3138 resultaten.
Wie 't Christendom verdrukt
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.669 Die nooit beloften schond,
Zal ook zijn doel niet missen.
Hij is, hij blijft de steun van 't menselijk geslacht;
De rots, waar ‘t smachtend volk een levens-stroom uit wacht,
Die vette beemden schept in zand en wildernissen.
Verblijd u, Christenschaar! Wie keert
Zijn arm, die heil verschaft, en steeds zijn rijk vermeêrt.…
wel, kom dan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.042 wegen
zijn de uitspanningen talrijk
die pleisterplaats bieden
altijd welkom hoor
maar je blijf er een cappuccino
een twaalfuurtje wellicht
de rode loper echter
van persoonlijke gastvrijheid
die rolt zich zelden uit
hoe anders is dat
in sita haar domein
het bunnik’s business point
spontaan vanzelfsprekend
verwerkelijkt zij de belofte…
oorlog in Oekraïne
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
566 erkenning
manipuleert de agressor zijn land onderdrukkend
om als een mens zonder ziel zijn honger te stillen
laat hij zijn volk een oorlog voeren die niemand wil
op veilige afstand volgt de wereld vol afgrijzen
wat zij veroordelend daar toch gebeuren laat
met een vermorzelende afstand en afwezigheid
doden zij hoop en vertrouwen met loze beloften…
Avondblauw
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
409 Van middernachtblauw naar
turkoois glijdt het pure licht, een teder wonder,
drijvend op het vergezicht, dat zich haast onmerkbaar aan het oog
onttrekt — toch rust een belofte in wat overblijft: de nieuwe dag, die zacht de nacht verkiest.…
Wabi-sabi
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
615 De zon verwarmt haar
zonder belofte van morgen, en elke beweging in de wind voelt als genoeg.
Wanneer bladeren langzaam
droger worden en hun glans verliezen, is
er geen verdriet, slechts een zacht teruggeven. Het buigen
gebeurt zonder enige weerstand, een stille erkenning dat alles een plek heeft.…
Stemmen van hoop
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
379 En een stille belofte — dat verandering mogelijk is.…
Het donkerste uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
355 Toch blijft er een opening, een smalle kier van maanlicht
die het water niet helemaal durft te sluiten;
daarin drijft iets dat nog niet verdronken is —
een stil vermoeden, een belofte van morgen,
dat de zee, ook in haar donkerste uur,
nooit werkelijk vergeet te ademen.…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Wachtend tot het licht mijn
bast zal raken, verzamelt mijn slapende
kern kracht in stilte, ik ben niet verloren in deze koude,
ik ben enkel ver, en in deze vrede groeit de belofte dat ik zal ontwaken.…
De Kersenpit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
23 Rood aan de steel in de nazomerzon
de glans van een tijd die niet blijven kon
voor haar de herinnering, diep en vertrouwd
voor hem de belofte van winst en behoud
Zij draagt in haar blik de vergane pracht
de geur van een zomer, een jeugd die verzacht
hij ziet in de oogst wat zijn handen vermag
een recht dat hij koestert, een langverwachte dag…
speciaal voor liefdesproblemen
hartenkreet
4.3 met 78 stemmen
3.858 Maar dan speciaal voor liefdesproblemen
Die snel en adequaat een oplossing bracht
Ik zou er gelijk een abonnement op nemen
Een belletje naar de alarmlijn was genoeg
De schade groot maar de hulp snel nabij
Een paar handelingen door een deskundige
Voor je het wist was je hart weer pijnvrij
Ach was er maar een soort wegenwacht
Die je gebroken…
Shocktherapie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.879 Al spoedig bleek het ijs te zijn gebroken.
Verheugd verscheen-ie weder op consult.
Gedreven heeft de man het uitgebruld.
'Ik ben meteen bij haar in bed gedoken!
Ik voel me bij gemeenschap', riep-ie blij
'nu taam'lijk ongeremd: ik vrij vrij vrij.'…
Zwichten Vanaf Hier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 Orde ons gebroken
mijn tijd verplaatst.
