615 resultaten.
dromen op sterk water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
900 Ik bewaar dromen op sterk water
verzuring zal ze houdbaar maken
verstand verdringt alle persoonlijkheid
het duistere puntje in het licht
reikt haar charmante hand naar mij uit
ontkenning stroomt langs mijn aders
terwijl ik kloppende onjuistheden opsom
openen haar gesloten ogen dichtheden
vertrouwde geborgenheid verscheurd
mijn hoofd draait…
Queeste
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
587 afscheid nemen van
de oude pijnboom doet zijn bast rillen
naalden op het klinkerpad
steken hem, weg moet hij, ver weg
van de opgefokte straten
in een zieke stad waar dood normaal schijnt
bloed en blauw door aders razen,
laaiende lichten de nacht versjteren
weg moet hij, ver weg, op zoek
naar die plek waar witte windveren
wedijveren met…
"het moet door je heengaan"
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
676 kom dichter, lyrisch over herfst
schrijf dat het blad verdort en sterft
en dus de dood je even meeneemt
je weet, een goede musicus
voelt als hij speelt de liefde
in zijn lijf, de heimwee en de pijn
verzoening met het leven
hij voelt de klank, zo diep vanuit de snaren
de trilling door zijn bevend hart
het ritme, kloppend door zijn aderen…
een vluchtige damp
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
804 ik snuif de vochtige damp
opstijgend uit het natte gras
het vult mijn longen en aders
zoals nieuw leven ruikt
zoals aldoor het prille was
het geurt mijn dromen vol
van ruimte en lucht
het geeft mij vleugels
laat het zware gaan
het schept een nieuwe vrucht
zo voel ik even
aan de schepping
word gewaar
van het onbestemde
dat zeker…
Glastempel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
611 Lachend pakt zij de scherven
van haar zelfgeblazen huisje
waar sterren geen barsten
meer kunnen snijden in
reeds blauw geronnen bloed
aders volgen puur en ademloos
gesneden lijnen langs links
waar onregelmatig bonken geen
kamers meer sluit doch hartnekkig
tegen beter weten in volhoudt
de laatste scheuren in de muren
blijven wijken en…
Vloeiend bloed
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.260 De pijn die stroomt door onze aderen
samen gesmolten met het bloed
Vloeit ons langzaam naar het einde
Stromend tot ons hart stop
Tikt het ons de dood in
Langzaam zonder ziel
Zullen wij tenonder gaan
Met het bloed dat niet meer naar ons hart stroomt
Ons hart
Versplinterd door pijn
Versteend door het zwarte bloed dat stroomde
en onze ogen…
en in die nachten
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.528 en in die nachten
waar ‘t beven onderhuids
branderig wordt
en zich het vlees
in grauwe rafels
van de liefde afpelt
waar ik in nevels
wankelend mijn gedachten zoek
woorden zich
in het bordeel der ijdelheid
ontbloten
waar zwerende angst voor stomheid
elke verantwoording naar zich toetrekt
en geel bloed door mijn aders drijft
in die…
Passionele vervoering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 als ik je ogen
zie glanzen voelt dat
als samen dansen op
het licht van de maan
waarbij handen
de passen leiden
en vingers in raken
de stijl duidelijk maken
in beroering streelt
wind het sierlijk bewegen
hoofden trots geheven
ontvlambaar in kracht
bij het naderen
van de finale spannen
spieren en aderen tot
een emotioneel offensief…
Wanhoop
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.074 Mijn blik valt neer ter aarde
Gezapig hangt mijn lijf en zucht
De ader van verwondering stroomt leeg
Mijn ziel reeds jaren op de vlucht
Giftig roest verstikt mijn hart
Eens centrum aangenaam in bloei
De rivier ertoe is drooggelegd
Ik voel niet langer dat ik gloei
Mijn brein verzuipt in zacht geprevel
Een klaagtoon van de hoogste soort
De massa…
De rupsband
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
