727 resultaten.
Knagende tanden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Langzaam sluit een gordijn
en zicht op het huis verandert
er bladdert verf een deur piept
ergens moet wat hout vervangen.
Een huis blijft huis de vorm blijft
de stenen staan als muren
maar ergens scheurt een barst
en hoort men spanten schuren.
Nog fier en trots heft zich het dak
in weerstand tegen ongemak
van slopende weersomstandigheden…
Vervlogen geest
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.009 Rechtopzittend in je stoel
Je ogen kijken, maar geen doel
Er is geen liefde en geen haat
Je bent niet blij en ook niet kwaad
Ver, heel ver weg ben je verdwenen
Je geest is vervlogen met de tijd
Er staan mensen bij jou te wenen
Maar die emotie ben je kwijt
En ver, heel ver weg is het fijn
Het is er zo heerlijk toeven
Je stapte…
Brandplekken in het pluche
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 het is droog
laten we wat lopen
of
zullen we kaarten
nee
bijna etenstijd
tafel dekken dan maar
waterkaarsjes doven
drijvend in ‘t voorbije
vredig bijna
rook je pijp…
herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
809 als de ouderdom komt met gebreken
en de herfst kruipt in je hart
duik dan niet onzichtbaar de winter in
daar is de kou met smart
het leven is vaak boos
oh, ik weet het wel
en de kracht van mijn lichaam wordt al broos
want de tijd gaat super snel
maar ik zag vanmorgen een spinnenweb
nog helemaal nat van de dauw
en de zon die scheen
toverde…
Uitgespeeld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
518 Het lege lokaal
Gevuld met een eiken houten stoel
Waarop een vermoeide oude man zijn tijd doorbrengt
Na jaren van steun
Zijn best gedaan
Is de vermoeide oude man uitgespeeld…
Oude man op roltrap
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
565 Terwijl ik naar boven glijd
kijk ik naar beneden
diep in mijn verleden.
Mijn jeugd is helder,
lichtvlekken weet ik
mijn rug beschijnen
en almaar meer verdwijnen
in een grimmig grijs,
terwijl ik somber stijg.…
Hij weet alleen nog.....
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
629 Zijn hand strijkt
door grijze haren
behoedzaam
de waanzin nabij
waar herinnering
door heden vloeit
in een wirwar van wat vage gezichten
hij kan de woorden niet meer vinden
weet alleen nog
dat hij zielsveel gehouden
heeft van.....…
Mijn meesterwerk
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
553 Het wordt tijd om mijn meesterwerk te maken
voordat de put begint leeg te geraken
waar zal het over gaan
over de liefde, nee dat heb ik al eens gedaan
over dat oude kleed vol oude woorden
als je het uitklopt, als je dat al doet
dan verteert het onder je handen.
nee, het is beter om alles maar te laten
dingen gaan zoals ze gaan
voordat ik…
verzonken dagen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
823 van die dagen uit een grijs verleden
die hem zo nu en dan nog onderhuids
betasten bij vlagen strelen
van die dagen die hem soms nog laten
verwijlen in verloren jaren die zijn
bestaan ooit met fierheid kleedden
van die dagen die stiller en eenzamer
worden, geen uitzicht meer baren
gaandeweg zonder hem verglijden…
Golfslag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 op een onvoorziene ochtend zal ouderdom
zich aandienen, gulzig als onverzadigde polymeren,
het kind in mij hecht zich nu nog aan het weinige
omdat het nog niet alles gewogen heeft,
voor reflectie is geen tijd, dat komt later wel
als de schimmen uit hun verdrinking opveren,
ik heb een soort voorbedachte haast, want
herinnering is het weinige dat…
IK KOM M´N BED NIET MEER UIT
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.631 Ik kom m´n bed niet meer uit
ik kijk wel uit
ik wil geen mensen meer ontmoeten
ik kan ook m´n benen breken
of m´n nek op de trap
ik kom m´n bed niet meer uit
ik hou het wel uit
ik blijf erin, in m´n bed
ik hoef niemand te pleasen
en andersom wil ik het niet
ik kom m´n bed niet meer uit
ik hou mezelf d´r in
ik heb boeken, drinken
een…
Gewezen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Kijk d'r schuifelen
kijk d'r gaan
een gewezen actrice
komt daar heel voorzichtig aan
haar jurk vol bloemen
haar make-up te dik
al sloffend langs etalages
niemand die haar meer kent
behalve...…
Breekbaar handschrift
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
557 In liefde ontving ik van jou
Deze lieve woorden vanmorgen,
Toen de schemering verloren ging
In de nieuwe dag die aanbrak -
Intens beleefde woorden op papier
In een breekbaar handschrift
Dat ervan getuigt dat jij al
Een lang leven achter je hebt,
Liefde die aankomt in mijn hart,
En ik zie je broze handen
Met hun kronkelende aders…
UITGEDOLD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
746 Ze had haar wilde haren pas verloren
Toen ze een dametje op leeftijd was
Sindsdien was ze voortdurend in haar sas
Ze zegende in haar gezicht de voren
Ze voelde zich ervaren en herboren
En tegelijk ook wijs en groen als gras
Ze hief samen met winterpracht het glas
Ze had haar trouw aan Venus afgezworen
Blij als een kind ving ze de eerste…
Stokoud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.069 Er gaan mensen dood
zonder te sterven
en er sterven mensen
zonder dood te gaan.
Jij doet het tweede
al veel jaren aaneen
zelfs zo hevig dat
mij het eerste dreigt.
Mijn dood zal dan weer
het sterven vergroten
dat zich genadeloos
intens aan je voltrekt.
Het is de dood de eer te na
jou nu nog in te rekenen.
