5616 resultaten.
wij
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
553 Er is geen school hier waar je leert
de letters te omschrijven
geen cijfers om te meten
noem dit liefde
Geen kleur zo blauw zo zoet
zo bruin zo mooi als ooit omschreven
Geen altijd groene struik
kan deze rode vruchten brengen
zeker niet nu niemand hierom vraagt
Aan tafel de sigarenrook
de stoelen hoog het vragen
mag ik gaan
Ga ga…
St. Lorenzo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
711 Ik heb je beeld gevonden in het halflicht zonder tijd
Diep Godshuis voor de eeuwigheid
Uit oergrond gehouwen en geboren
Toen godenschemer nog godengloren
Toen zee nog blauw en naamloos was
Laat jouw spelonk maar heilig blijven
Je witte stenen preekstoel
Je marmerschaken vloeren
Je dak van mozaïek
Je zwijgende altaren
Ja ‘t zwijgt…
Droombestaan
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
515 en in de luwte jouw stem
weer herinnert aan de heimwee
door jaren in de wildernis
Even flakkert de emotie op
van nachten samen in bed
je vraagt me teder
naar mijn droombestaan
dankbaar voor wat geweest is
gereed voor wat er gaat komen
Er is geen antwoord nodig
je woont in een schilderij
van een eenvoudige schilder
die de blauwe…
zomerende weide
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
552 of ben jij
nog altijd
voor mij
een verre moeder
ik
voor jou
een breekbaar kind
zijn wij
elkaars gemis
elkaars ontbreken
ik je molen
jij mijn wind
laten wij dan maar
de wilde wintertuin verlaten
de verdwaalde lichten in het duister
de gestolde lavastromen
de blauwe bloemen
en samen
in tijdeloze traagte
terug
naar de zomerende…
Spek en bonen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 keuken
van Karel Frank Wachter
geboren hier in de stad
en vorige winter overleden
We boenen het aanrecht
gemaakt van zijn grafplaat
Er zit nog geen krasje op
De kist waarin hij lag
hebben we geruild
voor spek en bonen
De tijden veranderen
maar ongelijkheid niet
hoeveel marsen we ook lopen
naar het Grote Gouden, het
Witte Roze of Blauwe…
ik bijt een dier uit de muur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
451 ik bijt een dier uit de muur
zijn poten zijn kromme lepels
zijn bek vol knopen
hij zegt niks
maar spuugt geel
ik lik blauw van het plafond
de lucht smaakt naar ijzer
iemand heeft ogen
geschilderd op mijn knieën
ze huilen zwart
ik schreeuw een boom in rood
geen wortels, alleen
vingers die grijpen
naar mijn oor
en alles beweegt…
In bed denk ik jou
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 In bed denk ik jou
tegen mij aan, ik ben -
mijn vormen in jouw handen
en kan even vergeten
Mijn buik van binnen vol
blauwe plekken, juist daar
verlang ik jou, wil ik jou
voelen en geen uur weten
Schoon en geurig uit bad
lang en gelukkig
sabbelen en strelen
onsterfelijk keten
Doen wat ik kan, dromen
Mijn zinnen, mijn horizon
verzetten…
Zandpendel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
164 Op dragende tonen trekt
de stoffelijke wereld uit een fles
die scheef aan zijn navelstreng hangt
en leegloopt over de blauwe mat
van het bewustzijn
van iedereen die erbij is
in sierlijke lussen een spoor -
een pendelende gedachte
Er schijnt steeds meer licht
door de fles en de wind
in onze zintuigen
wist de patronen uit
die we herhaald…
De pimpelmees
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
397 op een stille ochtend komt hij even kijken
een klein vogeltje blauw en geel
de pimpelmees blijft niet lang
hij zit hij kijkt hij zingt
zijn liedje is zacht
maar het vult de lucht
het zegt niets groots alleen dit
de dag mag beginnen
wanneer hij weer wegvliegt
blijft er iets achter dat niet weggaat
rust licht een kleine glimlach…
Kaart van een Grieks eiland
gedicht
3.1 met 69 stemmen
44.789 Ik leef deze laatste dagen gebogen, voor dat alles,
voor dat verlegen lichaam, dat weemoedige hoofd
waarmee je sprak, voor dat alles
levend wordt begraven,
ik bedoel, ik leef gebogen over die kaart,
je weet wel, zo'n veel te blauwe zee,
zo'n veel te blauwe hemel:
Happy days in Greece.
