24248 resultaten.
De tramontane
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.034 De wind snijdt het verhaal en slijpt en slijpt
bladeren van de platanen - het raamkozijn.
Ik kwam met de wind mee voor dit verhaal.
De reis vertelde een man liep over de berg
en het verhaal loopt dood op zee. De wind
speelt heer op zijn graf.…
DE WIND LEEFT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
556 we zijn het ons niet bewust
maar de wind leeft
als je maar goed luistert
hij brult hij fluistert
hij kan zo zachtjes waaien
dat het soms lijkt alsof
hij ons liefdevol wil aaien
daarentegen zwiept hij en knalt
en buldert zodat het
in onze oren schalt
en hij heeft van die dagen
nadat hij weer eens is uitgeluld
dat er wordt gehoest met…
Consolatio
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Kou, grauw en schemering
vergrijzen te lang al de kentering
waar mensen naar reiken;
moeten ten leste toch wijken.
Kraken de rolluiken op en baren,
tinkelend eerst nog door reetjes,
zonlicht goudgeel, het verblindt
twinkelend nat in het gras:
miljarden splintertjes glas.
Dingen zijn vlammend iconen
geworden: passerende wagens
tot praal…
Wij herinneren ons woorden
gedicht
2.1 met 30 stemmen
8.671 van de avond het rood kreeg
dat toen de wind zweeg
----------------------
uit: 'Daar', 2005.…
De dood is verbleekt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
522 wind
zijn de letters verdwenen
de dood is verbleekt omdat
zon al die tijd heeft geschenen…
Symbool van wraak en vonnis
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.484 Strop is
einde touw en leven
is gebungel in de wind
is glijden
maar voor even
puilend blind
een dikke tong
een blauwe teint
het einde
voor wie narigheid begint
strop is toegang tot de ruimte
waar Dood zijn voedsel vindt.…
Groen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
703 Tintengroen, ongeremd
Voorjaarsweelde, nooit getemd
Wind, zon, regen
Ontluiking, niet tegen
Rodondendron flonkert, rood
Aarde klonkert dood
Aronskelk groet de grond
Vogelmelk klinkt gewond
Prachtschubwortel, parasiet
Vergeet-mij-niet.…
Imkers dood
gedicht
2.7 met 57 stemmen
40.458 uw bijenvader is dood
hang het zwarte strikje
om de korf zo los
dat bij de minste wind
ook dit teken vertrekt
jullie kunnen vrijuit gaan
zonder het hinderlijk volgen
van de man die meer beloofde
dan hij ooit waar kon maken
aan bloesem en aan was
-----------------------
uit: 'Blikschade', 1975.…
Luister
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
565 Hoor je de stilte
van een hart
wat niet meer leeft
bereken jij de afstand
van jou naar mij
naar de dood
leg mijn verdriet
maar naast jouw adem
ik ga wel met de wind
verdwijn zo in het niets
hoor jouw stem
uit diepe ziel geboren.…
Fier
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
484 te midden van een berg dode woorden
groeit er ééntje naar de hemel
fragiel doch teder ontstijgt zij
Moeder Aarde
wiegend in de armen van de wind
voorzichtig ontluikende kleuren
gevoed door zonlicht
draagt ze haar naam vol trots…
avebury
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 hier blakert de dood
in de cirkel rust
verweerd tussen schapen
keert het tij der levens
met ongelooflijke mildheid
groeit hun vruchtbaarheid
over het veld monolieten
de grassen wiegen in de wind
de stilte verzegelt éénieder
op de groene heuvel…
Faillissement
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
633 Faillissement
In dit huis voel ik mij gevangen;
heb het tot een bouwval laten
verworden,levend van de wind;
wind is gratis,weggestuurd door
eindeloze velden,doods en desolaat:
wat wil ik nog meer;de garantie voor
geluk,is bevrijding uit de ijzeren greep
van een onrustig leven;een stap verder
dan zelfdestructie.Er komt altijd wel
iemand…
Kokkelkorrels en pekelschuim
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.027 blaast de wind zijn misthoorn
sluit dan de luiken en wees gewaar
dat er wraak door fuiken raast
witte wieven die bedreven
zullen lonken met hun rokken
van doorschijnend filigrein
laverend tussen stam en takken
leggen zij hun wil op aan de wind
die stilvalt voor hun klaagzang
en de dood in ‘t water vindt
wee de zee, met het pekelschuim…
Het Laatste Adres
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.054 Dode letters verguld tussen het groen.
Hier heb ik mijn rust gevonden.
Hier in dit afgelegen plantsoen.
De doden zij jammeren
Bij het ontij van de nacht.
Alleen de wind ruist door de bomen
Met hun jammerklacht heel zacht.
