Alle inzendingen over wilg

318 resultaten.

Sorteren op:

Rustig

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.008
Toon je verrukt over de hofhaag, zo strak geschoren merk op dat het lover van de wilg zich voorover buigt en blijvend van de zorg voor mijn plek hier getuigt.…
Gerard Vlaar24 augustus 2009Lees meer >

voor Herman, verloren maan

netgedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 647
ik sluit de nacht en proost op duisternis hij stilt mijn dorst, slaapt in mijn armen zoals de dwaze bladeren in de wilg die zwijgen van geluk onder de huid van een volle maan zachter proevend en nog verder ik luister of ik iets hoor maar niets beweegt zelfs niet naar de mooiste gedichten van jou gestoffeerd op het eerste gezicht,…

Winternacht op Texel

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.184
Mismaakte en zotte wilgen zonder blad Wringen geweldig hun gekorven tronken... Het eiland geurt zo vruchtbaar en zo zat Naar 't polderwater en de vette bonken.…

uitzicht op de Ooy

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
De zon verlicht de polder, het water en het grasland; ik herinner mij een vrijpartij op een zomers waalstrand waarbij wij samen kwamen in een lijfelijk liefdeslied, achter de kromme wilgen en het wuivend riet.…
Jack Stoop25 februari 2020Lees meer >

Dijk

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
dat ik een dijk kon vormen van korrel, zand en slijk en wormen van minuscuul..tot groot en hoog zag grassen groeien, kon horen schapen blaten koeien loeien voelde hoe hun poten stampten om mij breder sterker en lag naast het kronkelende water zag boten varen wolken drijven, stormen weer bedaren ik zag hoe huizen op mijn dijk hoe wilgen…
Ralameimaar17 januari 2021Lees meer >

Dag van ontspanning

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
Vandaag ben ik langs het water gelopen en heb van wind en wuivend riet genoten langs bermen waren wilgen opgeschoten daar achter lag de horizon wijds en open. Een panorama vol smaragd en robijn doorzeeft met held're gouden zonnestralen als ladders waar engelen op en af dalen zo kan dus de aard nog paradijslijk zijn.…

Lente

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
geboorte gerelateerd Je gaat naar een 40 jarig huwelijksfeest in ‘t groen, zingt over hun dochter die ze groot hebben gebracht En dan ineens zie je jezelf lopen op een brug, waarop het beeld van een moeder en kind dat je ooit fotografeerde en jij loopt achter de kinderwagen Je filmt het kind slapend in de wagen, ‘t groen van de wilg…

Herfstnacht

poëzie
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.785
Langs wei en wilgen glee de vochte nacht, Het deinzend witte kleed golfde en bezoomde Het lage land, - boven de herfstdauw doomde Het blinde oog der maan - zo stil, zo zacht.…

voel jij me nog

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.294
prille zachtheid vermoorden voel jij me nog mijn verre lieve ik was het toch die je wilde gerieven zo ga ik weer een stille weg zoekend naar mijn verloren deel struikelend over droge tranen stikkend als in een slangenkeel voel jij me nog mijn verre lieve ik was het toch die je wilde gerieven ik slenter door oneindige lanen wilgen…

Silence

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Opkijkend uit mijn krant, keek ik naar de bloeiende wilgen aan een waterkant, zacht fluisterde ik mijn reisgenoot in de oren, hoe mooi het voorjaar begon te gloren. Toen hoorde ik een mevrouw, heel ontevree, die vertelde mij, dit is een stilte coupé, daarbij keek zij heel verontwaardigd, ik dacht nog, die is niet aardig.…

Oortjeshekke

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 873
Achter de slingerende dijk - elke bocht een openbaring - het glanzende water waarin de groengepruikte wilgen zich als ijdele freules spiegelen Terrassen vol mensen en mensjes tussen voorzichtig groenende bomen Kleurige kleding, exotische honden met hun verliefde eigenaars tussen de auto's van alle tijden Borden vol bio-verantwoord voedsel…

Moeilijk bereikbaar

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 650
Er was slechts liefde om tijd niet te doden er zong een kind zorgen in wilgen gehangen in heimwee bevangen hoorde een lied een kind mooi gezongen met kleine stapjes en sprongen het hart werd al oud nooit de horizon gezien en vingers voelden koud tastten aan de ziel misschien was de mens in wezen onbereikbaar of was ik…
mobar24 november 2009Lees meer >

Van ál de tranen, die mijn wanhoop schreide

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.680
Dede' u de wilgen van mijn weemoed wrokken, Vol teedre bloemen geurde er 't welig gras. En zoetjes droeg, wen luidden de avondklokken, Haar wel de herder vér van 't zwart moeras.…

Ommen - Holten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 432
Rijdend over het asfalt Overzie ik mijn leven En hoor ik zacht Het bos dat me roept Ontvangst met open armen Wanneer ik het tapijt betreed Nog nooit zoveel kleuren groen De Flexa kleurenwaaier Ik snuif de energie Ik proef haar aroma Kijk het moois naar binnen En voel de kracht Na iedere bocht een verrassing Een saluut van geknotte wilgen…

Si-Chy

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.932
Uw haren zijn elastisch en zij blinken Gelijk in sterrenlicht het loof der wilgen, En uw borstjes: twee satijnen appels, Die blozen in het vers bedauwde gras...…

