2506 resultaten.
Zonsopgang
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.493 Door 't venster schemerings eerste matblauwe schijn;
En de hand, van voor 't opene raam,
Opent, naar zee, het gordijn;
En het hart proeft een oud leed zilt
Als de lippen het zilte schuim;
En het bloed rumoert wild
Als de wind die rumoert door het ruim;
En de spier van het hart snoert saam
Bij de wild opstormende hoon:
‘O leven,
Gij…
Relativitijd
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
577 Dit is een lied voor Albert Einstein,
Die de wereld heeft bevrijd
Van de illusie en de schijn
Dat ruimte iets anders is dan tijd.
Ze blijken bij elkaar te horen,
Vormen samen een patroon,
Ook al zijn er veel factoren,
Die niet passen in ’t sjabloon.…
HET JAAR ROND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Januari worden we wintermoe
winter doe vlug uw deurtje toe
al die stormen, regen en wind
maken mensen niet blij gezind
februari moet het zonnetje schijnen
sneeuwklokjes lieflijk verschijnen
maart moet tere bloesems brengen
en de dagen zienlijk doen lengen
april toon niet teveel van je grillen
en laat jonge bloesems niet rillen…
VERDER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 , hier's wat geschreven staat
hoera, het is voorbij met ieder vals verraad
liefde wordt gefluisterd in stad, dorp en op de straat
je zal het horen overal, waar je zal zijn en gaat
En onze kat met drie poten likt je in't gezicht
terwijl ik vanuit mijn stoel naar je kijk en dit gedicht
waarvan elk woord op de Heiland is gericht
laat het schijnen…
Nine Eleven
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
617 Ja, er schijnen nog steeds lieden te zijn - u, beste lezer, ongetwijfeld, naar ik mag hopen, niet - die niet eens weten
wat voor dag het heden is...
A crying shame...…
Later kwam de eerste schaduw
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
784 Alsof de zon niet wilde schijnen.
Ze ademen een andere geur.
Ik weet nog wat er toen gebeurd is.
Ineens mocht ik geen kind meer zijn.
Ik moest mij richten op de toekomst.
Onzeker was ik en zo klein.
Het eerste fronzen van mijn voorhoofd,
strakke lijnen langs mijn mond.
Ernst moest spreken uit mijn ogen.…
Ik liep 's avonds door mijne stad
poëzie
3.2 met 25 stemmen
3.861 De huizen kregen een valse schijn
van schoonheid of ze van ebbenhout zijn
met lijsten vlammend van goud,
ivoren balken geel en oud.
En vrouwen kwamen uitsteken
het hoofd uit ramen, ze keken
en spraken wat woordjes fijn
en vals zooals munten zijn.…
Ada's bruiloftsfeest
poëzie
5.0 met 200 stemmen
2.827 De stormwind gierde met dof gedruis;
Ik dwaalde treurig om Ada's huis;
Daar binnen blonk met rode schijn
De bruiloftstoorts op 't blank satijn,
Daar binnen klonk zo rein en schoon
De zilv'ren snaar met zoete toon.…
Terugkeer.
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.763 Dan: ene avond, dat de lucht
Zoetmild was met een matte schijn
En mist van maan, de stad ontvlucht
Zag ik mijn pijn.
Het was mijn hart open, het bloedde,
Want niemand heeft mijn hart getroost.
Toen voelde ik rijke, schattenmoede,
Leed eindeloost.…
Lachen op Manhattan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
820 Alexandra Burt uit Michigan
dat wordt mijn volgende project
Nu heeft zij in haar lab ontdekt
Balkenende doet het niet in zijn geheel
hij buit slechts vrij met een klein deel
het komt af van één enkel gen
het 'popularity arousing gen' **
Die leugentjes zijn voor het brein
in meerderheid niet representatief
je kunt het zien als erfelijke schijn…
zoek de weg naar liefde
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
848 is het de needrigheid
zoals die van mijn ouders
weinig vragend levend
naar beperkingen blij
met wat de Heer hen gaf
sprokkelen van wrakhout
aangespoeld aan stranden
wakkerend soms in fakkels
misschien toch de galm
de siddering van de schicht
door het hart van de enig ware
ook in vreemde bedden
uiteraard weer alleen gelaten
na de schijn…
LIED
poëzie
3.1 met 11 stemmen
7.404 Want veel die mij wel gunden,
Ten minste in de schijn,
In plaats van ware vrunden,
Laas, mijn vijanden zijn.