*Herman de Coninck…
Verdronken vlinder
gedicht
3.8 met 163 stemmen
31.436 't vliegen in de wolken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen zonder zoeken, zonder vragen
Eindelijk voor altijd rusten met de bloemen die je kuste
Geuren die je hebt geweten
Alles kan je nu vergeten
Op het water wieg je heen en weer
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe…
zoveel moois
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.226 zoveel moois op deze wereld
ik verbaas me erover
als ik die beelden zie op tv
luxe schepen doorklieven golven
dieprode kleuren van zeilen
het prachtig blauw van de zee
de snelheid van het leven
een vliegtuig komt los van de grond
verdwijnt achter wolkenmassa's
het blauwe heelal verblindt
haar schoonheid stilt mijn stem
een vrouw rekent…
DE TAVEERNE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.471 De tabakswolken blauwen.
Poes spint er bij de koele haard;
en van de wanden schouwen
diep ernstig op de zwijgende waard
Feldmarschall Blücher en keizer
Wilhelm en der alte Fritz,
mannen van staal en ijzer,
een groenomlauwerde heldentrits.…
Geboorte van de kleuren
gedicht
2.5 met 22 stemmen
10.749 Het blauw was nog zo bleu.
Indigo bleef maar bleken.
Violet werd olievet.
En verder was er zwart. Elke nacht
waren de tijden zwart. Elke zee
was zwart, elk woud, elk werelddeel.
De kunst was zwart, zo zwart als
de wereldziel. De inkt was Oost-Indisch
kleurendoof.
Moest er nog daglicht wezen?…
Picnic
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
515 ik zie de bomen al groen bewegen voor
de blauwe lucht, vogels schieten heen
en weer, van boom naar boom naar boom
en wij leggen ons neer op het kleed en
genieten van deze dag, het blauw van
de lucht spoelt de zorgen van ons af,
verwarmd worden we door het geluid
van spelende kinderen, en de auto's
niet al te ver weg storen ons niet eens…
Winterdag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.231 De lucht is blauw , de vloed is ijs,
't Blinkt al in de avondzonneschijn,
En langs de takken, bruin en grijs,
Hangt de ijzel, als een blank gordijn ;
Daar vliegt, met korte vleugelslag,
Een kraaienzwerm door 't pijnboomhout...
't Is toch een heerlijk ding in 't woud,
Zo'n winterdag, zo'n winterdag!…
Als die daarboven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.296 Wanneer, in 't vroegste morgenkrieken
De zee wordt zichtbaar aan de kust:
Dààr, tussen die twee laatste duinen,
Een strakke, grijsarduinen lijn,
Die straks, wanneer de neve'len ruimen,
Een blinkend blauw juweel zal zijn!…
Strandbeleving
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
633 Strand 2
De golven wit,
de wolken grijs waartussen blauw,
het zand een crème
'k merk ik hou zoveel van hem,
hoor zelfs zijn stem,
tussen 't gekrijs van meeuwen,
tussen het gebeuk van golven
tussen 't gekraak van schelpen.…
Een oud dagboek
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
595 Het roze geluk… het blauwe verlangen…
nooit hadden verwachtingen zo hoog gezweefd
als een ziel die zich omkleed in nieuwe gezangen
en iedere dag in een opperst geluk wordt doorleefd.
