3205 resultaten.
Dag en Nacht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
623 De maan is nu ook verschenen
't is of zij zachtjes lacht,
immers de dag is nu verdwenen
en meester is, dan weer de nacht.…
De vlekken rode wijn
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
546 zijn te vaak gebruikt
ik luister naar de schaduw in de kamers
de vergeten muur schrijft behangloos zijn geschiedenis
ik lees niet meer de vlekken rode wijn
en geef geen oordeel over scheuren
ik laat gewoon de barsten over stukjes leven treuren
zie jij de angst zie jij het uitzicht de verte beloven
scherven zijn geruimd de rotzooi is verdwenen…
Vaya Con Dios
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
3.196 Vaya Con Dios,
Jij bracht weer liefde in mijn leven "Ik
hou van jou" je stem klonk luid over
het marktplein heen. en ik lachte maar
het gevoel verdween ongemerkt uit mijn
hart. Het was weer voor even.
Vaya Con Dios,
Het ga je goed laat me je bedanken voor je
liefde en je tijd.…
Wolk
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
685 De herfst had een mooie bloem
voor jou in petto, speelde ik
vakantie-indiaan in bruine bonen
aan de kust groeide mijn baard
op hete kolen, liepen we
zeezoekend, mistvindend
vertrokken we, slapend
verdwenen we langzaam
als een kleine zon in de zee
verlangden we postzegels
en lange brieven vanaf de maan
liepen we in beleefde dinsdagen…
Dag en Nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 De maan is nu ook verschenen
't is of zij zachtjes lacht,
immers de dag is nu verdwenen
en meester is even, weer de nacht.…
Nog niet over
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
971 Hij is nog niet verdwenen.
Toch ben ik straks alleen.
Ik snap het niet,
Begrijp het niet.
Zeg nou wat je voelt.
Laat je hart nu spreken
Want ik snap niet wat je precies bedoelt.
Ik begrijp het niet,
Ik snap het niet.
Door je woorden lijkt het over.
Maar je daden zeggen juist van niet.
Je woorden doen mij pijn.…
achter de wereld
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
708 misschien moet ik de weg van de wolken volgen
of tussen oeverwilgen
omlaag gedragen
waar vogels zich verspreiden over de laatste
dunne waterrimpels
omdat ik te zwak ben om te baden
in de dagen van mei, in de geur van pinksterbloemen, waarheid
te dichtbij, opgelost
laag langs het geluid van angst
en je zwijgend gelaat waarin ik verdween…
Andøy en Noorse nostalgie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
765 misschien laat je hier
een roos zweven
zeg je niets meer
over wat verdwenen is
of nog net zichtbaar
tussen een zwartgedreven hartslag
van de heuvel
en het oude landijs
dat nabij het zandstrand bedoeld was
om leven te omhelzen
bespeeld te worden door het licht
en het zomaar verder gaan
van windgolven
op waar ze vallen wilden…
Gesloopt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 Ze niest en proest en huilt
het hele nest bevuild
bij elke stoot ziet ze rood
haar statigheid verdwenen.
De maatklap zit er nu goed in
vinnig haalt de beuker uit
de laatste pijler wordt geramd
het statige station
zakt langzaam in zijn
stoffig graf.…
De liefde gaat niet henen
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.917 Met mijne jeugd zijn eveneens verdwenen
De zangen van het zoetste minverlangen;
De liefde ging daarom van mij niet henen:
Zij blijft mij aan de warme boezem prangen.…
Lichtpuntjes
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.225 Er waren mooie tijden bij
In mijn verrotte leven
Jaren van geluk met mensen
Om wie ik heb gegeven
Tijden dat de zon zo vrolijk scheen
En warmte gaf als jij
Tot je onder ging, verdween
Verzadigd was van mij
Er waren dagen bij
Nutteloze dagen
Waarop ik wist, niets wordt beter
Waar alles tegenzat
Niets lukte, voor geen meter
Dat ik, die…
onzichtbaar?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 Of worden ze onzichtbaar, verdwenen in de tijd
Ik ben aan jou gewent, je weet hoe je mij raakt
Ik wil eigenlijk niet weggaan
Maar toch voel ik mezelf gaan
Ik verlies mijzelf omdat ik jou helpen wou
Maar jij hebt mij niet nodig, je red het zo ook wel
Mijn hart ligt aan scherven
Maar toch blijf ik hier staan……
clown
hartenkreet
3.4 met 29 stemmen
2.561 Grappige fratsen uithalen
snoepjes verdwenen met
snelheid van de wind
het was een heel ander kind.
Maar achter het levendige mannetje
zaten natte oogjes
Ze blonken, maar mama wist beter.
Kleine clown was gevallen.
