460 resultaten.
Uyemo Park, Tokio
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.268 Een flakkerlicht ontwaakt in bronzen lampen.
De avond komt gedempt, gehuld in dampen
Nader, als een sluipmoordnaar in een zaal.
Maar plechtig aangetrokken klokken tampen
En langgerekte heilige tonen gonzen
Boven het dor en streng gebed der bonzen,
Beveiligd voor de nacht in 't heiligdom.…
Vlucht in grijs en zwart
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
544 verlichte raam
maar kan niet naar binnen
naar het vrolijk lijkend licht
het trekt als een magneet
aan een roestig geraamte
dat het levendige gevoel
maar niet terug kan vinden
grijze plicht die roept
dat het leven plicht is
benevelt alle kleuren
tot ze donkergrijs zijn
als een slapeloze nacht
nachtvlinders fladderen
rond de betraliede lamp…
Humanistische zandtaart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Voordat het kwaad in volheid wordt gewettigd
Ontspoord bedorven bloed dat door bloemen
Kruipt tot wanhoop gedreven laat wankelen
Allen die met licht leven onderscheiden
Krokodillentranen van de dood de geest
Van het beest en de in boeien geslagen
Dwalende devoten in kooien gekluisterd
Het is de dichter die 't geschreven heeft
De lamp…
daarna is alles gebleven
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
635 zij stond er vaak
koeien vulden het landschap
en in de verte lag de stilte, net achter
de oude gracht
een kauw schreeuwde rauw
naar het schemerend boerenland
het deed haar beven
het voelde als sterven
moeizaam draaide ze zich om
stak de lampen aan
en in het licht
om haar heen kwamen zij:
de dreigingen, het verwijten
zijn vlugge…
Licht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
484 Ik heb zojuist de lampen aangedaan,
maar ik zie nog steeds geen licht,
dat de schemering weet te weerstaan
en ik heb mijn ogen echt niet dicht.
't Duister welt omhoog uit mijn hart,
tegelijk met alle tranen in mijn ogen,
uitingen van mijn niet te delen smart,
waar elk lamplicht wordt ingezogen.…
vlinderkens (Ode aan Guido Gezelle)
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
1.417 Vlinderkens tintelen langs open bloemen
zachtkens strijken ze de boom des vlinders
de lenteregen had haar takjes gebogen
onrustig cirkelden ze tussen de bloesem
In verbeelding en gepeins
sloeg mijn mensenharte gade
ze vlogen waarlijk schoon
in harmonie met haar omgeving
Ze vlogen in grote getale om de lamp
heerlijk…
Kerst(ge)mis
hartenkreet
2.6 met 35 stemmen
4.517 De kaarsen op tafel, de lampen gedoofd.
De kaarten geschreven, vol wensen en dromen
van vrede op aarde, waar ik nu niet in geloof.
Want m'n hoofd zit vol vragen, op zoek naar de reden
van de onmacht, die van binnen mijn leven ontwricht.
Geen vrede, maar oorlog, die in mijn hart wordt gestreden.…
Te laat uit het ei.
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
978 Warme lampen zullen ze je geven.
Ze beloofden me, je zal het overleven.
Je schattige kijkende oogjes en lieve gepiep,
ik ben blij dat ik jou tegen het lijf liep.
Nu ben je in goede handen
en hoop dat je nog eens in mijn buurt mag landen.…
HARTSTOCHTELIJK
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
678 Neem maar het sprei voor twee
ik slaap vannacht alweer bij jou
Heerlijk zo samen in de bedstee
bij het meisje van wie ik zo hou
Kies toch je mooiste pyjama uit
ik wil jou het verleidelijkst zien
Je liefkozen over je zachte huid
jou nemen, wel een keer of tien
Draai maar onze lamp tot zacht
zodat ik je in de schemering zie
In ’t maanlicht…
herfstgedichtje fopke
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
612 egel ligt te slapen onder de blaadjes
de wegen liggen er verlaten bij
en de straatlampen branden alweer
van herfst tot kerst is de tijd
en dan de winterslaap
totdat de voorjaarszon mij weer wakker maakt
en raas en tier en vlug wegfiets
en weer hevig druk wordt
maar dat is nu net achter de rug
net goed voor mijn rust
de country aan en de lamp…
Tuinfantasie - 5e tafereel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
424 Het heeft de schijn van ongerept’ natuur,
maar kijk je goed dan zie je toch een kraan;
ook floepen lampen aan (rond negen uur)
die tussen struiken op een paaltje staan.
