765 resultaten.
De brief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
659 soms voel ik me zo rottig
al houd ik me groot en doe alsof
zeg dapper als iemand me vraagt
wil je geen relatie meer
“het zit op de bank en zapt”
maar niemand
behalve de wind
kent die andere fluister
van het alleen zijn
en een je een eiland voelen
te midden van zoveel warm samenzijn…
bericht in bladgoud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
334 glimlach
op m’n gezicht
in de week daarna
bezocht ik dagelijks
soms meerdere malen
de eilanden en eilandjes
in die archipel van goud
af en toe stroomden dan
warmwaterbronbeekjes
over m’n konen
ik maakte ‘n eenvoudige
essenhouten lijst
óm het bericht
en hing het op
vlakbij m’n hart…
Woensdag vandaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.129 Witrode eilanden schuim
varen naar
bestoppelde enkels
klampen zich vast
aan een lichaam dat sliep
Fluisterende bewegingen
zouden zorgen:
niet langer omsingeld
en genoodzaakt doen drijven
naar de wakkerwitte watermuur
Apathische polsen
door bloed omwonden
een lichaam
niet meer aan geest
verbonden…
Freak
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.622 Ik hoor je maar ik luister niet
Ik kijk wel maar ik zie het niet
Ik heb het zelf niet in de gaten
Ik denk wel maar ik snap het niet
Ik voel wel maar beleef het niet
En kan er ook niet over praten
Soms wil ik maar dan kan het niet
Soms mag ik maar dan lukt het niet
Om mijn eiland te verlaten
Misschien ben ik wat onbeschoft
En voor de buitenwereld…
waar niets verder gaat
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
712 sommige avonden vallen pas
wanneer de liefde
zich heeft neergelegd
in het niemandsland
van mijmeren
verstopte dromen
die niet verder gaan
dan de volgende slok
of een lopende zin
om toch nog de kunst te verstaan
dat te verbeelden
op een krimpend eiland
waar niets verder komt
dan een kort weekend…
Op weg naar thuis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
617 Het eiland – emotie -
ligt in herinnering van liefde
uitgestrekt in zoete dooi
de geest laat zich niet
door onzekerheden temmen
al klinken woorden zielig mooi
een trefzekere soevereiniteit
heeft opnieuw aan kracht gewonnen
onder de winterzon van zwijgen
de weg naar thuis
is weer begaanbaar.…
Het geuzenlied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
588 Heb het geuzenlied gehoord
in mistig ochtend dralen
kwam met geluid van zee
wierp een schaduw over daken
verbloemde duistere zaken
versnelde op weg naar de haven
van een onbewoond eiland
ijl gekrijs uit zilte lucht
het geuzenlied gehoord
kwam zonder woorden.…
Mijn Tiengemeten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Mijn Tiengemeten
Een klein stukje op de kaart
In het Zuid Hollandse Hoeksche Waard
Vol met natuur weilanden
Op de Zuid Hollandse Eilanden
Omringd door dorpen op het platteland
In ons Nederland
Mijn Tiengemeten
In Gemeente Zuid Beijerland en Nieuwendijk
Voel ik de rust en ben ik zonder geld rijk…
uit het zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
387 een verre idylle
slechts bereikbaar
in de stilte die
's nachts oplicht
het eiland
een gedachte
een nomade
onder volle maan
aan de rand
een oud beseffen
waar de kern
in 't midden ligt
de geur van zout
eeuwenoud hout
onbenoemd en
uit het zicht…
verlangen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.142 Zoete zachte zoenen,
als de ochtendnevel op het uitheemse eiland
waar wij onze honger willen stillen
Verheven boven alles
de liefde die de honger aanwakkert
ons lijf laat roepen om méér en méér
En wie ben ik om het jou te onthouden
wie ben ik om je niet te geven;
Lippen om kussen van te eten…
Van hetzelfde
snelsonnet
4.1 met 25 stemmen
2.226 De zuilen moeten van hun eigen stek
Het eiland Texel wordt geannexeerd
We vrezen ook voor Ome Loeks z'n peerd
En zaterdag zoek ik me suf naar Jack
Ik ga naar bed (mij krijgen ze niet gek)
Dat staat tenminste op z'n vaste plek…
Repetitie
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
3.526 Soms kijkt de meermin op
vanonder vallend waterhaar,
schrijvend aan haar tafel,
het eiland in de archipel
Ze slaat haar ogen op naar mij
en kijkt mij af omdat
ik antwoord weet maar
ik heb geen stem.
