5060 resultaten.
DE LENTE AARZELT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 De reiger staat stil,
's ochtends vroeg _ en 's middags nog...
Zich ééns bewogen?
Krentenboompjes zijn
in hun volle pracht omringd
door wachtende bloei.
Hoort: "Witte lente!"
Een woud van krentenboompjes
of late sneeuwbui?
Op het tuinschuurtje
rimpelt water tussen grind
onder seringen.…
Egoloos?
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
715 Herkenning van gekiemd zaad
uit een vroeg begin, het proeven
van de lichte zeden van de huid
en van haar, daar nog alles tussenin,
de erfenis van de mij nog onbekende
Goden uit een terracotta oerinstinct,
laat zich voorspelbaarheid verraden
gekroond een eindeloze stoet der doden,
als kroontjespen gedoopt in zwarte inkt,
het avondrood de…
Een bericht
gedicht
3.5 met 19 stemmen
5.379 Ik zet dozen anders
neer en nog eens anders en dan ga ik vroeg
naar bed.
Iemand, ik weet niet wie, zei dat het hoorde.
Wanneer het weer voorbij is raakt het ook
vergeten. Maar ik vergeet zo slecht.
Iemand kwam me helpen. Nu staan de dozen
op hun plaats. Ik rust uit, al heb ik
niets volbracht.…
zelfportret
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.141 ik vroeg een schilder
naar het maken van zijn zelfportret
wat hem daarbij het meest bewoog
hij liet een spiegel zien
maar ook zijn leven
wat zou een dichter doen
al kijkende zichzelf beschrijven
of louter zich van prototypes
gaan voorzien zoals
gepassioneerd verteller
dromer, filosoof of troubadour
misschien wel humorist, een realist…
Belijning uit het niets
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
725 nog geen dauw in de verse blaadjes
wel een vroege honingraper
die de tere pas gestreken eenling bezoekt
met een zacht gezoem op rijm
de schetser zalft de huid die geen trots
herkent in de ogen van de spiegel waar
gisteren de dader was van het nog
onbesponnen huid, misschien maagdelijk
doch zeker onbevreesd
een machine op geluid, toekomst…
maandag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
480 er dwarrelden wolken rond de maan
ze lieten hun gezichten zien en glimlachten
vanouds
als draagsters van de lucht
waar ooit de sterren samenspanden
trok het licht mijn ogen mee tot ver achter de duisternis,
omzoomd met zachte gevoelens
er dwarrelden vogels door de lucht
de wind droeg hun vleugels, toen ze stormenderhand
de bomen vroegen…
De dauwoedemen leven
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 het strakke blauw van de hemel
trekt sporen over het vlakke land
de dauwoedemen ademen
hun vrijheid om tenslotte
te verdwijnen in het niets
ik ken geen bergen die hoger zijn
luchtkastanjes nog niet gerijpt
in hun stekelige huis vallen te vroeg
blijven ongeraapt kleven
en leiden de herfst
naar weer een ongerept seizoen
het…
het landschap dat jij voor mij had opgezocht
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
645 blijft fluisteren en ongestoord rozen plukt
heb ik dan de oorsprong losgeweekt, de hele kleine woorden
die zoveel overeind hielden en die ik wilde houden
graveren
in de straten van mijn jeugd, vrij van huiver en zwarte richels
al waren die onbespreekbaar
en nergens hetzelfde, zonder zomer
of één seconde zon
en de manier waarop ik vroeg…
Zout
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 AMSTERDAM - Strooizout is vanwege het vroege winterweer al op rantsoen. Zoutproducent AkzoNobel vraagt zijn klanten om naar hun verbruik te kijken en zegt de leveringen te gaan uitsmeren.…
PAASOCHTEND 2011
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
961 :
"DE HEER IS WAARLIJK OPGESTAAN"
de leer van het Christendom
elke keer met Pasen groot feest
zijn weerzien verblindt me letterlijk
doet zeer aan mijn net geopende ogen
het weer laat zomerse kanten zien
steeds meer in het vroege voorjaar
deze 'peer' gaat nog even liggen!…
Ik schrijf vogels
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
542 ik schrijf vogels
naar jouw raamkozijn
voor elke dag een lied
wat vrolijk kwinkeleren
een zachte ruis
door de reuring van de bomen
mijn hand vol innigheid
strooit zomerbloemen
o, mocht ik met jou
mijn duizendschonen dromen
ik schrijf vogels
naar de te vroege herfst
spreidt mijn liefde
over het keuvelbankje
de maan, de…
dit werk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
738 naar de hel met dit zinloos schrijven
alles zingt
en zal vroeg of laat
verdwijnen
O boom zink niet dieper
dan dit lied dat nooit
gezongen wordt
zo veel liever
een utopie binnenstebuiten gekeerd
de morgen heeft van gisteren nog nooit geleerd
wie bedelt nu bij wie?…
Over het gras
poëzie
4.3 met 10 stemmen
5.113 Over het gras en over het water
dwaal ik achter de beminde
die ik vroeg en die ik later,
die ik nimmer, nimmer vinde.