Al is het nep, je zou je haast vergissen,
dank zij de reiger, die stil staat te vissen.…
Angst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
736 Ik sta op en doe overal in huis
de lampen aan, er is niets...
om zo bang voor te zijn.
En terwijl ik rondloop,
denk ik bij mijzelf:
“Die capsule was toch tegen pijn,
dan hoef ik toch niet zo bang te zijn?”…
Vlucht, vlucht, vlucht ...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.079 't Licht van de lamp
schijnt op je gezicht
het lijkt of iedere
expressie wordt verlicht
De muziek staat zacht aan
woorden zijn niet nodig
alleen 't kijken naar jou
maakt elk commentaar overbodig
De klanken voeren me mee
het maakt me licht in m'n hoofd
elk woord wat je tegen me zegt
wordt door mij spontaan geloofd
Des te dieper…
Koud laat je me janken
netgedicht
3.5 met 11 stemmen
2.091 aarzelend open ik mijn grote muil
stem mijn lied in witgrijze damp
grom mijn grieven tegen de lamp
die helderheid brengt in beneveld gehuil
verknipt toon ik mijn schaduwkant
als silhouet in priemend blauw gelijst
dat zielsverdriet naar boven krijst
verkracht onteerd en aangerand
lange halen smijt ik de argeloze hemel in
woest roep ik de…
ongeleide gedachten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
812 maar vinden wilde
even zo vaak stelen zinnen mijn akkoorden
verschijnen zwarte blokletters op wit papier
zonder melodie – niet eens genoeg als poëzie
er zou een klok kunnen tikken, als die er was
maar er is niets dan de mompelende radio-
stem die ik niet versta, eigenlijk niet horen wil
onverschillig bij de toon van middernacht
gaan de lampen…
een ruimtewezen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
878 er komen zwarte luchten bovendrijven
het schaduwdonker grijpt verlicht de macht
een schel geluid groeit aan tot volle kracht
ik voel mijn lijf door doodsgevoel verstijven
dan landt een vloot van onbestemde schijven
met lampen die als ogen van smaragd
een einde maken aan de prille nacht
m’n pen kan angst en beven niet beschrijven
een wezen…
Verwijdering
gedicht
3.9 met 27 stemmen
8.708 Een lamp geeft licht maar niet om bij te lezen.
En om te staan, aanhankelijk, in deze
opbergruimte - boedelscheidingterrein -
is 't beter dat ik word tot kapstokstander.
---------------------------------------------------
uit: 'Het schuim bedekt de messen', 1990.…
Blind in de kast,
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
447 Had niet geschreven wat ik weten moest,
wat ik niet las, heb ik op de deur gekrast
ingebeelde braille op de tast, de met
zorg gekozen tekst werd vergeten, voor
waar ik ging, kwam ik net vandaan
de tijd verteert het werkelijk zien
de lamp verarmt zich in het minder,
kaarsvet druipt van beide handen,
geëtste beelden van een blinde, bestaan…
Je kunt het niet meer overdoen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
993 De avond valt in, het eten is achter de rug,
de koffie pruttelt, je kunt niet meer terug
En evenmin kun je het overdoen
De nacht valt over de stad, lampen gaan
stuk voor stuk uit, ’t wordt donker ’t wordt nacht
Die je niet meer kunt overdoen
Net als het leven, de start, de aanvang,
het verloop en het einde
Nooit een herkansing, nooit…
Sonnet van het Hooglied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
574 mijn liefste over liefde en minnen
begeleid door harp en met vrolijke fluit
beeld in bekoorlijke dans je vreugde uit
genieten we van schone klank in zinnen
die samengevoegd in vorm en akkoord
geheel ons hart en gemoed zullen strelen
onze pijnen en verdriet zullen helen
feest voor ieder die van je warmte hoort
maar laat niet te vroeg de lampen…
Rosa Parks 1955
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
905 Zij dacht:
uit deernis snijden ze me
onder felle lampen
tot op het bot.