Daarom waar ‘t wel van noden,
Dat ik mijn doorheid kwaad
Met rede eens ging doden;
Maar ach! mijn hart, wat raad?
Geen dwang en kan afschrikken
Mijn al verwonnen zin,
De lusten mij verkwikken
In mijn bespotte min.…
Ze ademen een andere geur
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
608 vertellen
Nee gewoon iets over mij
ik heb vandaag gebladerd
in het boek herinnering
zag de foto's weer van vroeger
toen alles nog heel langzaam ging
kijk zie mij daar lachen
had plezier voor twee
alle dingen die er waren
deden in mijn leven mee
later kwam de eerste schaduw
foto's werden donkerder van kleur
alsof de zon niet wilde schijnen…
De Hospita
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.259 lief- sprak zij geriefelijk
ze had er van genoten
lichtjes spreidde zij haar benen
toen ze voor mij nog kwam staan
en zij ademde als hij
die in mijn knieën lag verscholen
voor de dag die er zou komen
voor de dood of gladiolen
Ik moet gaan - zei ik beleefd
en alle hoop leek nu verloren
ogen groot nog als de hare
met dezelfde doffe schijn…
Verliefdsels.
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
3.009 Als de zon weer gaat schijnen is mijn betovering voorbij, als het licht zich gaat verspreiden verdwijnt het duister in mij.
Ik lach naar je ogen en droom nog een keer, ik weet nog iets dierbaars van de vorige keer.
Zo’n blik in het donker van die ene keer geeft mij een verliefde smaak van ontelbaar meer.…
Morgen ben je jarig
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.964 Morgen zal de zon door jou schijnen
en zullen de tranen om jou verdwijnen
als de engelen je zieltje zullen dragen
en jij spelen zal in liefdevolle dagen.
Samen met al die engeltjes daar boven
zal jouw hartlichtje nooit meer doven
Morgen vieren wij jouw allergrootste feest
met je halfbroer, halfzus en ik zij aan zij.…
Lentekamer
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.352 Op 't zondoorlaaide purper der gordijnen
Gloeit, triomfantelijke brand, de prachtig-
Goudgele vlammentuil der tulpen, krachtig
De hoek beheersend waar zij licht doen schijnen.
Uit rein kristal verrijzen, fier als pluimen,
Bleek duivegrijs en avondblauw, seringen.…
Later...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 Helder blauw moest het zijn en de zon
zou schijnen voor iedereen.
Op een wereld van leed gespeend waar het
groen zou zegevieren.
Wij schopten tegen de maatschappij en dachten
alles te kunnen bestieren.
