316 resultaten.
Vruchtvlees?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 In het vruchtvlees van het vergeten
huist de pit van de herinnering, de
zachte kern die ik nu eenmaal ook ben
van het lot, deinst terug maar schikt zich
in een vrije kiem, valt in goede aarde.…
Vogelgriep
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
830 Dit tableau vivant
wordt als ons meesterwerk gezien;
een lomp verwekte virusvariant
smoort miljoenen in de kiem.
In een Chinese megastal
greep het zijn kansen
en vloog businessclass
in weldoorvoede ganzen.
Door die eigentijdse hub
weet het pijlsnel te verkassen,
de vogelclub waarin het woont,
achterlatend als karkassen.…
Bezwete Taal der Ragzangers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
411 Zij vissen Achterbergse gesloten
poëzie hier, zonder klemmen;
en misschien is hij al vol van de kiem
die door zijn huid sijpelt en groeit
maar zijn stem kan toch niet
die van kanker zijn?…
Lezen der aarde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
279 spade
staat hij eenvoudig
maar bereid
hij keert de aarde
laag voor laag
tot wat verzonken
ligt verschijnt
geen teken dat
betekenis draagt
alles wat wordt
en weer verdwijnt
zijn handen lezen
zwijgend de grond
als blad dat
zonder stem verging
geen woord dat ooit
behouden blijft
maar wat zich vormde
en ontving
tussen kiem…
Cirkelgang
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
756 En toch, eens keert de de dag weerom
dat bij de eerste schuwe zonnestraal,
door het kiemen van mens en natuur
dit al ontwaakt, in oude pracht en praal.…
Kansen moet je grijpen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.463 bent bang voor die ene foute uitkomst,
maar wanneer je er goed over na gaat denken,
is niks doen nog wel het domst
en ben je alleen maar jezelf aan het krenken,
angst voor afwijzing is zonde van je tijd,
wanneer je de uitkomst niet durft te horen,
dan is de afwijzing eigenlijk al een feit,
wat ik verstandig vind
is de onwetendheid in de kiem…
Huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 vonden die in de magische
paringsdans van elk mens
en dier, ondeelbaar tijdloos
houdbaar ongeacht de strijd,
het moest zo zijn dat wij als
reizigers die de glans van toeval
deed verbleken, oceaan van paarse
gloed die scheen, uit haar welgevallig
oog welt een traan in de
liefdevolle opwinding van
wederkerigheid, daar ligt de kiem…
Uiteindelijk komt er een morgen…
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
493 Geen macht meer over dit proces, al in een
simpele omhelzing wordt het ademhalen gestuit
niet meer kan wat uit het vluchtigste in de kiem
ontstaat, in begin heel vaag, wordt de uitbraak
niet geremd, kan overslaan tot wereldbrand,
waar uiteindelijk iedereen aan aandeel
in zal moeten nemen, de tijd zich dood en
onszelf door omstandigheden…
Toe laten
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
478 Ja je kwam best dichtbij en ik ook
En dan ga ik wegrennen
Daarna heb ik hem met nog meer appjes gebombardeerd
Waarmee ik mezelf niet echt
Aantrekkelijk heb gemaakt
En hem misschien wel echt weggejaagd heb
Waar ik juist bang voor was
Help die hardnekkige patronen
wat zoiets mooist in de kiem
Kan smoren…
zijn stille schaduw - cptss
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
98 voortdurend lispelt
zijn tong geluiden die ik voorzie
met mijn handen om zijn schouders,
alles is eender in de jaren die
ons met harte zijn welgevallen
zijn geschrei raakt het kind dat
hem van binnen vergezeld en
al zoekend naar troost is het
herstel van hem een meesterwerk
dat in jaren meer dan één
leven vergt
doch zijn geknakte kiem…
Schooljongen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.323 kiem van een wenkend fortuin:
een hangbuikspaarvarken.
"Lange Wapper!"