Mijn hart heeft haastig geleerd en
zich ingemetseld achter een muur.
Lang, zo lang geleden.
In een bus eiste je twijfel een plotselinge
en onomkeerbare eerste rang.
Je dacht: ik weiger op te staan.
Er is geen weg terug.…
HUISELIJKE VIERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 De licht blauwe
en zilverkleurige engeltjes
aan de kerstboomtakken
worden strelend getroffen
door kruisende lichtstralen
uit kaarsen of lampen
hun glanzende vleugels en mantels
geven geleidelijk aan stille lust
weg te zweven door dak en muur
zoeken naar wijde lucht _ heelal
deze kleine versieringen
van het winterse sparrengroen
wekken…
WINTERAVOND
poëzie
3.5 met 2 stemmen
819 En als de smalle boot,
Waarin ik word gedrongen,
Van levens wal afstoot,
Hoe hoog de golven sprongen,
Van u komt heil en heul,
Mijn lamp blijft helder branden,
Uw olie drupt een geul
Van rust tot aan Uw stranden.
Het westen is al nacht,
Maar ’t Oosten vlamt van vuren.…
Nacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
523 Oorverdovend lawaai van mensen overdag
Erger dan zoemende bijen
Drukker dan een mierennest
Wegen slibben dicht
Op asfalt en internet
Files te land, ter zee en in de lucht
Vogels eindigen hun vlucht tegen een windmolen
Vissen stikken in een plastic rietje
De mens zit uren in een blik op wielen van A naar Z
Dan gaan eindelijk de lampen…
de maashagedis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 grafiet van de grot
de lange smalle bek
jaagt laag door de diepte
hij ligt miljoenen jaren op ons voor
onzeker is zijn dood
in het wandelend licht
van de zaklantaarn
schiet hij door de wervelingen
van stenen water
met een nijdige klap van de staart
verdwijnt hij in de donkere kolk
van een grijze tijd
de lichtkegel van de lamp…
judassen zijn in de meerderheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.258 korte duur
dit is de echte hel waar
alle zielen pijnlijk branden
wit marmer wordt hier zwart
fel donderpreekt de haat
voor smart is nu geen tijd
in het lijden aan de eeuwigheid
judassen zijn in de meerderheid
ook thomassen vind je geheid
ze missen het gelovig zijn
dat andere mensen siert
ze zijn geoordeeld door
het licht, hun lamp…
vingers vlechten vogels
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.844 de lach is schmink
wit streept rood en
licht danst schaduw
op de huid, lampen
doven het geluid
in het decor
zingt de muziek
raakt in tonen
het publiek dat
mee huilt met de clown
zijn mimiek
maakt stemmen stil
nodigt uit te komen
bespeelt dan heel subtiel
de wil om mee te dromen
vingers vlechten vogels
die gaan vliegen en
weer…
NACHTELIJK ZUYLEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 Lampen vol glanzend groen bemoedigen hard
het verlegen roze, dat teer wil branden
naast lage schimmige loverranden.
Helder blauw schijnt verspreid: een verblijd hart.
De fraaie opwekkende verlichting
tussen zerken is een plechtig afscheid
van ieders verlopen aardse levensstrijd.…
HEEM HONK HUIS THUIS
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 De takken spelen wild een schimmenspel
Het scherm is kant en klaar - ecru gordijnen
De zon is lamp en niet te dimmen, fel
Belicht hij wat ik zoal voel verschijnen
Intense liefde voor het fundament
Waarop hij rust, mijn meesterlijke woning
Aan mij nu vijfentwintig jaar bekend
We zochten lang en dit was de beloning
Het pand lag lonkend…
asla na asla
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
258 tilt hij de dag
over de grens van verwachting
de trage tijd gebrand in zijn lijf
dat altijd maar weer lucht vereist
terwijl zij naakt ligt te wachten
hopend op zijn warme woorden
valt van de maan niks te vrezen
vanonder deze deken van regen
rook kringelt slechts moeizaam
door de verstilling van de nacht
in het licht van de kleinste lamp…