573 resultaten.
Drift
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
651 vannacht
als wolken dromen rijgen
rond een volwassen maan
en verlangen
in jouw rusteloze lichaam waakt
zullen mijn vingertoppen zacht
het vurig dagen raken
traag
zoals de zon stijgt
om de baren warm te strelen
zal mijn mond
jou tot verloren drijven
in een bevend eb en vloed
maar ik zal volgen
en me toevertrouwen
aan het ritme van…
Het gaat zoals het gaat
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
619 ik speel geen spel
onder gespan van duim en wijsvingers
wanneer ik zucht naar de lente
heb ik de winter begraven
voor een lange tijd
zoals altijd, klinkt er een nieuw ritme
er rankt een warm requiem
dat door elk leven vleit
het oerwater ritselt aan ‘t kozijn
het gaat zoals het gaat
onder blauwe lucht
stijgt er een zuivere echo
over de…
Een gedurfde flirt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 je bent geen ballerina
toch spitz je aardig
op de hoge hak
met een charmante pas
in sierlijk bewegen
weet jij je met mooie
mensen te omgeven
zonder elitair te zijn
juist in het verfijnde
tussen oog en hand
schep jij met ieder
een persoonlijke band
een gedurfde flirt
maakt het gezelschap
tot een vrolijk stel
spanning stijgt ten…
Uitgerust met veren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 aan de grond stijgt weinig meer
dan een sterk gesmoorde opwinding,
trillen vleugels na..…
Tijdloos
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
506 Als de tijd er niet toe doet
jij jezelf niet afvraagt
waar ze blijft
of hoe het verder moet
als je er achteloos
bovenuit stijgt
als je er met je gedachten
voor – dan wel achteruit
op voort drijft
als je haar zonder
zorgen achterlaat
wel met respect en dank
dat ze zich aan jou geeft
als je haar ten volle benut of
voluit dagdromend opgebruikt…
Moederhart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 de geur van mirre
stijgt op uit de veilige tuinen
in het licht bij het vallende donker
geen kreet
van een meeuw boven
een demonische zee dringt hier door
mijn raam staat open
en ik laat als iemand die daar ginds de
brand bespeurde
mijn venster hier wijd openstaan
met het
brandmerk
van een vervolgde in de rug
met het keer…
Passievlucht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
432 Een wild fantoom van
zang stijgt op
uit lang vervlogen
erotiek
de vrucht van samen
die ons kon bekoren
Gij vroeg was deze
hang een zucht
van kundalini's
passievrucht
of was ze puur uit
cupido geboren
Ik zei het kan geen
weemoed zijn
geen terugverlangen
heimwee vlucht
in een melancholie
eerlang verloren
Ons samenzijn…
Over!
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
2.395 Dan stijgt ze op en begint haar
laatste vlucht!…
Aan de Maan
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.016 Schoon is de dag, als zijn purperen gloed
Vorstelijk stijgt; -
Als hij zingend de ontwaakten groet!
Maar uw komst is de peinzende zoet,
Gij, die flonkert - en zwijgt!…
weer
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.011 Weer geeft de wind
en reiken wolken over
en flarden wol
van schapen vaal
geschuurd
aan rotse randen
Een beeld van gras en vlak
en langzaam stijgt een dal
Het klettert kort
en amper raakt
één zonnestraal
het vochtvervulde land
Een vale damp van zee en ver
omhult
en hevig trillend
klinkt de lucht
en dempt
het grommen van
de zwav…
Stappenteller
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
806 Opgaand in het landschap
en in het ritme van de muziek
zetten we in vloeiende cadans
onze voetstappen in vruchtbare grond
We wisselen gedachten uit
elkaar behoedend
voor al te grote sprongen
Vanuit het oude vergezicht
stijgt de mist langzaam op
en in de warmte van de zon
boven het kronkelend pad
wordt het voor ons helder
vinden we…
Hoe is het zo kunnen gaan...?
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.084 Ik kijk naar die kist,
Zoveel onbeantwoorde vragen,
Opeens stijgt er in mijn hoofd allemaal mist.
Ik wil het leven terugdraaien,
Terugdraaien naar dat mooie verleden.
Hoe heb je het zo ver kunnen laten komen,
Waren dit al die gekke dromen?
Dat je je altijd al wilde laten verdrinken,
Maar het niet eerst tot je hebt laten bezinken..?…
GOLGOTHA III
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Ga er maar aan staan
drievoudig gevangen in brons
op een heuvel waar men de aarde eet
als het allerlaatste brood
er is er een die vraagt waarom
hij heeft de armen tot de hemel geheven
de roep om vergeving op de lippen
weet dat aan alles een einde komt
stijgt hij hier boven zichzelf uit
loodrecht in de lijn van een hogere sfeer
gehangen…
De rechtsgang
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.335 Misplaatste zorg
Onstuitbaar wervelend hard grof banaal
Tierend vervloekend alles en allemaal
Stijgt zijn lustmoorden tot grote hoogte
Als watersnood en eeuwige droogte
Schurftig en ziek tot in eeuwigheid
Leedvermaak tot het eind der zaligheid
Gniffelend vals en loens verwensend
Geeft hij steeds weer toe aan zijn drang
En zorgzaam wordt…
Baai bij avond
poëzie
3.8 met 15 stemmen
4.232 een grote, rode maan
stijgt langzaam uit de golven
aan de oosterrand
der nauwlijks ademende avondzee.