Verhalen zullen anders klinken
maar niet zo Guinnevere en Lancelot.
Wij zijn stervenden, ons verleden
dicht geen grote mensen.
Verlaat het bed en kijk niet om,
kijk niet om naar onverleden.
Ruimte blijft nu over, hoe groot
de plek die open ligt.…
Schuld
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.292 De bladeren vallen van de bomen,
Niks is meer zo groen als gras,
Ik vraag me af of het nog moet komen
Of dat het allang zo was
De fonkeling in je ogen
Afwezig, op zoek naar een weg
Een horizon die allang is vervlogen
Als een woord waar ik niets op zeg
De gebroken stam, de pijn van de boom
Leven zonder woorden met betekenis
Onwaarschijnlijk…
Schoolmeesters
poëzie
4.1 met 24 stemmen
4.162 Hij die, - uit vrije keus - ,
En in zijn achter kamer,
Met hoofdpijn als een hamer,
En volgestopte neus,
Met klemming op zijn water,
En lusten als een kater,
En met een stijve nek,
En vijf gebroken ruiten,
En deuren, die niet sluiten,
En 't Pootje* in zijn kuiten,
Er uitziet als een gek;
Is min nog te beklagen
Dan hij, die drie paar dagen…
Engelenvriendin
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
2.407 Al die jaren ons leven gedeeld
En van geen enkel moment spijt
Heb het zeker niet anders gewild
Zonder twijfel onze mooiste tijd
Tot het tijd was om te scheiden
Nog altijd het meeste onverwachte
Dat juist zij kwam te overlijden
Gebroken alleen bleef ik achter
Maar ik zal lachen om de woorden
Die zij heeft gesproken
En haar liefdevolle…
als je terug komt
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.100 iedere traan die ik om je heb geweend
zal ik omzetten in tranen van geluk
iedere bevende zucht van smart
zal ik veranderen in een juichkreet
ieder gebroken venster van je ziel
zal ik met liefdevolle handen helen
iedere rimpel die zich groefde in je gelaat
zal ik wegtoveren met mijn kussen
iedere glimlach met pijn beladen
zal ik ombuigen…
Rode roos op je graf
hartenkreet
3.5 met 33 stemmen
2.860 Met een hart zo klein en gebroken.
Ik heb een roos op je graf neer gelegd,
voor het gevoel voor jou, zo oprecht.
En dat ene gevoel zal nooit vervagen.
En jij weet alles van dat gevoel,
het gaf ons beider leven een doel.
Ik zal het altijd hier bij me dragen.…
'K weet dat vlak bij me, in 't hart van God gedoken
poëzie
3.8 met 23 stemmen
2.423 'K weet dat vlak bij me, in 't hart van God gedoken
De grote liefden van mijn leven wonen:
Daar staan ze, veilig, stil als anemonen,
Door geen orkaan van 't oppervlak gebroken.
Ik weet dat liefdewoorden, ongesproken,
Het wonder van de Godheid rijker tonen,
Dan perken van bliksemende Orionen,
Tot tijdelozen uit Zijn kiem ontloken.…
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
2.387 IJsbloemen
Verdwenen opgelost verloren
Mijn liefde onze band
Mist ontneemt mij elk zicht
Brengt mij gevaarlijk dicht bij de rand
Ik doe mijn ogen dicht
Uitgeput van het huilen
Jij dendert door mijn hart
En veroorzaakt diepe kuilen
Mijn blik is veranderd
Zo anders als voorheen
Gebroken groene glans
Waarin jouw beeld verdween
Mijn…
Ween niet
hartenkreet
4.7 met 16 stemmen
10.259 De draad is niet gebroken.
Waarom zou ik uit je gedachten zijn?
Omdat je me niet meer ziet?
Nee, ik ben niet ver.
Ik ben daar, aan de andere kant van de weg.
Zie je, alles is goed.
Je zult mijn hart opnieuw ontdekken
En er tederheid terugvinden.