773 De band is weer bij elkaar
muziek en de gevoelige snaar
sluit ramen en deuren
want het gaat weer gebeuren
decibel gaat door merg en been
gewoon de muziek
samen lopen we er doorheen
de noten zijn geen probleem
want het is ruig en hard
en de drank vloeit
moeiteloos
door de aderen heen
en de grappen worden steeds slapper
en de teksten steeds…
Zijn lentedroom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
650 beekje
in opbloeiende lente
de wind liet het losjes
om haar hoofd wapperen
haar wimpers als roetzwart spinrag
op blozende wangen
toen ze begon te praten
klonk haar stem als muziek
en donkerbruine honing
haar lach als een betovering
hij liet zijn hart bespinnen
kuste sterren in haar ogen
wijl een kersenrode mond
het bloed in zijn aderen…
Sinds jouw liefde
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
646 sinds jouw liefde
door mijn aderen stroomt
lijken dagen korter
zijn zeeën dieper
ruikt de hemel blauwer
smaakt regen zoeter
kleuren bloemen mooier
reiken bomen hoger
voelen drempels lager
raken blikken dieper
genieten we intenser
zingen vogels luider
straalt de zon voller
groeit 't verlangen dieper
om thuis te komen…
Pijn
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
1.866 De consequenties
zwerven door mijn gedachten
De gedachtes
kunnen niet wegblijven
Mijn hart
zit op rust te wachten
Deze bangheid
is door geen mens te beschrijven
De moeilijkheden
roepen naar mijn leven
Het verdriet
is niet te dragen
De vrijheid
wordt mij niet gegeven
De wanhoop
komt alle dagen
Mijn hart
is door de ader…
Herfstpad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 Waar witte wol
op blauwe velden weidde
zeilde door zachte bries
gekleed met gouden tressen
en vlammende zomen
boven rood en gele ets
hier en daar zilveren aderen
omzoomd met wuivende halm
langs rimpelend glazen vlak
doorkruist met banen goud
loop ik huiswaarts
over klimmend pad
met eindigend leven
dat voor toekomst borg staat
als…
Op zoek
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
525 raad niet mijn gedachten
als ik naar buiten tuur
vaak is het ook voor mij wachten
zwijgen lijkt dan mijn beste buur
overbruggen van diepte
naar een heldere klank
is meestentijds afhankelijk
van een onzichtbare kracht
meestal wordt het beheerst
door eenvoud op zoek naar macht
of chaos die door aderen jaagt
en hard wil vertalen naar…
mijn alles
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
731 Jij bent het bloed dat door mij de aderen stroomt.
Jij bent mij...
Jij bent mij alles.
Mijn leven is compleet.
Mijn laatste hoofdstuk is aangebroken.
Jij bent alles alles wat ik nodig heb.
Dit is mijn.. mijn hartenkreet.…
Doden die leven !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
608 Bloed blijft door mijn aderen stromen.
Doden ontbinden, maar wat doe ik?
Ik leef!
Doden genieten in volle rust en vrede.
Doden doden angst en beven.
Doden die doodsangst koesteren,
LEVEN !…
Blij met de opkomende maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 Is nieuwsgierig zijn naar hoe het echt zit niet een ader
een lader van je gemoed om wat er wel en niet toe doet.
Is het deel van de complexiteit van leven
eindelijk weten hoe lang je lot nog is gegeven.…
Je zwavelde licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
734 de stenen zijn zwaar
ik heb rotsen geopend
met veel dynamiet maar
jou echt gevonden
heb ik nog niet
zag wel je kleuren
voelde in aders
de weg naar spelonken
proefde je geuren in
een ondergronds meer
je zwavelde licht
borrelde warmte en liefde
op het eerste gezicht
in die intieme omhelzing
ben ik bijna gestikt
jij liet me…
Hoe God werkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 God werkt als zuiver moederbloed,
dat door onze aderen stroomt.
God werkt als trouwe moederliefde.
Liefde, die in moeders wakker ligt.
Liefde, die in boze mannen droomt.
