Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

Glimlach van het avondland ( zen)

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
Op een steen gehurkt kijk ik naar de woordwolken, vrij van gedachten. Vuurvliegen in tal, dronken van het bruisend bloed, om mijn lampion. Pioen straalt licht uit, wat hij overdag tot zich nam, lampion in duister. Verdeeldheid zaait zaad in de verbrokkelde grond,. het blijft aftellen.…
pama20 mei 2010Lees meer >

Faits Divers

gedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 8.967
Arthur Rimbaud ik ben een vreemde in eigen bloed mijn hartslag klopt aan andere deuren van het schuim der goden herken ik de kleuren maar het is ik die mij huiveren doe het zijn de eigen ogen die mij breken en de stenen die als ontluikende bloemen langzaam aan mijn ingewanden groeien ik ben verdronken in dit drijfzandlied van waaruit…

Dichtersangst

netgedicht
4.7 met 39 stemmen aantal keer bekeken 887
Ik zwijmel gezever ik kijk om me heen De tongval zoekt spreken dicteert onderworpen maar de dichter ziet woorden in gal en steen Hij spreekt hier de letters in onrust gedropen Zijn wereld bevredigd het blok aan zijn been De dichter bevestigt zijn wezen stilzwijgend Geluidloos verstokt in gekrabbel bevroren De rebel wordt immers vermeden door…
Linda vH9 oktober 2010Lees meer >

Eerste Woord

gedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.527
Het raam ging open staan -------------------------------------- Dit gedicht staat op een steen in de Nieuwestad in Leeuwarden, in het kader van 'Poëzie op straat'…
Remco Ekkers13 december 2022Lees meer >

laat me een paasmens worden....

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
laat me een paasmens worden: die stenen van onbegrip wegrolt, die heuvels van misverstanden slecht, die anderen laat zwemmen in een oceaan van goedheid. hopelijk kan dat, ik ben alvast bereid!…

het woord

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.066
voor ons zelfs het heden is langzaam verdwenen in een restant van zwarte dons tanden van tijd hebben zomers opengereten en, in de bron, het bruidsnest ontwricht het enige dat vleugels kon bewegen en nu ik zwijg, huil om het ontsluierd gezicht; wij vluchten van dit ongemeubileerd leven, verwekt schijn het ontwijde takkenlicht op een stenen…

Laatste blad

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
Vraag niet naar de naam van de dag als het grijze jaar de ogen sluit zie niet om naar de rijk gedekte tafels waarop geen ander voedsel dan verdriet vergeet het spreken met de stenen achter de ontwrichte poorten baad je in het wervelende wonder van de onbestaanbare kleurschikkingen laat je in laagjes water weven tot een spinsel op de…
Kees Keizer27 december 2011Lees meer >

Het vrije veld

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.863
Hier waar het niet kan komen de woorden elkaar afstoten Dit wat men noemt 'het vrije veld' het kent horizon noch grenzen Uit de hemel hangen draden, slordig afgehecht bewegend in de wind (want altijd waait het daar) Verder beweegt er niets Een paar losse stenen slurpen zich vol licht (alle schaduwen verdwenen) Toch moet het hier ergens…
Bernlef27 januari 2012Lees meer >

Zachte dood

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 965
Hier ligt een bewusteloos korps, daar roerloos en stil een Siamese tweeling, onderop een kloppend hart van steen. Ja, t'is niet zonder wroeging dat ik naar dit sterfhuis staar.…

Vandaag bloeit de aarde

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 615
vol schoonheid omarmt de nieuwe dag de jonge blaadjes van de hazelaar ze knikken vol genegenheid naar de koerende duiven die elkaar de liefde fuiven goud versiert de randen de wolkentoppen pralen zo onverklarend zacht dat het hemelwater nog wacht de sleedoorn draagt hoop in vertrouwde witte sterretjes klimop hecht zich aan een steen…

luister naar het geluid

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 767
ik weet nog mijn liefje de dagen van zonlicht de sterren op je schouders en het antwoord dat ik schreef over de bloemen en jouw glimlach over 't loflied van de zee op vleugels van een vogel die ik bewaren zou voor eeuwig ik weet nog mijn liefje de reis naar de dood het anker dat losliet tussen de stenen op het strand jij wilde ze…

Wenen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 610
Panden die statig burgers bemensen zij vertonen geestdriftige kleuren strelen ogen naar ramen en deuren de talenten beleven cadensen kousen verschillende aangemeten hier vergaat het architecten altijd creaties vernieuwend gelijkertijd hun sporen kronkelen onverbeten effectief ontbreken vaste lijnen droombomen balkoneren uit stenen zodat…

zie mij

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 732
mijn stap gaat voor duwt blauwe mijmergolven over drempels van hard steen in dampen van zomer hoog rondom het licht wolkt golvend stijgt lang ik volg traag in zacht glijden en stille aarzeling vooruit ik huiver warmte om me heen zie mij zoek mij kijk mij aan volg in lome trage beweging de watervaste dunne lijn naar mij aarzel en verstil…

KNUFFELEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 859
Kousenflarden om haar benen; tenen staken uit haar schoenen Kusten bij elke stap ’t steen en niettemin was zij om te zoenen Lorren rondom haar schouders; grote vlekken op haar vale rok Met haar wat moeilijke, ouders had ze het dikwijls aan de stok Rode haren in wilde wind en; ze wuifden al van ver naar mij Oh ze was een heerlijk kind en…

Droomvriendin

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 738
Er is niets uit onze werkelijkheid te vereenzelvigen met het woord gevonden onder een zware steen de nacht heeft zijn verhalen over heengaan van ratio in gevoel weemoed die zich slijt in eenzaamheid er verschijnen brieven aan de maan over ooievaars met rugzakjes van de belastingdienst die over zee zwaait er…
mobar22 mei 2013Lees meer >