Hij blaast zijn spotnaam weg, een pluisje op de lippen.
De hemel hangt door van afgrijselijk grijs
en de jeuk vervliegt, de lachstorm dooft.…
Landen, Sikkel, Maan
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.203 Samen verliefd en samen gekomen
Enkel verdrietig, de passie is vrij
Samen geslapen en samen de dromen
Tranen gedroogd voor 'k weer iets zeg
Gelukkig zijn zij, zei de één tot de ander
Verdriet in de kiem toen gesmoord
Denk nou maar niet dat ik dus verander
Wijzig verandering, heb ik dus gehoord
Hoewel dus sterren ineens kunnen vallen
Belanden…
Schepping
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.018 Jij ging op weg als tastend licht
dat over de wateren zwierf:
glanzende kiem, geduldige vonk
waaruit de sterren zijn geboren.
Het melkwegstelsel streek jij aan
tot een flonkerend wiel van licht:
om elke ster, uit gas en stof verdicht,
schiep jij groene werelden
vol hunkerend, denkend leven.…
sacrale winterdis
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
885 daar hoor ik ze niet stuiven
over het parket
plassend in 't bad
het kindergewas
onder het plafond een ruisen
het kiemen van wasdom
wijl ik afdaal tot de onderbuik
wortelend in de kille keukenvloer
de pit een want van warm aardappelvocht
pompen van schuim tijd en dampende dis
het broeden op doorknede sloffen
sjokkend met aarden klompen…
Witte tulpen, roze hyacinten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
618 oogstrelende lentetinten
na een lange wintersleur
sublimiteit van kleur en geur
lieve lenteboden
die een bevroren hart ontdooien
onder naakte bomen
ontwaken frisse dromen
dat de dood maar even slaapt
en de kiem van het leven blijvend waakt
in het land van sneeuw en ijs herboren
lijkt uw blankheid zo volkomen
zuiver zijn uw kelken als…
Een blinde doler?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 Hij vertrok als optimist in het
stuifmeel van z’n rusteloze
gedachtegoed, op de rode loper
zover de zijn wereld reikt maar nog
nergens leek te kiemen, in het oude
spoor waarmee hij de horizon bestreek
hij vertrouwde de boodschap en de
richting niet, alleen de liefde en de
zon bleken onafhankelijk en echt,
al werden hun velden kort…
Denkend aan trage stromen…
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
437 overbleef, doel in onbalans
dreigt over een scheve horizon te gaan,
de zon aan z'n eigen kim blijft hangen
in beloften in dit establishment
worden bordjes traag vervangen of
in mist verhuld maar de stem draagt
verder in ongemak en in de delta’s
van de waterlanden te verankeren,
vrij te kiezen als watermerk, dit
recht opnieuw te laten kiemen…
Tien dagen zomerlezen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
591 We zijn op weg maar hoe kom je nou thuis
jezelf zijn in je eigen soul machine
de kiem van 'n magische ontmoetingsparel
met bladmuziek in een codex rescriptus
de glimlach van een nieuwe jeugdverslaving?…
zonder titel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
62 Ach kind, hoe zal het zijn,
opgroeiend tussen de rivieren
die zwellend buiten hun oevers treden
en bergen die schrikken
en beven en opspringen als rammen
in zomers wegschroeiend
het vel van de steden,
terwijl kiemen van ziektes
vergeefs worden bestreden?…
Modern Times
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
4.585 "
in blijde verwachting... niet van Nieuw Leven,
maar van pakjes gekregen pakjes gegeven
gezelligheid als koopwaar, keurig verpakt,
de kerstboodschap onhoorbaar, ineengezakt
onder zoveel materieel geweld, uitgeteld
in stilte gesmoord in de prille kiem, geveld.…
oude linde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.237 jaarlijks moet hij onder het snoeimes
wilde scheuten wat bijgeknipt
hij houdt bloesem in de knop
