Alle inzendingen over vervreemding

397 resultaten.

Sorteren op:

Gezamenlijke Leegte

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
Daar werd met zoute lippen gezoend gericht op zijn geketende lijf die jaren van smuilen en buigen vervreemd in de gedeelde leegte bleven de wrede kauwtabletten weg van rustgevend bladgeritsel stuitte zij op zijn verharde huid Zij wierp alles met verve van zich af de afschuwwekkende werkelijkheid met vulgaire viswijventrekjes daar stond…

het rijmt niet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 137
het hunkert naar iets dat stroomopwaarts het leven duwt, zonder buitengewone krachten maar met de hand die slechts wijze voorspellingen kan lezen het rijmt niet, dagen zijn gelang het seizoen fervent geraakt aan onredelijke wispelturige vervreemde eigengereide levens beschouwingen toch zijn de lijnen in de palm in symmetrie gestegen…
elze17 juli 2026Lees meer >

Sinds die nacht

gedicht
3.3 met 117 stemmen aantal keer bekeken 36.153
Sinds die nacht die ons weer bijeen moest brengen en die ons verder dan ooit van elkaar heeft vervreemd ben je langzaam maar zeker aan mijn gedachten ontglipt.…

Trap met zeven treden

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.228
Vervreemdend stil, onzekere hospitaalgang. Besef van tragedie breekt traag door. Resteren laatste adem, huilende gezichten. Overlijdensberichten, keurig in de rij in de krant. Clichés die ontoereikend welgemeend hun opwachting maken. Onverdraaglijk leed hoe het ook zij.…

Afgelopen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.463
En alles niet zou kunnen vervreemden en vervagen in gebaren en gedachten aan een afscheid en stappen die volgen in de toekomst die ik wil bewaren als de souvenir die ik vergeten ben hier achter te laten.…
proficiens10 januari 2008Lees meer >

Uit dit zinkend jaar

netgedicht
4.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.011
het dal leek peilloos diep dit jaar de bodem bleef maar zakken en meegezeulde drab maakte elke stap te zwaar de broekriem werd verstrakt bezittingen vervreemd oude banden doorgehakt nieuwe lasten gemeden en nog was er geen vaste grond werd de gang niet lichter immer drukten de plichten toch sluit zichzelf het zuigend gat verheft zich…
Ludy Bührs16 december 2008Lees meer >

Onhoorbaar

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
ik wil geluidloos gedag zeggen want jouw woorden hebben betekenis die je alleen in stilte kunt begrijpen begrip moet dikwijls verder rijpen ik wil in stilte afscheid nemen want ik lees nog altijd jouw gedichten alsof ik jouw oude stem kan horen tussen alle vervreemdende gezichten onhoorbaar maak ik nieuwe herinneringen zonder heimwee, want…
mobar30 januari 2024Lees meer >

Brugpensioen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 675
Het verlangen ernaar vertrekt van de gedachte dat werken vervreemdend is. Dat arbeid altijd een beetje dwangarbeid is. Mensen een zucht van verlichting slaken wanneer ze er eindelijk van verlost zijn, en zich samen met hun partner van ’s morgens tot ’s avonds, dicht bij elkaar, in huishoudelijke kwarweitjes.…

De zon is een troost

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 635
de dagen vallen uit mijn handen ze voelen als vervreemde vrienden als een landschap zonder hemel er is geen liefde zonder vrede er is een soort van morgenlicht kruipend uit de verfkist van impressionistische schilders hun onhoorbare taal door absint stuk gedronken water rimpelt kalm mijn ziel rust even uit achter zachte tralies…

Zielerust

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.295
Er zijn van die momenten Dan voel ik mij ontheemd Van alles wat mij lief is Voel ik mij vervreemd Het is dat melancholieke Geboren uit het niets Het vult mij met een sterk verlangen Naar dat onbekende "iets" Een oord dat ik vaak vergeet Door alledaagse dingen Maar mijn gedachten aan die plek Laten zich nooit verdringen Uit mijn diepste…

Vriendschap ?