Hij stelt dit dan ook
zo…
Grijze golf
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
624 De grijze golf, verdubbeld
met de jaren,
Stemt ons tot nadenken en overwegen
De geest mag helder zijn -
is het een zegen
Om dagelijkse mantelzorg te plegen
Aan wie een zwak gestel heeft meegekregen
Een boomer speelt voor god
en zal gaan wegen
't Gewicht dat het bestaan
hem liet vergaren
Ondragelijk de lichtheid, zijn bezwaren
Het…
Noorderlicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
582 De zomer loopt bijna ten einde.
De herfst start nog geen begin.
En ik?
Ik vaar verbaasd de winter in!
Mijn jaren gaan sneller tellen.
De oude dag staat grijnzend voor de deur.
Vluchten wil ik, voor mijn bejaard gezeur.
Het wordt hoog tijd om op reis te gaan,
door de poolnacht naar het noorderlicht.
Daar laat ik straks mijn twijfels achter…
de dagen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 vol heimwee
zijn de dagen
terwijl je
steeds meer vergeet
tot aan de vraag
of je wel ooit bestond
op weg naar de supermarkt
en weer terug maar waar ben je
je kijkt omhoog
naar de meeuwen
en je vraagt je af
wat ze daar eigenlijk doen
de meeuwen zijn de meeuwen…
Oude mannen
gedicht
4.7 met 3 stemmen
10.163 Het luchtschip van zijn pyjama
is krap bemand: weinig hens aan dek.
Met sperwers in mijn ogen slecht ik
de breuken en de deuken in de kamer,
hang de schaduwen aan de kapstok
en hijs hem in zijn gewone broek.
Sporen van oude strijd zitten nog
in de hoed, maar teruggebracht
tot de laatste, op onvaste voeten.
Zijn ogen dwalen door zijn lentetuin…
tot op het bot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
578 geketend en wel
gaat deze slijtageslag
nog heel lang duren…
Thuiszorg 1
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
520 Ze heeft weer eens iets nieuws.
Lekker zeg.
Intensive Care
vanille.
Wil ik ook.
Maar als ik thuis
mijn benen spray
dan ruik ik geen
vanille,
maar Mevrouw v. W.…
Voor de nacht uit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
469 Het leven wordt allengs wat triest voor haar;
ze heeft een loopneus die ze telkens snuit
want elke zes seconde weer een drup
dat zijn er per minuut een stuk of tien.
Ja vroeger was ze wel van zessen klaar,
maar langzaamaan ging toch de fut er uit.
Zo nu en dan eens naar de handwerkclub
of soms in ’t buurthuis een partijtje kien.
Zo heel…
Zin van het leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.511 Ik pieker over de zin van het leven
ik heb mijn levensadem verloren
in het piekeren over de dood
de tuin is mij lief
met alle liederlijke planten
lieftallige madeliefjes
en honingdauw in de zomer
waar de libellen van proeven
mijn man is te jong gestorven
en liet mij achter als weduwe
maar ik voel me geen spin
door mijn gerimpelde onderkin…
Oude mensen verdwijnen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 Huizen worden getekend,
en gebouwd.
Oude mensen wonen er tevreden.
Maar oude huizen zijn onzuinig.
Oude mensen zijn een kostenpost.
Thuiszorg is duur.
Oude huizen worden afgedankt,
getekend door de tijd,
en afgebroken.
Oude mensen verdwijnen.…
Tussenstop
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
493 Hoe plotseling
is zij zo broos geworden
zonder dat ik wist
wat heb ik reeds gemist
door in de
sneltrein van de tijd
aan haar voorbij te reizen
hoe lang nog
zal zij moeder blijven
en naar mij uitzien
langs de sporen
hoe plotseling
is zij zo broos geworden?…
Duivenliefde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 Het is bijna herfst in onze tuin.
Duiven maken elkaar het hof,
alsof het lente is.
Het nieuwe nest is bijna klaar.
Onze herfst is al aangebroken.
Ons nest is al àf.
Nog steeds maken wij een lentehof,
zoals onze voorbeeldduiven doen.
Vóórdat het hartje winter wordt.…
Vrede
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
537 We kunnen de vrede laten bloeien
haar hoeder zijn
en samen het onrecht uitroeien
zij is de roos die wij koesteren en bewaren
zo kan het leven vredig verder varen
zij is de schoonheid van de later jaren
want dan eerst zien wij de zin
van onze inspanningen in.…
alzheimer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
631 nu ze terug zijn in de tijd
koffiezetten weer als vroeger wordt
en de tijd weer stilgezet
en ik geen zoon meer ben
maar vraag en ook wel lief
bekende geur en stem
en wat ik verder dan nog ben
stel ik mezelf de vraag
over wie ik dan werkelijk ben
dan kind en nu ook zelf een opa
en zit ik op de warme stoel
waarop mijn moeder juist…
Oma
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
748 Een kluwen wol, twee breipennen
een glimlach die maar niet verdween
koffie zwart, twee zoetjes
bij haar had wederom de zon geschenen
maar een dag legde zij haar pennen neer
keek dwars door je heen
de glimlach nog vaag
geen koffie meer, geen zoetjes
waar een lach eens heerste,
kwam heel traag
een traan.…
Zeventig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 Mijn melktanden ben ik kwijt.
Mijn wilde haren zijn nu uitgegroeid.
De kleuterjaren zijn opnieuw begonnen.
Mijn oude dagen zijn voorbij.
Een jongen van de dag ben ik geworden.
De toekomst is nog niet begonnen.
Het zuur werd zoet en zoet maakt blij.
Het zicht in één oog ging verloren.
Het geluk van kunnen zien gevonden.
De geest van gisteren…