5051 resultaten.
Wispelturig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Zwevend
in languit genieten
rustig, op een zonnige dag,
zoals vandaag
door liefde en geluk
ook al werkt de natuur vaak tegen
leven in elke fractie
tegenstrijdige angst
ellende en sloop, eeuwige loer
als het te ver gaat
tot in eeuwigheid
sssssssssssssssst
glijdt alles geruisloos
stiller dan stil der aller stilte
doch uitermate wispelturig…
Van god los
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Soms zijn er dagen dat ik vergeet
wanneer ik mijn ogen sluit ik mij
waan in het paradijs - de regen doet
mijn voorraam zweten de wind
dolt met ronddolende bladeren -
de zomer bracht mij liefde, bij jou
voel ik mij thuis maar soms
dringt het binnen zomaar onverwachts
de angst voor wat er zou kunnen komen
want vandaag gaat de herfst…
Terra Nova
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 In een wankele kamer
zonder plafond
gilt een vrouw het uit
urenlang
Haar winterreis
door diepe duisternis
ongekende kou in een
vergeten continent
In deze gesloten wereld
onthullen de beelden
op het scherm
haar ingekerfde angsten
Zelfportret in de spiegel
zoveel woorden
om niets te zeggen
alleen maar drijven
Woordeloos schuiven…
ADELE
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
784 Mens die puur
Theater bracht, zoals
Het hoort, die als
Geen ander het applaus
Kon laten klinken -
Na jouw bewerking
Van Goodbye Saigon
Dat compleet met
Helicopterlawaai
Snoeihard bij ons
Binnenkwam - en toch
Een kwetsbaar mens
Met ongekende podiumvrees,
Die ondanks je bulderende lach
Van pure angst zat te bibberen
Voor je…
Goed en kwaad gewist
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
598 het licht is gebroken
de poorten van hel geopend
goed en kwaad gewist
nu sist en schuifelt
gebroed met
opgekropt gemoed voorbij
de apocalyps gemist
gist angst en pijn
als venijn in het bestaan
radeloze ogen
breken in onvermogen
om verder te gaan
de klok is blijven staan
toen de mensheid
aarde de das heeft omgedaan…
Da
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Een witte wind
waait door de wereld
een wind van licht
De naam is Da
en waait door alle tijden
In fluisterstilte gesproken
wordt vurige nectar
die stroomt als lava
en verbrandt
het gelaat van droom
verteert angst
in alles verzengende liefde
danst met zon
maan en sterren
Da
is het ongebroken hart
van de wereld
de verdelger…
zo bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 loop vrij
uit beton
uit stof
uit huis
loop vrij
door de velden
het massief
verdwijnt
zo zonder angst
als de zon
loop vrij
door de velden
zo bloot
de zon
op je huid
hoor de muziek
zoals de eerste keer
zo jong
opnieuw
de zegen
wind, zon en regen
uit beton
uit stof
uit huis
loop vrij…
toevlucht
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
500 het is middernacht
muisstil
wijzers vallen samen
in het slot van de deur
zij staan daar, de jongens
zoals zij het zelf willen
ogen en handen om haar heen
zij verlaat zichzelf in het schreien
in de angst dat oren kunnen zien
en stelt zich een wereld voor
onderweg naar wolken
wat als zij weer komen
vanaf dat punt
zij is maar een meisje
met…
Die op mijn wangen groeide
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 Waar doorgaans op
De konen van gezonde
Boerenzonen een
Rijpe appelglans
Te vinden is, ben
Ik die boerenzoon
Die van kleins af aan
Met angst en schuld
En schaamte werd
Opgevoed - allemaal
Bedoeld om het leven
Dat mij ongevraagd
Gegeven was te doorstaan
Altijd on the safe side
Dan zou het waarachtig
Wel gaan - tot dat het…
masque
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 dit gezicht verstopt zich
niet alleen geloken ogen
als waarheid achter deuren ligt
waar dood al heeft gewogen
het verzet schuurt
tegen gas, de galbult van de nazi’s
in hun jeuk om wat zo anders was,
dan levitaties van gevoel
voor even veilig voor verraad
maar kwaad is al geschied
de vijand ziet jouw angsten niet
maar slechts een masker…
verband
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 mijn handen lijken wel
op die van jou, als vrouw
en als persoon
verlies ik, doodgewoon mijn
kalme levenslust
angst vergrijpt
zich, aan mijn zwakke moment
hoe lang ik jou al heb gekend
doet er nu
niet toe
jij was moe -en ik
ik blies de dagen
naar een ander stervensuur
een oude muur, gekerfd vol letters
schrijft ons testament…
Luidruchtige stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
474 Die opgekropte emoties nog
Maar net binnen houdt
Angst en agressie
Die om voorrang strijden
Hier wordt niet gretig gezwegen
Maar alleen uit bittere noodzaak
Zichtbare golven van ergernis
Die over elkaar heen rollen
Zonder geluid
Uit pure frustratie aangelengd
Met hoog oplopende irritatie
Alleen pure wilskracht
Houdt de breekbare…
langst
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
609 alles is lijden en daarna komt de lach
eventjes is het oerstil in je diepste angst
maar weet dat je verder mag
Die leven het langst…
Van mens tot plaagdier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
650 Mensen leven in angst en beven.
Giga giganteum is nu de baas.
Homo wordt gefokt in oude stallen.
Als plaagdier kan hij overleven.
Ooit was hij dominant. Echt?
Dat was 5000 jaar geleden.