Maar idool en droom gingen spoedig sterven
in tranen van bittere ontgoocheling.…
Langs het glinsterende water
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
489 Uit het stille tij
een blauwe flits vliegt omhoog
oog in oog met licht
Langs de oever tuurt hij
stil, zijn vurige borst vangt het zonlicht
dat glinstert in het water. Een scherpe roep snijdt door
de ochtendstilte, een teken van leven in het waterrijke natuurgebied.…
Opmerkzaam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 Waarom zouden wij lopen door drukke straten
tussen massaas die niet kennen en niet zien
in doolhoven tussen huizen onbekende mensen
waar de adem je wordt afgesneden
waar geen kruimel horizon is te ontwaren
en de blauwe hemel wordt verduisterd door woontorens.…
wieg maar in lentes uren
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
882 je bloem
het korenblauw
tegen het grauw van
opgetrokken muren
je bloeide
daar alleen en
wortelde in puin
van het verleden
het armetierig groen
gaf toch een
schitterende bloem
halsreikend naar het heden
kom open maar
laat zon je warmen
draag vrucht in wind
en rust in sterke armen
wieg maar
in lentes uren
jouw groen en blauw…
Roes
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
890 Ik roes van jou
zweef over paden
verdwaal in tuin
raas in overdaden
ik bloos van jou
schilder vissen rood
water warm paars
planten bont en blauw
ik kook van jou
snij pink in vuur
rook brood zwart
vergeet etensuur
wij zijn glas
mijn hobo hart
jouw serene snaar
kwetsbaar helder…
Kus ze tot parels vannacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
749 teder zullen
mijn handen je strelen
in een droom die ons
brengt tot een grens
onbereikbaar voor velen
we zullen de tijd
gaan ontsnappen
door in elkaar
over te stappen
te groeien tot bloei
we willen de wolken
bevolken in het
diepste van blauw
jij wordt de vrouw
van mijn dromen
ik zal je zo zacht
laten komen dat tranen…
Zijn Laatste Blik
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
1.932 Nog een keer deed hij
zijn ogen open
Ze waren groot
en heel erg blauw
Het was toen
bijna afgelopen...
Hij keek nog een keer
naar zijn vrouw...
Zijn lippen droog
en ook gebarsten
kwam hij van zijn
kussen omhoog
een opleving
vlak voor zijn sterven
keek hij ons aan
en naar omhoog...…
trompetten verstrekken muziek
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.248 de grote gedachte
lachte me toe
het was fijn
je ziel te verliezen
niet meer te kiezen
mij maakte het klein
bang en onzeker
gewapper van vlaggen
strak tegen blauw
trompetten verstrekken
muziek tegen kou
armen geheven
het rood van een
band om de mouw
toekomstgeschreeuw
hoofden gericht
blik op oneineindig
in een verbeten gezicht…
Vliegen als een adelaar
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.242 Met goudkleurige kop
en diep zwarte vlerken
ben ik het symbool
van kracht zonder buigen
In 't hoge rotsgebergte
ben ik altijd thuis geweest
waar het verre uitzicht
mijn scherpe oog trotseert
Op weidse vleugels van satijn
laat ik me drijven
doorklief met trage slag
wind en hemelrijken
Waar het blauw van azuur
en ijle wolken zweven…
Opa
hartenkreet
4.4 met 716 stemmen
67.735 De blauwe oogjes stralen..
En ze kijkt weer, niet begrijpend, naar mij...
..waar moet ik de moed vandaan halen...
..Ik vecht tegen de tranen,
als ze 'lieve opa' zegt...
Waarna ze je foto,...heel voorzichtig,
...weer terug op tafel legt...…
Een stroom haiku's
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
954 Onstuimige zee
wast in wollige golven
uit de gouden bron
~
Boven drijven langs
gouden bijen wolkjes blauw
mondjes blazen dauw
~
In rust op gonzen
van de golven drijvend mee
schelpen rinkelen
~
Glinsterend water
waterbellen vol muziek
spiegelt zeeklanken
~
Lichte bries vervoert
avondlucht bij windgetij…
JEUGD
poëzie
3.2 met 32 stemmen
5.167 En in de zomer verre wandeltochten
en dromen in het gras, veel grote plannen,
nog groter woorden; meisjes plagen, stoeien,
gezoen en nu en dan een vleugje liefde,
een wenk, een oogopslag, een stout begeren
als blauwe heuvels, schemerend hier en daar
door dichte stammen van het donkre bos.
--------------------------
uit: Verzen (1912…