lover weert zon die dramt
een pronkziek maar blakend kind
een spits blad als een schroef
laat de kiem tollen in wind
zijn vlees is wit
gebroken in bruin
als een oud gebit
schimmel heeft zijn ringen gewist
uit de holle stam groeit een…
Verzoek aan de Lente
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.858 winterkoning geknoopt
Zie je dan niet hoe hij reutelt en treuzelt
Nauwelijks wijkt van de troon
De laatste trots
Gun ons een voorschot
De milde spoeling van jouw meisjes
Week onze wangen in het lengend licht
Want geef maar toe
De bevrozen aarde houdt een belofte vast
In haar woelbuik:
Larven en hun dorst
De sapstroom, het korstmos
De kiem…
Stotteren (hoe een stotteraar zich voelt)
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.499 De hulp die jullie me kunnen geven
Is mij hiermee te leren leven
Hoe, zullen jullie je afvragen,
Kunnen wij dit leed helpen dragen
Het is niet zo moeilijk als je zult denken
Simpel door iets meer geduld en begrip te schenken
Dus voortaan als ik weer worstel met een letter of woord
Doe me geen pijn met een lach die in de kiem wordt gesmoord…
haan met vogelgriep
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.826 speeksel weigert
zijn kop keert schichtig
op een gladde toren van wervels
hij zoekt het minste gerucht
het koper van zijn veren
het rood van kam en lellen
is nu egaal dof geworden
de pluimstaart waar hij ooit mee pronkte
sleept hij mee als een muffe vod
de vechtlust is uitgeblust
de sporen overbodig
het venijn zit genesteld in de kiem…
Er was aarde om ons heen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 Het moest zo zijn, wij zijn de reizigers die
de glans deden verbleken in een oceaan
van de voorspelbaarheid, in het wakend oog
welt een traan als een liefdevolle bezinning,
in de wederkerigheid ligt de kiem tot inzicht,
een dialoog die wij tot heilsgebied hebben verklaard
er was alleen de huid van aarde om ons heen.…
Een huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 lichtzinnigheid,
gevonden in de magische
paringsdans van elk mens
en dier, ondeelbaar tijdloos
houdbaar ongeacht de strijd
het moest zo zijn dat wij als
reizigers die de glans van
toeval deed verbleken, een
oceaan van onvoorspelbaarheid
uit haar wakend oog welt een traan
als liefdevolle bezinning van
wederkerigheid, daar ligt de kiem…
Regenboog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
530 Vleugellamme ademende elementen, doorgaans heeft het een oorzaak
Beetje empathie en kozend liefhebben, dood in de kiem gesmoord.
Grootscheepse zelfmoordpreventies - knap opzet -
Beter te anticiperen, tijdig een duwtje in de rug, tactvol gezet.
Ademnood vergt zuurstof - toch een kleintje -
Wel een zeer fijntje.…
Wachten op leven ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Zaden zien kiemen is niet anders
dan kinderen die groeien zoals.
Zoals oudemensenzielen groeien.
Waar is ons wachten op?
Is niet kunnen slapen wachten?
Ontwaken werkt als verlichten.
Verlichting van ons bewustzijn
van wat waarachtig leven is.
In de stilte van de nacht.
Hoor hoe wind door bomen blaast.…
WITTE TULPEN, ROZE HYACINTEN
hartenkreet
4.9 met 13 stemmen
1.223 Lieve lenteboden
die een bevroren hart ontdooien
onder naakte bomen
ontwaken frisse dromen
dat de dood maar even slaapt
en de kiem van het leven blijvend waakt.…
Doordringend bemind
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.742 waarmee je me glimmend de liefde toevertrouwt
die ik kriebelend herken in het zwevend vliegen
tussen innig kussen en versmolten wiegen
in melodieus suikerzoet en zeeën ziltzachtzout
Ik voel tederheid door het satijn van je lippen
die de harde schaal van mijn gevoel doorbreekt
om daar als een donzen nest neer te strijken
waarin een kiem…