God werkt als ons aller trouwe hart,
dat levenslang in godsvertrouwen klopt.…
Haar elasticiteit
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
532 Langzaam stromen herinneringen
als een souvenir door mijn aderen
dat passioneel mijn brein verlicht
en de elasticiteit doet verzwakken.
Ware liefde als een visioen
in eeuwigheid verbonden roept
als een echo door mijn oorschelp
dat de verbintenis doet vangen.…
Ode aan de emotie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
805 vulkaanuitbarsting
tussendoor een lavastroom
Het is verwerken dat gepaard gaat
met hevige regenval
totdat de zon zijn kracht bepaalt
warmte in het lichaam krult
de wind langs wimpers fluistert
een ander zicht, een nieuw geluid
waarvoor ik zwicht
geen noot kan ik lezen en toch
leeft er muziek in mij: vooral vandaag
zweeft het door mijn aderen…
Dromen zijn van klei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 Werelden doorbloed
aderen uit beddingen getreden
door kloppende harten gevoed.
Gedachten zijn van klei,
gemodelleerd uit alles of niets
toepasbaarheid blijft vrij.…
Vaderland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Mijn vaderland
ik mis u als ik u verlaat,
maar
ik haat u als ik me niet vergis,
mijn vaderland
met harde hand
houdt gij mij vast
zijt gij ballast
zandzak bij mijn luchtballon
moet ik me traag van u ontdoen
om op te kunnen stijgen tot
u, mijn onvolmaakte god,
met duizend talen door uw strot
duizend genen door uw aders
bastaardkind…
ik beitel je tot vrouw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.097 ik ben jouw beeld
aan het houwen
uit de ruwe rots
die jij eens was
zag de branding waar
de golven aan je vraten
het strand waar jij in onbegrip
en stilte bent verzand
ik weet je wispelturig
vurig als je door mijn handen gaat
ik moest je splijten om naar de
aders in je hart te kunnen kijken
ik beitel je tot vrouw
polijs met liefde…
Het juiste woord
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
702 Het is doodstil
doch de kalme golfslag van het bloed
voel ik als mentale kracht
door mijn aderen stromen
de tijd gaf me de ruimte daar aan te bouwen
misschien bovenmenselijk om te dragen
maar toch
het kan je innerlijk sterk maken
hoewel de botten kraken
het juiste woord vond bij de bron
waaruit ik kracht ging putten
nu in mij latere…
Bemorst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
469 bemorst met het vuil van de adders
strompel ik door
de polariserende straten
van mijn vaderland
het ijzeren monster
scheert rakelings boven mijn hoofd
spant de aders strakker
en strakker het bloed stolt
de luciferdoos
ligt op het witte kleed tussen de twee
kandelaars
meeuwen bouwen hun nest
in mijn haar
de olie verslapt…
Scheve balans
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
417 Vertrouwd waren de winden
die me in hun wijde wereld vormden
mijn takken naar dezelfde kant
reikend over de rand
wijkend voor de druk, fier
in mijn eigen stand
IJzerwater heeft me gehard
en het patroon van mijn leven
vastgelegd in de botten
en in de aders
van mijn scheve balans
Ik maak elastische sprongen
die mijn broosheid breken…
uitwaaien
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
473 dansen op het gemoed
van eb en vloed
wisseling van de wacht
bij westenwind
het steengruis onder je voeten
voelt waterkoud
overal horizon, tijdloos frontaal
maar dunner dan lucht
achter ons de weg
naar alles dat fout ging
heb ik thuis het licht wel uitgedaan
wat eten we op een dag zonder brood
dooradem de aderen
soms is niet…
Eerste liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
616 Eerste liefde, het bloed bruiste in mijn aders,
wat was ze lieflijk, zo zonder pracht en praal
Wij raakten stilaan los van onze vaders,
Ik kwam van de stad, haar dorp was pastoraal.
Toen was ik slank en twintig, als een halfgod zou ik schijnen,
en wat stond dat blauwe hemd me goed.…