332 resultaten.
Ogenblik
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
85 Het uitzicht in kaders bevroren
vervormt de werkelijkheid tot een gebrekkige kopie
Afdrukken van beschimmelde koffers
een soldaat lachend op de fiets.
De foto van een kind met holle ogen
in zijn hand houdt het een lege kroes
Onder de foto op de houten vloer
laat een dwarse peuter zich vallen.
De huilende jammer luid gehoord.…
Laatste reis
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.184 ik hoor de chauffeur op mijn koffers vitten
-dit is de laatste van zijn vele ritten-
ook hij heeft blijkbaar een te korte lont
toch houdt hij ritueel zijn grote mond
als hij een plankgas voetje denkt te witten
hopend op luchtig: laat de rest maar zitten
geen remming meer, hij wil het volle pond.…
vaarwel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.741 Mijn koffers pakken en ga weg.
Zijn mijn woorden nu gezegd?
Of zijn ze verzwegen.
zoals het verdriet in dit huis
Het huis met de tranen
Dit is niet mijn thuis.
We gaan weg samen,
Hand in hand, traan om traan.
Weggegaan zoals we kwamen
Om een nieuw leven aan te gaan.…
Thuis
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
3.183 Mijn koffers pakken en ga weg.
Zijn mijn woorden nu gezegd?
Of zijn ze verzwegen.
zoals het verdriet in dit huis
Het huis met de tranen
Dit is niet mijn thuis.
We gaan weg samen,
Hand in hand, traan om traan.
Weggegaan zoals we kwamen
Om een nieuw leven aan te gaan.…
je verzinnen
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.978 Doe maar niet, laat mij je verzinnen
zo lief en je hoeft niets te doen
Ik lieg mijn leven zelf wel leuk,
denk diepe dingen van beminnen
Zo heb ik je prachtig kunnen maken,
kon ik je kleuren zoals ik wou
gaf je geluid, tekende je lach
en een hand om blozend aan te raken
Nu woon je in mijn hoofd, mijn weten
je pakte tassen hart en koffers…
- Stil als een viool -
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
693 In de gesloten koffer
ligt de dode viool
ongelooflijk onbewogen verloor ze elke moed.…
overschotten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
786 veulens
alles liggen op te hopen
in het verslijten op heuvels van morgen
en hoe ik daar mijn tanden op gebroken heb
ergens hier waart het in alledaagse gestaltes
het herkennen in de vlakte van de poëzie
hoe het trekt aan het panorama
(het zich tot vleugels verheft soms)
hoe het achter ons in de horizon schuift
tot de verte
een paar koffers…
Bezoek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
694 Het schikte me niet dat hij op bezoek kwam
juist op het moment dat ik mijn koffers pakte
voor een paradijselijke trip.
Wrevelig wierp ik hem de folder toe waar
de blauwe zee van afdroop.
Ik keek naar de afgetrapte schoenen op mijn kurk
droge vloer.
Hij nam zijn hoed af en veegde met ranke handen
denkbeeldige stof van zijn jas.…
Bloot en onbedekt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
670 gisteren
vloeren kraken je
de toekomst tegemoet
nog nooit heb je
de sloten horen vallen
de klik is nieuw
de deur sluit alles uit
je woonde zomaar ergens
je trok de muren aan
een jas die altijd paste
waarheen je ook kon gaan
die jas is nu kapot
de kou dringt door de gaten
je voelt je bloot en onbedekt
er zijn geen andere maten
de koffer…
Dromer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 de dromer
wil veel bereiken en reizen
pakt z’n koffer en diploma’s
maar met vliegangst gaat het niet
wil bergen beklimmen
de wereld vanaf de top toe zingen
heeft de gevreesde hoogtevrees
dus dat wordt hem niet
wil wildwatervaren
op de meest woeste rivieren
zijn probleem hij beheerst
de zwemkunst niet
wil verdriet vermijden hoopt…
dag winter
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
633 bomen gaan wijd open
hun takken krijgen knoppen
stil, verlangend hopen
op bladeren die ontpoppen
de mensen komen buiten
lachen, praten, luisteren
naar de merels die mooi fluiten
in groen geworden struiken
de winter zal vertrekken
zijn koffers staan al klaar
op reis naar andere plekken
misschien tot volgend jaar!…
Gate eleven (11)
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
681 Koffer in mijn hand,
Rennend naar de band,
Mensen hand in hand
Opschieten mijn vliegtuig gaat weg
Andere mensen op naar hun vertrek,
Oh en ik die maar tijd rek
Bijna vallend op de vloer,
Mensen die verschelen het geen moer
En ik die naar gate eleven loer
Daar ja eindelijk,
Mensen kijken pijnlijk,
Mijn vliegtuig is weg waarschijnlijk…
Ach, het is maar een eethoek .....
