418 resultaten.
centrum en midden
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.607 en gaan wil ik met jou heel vast omstrengeld
door dat wat zachtjes tot mij komt gewaaid
wat zich behaaglijk in mij ingegoten
heel nietsvermoedend van wat naar jou gaat
wat ook geen sleutel heeft noch eender welke omweg
geen poort noch brug maar enkel ongeveer
gewoon daar vloeit, aan het verlangen afgestaan
jou raakt wat van mij komt gestroomd…
Schaduwdans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
599 vriendelijk weten
de filosofie van vergeven
moeders die dichten
over katers die stinken
en schepen die zinken
geschilderde bloemen
op het zielenbehang
bijna droomverloren
in gevoel van verleden
ongemak van het heden
in illusies die bedriegen
en minnaars die liegen
ondanks moeders die weten
over de angst van ‘t belang
alle schaduw te behagen…
BEVRIJDING
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Sluipt een geheime, wraakgierige dreiging
door de eeuwen, met duivels behagen?
Moet men angstige verdrukking verdragen?
Tenslotte een blijde omwenteling!
Hemel en aarde mogen zich verenen
voor Gods liefdevol heersend aangezicht.
Nieuw leven schittert als edelstenen.…
Overpeinzing tijdens strandwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Dank zand, dat je me wilt dragen
mijn voeten voelen een behagen in je zachtheid,
Wind in mijn rug, je steunt me als werd ik
opgetild, vooruitgeduwd,
Zandlopers, als kwamen jullie uit het niets..…
in vliegende galop
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
993 mijn zomer
berijd de lente
als een paard
stijgbeugels zijn
omgekeerd geaard
ik houd je
warmte vast als
jij weer galoppeert
schuur langs je flanken
je steigert als ik je heel
plotseling diep penetreer
we rijden samen
in gestage draf
versnellen dan de pas
gaan in vliegende galop
met af en toe vertragen om
elkaar wat zachter te behagen…
Als vleermuizen in de nacht.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Vleermuis, vlieg naar huis,
daar waar het behaaglijk warm is.
Begrijp toch eindelijk dat dit plekje,
diep in jou van binnen te vinden is.…
Zonder jou (2)
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.284 geen warmte, geen verblijden
zonder jou, voel ik mij in rouw
worden mijn dagen donker als de nacht
zonder vogelzang, zonder bloemenpracht
Zonder jou
geen lentedag, geen zomernacht
zonder jou, voel ik mij in rouw
moet ik dat zware kruis alleen nu dragen
voel ik dat zielenleed, die hartenpijn zo knagen
zonder jou
geen verlangen, geen behagen…
Een godsdienstige jeugd maakt een gelukkige ouderdom
poëzie
3.1 met 38 stemmen
4.140 Het pad der deugd
U vroeg behagen,
Dan slijt ge blij,
Van wroeging vrij
Uwe oude dagen.
Al zijt ge een spot
Van hun, die God
Te stout verachten,
Ge hebt veel meer
Dan geld of eer
Van hem te wachten.
Die God bemint
Die wordt zijn kind;
En moet hij sterven
't Zij vroeg of spaê.…
Le petit mort
netgedicht
3.1 met 28 stemmen
3.016 En weer is elke ruit beslagen,
wentel ik mijzelf in de overdaad
die met jouw lichaam samengaat
in tijdloos wederzijds behagen.
Dan stopt geheel en als bij toverslag
heel de wereld, ook mijn hart,
maar wij gaan sneller dan het geluid.