de dromen komen met de golven mee
en mijmerend gewordt mij, ongezocht,
waarvoor ik jaren in vertwijfeling vocht,
denkende dat het geluk omstréden moest zijn
en dat het leven zonder smeken niet schenkt.…
Toren
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.556 Puik gebouw,oneindig licht,
horizon met vergezicht;
boven zeespiegel stijgt de toren,
wolkenkrabbend, uit 't oog verloren.…
Ik zag je.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.078 maak
maar dat ik me schuldig voel
om zoveel liefde sta ik in brand
voor jou, door jou, Oh nu
stijgt me het schaamrood licht
naar de kaken, sprakeloos
nog even stevig dichtgeklemd,
kus ik zacht je nog slapende
hand, onderwijl kijkend naar je
meisjesgezicht ben ik sprakeloos
om jou, voor jou, door jou:
Oh jij volmaakte heerlijkheid…
Scoop?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
509 langzamer doet stromen, aanvaardt
alleen het zaadgebruik, te strooien
met getaande hand uit realiteit,
zonder wachtend spoor van bitterheid
in hart op horizon gericht en de scoop
wat kleiner wordt, voorbij de gulle
zomer blijven zoete herinneringen naar
verliefdheid die zich over de aarde stort
als water uit een bloemfontein, die stijgt…
Hoezee het is weer dodenherdenking
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 het is alsof de klok zich
vierkant gedraagt, de vlakke noordzijde
wankelt vol eeuwenoud zeer en koudt
zich kouder naar gelang de tijd stijgt
het zuiden donkert en flankeert messcherp
richting het oosten, de brijachtige substantie
vloeit de wereld rond en verlegt de evenaar
die wij dragen in onze hand
het westen gedraagt zich als een wesp…
zie mij
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
732 mijn stap gaat voor
duwt blauwe mijmergolven
over drempels van hard steen
in dampen van zomer hoog rondom
het licht wolkt golvend stijgt lang
ik volg traag in zacht glijden
en stille aarzeling
vooruit
ik huiver warmte om me heen
zie mij zoek mij kijk mij aan
volg in lome trage beweging
de watervaste dunne lijn naar mij
aarzel en verstil…
liefdeslied
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
911 tomeloze stromen
die van grote hoogte denderen
in zwaar geruis
en waar het spat
daar werd ik nat
ik heb je lief
in brede ferme streken
in kleuren die niet van wijken
weten
en waar het rood
mijn ruimte vult
daar werd ik trouw
tot in de dood
ik heb je lief
in woorden die
niet meer te houden zijn
en waar ‘t gebed ten hemel stijgt…
schreeuwen voor Holland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 de spanning stijgt hoog
en`t gebrul van de schare
uit duizenden koppen
wordt alom gehoord.
maar als ze verliezen
dan wordt het een kater
en ook het Hup Holland
in de kiem gesmoord.…
Vernuft van vogels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 de wereld treurt ligt lockdown
in zuchten en klagen vandaag
ijl en blauw in de warme
voorjaarszon in 't volle zicht
van vogels, ik nestel me op
het balkon en luister met een
hart dat tegen eigen ribben slaat
alles zingt stijgt op naar boven
met warmte binnenin dat uitstraalt
naar de mensen in 't volle zicht
van vogels in het openluchtconcert…
Amsterdam, slibland aan het Grote Meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Om de eilanden van slib
in het moeras stijgt het
peil, de vissers zien hun wereld wijder
worden, ook oude beddingen
vullen zich, het waterland
wordt bereikbaar over rivieren
uit het vaste land
Het is een aanzuigende leegte
een poort naar de zee, een kans
voor de veenboeren en de bosbewoners
om handel te gaan drijven
dijken, kades, een stad…
Prenataal bestaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
589 Hier val je samen met jezelf,
dat wil zeggen het totaal,
een schemerige wereld,
waarin je stijgt en daalt.
In deze omgeving vol geluiden
- maar die komen slechts vaag door -,
vormen ritmische patronen
een continu en rustgevend decor.
Al die ervaringen, zo vroeg opgedaan,
zijn blauwdrukken voor 't postnataal bestaan.…
Late regen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
624 glinsteren
Zacht aan de bladeren
In de late avondzon
Transparant helder
Glijden de druppels
Langzaam naar beneden
Geruisloos vallen de druppels
Op de aarde die doorweekt wordt
Het glinsterende water spat uiteen
Langzaam sijpelt het water
Verder over het mossige groen
De zon schijnt op de pareldruppels
Regendruppels glinsteren
Damp stijgt…
de magie van het samen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.167 aanwakkeren tot vuur
met je laaien en woeden
tot onze binnenbrand
uitslaat en niemand
de vlammen meer
meester kan worden
wij zijn elkaars slaven
vrijheid tot passie verteerd
zinnen gericht op behagen
de haast is verleerd
alleen handen spelen
het spel van beminnen
lippen verwennen
het zachte van binnen
ogen gedogen een
spanning die stijgt…
Naar de maan
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.126 De maan is het ventiel
van al wat dan ten hemel stijgt
daar drogen allengs onze dromen op
in zore, weidse maren.…
Wanneer tot ziens vaarwel wordt
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
2.544 Daar zit ze, starend uit het raam
knikt naar de zuster, hoort mijn naam
en in de draai van dat moment
stijgt de hoop dat ze me herkent.
"Dag lieverd, daar ben ik weer",
helaas blijven ook deze keer
haar ogen onaangedaan afgewend:
reeds 't afscheid, tijdstip onbekend.…
wij zijn elkaars slaven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
774 aanwakkeren tot vuur
met je laaien en woeden
tot onze binnenbrand
uitslaat en niemand
de vlammen meer
meester kan worden
wij zijn elkaars slaven
vrijheid tot passie verteerd
zinnen gericht op behagen
haast is verleerd
alleen handen spelen
hun spel in beminnen
lippen verwennen
het zachte van binnen
ogen gedogen een
spanning die stijgt…