Een stille omgang lijkt het te wezen
Van geesten uit een voorbije tijd.…
snode aanzet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 dichten is een holte
tot het zwart op mijn lippen
het jaagt de wind tot het waait
dood uit de takken slaat
de boom die zich leegt
van het schuddebuiken
en ik ongewis van de gestaltes
rijpe pruimen als verweesde kinderen
en ik die de vondelingen consumeer
alsof het mijn eigen vondsten waren
mijn tanden zetten zich in het vlees
het spat als bloed…
door ogen van sneeuw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
747 vandaag
had ik gehoopt
op maanlicht
want er ligt
sneeuw op de dood
en op de aarzeling van
mijn lichaam om mij met
waan te bekleden
zwart
zoals de sloot
die zich terugvond in
het grijze van de nacht
nadat de avond
haar vingers uitstrekte onder
sterren van razernij
en mijn naam schreef met wind
als zou ik de winter hebben…
EPIGRAM*)
gedicht
4.0 met 4 stemmen
8.075 Alles doet het nog: bijvoorbeeld
de overdrijvende wolkenvelden
en de matige tot krachtige tijdelijk harde
tot zeer harde wind uit uiteenlopende richtingen.
-----------------------------------------
uit: 'Lekker dood in eigen land', 2011.
*)Epigram: kort gedicht waarin kernachtig iets, spottend-grappig, wordt uitgedrukt.…
herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
650 traag glijdt de dood over
de dorre daken die met pannen
zijn geëerd, de glans is verstreken
wat rest zijn de nagels van dit seizoen
gisteren sprak de wind nog zacht, breekbaar
teder, tot de nacht brutaal zijn kussens
ging verleggen, nu snurkt de wind met vlagen
storm tegen de reinheid van deze dag
grijze nissen die zich verschuilen tegen…
De begroeiden
gedicht
2.9 met 19 stemmen
10.284 Hardnekkig trekken zij, beklemd,
het klimop over hun dood blad
omhoog dat groen en ongestorven
in ranken naar beneden hangt.…
Herfstblad
hartenkreet
5.0 met 23 stemmen
815 Vol leven; toch stervend of dood.
Niemand zou geloven dat
Jij een regenboog bent in dit licht.
Eerst bruin met geel, nu bruin en rood.
Langzaam legt de wind je neer
Naast mijn voeten op de stoep.…
Onvoorstelbaar
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
817 Door water, wind en modderstromen
Is onheil, dood en verdriet gekomen
Duizenden mensen lieten het leven
Door de kracht die de aarde deed beven
Wij denken alles maar naar onze hand te kunnen zetten
Maar de natuur heeft zo je ziet nog steeds zijn eigen wetten.…
Duistere Rust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Een geruisloze wind,
door bladeren te horen.
Ik wacht op de rust,
die zij nu nog verstoren.
Maar iedereen wacht
op die duistere rust,
want ieder mens
is zich van de dood bewust!…
haiku poging
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 de boom tooit haar tooi
schuchter maar nog niet volop
dood blad dwarrelt neer.
winden waaien flink
dreigend zwelt het blazen aan
stilte nà de storm…
windkracht
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.232 de man luistert naar krachten
van de wind rondom zijn hart
waar pijn niet wil verzachten
en de grenzen telkens tart
van de dood die naar hem grist
en de tijd die hij nog heeft
en hij sluit de koude buiten
zolang het kind in hem nog leeft
de wind fluistert gedachten
tussen afgevallen blad
dat zwijgend ligt te wachten
langs het uitgesleten…
Begraafplaats...
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.781 De wind ruist door de bomen
Als ik wandel door de graven
Een ijzige kilte omkleeft mij
Vele lichamen zijn hier begraven
Geslachten die mij zijn voorgegaan
Liggen hier in een serene stilte
Het leven hebben zij doorgegeven
Nu begraven in een zwarte kilte
De wind ruist door de bomen
Als ik wandel in het verleden
Op de stenen lees ik hun namen…
opgejaagd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 In alles zit de stelligheid maar
zelden laat de gestalte zich ontwaren
Zo ook de wind die jaagt
tot het waait en de dood
met takken uit de kruinen slaat
Zo ook zou het afdichten van holte moeten zijn
tot het beurse uit de lippen valt
ietwat van vergankelijkheid verketterd is
wankel terend op slechts een paar schimmige woorden
met enig voortbrengsel…
één dollar
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.461 vol haat
ingeademd
gezicht
er was geen wind
nergens wind
enkel zwavelzuur
en één dollar…
het laatste gedicht
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
1.025 waarom zou ik nog
naar woorden zoeken in
deze kapotte woning
mijn letters dragen
anonieme gezichten, liefst
ver weg
analfabete minnaars
die uit mijn mond vluchten
en het glazen trapportaal
vermijden
bewegingsloze
decoratie, mijn spiegelbeeld
waarnaar honden blaffen
waarom zou ik nog
wind is wind en bomen
praten niet…
Najaarswandeling
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.977 Er was een woord in de wind, bij `t gaan
over de duinen – wij hadden `t gezwegen –
`t woei kil elk bloeiend leven aan,
`t was allerwegen.
En wij gingen als blinden en waren doof,
gingen als doven en waren blind,
en de dood van de zomer was in het loof
en ging ons voorbij in de wind.…
Sneeuwklokjes
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
587 Rillend in de wind,
haast bevroren van de kou
groeten sneeuwklokjes.
Haiku…