En op het grintpad achter ons liepen mensen
voorbij en keken ons van opzij aan en je zag
ze denken, ach laat ze maar gaan.…
OP HET TONEELSPEL
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.272 Wie ’t menslijk leven in het klein wil na zien maken,
Vermaak in leugens schept, en ongemeende zaken
Wil horen uit de mond van een, die, slechts in schijn ,
Een Held, een Vorst, een Boer en al te zaam kan zijn;
Wie zulk bedrog bemint dat lachend ons doet wenen‚
En wenend heimlijk lacht, daar‘t onheil ras verdwenen
En heel vergeten is, wijl…
Jouw naakte lijf
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.303 bemin
Op herinnering, vliegen mijn gedachten
Als vlindertjes zo licht, naar jouw lichaam
Van jouw naakte lijf
Blijf ik altijd dromen
’t Is mijn paradijs
Waar wij samenkomen
Waar ik de beloning krijg
Voor m’n stoutste gedachten, lieverd
Want door jou, ben ik wie ik echt hoor te zijn
Want door jou, leef ik zonder angst, zonder schijn…
20/04/2025 Pasen, Pascha, doornen kronen en kransen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
804 zet het
op een lopen
nacht merries dagdromen
Klankschalen in echo
De Grote Manitou
't slurfje toont
Levend water
de bizon drenkt
de eland wenkt
't gewei erkent
vogeltjes schuifelen
dichter-bij, honing bij
gehakketak
Buddha's wijsheden prevelen
maretakjes buigen
druïden besnijden
tempels binnen glijden
Levensbomen schijnen…
TOEN zag ik je —
poëzie
3.3 met 20 stemmen
5.693 Er was toen veel licht,
de kamer was een bloem die dicht
in eens open uit gaat schijnen,
het licht vloog rond in lijnen.…
Dan lachte zij: O jou geleerde ! / Nu slaapt ze in Brahman, veilig voor altijd
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.144 dit sonnet is het 2e in de cyclus: Bevrijding
Nu slaapt ze in Brahman, veilig voor altijd
Nu slaapt ze in Brahman, veilig voor altijd;
En ‘k weet dat, blij, haar mijn terugkomst vindt,
Als eens de dood, Bronwaarts stormende wind,
Mijn ziel, een droppel God, voor goed bevrijdt
Van zweven tussen aarde en eeuwigheid,
Als ’t Wezen schijn…
LIED
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.812 Want veel die mij wel gunden*,
Ten minsten in de schijn,
In plaats van ware vrunden,
Laas! mijn vijanden zijn.
Daarom waar ‘t wel van noden,
Dat ik mijn doorheid* kwaad
Met reden* eens ging doden,
Maar ach! mijn hert, wat raad?
Geen dwang en kan afschrikken
Mijn al verwonnen* zin.
De lusten mij verkwikken
In mijn bespotte min.…
Blikken
netgedicht
4.7 met 44 stemmen
1.952 Een fiere blik vol overwinning
Haar eerste speech in het openbaar
Met opgeheven hoofd de massa tarten
Ik dacht waar haalt ze die nou toch vandaan
Ze heeft verdriet de pijn vloeit uit haar ogen
Ik raak terstond vol mededogen
En dep de tranen van haar wang
En mijn liefde blijft beslist haar leven lang
Zoveel gezichten waar de zon gaat schijnen…
Leven in droom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.837 Wat was het landschap teer en fijn
Vannacht in droom bij zilvren schijn:
Een sierlijk brugje, een stralenbeek,
De berkentwijgen rank en bleek,
Huivrend, maar zonder ritseling.…
Huichelarij
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
536 Over pater Damiaan en Sint Franciscus lijkt
alles wel gezegd, maar dat is maar schijn.…
Existentiekou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 om een kale waarheid
soms dieper snijdt
dan steekt
wij liegen niet uit
valsheid
of honger naar verraad,
maar om de pure waarheid
te naakt tegenover staat
een moeder schuift
wat stilte
voor wat zij niet
verdraagt,
terwijl de nacht
van binnen
haar naamloos verder
draagt
de mens leeft niet
in waarheid alleen
of enkel schijn…
De onbekende overledene
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
6 O Amsturia, gij stad van louter schijn en dromen,
Waar drommen rusteloos door de kille straten stromen!
Het duister heerst alom, de vroege plicht roept luid,
Wanneer men op het pad des doods een medemens stuit.…
Music-Hall 4
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.747 Van m'n leven blijft steeds mij 't dierbaarst 't Verleden
Boven al, en slechts leef ik het Heden,
Opdat het later weer mooi zou wezen,
Wanneer het ligt in Verleden's zachte schijn.
Daar liggen de enkele vrienden,
Die ik lang geleden lief had, en ook
Daar zijn de meisjes.…