36400 resultaten.
Ik noem je etc.
gedicht
2.8 met 689 stemmen
75.968 ik noem je: bloemen
ik noem je: merel in de vroegte
ik noem je: mooi
ik noem je: narcissen in de nacht
waaroverheen de wind strijkt
naar mij toe
ik noem je: bloemen in de nacht
-----------------------------------------------------------------------
uit de Verzamelde Gedichten van Jan Hanlo (1912-1969)…
Daar rijst me in 't hart...
poëzie
4.0 met 28 stemmen
3.801 Daar rijst me in 't hart een droef gedicht,
Terwijl de hemel straalt en lacht:
'Een bloem ontluikt bij stervend licht
En leeft - een enkele lentenacht.
De wind is stil en alles rust;
De bloemen knikken, fluistren zacht
En dromen dat de zon haar kust -
Nog één bloem slechts waakt en wacht.
Zij waakt en wacht totdat de trans
Gekleurd wordt…
Kerstvrede
poëzie
4.4 met 8 stemmen
3.171 Thans naket de ongeëvenaarde
Wonderzachte nacht.
Wit staat de dood op wacht.
Gods kinderen hebben de aarde.
--------------------------------------------
Verzen uit den oorlogstijd (1915)…
Souvenir apathique
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.107 De straat
die eerste nacht
je lach, brutaal gebaar
als van een slet,
het gloeiend vuur
der sigaret.…
Mei boek III [fragment]
poëzie
4.8 met 12 stemmen
3.709 Het was de nacht
Toen alle wolken te begraven gingen.
Ik zat waar een rivier ging en er hingen
Treurwilgen over mij, waardoor de wind
Zoet en zoel weende tranen als een kind.
Het was zó een rivier tussen twee dijken
Als uit de bergen springt en door de rijken
Van Duitsland en van Holland naar zee gaat.…
Brünig
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.215 Augustusnacht. – Aan ’t overkant van ’t dal
Bruist uit onzicht’bre sneeuw een waterval.
In schaduw ligt de weg. Over de stammen
Sprenkelt de koele maan zijn blauwe vlammen.
Ergens in struiken zweeft krekelgesjirp.
Door ’t donker zagend met zijn zaagje scherp.
Ontzaglijk zwenkt, angstwekkend hoog en wijd
De Grote Beer zijn gouden majesteit…
Wie het hevigst verlangt
gedicht
3.0 met 17 stemmen
8.896 Wie het hevigst verlangt naar de ochtend
raakt als eerste verstrikt in de nacht.
Tot in het holst van de kast loert nageslacht.…
Vrouw
poëzie
3.0 met 15 stemmen
6.274 gedrochtelijk staan wij en massaal geheven
tegen de rottend-paarse hemel van verlangen
hijgende nacht
mijn vale handen tasten even
het slierend kransen van uw blauwe haren,
die, gif en scheemring, vachten hemel waren
over al-ruimte, uw gelaat, ivoor ovaal,
waarin uw ogen, spitse spleten, hangen:
een groen signaal.
--------------------…
Nachtbloesems VIII
poëzie
3.8 met 17 stemmen
4.570 En 't schijnt, die glimmer
Bediedt mij: nimmer,
O, nimmer, nimmer
Verhoort ze uw klacht,
Wat elke nacht
Gij hier ook wacht,
En smeekt en smacht
Als zonder kracht
Voor minnes macht...!
O, sluimer zacht!
't Is al zo kalm:
Geen vogelengalm
Verstoort de nacht...
O, sluimer zacht!…
Maannacht
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.355 De maan is achter het huis,
Nu moet gij met mij komen!
Over het bladgeruis
Zijn zilvernachtstromen...
De tuin ligt blank beneden,
Ziet gij het wel?
O! alles was tot heden,
Het héle leven, maar spel...
Kom! en geef mij de hand
En laat mij u leiden door lanen,
Waar bloemen aan de kant
Glinsteren nat van tranen.
Kom! en geef mij uw hand…
Stadsgezichten I
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.303 Als donkre ziel,
waarin nog wanhoop gloeit,
jaagt onvermoeid
een automobiel
door de nacht...
Een horen lacht.
't Is laat,
en de wind,
vlucht door de regenstraat
als een kind.
--------------------------------------
uit: Parijsche verzen (1923)…
Zomernacht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.039 De blanke mane
Licht overal
De donkre lanen
Staan langs de wal;
Boomtoppen drinken
Het zilv'ren licht
Beneden zinken
Schaduwen dicht.
Maar midden in de
Betovering,
Waar beuk en linde
Te dromen aanving
Dalen drie zware
Klokslagen neer;
De kimmen klaren...
De dag keert weer...
-----------------------------
uit: Gedichten (1909…
O, zalige nachten.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.279 Wel rein is de zwane, doch reiner is zij
Des nachts in mijne armen gezonken;
Ik ligge zo moedig, zo vast en zo blij
Des nachts aan haar boezem geklonken.
Als dwalende sterren zijn de ogen van haar,
Als sprankels der zonne mijne ogen;
Haar boezem gelijkt aan de rollende baar,
Mijn borst is als 't onweer bewogen.…
cirkels
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
562 hoe vaak de dag zich hechtte aan
de nacht om samen in verstikkend zwart
te wachten op wat werd verwacht
en andersom de nacht op sleeptouw
door de dag voorbij 't middaguur
zijn krachten wist te putten
uit een restant van licht
waardoor de mens bij tijden
wat verlicht zich schikken
kon in levensvatbaarheid
een jarenlange strijd van…
STERRETJES
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
442 (elfje)
sterretjes
ze twinkelen
verlichten onze nacht
somberheid wordt verjaagd en
weggelacht…
Als aanwezigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Het is donker in onze benedenkamer.