Smalle schelpen zijn haar handen
om een eeuwge zee te horen,
in zijn wieg en broze wanden
zingt haar hart mijn wee verloren.
Handen die mijn hoofd niet koelen
met hun sneeuw, de lichte, zachte.…
Lichtheid van het bestaan
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.455 Ik zie mijn opa daar nog hangen
In zijn rookstoel bij het raam
Zachtjes prevelt hij een naam
Zijn blik verhult een groot verlangen
De scheurkalender aan de muur
Verhaalt een spreuk en bijbelwoord
Dat als dagelijks slotakkoord
Weerklinkt in ‘t vroege avonduur
Ik hoor de gangklok soms nog slaan
Als ik stil zit weg te dromen
in een haast…
ontwaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 afdaalt in je verloren gewaande jeugd
komt het ontwaken bij iedere herinnering
en ruik je het gras
waartussen je lag met de helden uit je nagespeeld avontuur
met op de achtergrond de murmelende rijksweg
als een zich met water vullende beek
de hoge pluimen van de suikerfabriek
in Puttershoek
het glimmen van de appels
voor straks op de vroege…
Mooiste
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
908 Het mooiste meisje van de klas
Leek ongevoelig voor mijn blikken
dus was het voor mij even schrikken
toen ze me vroeg welk boek ik las.
Of het misschien ook spannend was?
Zo ja, of zij het dan mocht lenen?
Natuurlijk zei ik met slappe benen,
en dunne stem van gebarsten glas.
Ze zit naast me en ik lees voor.…
Gevecht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.220 vroeg ze met treurnisvolle stem
hoe kon ik daarop antwoord geven
kon ik toch maken dat haar leven
een liefdesliedje zong, geen requiem
stil zit ik naast het lege bed
zoek in de koude lakens nog haar geur
die nu al uit begint te doven
ik wil nog in een zin geloven
mijn twijfelende hart klopt in mineur
en ik zeg vloekend een gebed…
Wekkers
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.187 In 't onbekende Zuiën,
Waar men onder andere van klokken en pendules niet weet, mitsgaders van 't beieren, kleppen en luien,
Weten de horologiemakers natuurlijk met hun lege tijd geen raad,
En nemen daarom dienst als wekkers ten nutte van de Staat:
En als je dan 's morgens eens heel vroeg klaar wilt zijn, gewassen en geschoren,
Dan wekken ze…
Niet meer
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
921 En haar wakende gedachten laten vervagen
in eenzame mijmeringen
over liefdes die geen liefde vroegen maar
gevonden leugens
en illusies die altijd barsten
als ze weer viel
in de leegte
die geen schaduw
wilde zijn.…
Dichters
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 Soms zelfs
een vroege dood
de hang naar boven
en het bederf van hier
is dan
ondraaglijk groot
zij haken aan het leven
als een windvlaag
aan een blad
in ijle nevels
zweven violette woorden
als de geur
van hemels brood
anderen vinden hier
hun hemelstad
en vouwen bootjes
van papier
die drijvend op het water
hun tochtjes maken
over…
Tortelen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
562 Ze koeren zo onmogelijk vroeg
dat ik ze uit de boom wil schieten.
