5637 resultaten.
Rust
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
875 Zie de traag reizende wolken
Voel het koele, lange gras
Hoor het ruisen van de bomen
En het klotsen van de plas
Ruik de bloemen die verleiden
Voel de zon op je gezicht
Hoor de kleine vogel zingen
Als een sprankelend gedicht
Hoor de geluiden van de stilte
Voel de rust van dit moment
Laat alles zijn zoals het is
En voel dat je hier deel…
Ik kijk in de lucht.
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
705
Ik kijk in de lucht,
de wolken samengedreven
door de koude strakke wind
vinden hun weg naar gebieden
meer landinwaarts gelegen.
De vogels die zijn gebleven waaien
wapperend met hun vleugels
alle kanten op.…
dwars door de grens
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
918 soms uren, soms dagenlang
wacht ik om de stilte
te bereiken
en al die tijd
schuiven wolken over
mijn vingers
naar de zoutmond
van de zee
ik tracht haar woorden te begrijpen
hoe ze kruipen en kolken
over mijn lichaam
stormen tot bedaren
willen brengen
maanstromend, innerlijk…
De zoete wind
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
467 de zoete wind strijkt
van genot de wangen
in een tastend verlangen
hij aait de huid met zachte hand
en ik, wuivend naar meeuwen,
word badend gedragen
in het warme zand
boven mij spant zich in azuur
de hemelse weide uit,
weids en sprakeloos puur
in mij drijven,
weliswaar bij vlagen,
nog losse wolken
totdat ook zij vergeten…
Verloren vaart
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
723 ver weg
uit het zicht
begraaf ik een droom
radeloos rood gestampt
tot net voor de dood
zich als rots waant
woorden huilen zich los
en scheuren mijn lichaam open
wanneer de misthoorn
kreunt op mijn gezicht
door het brandend geloei
in de nachtstorm
ik kijk nog
een keer om en zie
de bron van mijn ziel
boven wolken
regenrood…
Ondersteboven
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.461 De lente komt en komt alweer,
nu spuiten de vulkanen
en witte wolken druppelen
hun lading op het land.…
winter in mij
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
655 eens sloop zachtjes de winter in mijn leven
met kille handen om mijn hart
en kou die donkere wolken bracht
langs mij heen wisselden de seizoenen
doch mijn ziel bleef dolen in de duisternis
geen warme zonnestralen die mijn lichaam koesterden
langs mijn gezicht sijpelen natte tranen
nog steeds mijn voeten op de grond
de aarde is stabiel
misschien…
Liefde wijst ons de weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.058 Zullen we nu meteen weggaan
met de wolken op onze hielen
alle vallende sterren verslaan
met het licht in onze zielen
Gewoon alles achterlaten
alle intenties op nul zetten
urenlang tegen de zon praten
niet op de tijd letten
Nergens de weg vragen
maar op ons gevoel reizen
het oneindige constant uitdagen
liefde zal ons de weg wijzen…
Het Dak van Leuven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
861 Je dagboek gelezen, even later
motregent het buiten en de wind
komt uit het noorden, veegt de wolken
langzaam naar je toe
Te weten dat het goed met je gaat
is vaak voldoende om weer een dag
te overleven zonder heldendaden
De strijd om het bestaan blijft maar
doorgaan net als de markt
op vrijdag en zaterdag in Leuven
waar we eens op het…
Mijn schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.989 Ik ben verdwaald in mijn eigen schaduw
strompelend in een doolhof van schemer
een door de groep verlaten zwaluw
ongewild een schichtige deelnemer
De weg naar schittering is te lang
onontgonnen gebied zonder vrucht
ploeterend door uitzichtloze dwang
ontelbaar veel wolken zonder de lucht
Het hiernamaals lonkt met haar veren
prachtige droomtooien…
Verliefd
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
2.205 Maar gelukkig ben ik niet
naar de wolken gevlogen,
ik lig veilig in je armen
en ik kijk in je ogen.