Nu door Giga wreed geknecht.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
623 afscheid nemen, of toch maar niet
we zijn al zo’n tijd samen
hebben gelachen, gehuild, gesproken
maar ook gezwegen, vooral gezwegen
over dingen die er echt toe deden
gehuild, zachtjes gehuild om de angst
die uiteindelijk toch waarheid worden zou
wie had dat ooit kunnen bedenken
dat het zou opgaan in een oorverdovende stilte
nog altijd koester…
Laat de bevreesde dag niet regeren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
513 De vrees voor het inwaarts gluren
van al die angst die ik niet voorzie.
Laat de bevreesde dag niet regeren
waar die het geluk kan genereren
van het leven als een fraai cadeau!
Geniet nu het genot van de vreugde,
en herhaal dat telkens zo!…
Ons doen en laten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Wanneer onze radeloze angst,
de zon verduistert.
Wanneer niets kan worden gedaan,
wat moet een mens dan laten?…
muren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 in deze tijden vervalt
de menselijke maat
in onbehagen
moeten opgeworpen muren
de angsten slechten
de ingemetselde naakte
schaamte sterft
duizend doden
een dak willen we
om de muren van ons
huis te verbinden
bij toeval belanden anderen
- ik ken die mensen niet -
aan de ontredderde kant van
muren die als rode prikkeldraden…
Moederke
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 je praat niet écht meer
met me
en kijkt verwonderd
als ik je zeg
dat ik in jouw buik
nog heb gewoond
dan word je als glas
waar ik doorheen kan kijken
het lijkt alsof de wind
je jaren niet meer streelt
alsof de regen
tevergeefs je ziel wil aaien
en je zegt nooit meer
het komt wel goed mijn jongen
morgen opnieuw
de angst
en misschien…
Blakend bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Dag lieve mens in de spiegel
ik houd van jou, heel de dag
zal ik voor je zorgen en zo sterk
mijn wensgedachten denken
dat ze uit mijn handen groeien
tot mijn leven, geworteld
in lachende gezondheid
zo’n honger heb ik
naar zorgeloosheid
mijn angsten verankerd
in blakend bloed
mijn lichaam verankerd…
Boerkaverbod...amsterdams verzet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
558 Ze heeft geen blinde vlek
geen zwart gat voor d'r ogen
ze ziet het zoals je het moet zien
"dat gaan we niet handhaven"
dat past niet bij Amsterdam, on-Amsterdams
en tussen haakjes wij zijn de Republiek
Femke HalseMA is meer dan burgemeester
Femke is de stadspresidente van Amsterdam
zij laat zich niet leiden door angst
van zovelen…
Mijn zonne-schijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Een vechten tegen haar verraad
in angst en bitterheid,
die de dood ontwaart.…
Maandichtertje
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
540 Angsten zijn het.
Luchtkastelen.
Vannacht, boven dezelfde bomen,
lacht een oudgeworden jongetje.
Dat dichtertje op de maan,
lacht ons troostend toe.…
angstdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 langszij en deint mee
op de bewegingen van het zwijgzame
die leiden naar een gastvrije hof
met grijpgraag hout en grijnzende monden
waarin het licht verdrinkt en het ontvleesde
maakt entree en stoeit met maanlicht
dat uitbundig danst terwijl
het nachtdier speelt met oude botten
die uiteindelijk een woord vormen
dat verstijfd is van angst…
Kind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
874 Het kind kon je niet zeggen
dat het bang was
een pakketje angst
genageld aan de grond
Het kon je niet zeggen
dat elke dag duister was
jij altijd harder kon lopen
en het kind te pakken nam
Het kind kon je niet zeggen
dat je gezicht zo wit was
je vreemde groene ogen had
dat je altijd mij hebben moest
Toen je zelf vader was
woonden…
Bij de grens
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
419 Noch gebed,
noch poëzie
kon de angst
tot zwijgen brengen.
In de duisternis
fluisterden we elkaars naam,
een klein verzet
tegen het moment
waarop de wolven
ineens
ons zullen terugroepen.…
Echo van as
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Een naam, een kind, een ogenblik —
in rook, in angst, gebroken.
Maar uit de as van duisterheid
groeit zacht een stille eed:
dat wie toen werd uitgewist,
nooit meer vergeten heet.
De aarde draagt hun echo voort,
in lied, in licht, in steen.
En wie vandaag hun namen leest,
laat hen niet meer alleen!…
d’oude verzen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
501 ach
de bomen vroeger wiegden
zoals het geschreven is
in d’oude verzen
waarin gelezen werd
of het gedrukt staat
dat
de nachten vol met zwartheid
als dagen zonder randen waren
van vreemde angsten
waarvoor verdronken werd
door onderdrukking
van
de stormen over meren
desnoods in koele vormen
in ogen gelegd
waardoor de leugen bleef…
TANDARTS IRENA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 De wijze vrouw
afkomstig uit de Balkan
toont in gastvrij Breda
haar weergaloze kunde
van tandarts
zij hanteert boor en tang
verplaatst zich daarbij in gevoel
en ziel van haar behandelden
weet mensen met angst
ongedwongen op te beuren
een nieuwe werkkring
glanst de gebitherstelster
uitnodigend tegen
moedig treedt ze de toekomst…
Zeven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
275 Meisje toch,
Een trillend hartje en angst.
Op mijn bangst hoorde ik jouw woorden:
“Eenmaal weg, hoef je niet terug te komen.”
Deze deur is dicht.
Ik voelde het gewicht —
de pijn in mijn borst,
van nergens anders kunnen zijn.
Groot en machtig was jij,
en boos op mij.
Bang en klein was ik,
niet alleen van de schrik.…