hartenkreet
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 3.957
Als we samen lopen dan lijkt dat gezellig en fijn voor de buitenwereld heel open maar dat is misschien maar schijn Als we samen praten dan is dat niet gemeend misschien heb je het niet in de gaten maar ik voel me van jou vervreemd De dagen vervliegen dit is voor mij de limiet ik kan er niet om liegen: dichter bij elkaar komen we niet…

De reis naar Sybaris

gedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 11.491
wij lopen met een feestende menigte mee, dan, de buik gevuld, gestreeld, een speling der natuur gespeeld - En verder weer, naar wat al het begin van afscheid is, de kleine vervreemding. vijfentwintig uur terug in een doos voortgesleurd maakt mij bang en boos. ------------------------------ uit: 'Gedichten', 1984.…

Orgastische feesten

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 777
ik voelde al aan de voorzichtige vlucht van je handen de zacht tedere lentewind in zijn prille vleugjes vaak lichtten in vervreemding de eerste kleuren op waar de zon haar koesterende warmte geeft daar geuren plotseling lieve orgastische feesten die de boodschappen van steeds grotere evenementen delen hangen seizoenen hun wassen…

Glazen vitrine

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 760
naakt kan ik zijn zo vreselijk vervreemd ja, van de wereld om me heen ik tel het vuur in mijzelf op maar as kan je niet tellen roept de gevlogen engel nog uit de verte haast onhoorbaar terwijl de kim toch mijn hart raakt en de kou mijn vel omsluit zo ontkleed kan ik zijn in een vloed van gedachten de handen, zwart van de resten…

In overvloed

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 632
Het gegeven is bekend hoewel nimmer toegegeven het westen is gruwelijk verwend vervreemd van natuur en samenleven Brood en zorg minzaam aangereikt het meedenken gewraakt tot zwijgen de massa volgt indolent in het menselijk zijn verwurgd is de tolerantie alles te verkrijgen In Soedan vraagt een kind om water in een leven waar het nooit voor…

god in eigen vaderland

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 411
vervreemding in de dialoog waar woorden mijn handen breken, in de constante zonder god maar in beleving is het herrijzen van de schepper mijn eigen beeld het beeld van klein tot groot, van tam tot ongetemd, het genoegen in berusting sterft halfzijdig wanneer ik weiger om te dienen en mijn knieën het gekrompen lichaam te laten dragen was…
elze13 november 2013Lees meer >

waarheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 405
onberispelijke vorm verglijdt onder mijn voeten en draagt de leegte die ijlings de ruimte vult op het pulserend veld van komen en gaan een vinding die rijkelijk had gebunkerd tot schuilplaats morst nu vloeibare alinea’s op het voorwoord dat herrezen uit een atoom nu blind in braille wordt gelezen vingervlug kraken de kootjes letters tot vervreemde…
elze21 augustus 2019Lees meer >

Oorlogsglas

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 651
wereld gewoon was doorgegaan Voelde jij je als los zand een samengeraapt zootje opgeslokt door die allesverzwelgende oorlog die jou in stukjes glas brak Je had gezicht noch naam het kostte pijnlijke jaren en tranen voordat het verbrijzelde glas zich kon vormen tot een raam van glas-in-lood Dat raam van oorlogsglas onthulde de vervreemding…
J.Bakx29 juli 2025Lees meer >

adem mijn dromen

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 960
adem mijn dromen voorzichtig in als ik jou vertel met zachte stem wat je toe mag komen ik waas niet bij daglicht ben noch een schaduw in de nacht voel de bries van tederheid die het versteende verzacht, je naar jezelf geleidt diep in jou aardt de binding, de kern van rust vandaar uit wordt vervreemding in slaap gesust…