Ik voel me heel veilig
en tevens heel vrij.
Dat maakt me verliefd,
gelukkig en blij.…
De lente lokt de winter weg
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
811 het hart van de rozen
klopt de knoppen lokken
de lente komt verpozen
maart roert een wolk
van sneeuwvlokken
achter zijn staart
de winter smelt weg
weldra mis ik de open haard
ik doe niet wat ik wil
wacht maar op april
kunnen we samen
plannen beramen
samen onze eigen zin
ik denk aan je bikini
zou de zomer passen?…
van Windows naar de ruiten
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
2.374 dus spons en zeem ik, in-
tussen dringen zinnen
binnen in mijn hoofd
ik moet weer schrappen,
knippen en plakken; altijd
wil ik ergens anders zijn
zo ook vanavond loop ik
voortdurend tussen klei
en aanrecht, van wolk naar
peer en terug; altijd ergens
anders heen en als ik anders
wil ik hier, zo stroom ik
heen en weer, een echte vis!…
Zo ver van dromen
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
910 hoe stil is het gras
zelfs banken en bomen
wanneer ik je zacht
in de treurwind leg
hoe smal zijn je vingers
rond de wilgende vijver
en de witte vogel
van rozenhout
je verhalen zijn
zo traag en
haast vergeten
van dag tot dag
van zon tot zon
geen ster wekt
mijn dromen
zelfs de wolken
liggen dood
toch kan ik
niet verder gaan…
Maagdenvlies
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
756 breek lucht en wolken
achter strand en water
in een overgevoelig
zwijgen
geef wind en regen
een onverbloemde naam
over het lichte veld
van doodse
droefheid
hemel maagden
met weergalmende onschuld
in ongemerkte pijn
van de aarde
sterf aan het eind
van ieder woord
tussen de duinen
van mijn melaatse buik
maar wuif me geen…
QUEL ÊTRE N'AIME PAS QU'ON SE SOUVIENNE DE LUI?
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.663 De wolken en het water gaan voorbij;
oorlogen en gerichten, vluchtige bloesems
en oude sterrebeelden,
zij worden alle spoorloos weggewist.
en wat, mijn hart, rest er van u en mij?…
Laat me spelen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
921 Ik trek mijn leven niet
het gaat op in wolken van verdriet
zo saai, ik kan niet meer spelen
ik ben me al lang aan het vervelen
iets ergers kon er niet gebeuren
deze pupertijd gaat mij verscheuren
De jongens staan in de rij
ik wil ze er echt niet bij
laat ze lekker kwijlen
lekker op mij geilen
Middelbare school ik haat je echt
je wereldje…
Middag in Oktober
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
791 Zo laat laakt de zon het droom verwelken
kinderstemmen, voldoende geroezemoes
en groentesoep gesmokkeld met twijfel
het schip gevoelens vaart nu het innerlijk kind
langs de herfstbomen naar novemberhaven
waar tussen roeiboten, een vreemde visarend
groene ogen in droom bewonderd falen
in het zadel van de cowboy in de wind
onder wolken, zon…
Zon en water golfden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
629 ik brak
de spiegel
van het water
met een eerste stap
zon en wolken golfden
toen ik verder trad
en mijn houvast verloor
na altijd vaste grond
ik zakte weg in
zuigend slijk de koude greep
krampachtig naar mijn lijf
het was gedaan met mij
de golven rolden terug
de kring sloot zonder lucht
de spiegel scheen haar volle maan
niemand…
Verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 als de wind die speels
haar adem op de zomer legt
bewegend, zoekend naar plezier
als de zon die
hoopvol door de wolken schiet
en in alles toch weer warmte ziet
daar
en hier
verlangen
een woord
zo voelbaar in mijn hart
als dauw zo breekbaar
zacht, en teer
en als de dag
haar licht verliest in zwart
leg ik mij
in haar mantel neer…
Dromenvanger 2
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
