gevangen door een bangerik
soms moeten wij buiten spelen
om alle angsten te verslaan
en de wonden laten helen
voor kansen op een nieuw bestaan
door het kijken over bergen
vallen schellen van de ogen
wie ontsnapt aan eigen tergen
hoeft zijn tranen…
kind in de man
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
591 zou ie het nog weten, die belangrijke man
hoe wij vroeger knikkerden om de pot
busje-schrap deden en hard wegrenden
om niet gevonden te worden
steppend met luchtbanden om de hoek sjeesden
moedertje en vadertje speelden met een rol
Mariakaakjes
bij slecht weer de tafel naar het raam geschoven
Dinky Toys en blokkendoos de wereld
zou ie zichzelf…
Droog in mijn mond,
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
606 Ze liet haar kleren
vallen, natte afdrukken
van haar voeten in het
zand en in terugwijkend
water, de zee leek moe,
eb viel droog in mijn
mond, vingers schreven
vier woorden in de lucht,
ik voel en ruik je huid,
je haar, je lichaam tegen
het decor van de getijden,
golven murmelen tevreden
met zichzelf en ons en je
weegt die stem…
Tijdloos zwevend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
539 Het aarden doet pijn
in dat eigen landschap
vol haken en ogen
vallen en opstaan
dan zou hij zo graag zweven
boven anderen en zichzelf
naar een soort van hemel
waar het landen zacht is
nog liever blijven zweven
alleen maar doorzweven
slechts zijdelings op zoek
naar een tijdloos doel
om die tijd te vullen
met wat eeuwigheid
zonder…
HERFSTTUIN
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
751 de bomen kaal,
de tuin gehuld in mist
de vissen dobberen lui en loom
op het trage ritme van hun kieuwen
de tuin verteert het dode blad
en gaat zichzelf vernieuwen
ik vertrappel onachtzaam
in het gras een late dwergbovist
zo tikt de klok gestaag
de seizoenen genadeloos vooruit
ik oogst de laatste vruchten,
ik wied het laatste…