En toch word ik voor haar
een sterfelijk woord.…
Laatste gang
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.779 Klokkenstem begeleidt
lang en monotoon
bedrukte zwijgen
verdwaald herfstblad
bedwarrelt traag
het dode eiland
witte bloem
korte snik
laatste groet
langzaam verzinkt
het houten schip
in de aarden zee
het leven
herneemt
z’n gang…
wankelbaar evenwicht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
639 Zonder puurheid aan te tasten
dragen wij de lasten van onze natuur
driften eilanden bodem zoekend
losgeslagen in de branding
vulkanen barsten onder pressie
in agressie overstromende rivieren
even wijd als diep breuklijnen
onder zoute zeeën in het licht
van een wankelbaar evenwicht.…
Bodytalk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Een pijnloos eiland in een zee van blauwe lucht,
een woud van groene weelde, een strand van
golvende haren. Geef mij de sterren, een ziel,
geef mij een lichaam.…
onaanpassing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 ik draag mijn eiland op m’n rug
mijn oogmerk in het haar, onafgestempeld
mijn gisteren is vanaf morgen onderweg
daartussen oogt het als
een zomeravond overdag
loomheid in een bloemetjesjurk
vergeten te bellen
een half genuttigd maal, onbeslapen bord
terugzien op een verwilderd pad
in tegengestelde richting…
Op vleugels gedragen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
625 hoog in de lucht
gaan staart en vleugels
als in vogelvlucht
in blauw en grijs
tussen witte wolken
naar een paradijs
jouw voetafdruk
op een eiland
van warm geluk
--
och kon ik even
steels daar zijn
die pracht meebeleven
--
zonlicht op je ogen
aarde in zicht
tijd voorbijgevlogen…
Irma
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
672 Ik weet geen woorden die de winden weren,
Geen verzen houden huizen overeind,
Als dadelijk de zee weer rustig deint,
Begint het ruimen en het repareren.
Nee, rijmen helpt niet bij natuurgeweld,
Dus ondersteun Sint-Maarten en geef geld.…
HET EINDE IN ZICHT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 een kil ruimte eiland zonder gidsen…
Een zee van verdriet
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
605 ik raak
ze niet aan
laat hen maar gaan
vlucht
voordat hun emoties
mij overspoelen
heb me
afgesloten voor
lucht uit de goten
geen vragende blikken
die in gevoelens stikken
zonder te slikken
ben een schim
die niemand meer ziet
eiland in een zee van verdriet
het geven is op
de bronnen verdroogd
buig langzaam mijn moede hoofd…
Plotseling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 Ik kende jou als een eiland in open zee.
Als een zacht, fris maar krachtige rosé
Maar na een vloed over het fijne zand.
Plotseling als schipbreukeling gestrand.…
als voor de vloed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 onvermoed eiland
verdwijnt me uit
de smoor tegemoet
hof van symbolen
naar ik vermoed
er lopen loze beesten
zienderogen in
de geest verdwenen
koers ik snelvoetig
naar mijn kluis
groet opgetogen
mijn huis alwaar
amper later het Zelf
alleen is alles leeg
één op één Eén is
als voor de vloed…
Calapia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 Je droomde mijn eiland in de dag.
Nu ik wakker ben moet ik het kustwater doorwaden. Zonder
aanraking en zonder oogcontact met de golven, enkelvoudig
bij windvlagen die mij in hun zeilen meevoeren. Kan ik mijn
bakens nog verzetten? De zee is meer verlaten dan het vasteland.
Ik wilde opdrogen maar ben doorweekt.…
Warden en wierden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
437 Ik wed dat het wad
in de tijd dat de ee
en de lauwers uitvloeiden
in één grote zee
ten zuiden waarvan
het zompige land
een laagvlakte was
met enkel hoog gras
en dorpen op wierden
en kerken op terpen
de eilanden niets waren
dan platen van zand
met enkel hoge
duinen als warden…
CODE ROOD OOK IN AMSTERDAM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
410 ja het wad-eiland Texel
We vlijen ons aan het strand
WAT! ja we verblijven aan de kust
We wisselen 't zand en de zwoele zee
WAT! ja, dan op je gat en dan weer nat!…
VERANTWOORDING
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.211 Gehouden tot schriftuur,
verbannen als het ware
naar ver het eiland taal,
ik schrijf van uur tot uur
inslag en wedervaren,
waarneming die ik maal
tot denkbeeld en gedicht,
mij dwingend te verklaren
bij wijze van verhaal
aandrift en overzicht.…
De rots van Gibraltar
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
814 Grijze trots
Van een eiland in het kille Noorden.
Gehavende zuil van Hercules.
Getuige van Moorse invasies.
Worstelpunt.
Bloedige poort naar het Oosten.
Oorlogsschepen en olietankers
Glijden stil aan je voorbij,
Op weg naar méér zwarte historie.…
martha
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
648 zoetelieve knul van mij
zij aan zij in mijn getij
schreef ze van haar eiland
ik had mijn puch nog
buddysit hoog stuur
mijn grote beurt
zou gaan komen
zij wond mij op
haar gebriefde lippen
schreven boekdelen
onder olijfbomen
wilde bloemgeuren
hoge bergen diepe valleien
haar palet de regenboog
ik huilde - heel droog…
Diepe wateren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
658 Het woord op jouw armenhuid
en de adem van het ongeboren veulen
met alle liedjes in de zomerwind
gezonken beeldloos in een droom
alsof het bed weer een eiland is
te midden van diepe wateren
lijkt het of ik eindeloos minnaar ben
in een ademloze stilte, later
op de oevers van de draverij
langs de rivieren van het droomland.…
Kind van klei
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
685 leen me jouw handen kind
om te vouwen
de mijne werken niet meer
mee en af en toe
leen me ook je voeten kind
om te rennen
langs riet en vaart
behouden bovenwinds
dichterbij mijn eiland
leen me dan nog je ogen kind
om in te zien
de wereld is van zoethout
maar jij, mijn kind,
van klei…