Allerzielen

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.612
'k Heb zo menigmaal gegaan waar de wilgen te treuren staan, buiten stad, naar 't dodenveld ... 'k Heb bij woeste windgeweld 't geel gebladert dwarren zien en onwetend op de knien neergezakt en nagedacht dat de dood met 't mensdom lacht lijk de wind met 't dorre blad ... Kranke mensdom, sta hier wat bij de graven.…

Weekje september

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
netgedichten van de afgelopen week ___________________________________ Zal iemand je troosten, gedachten vannacht Met hart en ziel in a space fantasy Geen neologica eerder magie Zie ommezijde in schemerpracht Zon van de schepping, bron van inspiratie Jachtgodin Artemis pracht der seizoenen Bloem op de hoed van Bessel van der Kolk Een wilg…
Max6 september 2022Lees meer >

AAN DE DIJK

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
De bries draagt het gerucht van oude vossenlisten, geweven tussen riet en wilg, tussen waarheid en bedrog. Mijn pen, een scherpe snavel, laat vloeken vliegen, als schreeuwende spreeuwen. Hier sta ik, vandaag dichter, verankerd in mijn herinnering.…

Sacred Dance

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 429
We dansten vrede onder de wilg In de pauze zaten we en praatten we keken naar die boom twee jaar geleden geknot totaal nog omdat takken op ‘t gras belandden en voor omwaaien bevreesd Er waren stemmen geweest hem te kappen toch alleen geknot wij dachten, haalt hij het weer?…

Ons eigen land

poëzie
2.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.250
Ons eigen land, in zilvr- en parelwazen, Omspeeld van zijden zilte zeeëwinden, Belommerd koel van olmen, wilge’ en linden, Hoe houdt ge ons gevangen in uw mazen!…

Schokkerse schrik

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 469
Schoklands' noordpunt tal van iepen in karkas voor eeuwig verloren op een rij het kimportret schaduwt takken bladerloos en vogelvrij tijd dat-ie eens gumt zo de Heer hier heeft gestunt Schokkers korenwijn staat om klaar te schenken eenmaal droog kwam ziekte via stadsbomen binnen reden wellicht te overwegen weer nat te beginnen toen uw water wilgen…

Salem's flanken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
hemels parfum spraakloze taal strooit stilte naar binnen spreekt luider dan orgel of daver van drum zou ik vergeten, bergen van Sion hoe vrede in brede almen zijn weiden uitspreidt op Salem 's flanken waar banken staan in het licht waar kabbel van kreken tot drinken verleidt toch zal ik fluitend mijn oude luit uit de vingers van de wilg…

Zomerse IJsselpret

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 684
Langs de oude wilgen en het frisse groen ging ons hitsige bootje alsmaar sneller, Kees gaf geile Karin toen een vette zoen, en dat geflikvlooi ging steeds maar feller. Tenslotte doken we allemaal in het water, want ons slappe bootje ging verloren, zo had de IJssel zijn Titanic-flater, heel vreemd, want alles was bevroren.…

Landelijk tafereel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 393
Aan de einder draaien wieken, Torens spitsen recht omhoog, Rijen wilgen en populieren Perspectieven ’t weidse land, De rug krom gebogen leunend Op een stok, staart d’oude Naar verten achter d‘horizon.…

Stervende zwaan

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 273
De avond zinkt in purperen schaduwen neer bij de wilg, een slapend oog in het rimpelende, koude water. vergeten is de hand die beelden wilde schilderen, wanneer het duister zacht de oever omhelst. Daar glijdt de zwaan, een eenzame, ijzige schim, zijn vleugels dragen het bleke licht van de maan.…

Schimmenspel…

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 102
Lichamen buigen als oude wilgen diep naar het beeldscherm voorover gekrenkte nekken moeten stilzwijgen als smakelijk hapje voor een rover. Gemoedelijke rust voor de spieren dooft geleidelijk de innerlijke bron wie al te lang zijn stilstand blijft vieren wordt schimmenspel van wat hij ooit kon……

't Zeeuws-Vlaamse land

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.328
dijken Daarbinnen is de aarde verdeeld Vanaf het voorjaar tot de late zomer Worden hier ontbijt, lunch en diner geteeld Het Volkslied zegt "Een land apart" Het loopt van d'Ee tot Hontenisse En van Hulst tot aan Cadzand Als ik dood ben zal ik het missen Ik zal ze missen de mooie kreken De ruige oevers vol wuivend riet De geknotte wilgen…

winter van ongenoegen

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 708
Het is als een bleke afspiegeling van mezelf de einder staat bol wollig uit het grijswit van zichzelf collage van bevroren beelden het huis komt er onder te krommen ik zou het liefst reepjes trekken de wilgen en de katten die de achtertuinen door steken de ramen betrekken in een damp binnen ligt alles te tochten in wachtkamers het ligt…

Wiegeliedje

poëzie
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.212
Zilver in zilvermaan, Zingend de wilgen staan, - Droom, kindje, droom! - 't Ruisende molenrad Sprankelt de rozen nat, De aarde is in dromenbad. - Droom, kindje, droom!…

Klompen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 543
Het land bleef wachten Seizoenen deden hun ding Die er woonden Wisten van geen haast Van de wereld alle tijd De akker, met leegte gevuld Liet water glimmen naar groen Drie boerderijen waren een dorp In een tijd die langzaam gleed Waar eens huisjes gehurkt Tegen wilgen leunden Waar de stilte wolken kleurde Het land met wind mee boog Werd…
ad nouwens7 december 2021Lees meer >