Uit de hemel van Pim Fortuin

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 807
Verdwaald, ontheemd, vervreemd van al wat was. Op drift, van uw ankers losgeslagen, zoekend, zwalkend zonder zuilen als kompas. Geen waarden nog normen die u dragen. U hebt uw God gedood uw smart is groot, in welk verborgen graf is Hij begraven? Hoe vindt u in uw kommer en uw nood, nieuwe kracht uw levensgang te schragen?…

de verslavende kiss

netgedicht
4.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.913
een deken van grijs ligt over de Maas het is nog vroeg als ik daar naar toe reis mijn lijf draagt nog de waas van ene menselijke vervreemding het was nog kort geleden dat ik de gerolde Samsom naar het verleden joeg ben nu mijn eigen baas zo wilde ik bewijzen het was Nico uit Tine die mij door de jaren droeg hier aan de kade op een…

Het witte goud

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 814
Bittergoud vervreemd, pril geluk genoeg ja resoluut weggestoken het maagdelijk witte goed. Verder kan het zo niet gaan. Verlangen wordt gebundeld, verrassenderwijs maakte het niet uit wanneer het zich goudwarm ontsluit.…

Grapje van God

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.664
In de hemel staat een pruimenboom in eeuwigheid te bloeien vol van zoete paarse vruchten hangend in het hemelnat voor al diegenen die de spot er dreven met Zijn eeuwig leven en de grap konden waarderen die zij waren - van Zijn hand Alleen voor doodgewaande geesten die hoogmoedig zich vervreemdden van Zijn hand waarmee Hij zelf ooit de lach…
jan haak5 augustus 2009Lees meer >

Ondeelbare gedachten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 606
Het lijkt allemaal vreemd, ideeën en wetten gespeend van naam, ongrijpbaar, wie zal weten hoe het er voorstaat, vervreemd van sterren, daglicht dat in het avondrood opengaat, in gezicht van goden die verdwijnen, overdaad in verholen stilte, vergaat weer in een nieuwe vraag, hoe zal deze in een andere vorm verschijnen?…
pama17 december 2010Lees meer >

Zondvloed

gedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.069
Wilde verwoester, laat ons van de aarde niets dan het heimwee naar u doodse beemden, die Noach’s nageslacht voorgoed vervreemdden van ’t woonschip en zijn drijvende diergaarde. --------------------------- uit: Schipbreuk (1945)…

Vanaf de horizon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 744
Het gras kleurt grauw waar jij dromen verspeelt slapen zeemeerminnen op vaste wal, vervreemd golven klotsen tegen kadekust dromen hernemen liefste lust en jij schrijft brieven aan de toekomst vanaf de horizon tot aan het heelal voor wie het hoort, de zondeval is door jouw ogen droomgestoord maar het leven is geen carnaval door liefde…

Wiede leegte

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
heeft gekeken naar het bleke Vlees van vele levenloos, Gelijkend zich voor 't leeuwendeel In dagen van lamlendigheid Voornamelijk vervelende In lethargie verkerende, In lendenen en in hun leden Bijkans uitgeteerde zombies Van savanne's wiede leegte Ooit ontheemde en verweesde Door de mensen gedresseerde En daardoor van hen vervreemde…
Maxim15 april 2020Lees meer >

Proxima centauri

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
diepte die ontneemt het licht met oneindig gewicht en zwaar gemoed dat omhelst het hart zo dicht dat het welhaast stikken moet verder dan de einder gaat dit niet stiller dan zwijgen zonder woord met ruimteloze aarde in het verschiet in een zucht door niemand gehoord verder van huis door asbreuk en onbalans een steen die van de rots is vervreemd…
Iniduo26 augustus 2017Lees meer >

Quatsch

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.083
IJdel geklap van klinkende klanken vervreemden de leegte met luchtloze liefdespartituren plachten de heren raadselend rede te deponeren of imponeren met oerkretenkwats? Hun diepbezielende ontreddering orkestreren Jupiter en Hades als vuurbezwaarders van kosmische krachten Ach!…
Hilari1 april 2025Lees meer >

Het eilandje mens

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 491
zacht maar onverbiddelijk trok tijd de middag uit elkaar er vielen gaten die door paniek niet meer te dichten waren realiteiten uit andere dimensies gingen voorbij in totale vervreemding waar wij verbonden stootten zij af met ongehoorde kracht in botte interventie nog drong het niet op maar liet zich zien zonder raakpunt…
wil melker11 januari 2018Lees meer >