1000 resultaten.
Hoe machtig ben ik
netgedicht
1.9 met 25 stemmen
901 Ik las het levenswerk
van een dichter in een week
en gaf me over aan een vloed
van woorden, letters en een zee
vol hersenkronkels
- Hij bezweek voorgoed
die ook mij wilden verslinden
zoals een zeemonster doet
Langzaam trok het water
zich terug in het boek
Mijn geest vatte slaap
en stak de draak ermee…
ZUM TODE
gedicht
3.5 met 28 stemmen
13.469 Soms laat gij mij een eb en vloed alleen.
Uren vergaan met schrijven in het zand.
Zo weer ik mij, krijsvogels om mij heen,
vergankelijk, uitgestoten aan de rand
der aarde. - Water komt en gaat, het strand
ligt nat en gladgewist gelijk voorheen.
----------------------------------------------
uit 'Het levend monogram' (1955)…
ingredienten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.104 Dat onwetendheid slaapt
en kennis kwelt
Dat leugens worden geboren
in de schoot van de waarheid
Dat enkelingen wegkwijnen
en samenhorigheid sterkt
Dat haat woekert
waar men liefde ontbeert
en twijfel ebt
bij vloed
Dat ijdelheid
het embleem is der dwazen
Hoe afgunst de oogst is
van onkunde
En dat vriendschap als liefde is…
Winterslaap.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.040 In het duister
verandert eb in vloed,
ontstaat een stromende rivier
bestaande uit zoute tranen
In gedachten
verdwaal ik door mijn web
gesponnen met de
striemen van mijn hart
Pijnlijke herinneringen
ontwaken uit hun winterslaap.…
Aangenaam
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
929 Zorg dat de vloed
van je kolkend bloed
weer eb wordt
in je lichaam…
Aangenaam: “Ontstressen” is de naam.…
Nieuwe woorden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.267 een oogjuweel glinstert erop los
terwijl de tenenlikker zijn ding doet
is het strand het grote smulbos
waar de fatsoentroepen wachten op de vloed
totdat de opblaasmoslims langzaam wegdrijven
zonder de integratieladder ooit te hebben beklommen
van het fraudeland waar zij verblijven
en de vluchtbewakers rietmager een liedje zongen…
nooit thuis
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.038 als de geboortestad
een neon paradijs
toch mijn thuisplek
de tijd zich
groeven slijt in de huid
de sneeuw nooit went
bosmensen uit het warme woud
de stad op hun handen tellen
de tranen in mij een vloed
terwijl ik vrolijk dobber
de trein te vroeg
te laat vertrekt
het is de tijd
gevat in mij
ongrijpbaar altijd…
Windgolf
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
709 dagen korten
in het nachttij
van een dromendichter
sterven in de duinen
van het eigenzinnig hart
woorden staren
wangenbleek
naar het ongekende afscheid
waar ik de zilte vloed
in mijn zakdoek druk
zilverwit
sterven vleugels
door de stilte van een open zee
op vreemde vogels
schrijf ik blauw wat eenzaamheid is…
het gebeurde in het begin
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
789 tot het licht
hebt Gij geroepen
de sterren ontsteekt
Gij in stilte
U bent de cartograaf
van hemel en aarde
de zeeën in
druppels verdeeld
ebbe en vloed wachten
op de dageraad
mond op mond
de eerste mens beademd
Gij telt de tijd en de
haren op mijn hoofd…
De Engelse Sonnetten, 4. De eerste ontwaking
netgedicht
4.9 met 17 stemmen
904 Op handen en knieën
spuug ik bloed op
het borrelende zand en struikel
overeind, het is vloed.
Rillend stroop ik
de doorweekte kleren
van mijn lijf,
ik kruip over glibberige rotsen
en hul me in de
duisternis van een grot.…
Het ogenspel
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
623 nog lang
zweemde de lach
rond je mond
toen jij met de
kleine had gedold
vuistjes met
vingertjes bolrond
onderstreepten
ook met de
mond zijn plezier
het ogenspel was
fenomenaal snel
joeg de hoogste
tonen onverwacht
in jullie lach
om dan rustig
uit te golven en
te wachten op de
volgende vloed die
nog veel hoger moet…
zonder jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.775 Vloed in mijn hoofd
gezichten vervagen en gaan onder
terwijl het jouwe boven komt drijven
Vreemde gevoelens in mijn ziel
gevoelens ooit verloren gewaand
nu hardnekkig kloppend in mijn hart
Vragen waar nooit een antwoord op volgt
het aanwezig zijn doet zo pijn
zonder jou…
Stinkend wier
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
496 Wat achterblijft
als de zee vertrekt,
zijn schelpen, kwallen
en stinkend wier, wanneer
de vloed verder komt,
omhoog gespoeld over
de getijdenlijn, in
ballast verjaard,
waarvan door kinderen
als kostbaar goed
wordt bewaard,het
kleinoot ingeboet,als
roestig schroot volgt
het ons vanaf het ‘kind
zijn’ tot de dood.…
In godvergeten eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
730 zag zonnen trillen
manen dalen
en weer klimmen
de zee verstoof
tot waterzand
vloed schuwde het land
hield mij staande
in natuurgeweld
toch ben ik geveld
de hand ontbrak
die mij kon helpen
op een strand vol schelpen
ik stierf daar in
godvergeten eenzaamheid
maar ook die dood gaf geen respijt…
Water en vuur
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.137 Passie raakt me recht in mijn pijnlijk hart
mijn ogen lopen over
De mijne is
lichtjes zien in je ogen
je stroom voelen aan zwellen
je hart voelen kloppen na een eeuw kilte
je ijs te zien ontdooien
drup na drup tot een vloed van kokend water
En ik in de kou
Tot ik ontvlam…
Eb
gedicht
3.7 met 26 stemmen
21.384 Zuigende eb van het gemoed,
dat de minuten trekt en dat de vloed
diep in zijn duisternis bereidt.
Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?
-------------------------
uit: 'Gedichten', 1997.…
Plotseling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 Als een zacht, fris maar krachtige rosé
Maar na een vloed over het fijne zand.
Plotseling als schipbreukeling gestrand.…
Calapia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 De vloed sloeg een bres in mijn wering van benard zand,
steen en vreugdevlees. Je droomde mijn eiland in de dag.
Nu ik wakker ben moet ik het kustwater doorwaden. Zonder
aanraking en zonder oogcontact met de golven, enkelvoudig
bij windvlagen die mij in hun zeilen meevoeren. Kan ik mijn
bakens nog verzetten?…
eerlijk delen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
526 laten we elkaar halverwege ontmoeten
ergens ten langen leste
zullen we de zee verdelen in eb en vloed
of de toekomst in ervoor en erna, in vader en moeder
of het midden in links en rechts van
de halve waarheid, de halve Nederlander, de halve kansen…
Vervaging in gedachten
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
2.451 grijs is het blauw
van het zilvergrauw,
zoals het baren van trage
golven die nog gelaten
stranden al zijn dagen
als toen hij verlaten
zijn stappen bedacht
hij ze voet voor voet
in het zand bedrukt
achterlaat voor goed
enkel de herinnering
spoelt de sporen naast
het water dat achterblijft
tot de vloed zich haast
en alles weer vervaagt…
De rode welle
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 gestaag
golfde energie
middelpuntvliedend
uit jouw bron
het vibrerend
rood raakte alles
als het licht van
de ondergaande zon
er waren geen
obstakels in de
vloed van kracht
die jij ons bracht
warmte kende
eindelijk universele
verbondenheid het
alleen staan was uit
een gepasseerd
station omdat
reizen sindsdien
met de rode…
Het schouwen en het schouwspel
gedicht
3.4 met 35 stemmen
13.210 Vanuit het onbeweeglijke
is de beweging
zij gaat in cirkelgangen
die geen ruimte zijn
haar vloeden in de tijd
zijn beelden van het tijdloze.
Slechts in de as beleefbaar.
Slechts in het punt volstrekt.
Ter plaatse roerloos, het schouwen.…
voor altijd en eeuwig
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.593 jouw nagels
in de palm van mijn hand
jouw tranen
golvend op het strand
eindeloos wil ik
aanspoelen, de branding voorbij
een zon gaat onder
weerkaatst de maan in mij
oorzaak van eb en vloed
ik zoek geen spijkers meer
want jij liet mij zoekend staan
in een laag water
een einde vraagt om een begin…
Het ware
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
833 Jeruzalem
uit jouw schoot schuift een zoon
waarna een land vol kinderen
ik zuip me zat aan je zog
je borsten barsten van vertroosting
beken vrede vloeien mij aan
de rijke vloed van vele volken
zou ik niet buigen
vol ontzag voor jouw tempel
waar mijn vader woont…
Adieu, mijnheer.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.517 de schoolpoort spuwt zijn vloed
in joelzang door de straten
vakantie tegemoet
uitbundig, uitgelaten
een meisje dat verteerd
nog slentert door de gangen
hoopt nog een laatste keer
van hem een blik te vangen
zijn lege taalleerklas
een wagen sluit en start
zij drukt zich tegen ’t glas
met tranen in het hart ...
Adieu mijnheer !…
Onnozele rivier
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
593 Grauwe wolken en
Holle zinnen
Ze martelen mij
Alsmaar door
Oneindige vloed van
Onnozelheid
Onguurheid
Bedorven en
Bestolen
Mijn eer
Mijn ziel
Ontnomen
De blauwe knikker
Ademt door
Gelijktijdig met de seconden
Die als stekende dolken
Genadeloos mijn voertuig doorboren
En de rivier van gal
Stroomt geruisloos voorts…
Niet alleen Japan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
527 De middag straalt
er spelen kinderen op straat
papa is vrij vandaag
en mama ook
de zee lokt
het is druk, druk, druk
de aarde werkt
ik niet en kijk tv
schrik op en dan
komt de vloed
als een dief in de nacht
de wereld en de mensheid
huilt, huilt, huilt
zeeën van tranen…
Mijn schaduw langer wordt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ben ik verdwaald
in golven van de zee
als duinen naar me wuiven
mijn schaduw
langer wordt en
wegspoelt in het schuimen
zand onder mijn voeten
voel verdwijnen als
strand de vloed weerstaat
niemand ziet
hoe ik te gronde ga
iedereen ontkent dat ik besta
ben gegaan
heb geen banden door te snijden
daaraan lijden was mijn enige bestaan…
verwant
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
541 en de zee
zij zeilde voort
toen in mijn arm gelegen
een droom werd vermoord
nu ligt langs mij het zand
in dichte, witte vlokken
't treurt om eb en vloed
de dagen zo verwant
in mij loopt nu verloren
het kind dat speelt met meeuwen
waar kan zij dan nog tekenen
't hart met zilverzachte rand…
Bevaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 komt er nimmer
tot bedaren
na eb is er vloed
Het zand
altijd prooi
de tanden er ingezet
waar aan geknaagd
De duinen
kijken het aan
nog droge kruinen
't water aan hun tenen
Je wilt....
het oor lenen
aan de monotone zang
van branding.…