Voor even zijn het grijze bandieten
die ik zware verwensingen toevoeg.
Doch zie ik ze samen in hun boom
met halsbandjes zo dun en zwart,
vergeef ik ze met heel mijn hart
en gun ze mijn doorbroken droom.…
Toen Onze Mop Een Mopje Was
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
781 Ook kleine geintjes worden groot
de schaapjes op het droge
Is dat niet ieders wens
wat men ook zegge moge
Niet op een zondagmorgen
gedonderd in de goot
ons allen al ontvallen
vergeten, vroege dood
Daarom d'ouwe mop gekoesterd
als een lief en oud bruin paard
voor jongeren toch nieuw nog
een mopje met een baard
(The Knack - "Africa…
In het bos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 Zou ik dromen dat mijn lome
voetstap gladde schedelkap
boven hoge wenkbrauwbogen
nog geen tel te vroeg verjoeg?
Ruisen koel door bomenhuizen
hun gewaden? Nauw verraden
blâren met trage gebaren
een bewegen, zó verzwegen
dat pas als 't verdwenen was
ik met zekerheid en spijt
wist dat wat ik had gegist
had bestaan en was gegaan.…
jongensdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 afdaalt in je verloren gewaande jeugd
komt het ontwaken bij iedere herinnering
en ruik je het gras
waartussen je lag met de helden uit je nagespeelde avontuur
met op de achtergrond de murmelende rijksweg
als een zich met water vullende beek
de hoge pluimen van de suikerfabriek
in Puttershoek
het glimmen van de appels
voor straks op de vroege…
Grote en kleine schoenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 En hij vroeg wat ik in de wolken zag.
De wolken schoven boven ons voorbij.
De aarde is inmiddels wat gedraaid,
wolken die wij zagen, zijn vervlogen.
We vergaten wat ons heeft bewogen.
Andere wolken zijn weer aangewaaid.
Wees nu stil en ga liggen in het gras;
je kijkt naar de hemel die toen bestond.
De schaduwen strijken over de grond.…
O wintersschilderij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 laat mij genieten
van de ijskristallen
op de wuivende takken
van de bekoorlijke gestalte
de wandel van mijn lief
in het feeërieke landschap
het wijsje van de wind
melodietje in het vroege uur
wanneer de velden nog dromen
plots wakkergeschud
door het kraa-kraa-kraa
van zwarte vleugeljassen
in slingerende takkenbomen
warmhartig…
Wie ben jij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
598 Achter de deur op het tapijt
hadden we het gevoel
dat we samen in een huis waren
op de tafel stond een theepot
van gietijzer met Japanse zwanen
die we uit de boot hadden gered
je bevond je langzaam in mijn duisternis
waar we na lang zoeken een licht vonden
om het lied te kunnen zingen
wie ben jij
vroeg je toen je mijn tong…
Herrijzenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 Hun silhouetten in het vroege ochtendlicht
– dat dra het kille duister zal verteren –
mogen nog even de historie domineren.
Daarna verdwijnen zij voorgoed uit het gezicht.
De schepping wacht als op haar Genesis,
en in de ademloze stilte van de morgen
ligt het mysterie van Gods plan verborgen.
Dit is de stonde der herrijzenis.…
Genegeerd en doodgezwegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.647 Twee jongens verloren we
Die zo ontzettend welkom
Waren geweest - door de
Omgeving werden niet alleen
Zij, maar ook wij, genegeerd
En doodgezwegen - immers
Verdriet om te vroeg geboren
Baby's - zoiets bestaat toch niet
Zelfs de gemeenschap die zich
Kerk durfde te noemen reageerde niet
' t Stelde immers niet zo veel voor
Kinderen…
Aurelia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 is er een ochtend na nachtbraken
is wat niet kan ook wat niet wil
deze tango zonder lijven te raken
vroeg de maan aan de aarde stil
een jaar met louter schrikkeldagen
kent ook uren van verborgen leven
die zich nooit zonder te vervagen
aan de openbaarheid prijsgeven
nachtvissers blijven water verzwijgen
zodat bovendrijven geen moeite kost…