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.933 Mijn kleine koffer op de grote tafel
bedekt de putten en krassen van de tijd
de stoelen, poten nog net niet wankel
staan rustig elke nieuwe dag te begroeten
soms iets scheef, na uitgesproken zinnen
net of er een knipoog volgt, met de zinssnede,
"hout mijn zitting dicht", zelfs de leuning,
anders behoorlijk dwars doet er het zwijgen…
Je lichaam
gedicht
3.1 met 33 stemmen
16.705 .
-----------------------------------
uit: 'Koffers zeelucht', 2003.…
Zomertopjes
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
1.886 Zacht zonnetje lief ik kom eraan
Nog even door de kou heen bijten
Morgen ga ik mijn kast induiken
Zomertopjes in een koffer smijten
Zacht zonnetje lief ik kom eraan
Ik ga me heerlijk aan je warmen
Op een ligbedje genieten chillen
Je stralen vol van licht omarmen
Zacht zonnetje lief ik kom eraan
Je mag mijn natte lichaam drogen
Kleur mijn…
Dichterbij
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
716 In witte kamers vond hij rust
en overdacht hij naakte zonden
voor het openstaande raam
waar hij de stille zee zag gaan
die als een spiegel van zijn ziel
waarmee hij nu eens was verbonden
hem vertelde van de tijding
die weldra hier zou ontstaan
Zijn tranen smaakten niet naar meer
sinds hij geloftes had ontbonden
en in koffers had verzonden…
Naar de Filistijnen op de Filipijnen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
835 Blindelings slingert mijn saxofoon
zich uit zijn koffer in mijn armen
en boort zijn hoofd in mijn mond:
silver snake sings the blues!
De touwtjes aan mijn vingers
doen het werk voor me, ik draai me om
en schrik, want ook de drummer
en de pianist hangen aan zijden draadjes.…
Grootmoeder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 waar ging jij naartoe met al die treinen
toen je je dochter meesleepte
als een koffer van vlees en bloed
waarom droeg zij jouw schulden
tot ík ze voor een prikkie overnam
zonder te weten hoeveel
hoe was het voor jou om te liegen
tegen iedereen die het niet horen wilde
tot je stierf met drie tikken op je kist
was je meisjesnaam niet een…
de dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 ergens
in halfdonkere kamers
iedereen opstaat
en in de spiegel kijkt
tanden begint te poetsen
roept dat iedereen opschiet
buiten de vuilniswagens
oude bedden ophalen en rotzooi
waar anderen al lang
het beste uit gehaald hebben
en de radio vrolijk
alle nummers laat zingen
en alle oorlogen
die maar doorgaan
en sommigen hun koffers…
jij van mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.711 tijden van bloesem
waarvan – nu nog
volgens zingen
waar bloemen spreken
met vlinders in hun buik
door de jaren heen
verankert zich de liefde
groeit het dankbare respect
onderwijl de liefde ruist
langs stille stranden
wild bruist ook - soms
in stormende stromen
een reis vol liefde en respect
bergt zich in dankbaarheid
in een gouden koffer…
de nagel van satan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 ik weet van al het goede
doch deze reis laat ik de koffer
gesloten maar pluk het slot van het leder
om dan toch een doorbraak te durven forceren
helderheid behoeft geen troon, wellicht
een spoor van evangelie - de kracht is me
ontvloten door de gave die in mijn vingers
was gegoten, deze slagorde ontwijkt alle vreugde
beneveld schrijf ik…
Merkwaardig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 Dat ene iets , wat altijd wel is gebleven
is deel van de koffer van je jeugd in leven.