Wij wisselen onze wezens uit,
en elke vezel in mijn lijf verstart
voordat ik in jou sterven mag.…
Geduld
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.506 Jouw zachte ogen noden mij tot strelen
Mijn hart wordt week ik kan het niet verhelen
Jij wint terrein en krijgt de overhand
Ik zie de overtuiging in je blik
Jij weet allang dat je het pleit gaat winnen
En wacht tot ik voor jou terzijde schik
Dan kruip je rustig naast me tussen 't linnen
Als ik uiteindelijk het licht uitklik
Lig jij behaaglijk…
de lente scherpt haar profiel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
966 de lente scherpt haar profiel steeds dieper
behaaglijke schoonheid in kwetsbaar zoet
waterhoentjes zoekend hun heil in groen en riet
meeuwen die daken bedekken met stront
vlinders die hiphoppen van struik naar struik
net als vroeger zoals de lente kleurt mijn geheugen
zigzag fladderende bijen door bloemengeuren gelokt
een dijk…
Slap geouwehoer
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.228 Miljaar, sprak opa, driewerf donders bah
de jeugd vandaag den dag, heden ten dage
kan mij maar minimondjesmaat behagen
zelfs dan nog hoor je whiihi hahaha
dat meelgedoe van al die giechelmeiden
was in mijn tijd ten strengste uit den boze
ja toen kon je nog rustig stiekem vozen
in`t struikgewas of op de mokerheide
weg met die groene blaadjes…
EMJEEHOTEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Binnen knusse struiken en hoge hagen
geeft de tuin keuvelende drinkgroepen,
ook de stille eenling vredig behagen.
Kruimels op tafels, bij het gras, roepen
vogels uit stad en wei, die zich gedragen
als gevederde speurende smultroepen.…
De perfecte toon?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
537 Het heeft de muze in huis gehaald bijna
geruisloos en met virtuositeit bespeeld
een natuurlijkheid om wars van alles de
klarinet te behagen in de animositeit van de fluit,
zoekende op de geharste snaren in
de gaten van de eenzaamheid
oprechtheid van puur geluid geblazen
die een perfecte toon verspreidt,
tegenstelling in de schaduw van…
Tegen de regen in
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 kennen we, het wast
de ogen open, het reikt
naar de hals en hoofd voor
de rimpels zijn verschenen
het maakt kleiner dan het origineel
het steekt de vingers uit de handen
het vult de dorst tot lust en
legt het koudvuur aan de schenen
vervult de holten in de knieën, verzacht
en laaft de zolen, draagt de voeten waarop
men zich behaaglijk…
HOSTEL DE STIJL
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
510 Binnen knusse struiken en hoge hagen
geeft de tuin keuvelende drinkgroepen,
ook de stille eenling vredig behagen.
Kruimels op tafels, bij het gras, roepen
vogels uit stad en wei, die zich gedragen
als gevederde speurende smultroepen.…
Herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 Buiten waait de wind om het huis
de regen is haastig aan het vallen
grote druppels dalen ijverig
naar beneden op de geur
van afgevallen bladeren
binnen is het behaaglijk
het huis is goed geïsoleerd
dubbel glas en een zuinige ketel
buiten spookt het in de herfstnacht
binnen is het beminnelijk in bed
onder het sprei van eigenzinnige wol…
in extremis (zweef even voort)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
276 wat nooit
maar dan ook nooit
never nooit niet
zal zijn omdat iemand mijn
vrijheid gaat beknotten
een zotte vlotte haarstijl verlangt
mij bang maakt en laat kwijlen
wat jullie, ijdele taalfrutselaars opschrikt
van de vertrouwde moeilijkdoenerijhijgerijen
jullie je aan mansplainingstechnieken wagen, op de grenzen grazen van onze
behaaglijk…
waar wij ons kunnen warmen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.013 de grond is wit de lucht is nevelgrijs
maar wij zijn mensen die ons buiten wagen
in donzen mantels die ons lijf behagen
vertrekken wij dik ingepakt op reis
geen angst of twijfel brengt ons van de wijs
wij stellen aan het gaande pad geen vragen
hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen
en denken niet aan onbetrouwbaar ijs
de bloedstroom…
Engelenzang
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.552 en wél behagen
In alle mensen! Ere, ere zij God!