Hij hield zich sterk, want hij was
doorzichtig,
kon de waarheid achterhouden.…
de gevallenen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.065 staande op de koude sloot,
zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs
de herfst lag daar gevangen, eigenwijs
in bonte kleuren: geel en donkerrood
en bruin, met her en der een vleugje groen
elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend
en stil, van leven, dood en mij vervreemd,
bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen
ze vielen toen hun energie verdween…
Gevangenis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
736 De tafel staat voor ons tweeën gedekt
Hoewel jij al maanden verdwenen bent
Jou vergeten heeft geen enig effect
Elke mogelijke omkering went
Je foto’s hangen op dezelfde plek
als je ze laatst thuis hebt aangetroffen
De poetsvrouw gaat tekeer op elke vlek,
Maar alleen ik mag de kaders stoffen
Je kamer onaangetast gelaten
Alsof je hier al…
afscheid van de kaarsjes
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.023 Wat nu als de kaarsjes verdwenen zijn
al hou je nog zoveel van iemand
maar je kunt hem niet meer geven wat hij nodig heeft
dan vecht je omdat je bang bent..…
Jouw allure
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 In overgang van licht naar
Donker
Schemer jij in nachtgewaad
Met gezwinde pas
Het oog van de nacht waakte
Minzaam
Over jou, terwijl jij reeds
In het licht verdween
Van een hemellichaam dat
-geen ster-
Op geen enkele manier
Geen enk'le wijze
Echter jouw allure kon
Treffen
Laat staan zelfs evenaren
In 't verschiet voorbij
Jij…
Zwaaien en sterven
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.299 Ze wenkt niet meer,
de grijns is verdwenen, net als zij,
en wij missen het lachende mensje.
Toch moet ik nog opletten dat ik niet per abuis
mijn handen opstak,
want een mens is een gewoontedier
en zo kijk ik nog elke keer, of ze er niet zit!…
Ik heb zo vaak…
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.916 De kleuren en de lijnen van elk ding
Verdwenen in het wazig-witte dromen,
Dat, uit het stille water opgekomen,
Voor ’t vochte raam ’t lantarenlicht opving.
Als ’t koude glas drukte ik mijn hete wangen
Mijn ogen zochten door de mist te turen,
Speurend wie nog zo laat de laan inliep.…
Maria van Magdala
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
577 Maar toen als tuinman Hij je plots verscheen
nadat de dood Hem niet voorgoed had meegenomen
en jij doorheen je tranen en geween
Hem niet herkende daar tussen de bomen,
toen noemde Hij jouw naam – de angst verdween.
‘Houd Mij niet vast. De Helper moet nog komen.’
Stemmige Paasdagen aan iedereen !…
SCHEMERTAAL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 Lang verdwenen tijd wordt teruggehaald
door het duister, dat schuchter hierheen vlucht.
Mensen uit aarden hutten leven weer,
stellen het heelal tezamen een vraag.
Sterren laten hun woord op bloemen neer.
Strijdende wil der wereld oogt zwak en vaag
bij de oeroude, nóg sprekende eer:
zwoegen om slechts te bestaan als windvlaag.…
Inzicht
gedicht
2.6 met 23 stemmen
5.902 En ergens, tussen al dat grauwe
grijs zagen we een kleine ronde buis
flonkeren die op ons netvlies bleef
branden en niet verdween.…
de bidsprinkhaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Zo bad hij ook voor de regenten
en verdwenen belastingcenten.
Hij hoopte dat de hoge heren
zich nog een keer zouden bekeren.
Maar deze hoop, die leek te groot,
want iedereen zei: ,God is dood',
Toch is hij altijd blijven bidden
bij goddelozen in het midden.
Dit maakte hem toch geest`lijk sterk,
al had hij maling aan de kerk.…
Ineengevlochten zielen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
808 omgeef je
met een aura van warme licht
wat schijnt in toverogen die verblijden
Dan leg ik jouw hand op mijn boezem
in een roes van openlijk
en vrijelijk de zinnen strelen
wanneer we de liefde met tomeloze energie bespelen
We kijken elkaar de kunst af
van onze vleugels wijd uit de plooi vouwen
op de dragende wind
Als de thermiek verdwenen…
Nachtgeluiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Stiller is nú de nacht
het feestgedruis is verdwenen
opgelost
in het donker
verlicht…
Sneeuwvlokjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
742 Mogen wij elkaar omarmen, liefhebben, verwarmen,
beminnen, wanneer de vorst verdwenen is, als sneeuwvlokjes,
uit de wolk der innigheid verworven.…
DWALEN IN MIJN INNERLIJK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Aan de grens van niemandsland
wachtte ‘t eenzaam mij reeds op
Al gauw kreeg pijn de overhand
in mijn keel kiemde al een prop
ik was in niemandsland gestrand
Over de rand van niemandsland
leefden het eenzaam en ’t alleen
In het trieste huilden zij constant
sinds bij hen het licht verdween
droegen zij alleen een rouwrand
In ‘t centrum van…
Sprookje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
943 uit zicht verdwenen.
Opdat,
louter door liefde gedreven
de vrouw hakt af haar eigen hand
en nadert tot,
mijn kind in mijn armen te sluiten.…
jack in the bottle
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
764 gestopt
mijn beloftes ook
ik heb de klok eruit geschopt
in mijn kussen zit een spook
het behang krult van de muur
terwijl de lijm de sterkste was
mijn adem ruikt naar zwavelzuur
en gedachtes zijn als een kompas
het stuur zit stevig in mijn hand
vertelt me nooit waarheen
jack in the bottle op het strand
omdat ik in die fles verdween…
Levende lavendel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
624 De zin van rouw,
de ranken van de stadsmuur gerukt,
verdwenen als stil silhouet
op een altaar van pulserend licht,
alsof er voor het laatst een bruin
getinte engel is gezien,
zijn de rijpste druiven geplukt,
op de flanken van een herfstgedicht.…