Priapus hopseflopst

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 550
ieder behalve ik mag binnenkomen en jij gaat zo foto's maken met dit licht Van de bloemen en van jezelf zo vat jij de dingen samen elk beeld geconcentreerd verhaal ik mis je stem en klankvolle vocaal Jij noemt de dingen bij hun naam kijk, ze gaan bewegen, dansen zelfs als smurfen en elfen om jou heen jouw glimlach breekt de hardste steen…

geen poëzie

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 672
vloed stuwen beenderen en karkassen uit de zeebuik * zij baart het verleden met dode vleugels terwijl oude eieren openbarsten door regenvlagen de stank, nog gruwelijker dan ik wist schuift voor de wolkenhemel kokhalst mijn herinneringen tot ook de laatste bakens verdwijnen ik luister nimmer vader-lands-loos * zij wordt steen…

gedragen blazoen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
de dag erna stilt, geen honger die nog bindt het uur van gisteren staat nog tijdloos in jouw half geopende ogen het graf van steen en omber maken deze herfst ondraaglijk maar ook somber, het grote weten knaagt aan mijn boekenkast te leven zonder is een grote last, toch wandelt er nu in de kamer weer een kleine wonder het maakt dit seizoen…
elze29 november 2013Lees meer >

Breekbaar grondschrift

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.596
breekbaar grondschrift voetafdruk van rotte palen toont waar ze schreiend onhoorbaar ontstond, 'n dichtgegroeide vijver waar niets weerklinkt, het luisterend oor verzandt, de vinger tastend vastgroeit aan 'n ovale steen bijna in de ogen, in haar diep verdronken wordt de drinkende schimmel zo groot (als) 'n drijvend wolkenveld…

Ergens wel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
hoe water mijn woorden noemt herhaalt, herinnert, wast mijn woorden, golven, dingen simpel rollend water, voortdurend zonder geheugen het verleden eender in toekomst een begin van misschien einde van steen gehard door vluchtig denken ergens wel, sluimert zeurpijn in doolzeeën strandt met zandig tij, ginds schootmosselen, zandplaten…
Iniduo26 september 2014Lees meer >

IN VOGELVLUCHT

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 596
Tragisch langzaam Gaan de dagen Dodelijk De stiltes om mij heen Tijd genoeg Om af te vragen Wat is mijn lot Hoe zwaar mijn steen Wat mag ik Van mezelf verwachten Loodzware vrachten Vol angst en pijn Slopende dagen Eenzame nachten Weer lang alleen Te moeten zijn Gedoofde vlam Verdoofde massa De tijd gaat slepend Overal door De dag…
Hookie25 juni 2015Lees meer >

Engelse tuinen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Engelse Tuinen Zo prachtig aangelegd, heel veel kleuren Genieten van alle geuren Mooie, steile wandelpaden, stenen in het water Gelijke paadjes voor mensen met een rollator Leuke prieeltjes en mooie beelden Vlinders en bijen, wat een weelde Opeens een Italiaanse villa Een Roomse tuin, een vleugje Italia Zalige bankjes om op neer te strijken…

wachten bij de boom

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 677
langs de stam sterk zijn zoals het witte, diepe meer dat herinnering draagt tot op grote hoogte mocht ik maar, kon ik maar de taal van het water spreken mij kleden in deze armen van stilte wanneer alles lijkt te draaien de nacht uit mijn mond nemen, elke dag in het donker mocht ik maar, kon ik maar zoals jij praten over stenen…

De Eerste Preekstoel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
De eerste preekstoel was een steen die amper was weggerold afgedaald van boven zat er een Engel op hield daar zijn preek op Gods gezag zijn stem klonk zacht eerst waren het vrouwen die juist uit angst nog waren weggehold zij mochten luisteren naar die Goddelijke woorden die klonken op deze eerste dag als muziek accoorden…

Leven in de Dood

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Bloemen verwelken in mijn handen Als je nog leeft, blijf uit mijn zicht Mijn ogen zullen het laatste zijn Wat je ziet voor je oplost in het licht Alles wat ik aanraak breekt niemand durft mij aan te raken Wat ooit liefde was is nu de dood Bloed vergoten in het avondrood Mijn hart is van steen, zo koud Zo eenzaam in het eeuwige…

absolutio

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
er is een thuiskomst in de haven als einde aan onderweg, inderhaast dat lijkt op huid en rijmt op huis als reikende bomen in de straat en hun wortels in de grond die zoeken en genade vinden onder tegels gelijkend op een stenen beeld dat zondaars bekeert tot hun vlees en bloed op een verlaten sokkel zodat het heden nooit vroeger valt…

Proxima centauri

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
er is een diepte die ontneemt het licht met oneindig gewicht en zwaar gemoed dat omhelst het hart zo dicht dat het welhaast stikken moet verder dan de einder gaat dit niet stiller dan zwijgen zonder woord met ruimteloze aarde in het verschiet in een zucht door niemand gehoord verder van huis door asbreuk en onbalans een steen die van de…
Iniduo26 augustus 2017Lees meer >

Getijde IV*)

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.968
. ----------------------------------------- uit: 'Rollende stenen, getijde', 1991. *) Dit gedicht maakt deel uit van het vierluik 'Getijde'.…

Bankje in het bos

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Bankje in het bos Omringd door natte herfstbladeren De zitting begroeid met mos Paddenstoelen rondom zijn oude benen Ietwat krakkemikkig Tussen de koude grijze stenen Boven schittert een kolibrie met gezag Gouden wieken Snelle vleugelslag Het is alweer jaren geleden Mijn opa was nog jong Die hier zijn tijd besteedde En van het bankje…
M. Bos3 november 2017Lees meer >