528 een roze wolk ver over de horizon
daalt neer met een streling
op een door weer en wind
gelooide mannenwang
hij laveert op hoge golven
kapitein op eigen schip
al zoveel seizoenenlang
heel even
denkt hij terug
met wat weemoed
in zijn ogen
aan het meisje van toen
dat zijn hart zo bekoorde
windwhisper 11 september 2009.…
Zie haar hart
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.269 Verleid vrede om
te winnen van oorlog
Herover macht over jezelf
door daden te stellen
tegenover woorden die
je machteloos maakten
Weet, woorden rollen
over en weer
van zon via wolken
naar donder
Na regenbui adem
je gezonder
Ga naar haar die zei
dat ze je haat
Voel haar smart die
wortelt in jou
Zie haar hart, trouw
en warm kloppend…
zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
725 De strelende zee
kust zijn huid
terwijl zanderig water
golft in het strand
Het waterend kind
waait zijn emmertje
terwijl golvend gras
wuift in de wolken
Zijn spelende schaduw
likt de branding
terwijl stralende schelpen
glimmen in de zon
Een bollende parasol
koelt zijn wangen
terwijl zeeën van tijd
stranden in de avond…
Oliezee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
540 Zwarte wolk,
liters water.
Dode plak aan haak geslagen.
God heeft, na sprinkhaan en zuur,
de olie ingezet.
Een man staart,
meewarig,
in hetzelfde stukje zee,
maar ziet nu regenboog na regenboog.
Zijn blik al op de oppervlakte gevangen.
De snorkel van de snorkelaar
al voor het spuug en zilte water,
in het vet gezet.…
niet tastbaar
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
627 ieder begin gaat naar het einde
zeg jij me, kijk maar naar de draad
wanneer dan, vraag ik
was het voor 't eerst
dat wij de wind ontdekten
zo hij komt en als hij gaat
of anders 't vangen van de zonnestralen
wolken op afstand
daarna het zingen van de regen
al wat ik los zou moeten laten
bestaat bij gratie van wat ik
nu nog bij me houd…
Waar is?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
623 Maar nu ik weer zie de zon en blauwe wolken
voel ik dat dit alles, eens herinnering zal zijn.…
Vrees
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
843 Soms als het nacht is
de straten verlaten
Alle lichten gedoofd
niemand om te praten
Dan vrees ik wel eens
dat er geen morgen is
De lucht zwart blijft
gehuld in droefenis
Mensen blijven slapen
en vogels sterven uit
Blauwe wolken verdwenen
in een stad zonder geluid
Planten staken hun zuurstof
geen passie meer geen lust
Een Spookstad…
Zomerdagen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
579 zielssnikkende heimwee
naar de warme zomerdagen
toen mijn ongekuiste jeugd
zijn eigen dromenvleugels kreeg
en ik als jongen om mij heen keek
vaak tijdens het ouder worden
het ontoereikende verlangen
naar die vrijheid zonder vragen
alleen, met ongevulde rugzak
en indianentooi op pad
naar een land zonder horizon
eenzaam dromend onder wolken…
weelde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
665 er is vrede in mijn tuin
de boom kleurt rood, in waaieringen
langs kristal
avond zucht al, zacht en ongelovig
want de zon zweeft immer nog als nimphen
door mijn hart
zwarte rimpelingen rond het einde
van mijn dag
vertellen me van rouw
maar altijd is er dan die kleine vrouw
haar handen en haar kracht
ze lacht van witte wolken
van…
Voor in het missen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
655 ben de letter
aan het begin
van jouw naam
de zucht, de adem
langs de vleugels
het puntje van je neus
ja heus, ik ben het blad
dat door de winden
in het alleen zijn zwerft
het allerkleinste vogeltje
dat tinkelliedjes fluit
als een zomerdroom sterft
ik ben de hand
die telkens liefde
naar je zal schrijven
door de spelende wolken…