Dus droog je tranen en ween niet,
als je van me houdt...…
gewone jongen
gedicht
3.9 met 45 stemmen
13.562 van oeverloze stromen
die traag door een oneindig laagland gaan
hij peinst over de zin van het bestaan
en wat er na de dood zo-al zal komen
hij is een god in ’t diepst van zijn gedachten
z’n ganzenveer bedwingt het perkament
beschrijft de wolkenvelden die frequent
extase of een zwaar gemijmer brachten
hij weent om bloemen in de knop gebroken…
Mijn gedachten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.029 een hart gebroken
een ziel verloren
leven van dag tot dag
zoeken naar een lach
je hart zo zwart als de nacht
leven in zulke onmacht
een ziel die huilt
iemand die zijn gevoel verschuilt
leven is soms zo gemeen
waardoor je hart verandert in steen
soms heel gevoelloos
maar niet het leven heeft wat ie koos
zal het hart nog opleven…
Kom dan, schrijf taal
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.028 het witte vel tegemoet
wanneer warme woorden in
onwetendheid versluierde
blikken giftig vertroebelen
geopende armen die schrijnend
leeg deze dag niet meer vast
kunnen noch willen houden laten
ongevulde handen levenloos gaan
langs gestolen zinnen schrijven
onduidelijke lijnen hun eigen
wanhopige nachten, levensdraden
laten gebroken…
Blauwdruk
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
3.055 Mijn tranen zijn vergiftigd
Je hebt mijn hart vervalst
Blauwdruk van de waarheid
Over de liefde heen gewalst
Mijn gedachten een chaos
Door leugens gehersenspoeld
Hoop en vertrouwen kapot
Leven door elkaar gewoeld
Mijn glimlach is versteend
Gebroken door jou zwijgen
Gruis dwalend in mijn ziel
Je wist me kapot te krijgen
Mijn adem…
chimère
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
593 als de chimère is gebroken
blijft de vraag onuitgesproken
wie jouw weg met rozen zal plaveien…
Het volgend rondje
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
925 verleidelijk
de warmte van het glas
hij liet mij begrijpen
dat ik toch heel gewoon
zo naar de zon kon reiken
zelfs als het weer ook
zwaar bewolkt en donker was
maar in zijn jas
geurde het graf
zag in zijn ogen steeds
de dood oplichten als hij
mij het volgend rondje gaf
heb gisterenavond een
laatste woord gesproken
het glas gebroken…
Emmaüs
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
758 Het lijden had de luiken van ons hart
zó dicht gedaan dat er geen hoop meer woonde
en niets had nog geteld, niets wat nog loonde
toen Hij gebroken werd en ons in smart
en twijfel achterliet. Maar na die tocht,
die lange tocht waarin - de Schrift ontsloten -
Hij huis en harten open vinden mocht...…
Zwangerschapsonderbreking
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
883 Het ijs was met enkele knallen
gebroken na 't vriezen
en tevens d'r vliezen:
Ze is onder water bevallen.
D'r man stond erbij. Hij was wijs, want
ze werden gered door z'n bijstand
en waren gauw droog,
want het haardvuur stond hoog
en ze noemden de boreling IJsbrand.…
vaders zoon bis
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
764 het was een jaar, vader
gebroken door ziekte
geteisterd door stilte
met luide brokken protest
tegenover de luwe vreugde
van oef, het is nog niet gedaan
vandaag en hier, vader
vraag ik om vergiffenis
voor moeders enkele tranen
om treurnis die ik haar bracht
die nacht, toen ik jouw naam
spontaan vergeten was
mijn geheugen is niet meer
dan…
Zekerheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
870 Vast staat dat overal een eind aan komt
Liefde bloedt dood
Geluid verstomt
Succes eindigt in de goot
Strijdlust verdwijnt met verraad
Blijdschap wordt woede
Nieuws eindigt in beraad
Angst vrij ben je ineens op je hoede
Licht is oneindig als het heelal
Gebroken het hart dat ik eens stal
Liefde is noodzakelijk
Tijd even vergankelijk…