Die dagen van toen heb je die jaren lang
verstopt, zelfs niet merkbaar over getobd.
Je hoofd heeft soms nog nachten lang last
van toen kindmachinist zijn en dieseloproer.…
REIZEN IN MIJN HOOFD
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
647 voornamelijk in mijn hoofd
Want dat deel van mij is nog nooit beroofd
Herinneringen aan Europese steden
Die onder de oorlog hebben geleden
Staan nog scherp op het netvlies getekend
Met de twee wereldoorlogen is inmiddels afgerekend
Google legt weliswaar een wereld voor je open
Maar op een beeldscherm kun je niet rondlopen
Misschien moet ik mijn koffer…
De droom voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Morgen zou je het puin wel ruimen,
uiteindelijk je koffers pakken,
doorgaan.
Het klonk prachtig toen je droom verpulverde.
Je kon het alleen, op dat moment, nog niet horen
omdat je oren nog nasuisden van de klap.…
Grootgrondgebied
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
623 De Ottomanen maakten een comeback
Riepen Palestina behoort weer aan ons
De Joden kregen op staande voet de bons
En pakten haastig hun koffers in voor vertrek
De Zoeloes schopten de boeren er uit
De Kaukasische Amerikanen
Maakten weer plaats voor de laatsten der Mohikanen
En werden op hun beurt door hen uitgebuit
De Maori's dreven de…
Prinsjesdag
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.020 En prinsheerlijk wachten wij af, wat is dit jaar weer de straf die
De koffer van de minister op prinsjesdag te melden heeft?
Bent U nog benieuwd, nou ik niet meer, want het is warempel
Opnieuw elke keer
Inleveren.…
'Een lege postbode verdrinkt op de landweg'
poëzie
3.7 met 47 stemmen
14.805 Morriën)
het is verdomd al weer haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten
het is een oud huis als in Greenwich Village
de bomen staan haastig in te pakken
hun bladeren gaan in de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken
de…
stof zijt gij...
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.058 ouder worden
is de (on)zin van 'bestaan' ontdekken
je ziet het licht en bent opeens de enige bij zinnen
met om je heen een land vol gekken
die zich met koffers vol bagage
haasten naar het grote niets
al ben je nu een machtig mens
uiteindelijk bereik je niets
je vergaat tot louter stof
stof
de huisvrouw haalt de bedden af
wast lakens…
Een kwestie van
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
1.141 Even de smaak van vakantie proeven
dat is:
in alle vroegte lege koffers in een auto stouwen
in luchtige kleding oostwaarts rijden
de grens passeren
elkaar passeren
op een Raststätte
elkaar weer zien
en dan na een vermoeiende dag
in maart
huiswaarts keren
Even de smaak van vakantie proeven
is ook voor velen:
Chianti drinken bij V & D…
NEERSLAG VAN EEN LEVEN
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
609 jarige
Stil en wit in haar bedje
Maar net levend onder het ijs
Vandaan gehaald, herstellend nog
Een kleine rolstoel in de hal
Zij verdween spoorloos
De aartsleugenaarster
Hem in verwarring achterlatend
Zoektochten leverden niets op
Hij begreep het niet, hoe kon ze
Zo kort nadat de dood hen bezocht
Heel veel later op zolder, een koffer…