Hier leven rode rozen in hun glazen vaas.
De tijd is even stil gaan staan.
Toch blijft hier ons hart aanwezig,
dat rood bloed stromen laat.
Er stroomt hier rozensap,
dat door groene stengels gaat.
Een lampje is spontaan gaan branden in mijn bovenkamer.
Gedachten veranderen in openheid.
Er schijnt een…
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 De brede stam en
wijde takken geven geborgenheid
in de grijze nacht. Geen ster of
maan te zien in de mistige deken
aan de hemel. In de verte alleen
het geluid van een auto die niet
slapen wil. Dan enkel nog het
vallen van bladeren met een haast
windstil geruis.…
dagritme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 deze ochtend is voor ontwaken te licht
ik blijf volhouden dat je
op de rand van het bed zit
vandaag sta ik op en valt er regen
met af en toe zon
er hangt geen geur meer
van verbrande schepen
de ziel van gevulde koeken
en nagelaten brood is voelbaar
aan een blinde muur bloeden de wijzers
die klokloos het paradijs weten
vandaag…
Slapen wil ik.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Woorden zwerven door de nacht.
Verschijnen en verdwijnen weer.
Soms in dromen die me wekken.
Soms in slapeloos gepieker.
Ze zoeken naar verbinding,
maar vinden zinloos rijm.
Moe van zoeken gaan ze spelen,
zoals kinderen spelen gaan,
wanneer ze zich vervelen.
Gewoon. Spontaan.…
Het Geluid van Stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 waar is toch dat geluid
dat geluid van stilte
dat geluid dat ons ruimte biedt
om ons van binnen
te kunnen en mogen bezinnen
ach dat geluid huist in de nacht
verjaagt door de hectiek van de dag
de plek waar ze ons opwacht
zo tussen droom en werkelijkheid
daar is het dat ze zijn mag
heel even ervaren we daar haar weelde
totdat ze verjaagt…
ongesteriliseerd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
600 Het is de middagzon
die keet schopt
en striemen licht spettert
de goesting uit haar bekken strooit
het is haar lust
die de einder raakt
en alles van goud maakt
met de dood in het onderpand
zoogt zij met haar borsten
de glorie
in de mond van het leven…
Reis naar het donkerblauw van de nacht
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
649 versteende stoel
de wereld angstig aan jouw voeten
reusachtig als een woest gebergte
jouw innerlijk ligt vredig verloren
samengekomen in tijd
herinneringen
deels onzichtbaar
voor de mensheid
in een oeverloos bed
zonder gedachten of dromen
witte rozen vergezellen
jouw laatste wens om stilte
reis naar het donkerblauw van de nacht…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Het allerlaatste licht
laat zich nog kleurrijk bekijken
de schemering valt langzaam in
voor het donker toeslaat
de nacht de dromen bepaalt
waar je al op wachtte…
WEER GEMIST
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
454 weer de nachttrein gemist
stond toch op tijd op het perron
de deuren gingen niet open
het lot heeft het blijkbaar zo beslist
en daar sta ik weer verlaten
de reis naar dromenland gewist
en niemand heeft in de gaten
hoe vervelend dat is
en ‘s morgens vroeg rijst de vraag
en die ergert mij zelf het meest
de vraag: heb ik mij vergist –
bestaat…
De nachten zijn zwoel de dagen heet
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
429 Vooral regelmatig na het zoet van weer een zwoele nacht
die als een luide lokroep menige gedachte heeft gebracht.…
Muze
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
504 terwijl de muizen zich tegoed doen
aan de kaas die er ligt zonder val
ik ben nu sterk aan het vermageren
om in ons samenzijn te blijven
tranen vermenigvuldigen zich met regen
of zijn het metaforen van de liefde
het heelal is zo uitgestrekt ver weg
iedere avond kijk ik of jouw ster er is
met het licht van de maan
begint de betoverde nacht…
KWIJT RAKEN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 alles kunnen we verliezen
alles raken we ooit kwijt
maar alles weten
we te bevriezen
in gedachten
een kleine troost
voor de ergste spijt
en zij die zijn verloren
wachten ons op in
de donkere nachten
fluisteren dan hun
onwaarschijnlijke verhalen
over het verdwenen zijn
met smachten in menig
luisterend geestesoor…
LUCIFER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 het licht ontbrandt
in z’n kop
zoals de zon soms de dag
openbreekt
waarna het hout verbrandt
verkoolt tot het zwart
van de nacht
en je het van pijn moet loslaten
zo gaat het soms met liefde
de plots oplaaiende vlam
zal gaan dimmen
verdwijnen achter
beider kimmen
en na het echt uitgebrand zijn
rest alleen nog
die duivelse pijn…
Bijna Stille Nacht
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
893 Het wordt verplicht een stille kerst dit jaar.
Van komt tezamen is nu amper sprake.
Toch blijft het feest van licht ook dan een baken
want stilte heelt en raakt in ons een snaar.
Voor wie niet in het kerstverhaal geloven:
bedenk, écht licht komt enkel maar van boven –…
De meerderheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 Gedurende de nacht groeit de hoop,
dat straks het licht zal schijnen.
Gedurende de dag leeft de angst,
dat ooit de zon zal ondergaan.
Tussen dagen en nachten,
twijfelen mensen,
terwijl ze zeker kunnen weten.
dat dagen en nachten,
onlosmakelijk verbonden zijn.
Bij twijfel kunnen mensen kiezen.…