Ere in den Hoge en Liefde in eeuwigheid! -…
Het einde is gekomen
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
929 maar we zitten zonder de ingredienten,
van manenschijn en rozengeuren
Nu moeten we tegenover onzelf bekennen
het is over,
tja....t word wel even wennen
Jammer dat we het niet eerder zagen
misschien viel er wat te redden
hadden we elkaar meer moeten behagen
Maar nu is het onomkeerbaar...…
Liefste
hartenkreet
4.5 met 33 stemmen
4.290 er weer door
Je hebt niets tegen mijn levensstijl
Spoort me aan mijn eigen weg te gaan
Je weet dat ik geniet en huil
En dat ik soms van hoge toppen keil
En dan sta ik daar met al mijn verdriet
Toch veroordeel je me niet
Je staat me kritiekloos weer aan mij zij
En laat me weer lachen, maakt me blij
En zelf al probeer ik je steeds te behagen…
De lunch pauze
netgedicht
3.8 met 41 stemmen
6.114 alleen
Ongeremd laat je smerige lusten op mij los
Waar pijn jouw geilheid doet vervoeren
Grenzen steeds gewelddadig verlegd
Mijn geest verstijft kil niet te beroeren
Daar vunzige lust ongemeen bont verzadigd
Gekneusd vlees laat angstig verward met vragen
Bedien je mij brood omelet de thermoskan
Presteert het slijmerig steeds weer te behagen…
Latent talent
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.084 Zo vaak werd behagen
met omslagen overwicht behangen om
enkel greep op letters aan te dragen.…
en ... hoe gaat het met je?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.407 de hoofdpijn valt niet langer te verdragen
het zwarte geld is op, nu sta ik rood
de hond is ziek, m’n chef is hersendood
m’n dochter (15) loopt op alle dagen
m’n schoonmoeder probeert me te behagen
ze klimt, in negligé gehuld, op schoot
m’n zoon doet alles wat de Heer verbood
ik word door vrouw en kinderen geslagen
collega’s zijn aan stoelpoten…
sluiers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 Sluiers van licht en geluid
komend uit het niets
vol emoties en gevoel
omarmen me en behagen me
en voelen heerlijk zwoel
sluiers zacht en toch hard
gelijk een wolk van geluk
gevuld met een sprankje hoop
vullen de leegte in mijn hoofd
en nemen onzekerheid mee op de loop
warmte straalt in mijn gezicht
en toch voel ik me koud
sluiers van…
winterletter
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
654 de dagen worden korter
na de herfst, de zomer en de lente
komt de winter aangewaaid
en de deuren in haar straten
worden weer op slot gedraaid
het wordt weer tijd
van elkaar tot in elkaar
behagen en warmte vragen
konijnenkousen op de schoot
en hete grog op tafel
dicht bijeen weer lekker knus
de boeken in de kast
staan op springen
hun…
EINDEJAARSRING (VOORAVOND): TABULA RASA
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
767 de ochtend van het leven was nog koud
alleen het zonlicht wist ons te behagen
verwachtingsvol verbeidden we de dagen
we schaarden ons rondom wat brandend hout
we wonnen elk seizoen aan kracht, het woud
had geen geheimen meer voor ons, we zagen
de dieren, oogsten lof van jong en oud
de stam was trots, bij thuiskomst van het jagen
een schone…
ik vrat de sleutel
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.867 rust
Vanachter de tralies straalt de grote wereld me toe
Haar schoonheid lokt me met een lieve lach verleidelijk
Zodat je de dauw in het gras bijna voelen kan
Hierbinnen zijn de druppels slechts zout
De sleutel opgevreten, want ik durf geen stap te zetten
Waar de tralies ontbreken zijn de anderen daar
maar hoe kan ik elk van de anderen behagen…
Kraakhelder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 Hoe het wintert
En kraakt zo helder
Strakblauwe luchten
Boven witte daken
De vogels, zij vluchten
Weg van nog flinter
Dun ijs op 't water
Mensen verzuchten
En de zucht
Die zij slaken
Spreekt verlangen
Naar behaaglijk
Ooit, ja en later
Zij wetten de schaats
Een blij verheugen
Op wolkig dampende adem
Rode neuzen en oren
Blozend warme…