5107 resultaten.
Blakend bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Dag lieve mens in de spiegel
ik houd van jou, heel de dag
zal ik voor je zorgen en zo sterk
mijn wensgedachten denken
dat ze uit mijn handen groeien
tot mijn leven, geworteld
in lachende gezondheid
zo’n honger heb ik
naar zorgeloosheid
mijn angsten verankerd
in blakend bloed
mijn lichaam verankerd…
Boerkaverbod...amsterdams verzet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
558 Ze heeft geen blinde vlek
geen zwart gat voor d'r ogen
ze ziet het zoals je het moet zien
"dat gaan we niet handhaven"
dat past niet bij Amsterdam, on-Amsterdams
en tussen haakjes wij zijn de Republiek
Femke HalseMA is meer dan burgemeester
Femke is de stadspresidente van Amsterdam
zij laat zich niet leiden door angst
van zovelen…
Mijn zonne-schijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Een vechten tegen haar verraad
in angst en bitterheid,
die de dood ontwaart.…
Maandichtertje
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
540 Angsten zijn het.
Luchtkastelen.
Vannacht, boven dezelfde bomen,
lacht een oudgeworden jongetje.
Dat dichtertje op de maan,
lacht ons troostend toe.…
angstdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 langszij en deint mee
op de bewegingen van het zwijgzame
die leiden naar een gastvrije hof
met grijpgraag hout en grijnzende monden
waarin het licht verdrinkt en het ontvleesde
maakt entree en stoeit met maanlicht
dat uitbundig danst terwijl
het nachtdier speelt met oude botten
die uiteindelijk een woord vormen
dat verstijfd is van angst…
Kind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
874 Het kind kon je niet zeggen
dat het bang was
een pakketje angst
genageld aan de grond
Het kon je niet zeggen
dat elke dag duister was
jij altijd harder kon lopen
en het kind te pakken nam
Het kind kon je niet zeggen
dat je gezicht zo wit was
je vreemde groene ogen had
dat je altijd mij hebben moest
Toen je zelf vader was
woonden…
Bij de grens
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
419 Noch gebed,
noch poëzie
kon de angst
tot zwijgen brengen.
In de duisternis
fluisterden we elkaars naam,
een klein verzet
tegen het moment
waarop de wolven
ineens
ons zullen terugroepen.…
Echo van as
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Een naam, een kind, een ogenblik —
in rook, in angst, gebroken.
Maar uit de as van duisterheid
groeit zacht een stille eed:
dat wie toen werd uitgewist,
nooit meer vergeten heet.
De aarde draagt hun echo voort,
in lied, in licht, in steen.
En wie vandaag hun namen leest,
laat hen niet meer alleen!…
d’oude verzen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
501 ach
de bomen vroeger wiegden
zoals het geschreven is
in d’oude verzen
waarin gelezen werd
of het gedrukt staat
dat
de nachten vol met zwartheid
als dagen zonder randen waren
van vreemde angsten
waarvoor verdronken werd
door onderdrukking
van
de stormen over meren
desnoods in koele vormen
in ogen gelegd
waardoor de leugen bleef…
TANDARTS IRENA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 De wijze vrouw
afkomstig uit de Balkan
toont in gastvrij Breda
haar weergaloze kunde
van tandarts
zij hanteert boor en tang
verplaatst zich daarbij in gevoel
en ziel van haar behandelden
weet mensen met angst
ongedwongen op te beuren
een nieuwe werkkring
glanst de gebitherstelster
uitnodigend tegen
moedig treedt ze de toekomst…
Zeven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
275 Meisje toch,
Een trillend hartje en angst.
Op mijn bangst hoorde ik jouw woorden:
“Eenmaal weg, hoef je niet terug te komen.”
Deze deur is dicht.
Ik voelde het gewicht —
de pijn in mijn borst,
van nergens anders kunnen zijn.
Groot en machtig was jij,
en boos op mij.
Bang en klein was ik,
niet alleen van de schrik.…
non-artificiële onkunde
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
90 Soms moet u zelf iets oplossen
de handschoen oppakken
of als enige die zware last tillen
Dan kunt u het niet maken
zomaar weg te lopen
voor die verantwoordelijkheid
u verschuilen
achter bevreemdende maskers
noch hun afstandelijke meningen
als een wereldvreemd figuur
met versleten doch knikkende knieën
koninklijk buigen voor de angst…
vergrendel zonder sloten
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
845 Ik liet ze binnen
bood ze angsten aan
ze wilden niet beminnen
neuken en dan gaan
onderliggend janken
eerloos mijn verzet
vaak om stilte bidden als
er weer niets werd gezegd
ik vergrendel zonder sloten
mijn ramen zijn gebroken
het uitzicht splintert weg
in een leven zonder hopen
gebarsten is mijn kop
gedachten zijn mijn scherven…
Laat mij de nacht tot vriend
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.529 Dat ik hoor haar vermaan, verneem haar troost,
haar liefde tot mij en de angst voor haar kroost.
Laat mij de nacht tot vriend; de dag is wreed.
Te nacht komt mijn dode en sust mijn leed.…
Hoe ver moeten wij gaan
gedicht
1.8 met 31 stemmen
7.667 Hoe ver moeten wij gaan: tot aan het punt
waar alle harde angsten samenvallen
in nog heter zand?
Waar is dan rust; waar kruipt de slang
niet meer naar de dichtstbijzijnde,
de weerloze; waar ligt zij stil,
zonder haar venijn?
Voorbij het boze oog.…
Blaren dansen rond de liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
624 Scrub de negatieve laag
die de open geest
met lagen vuil bedekt
de positieve grondlaag
gevangen houdt in
angst voor toekomst
vrees voor realiteit
lichtpunten saboterend
tot schemerduisternis
zonder helder perspectief
Laat me weer in de spots
met open ogen
blaren dansen
rond de liefde
haren verschroeien
rond m’n hart…
Voor eeuwig (voor jou)
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.133 Wees maar niet bang, ben bij jou,
ik verjaag de angst en ook de kou.
Ik zal een gedicht voor je schrijven.
Wees maar niet bang, het is dag,
het licht weerkaatst als een lach.
Een lach die voor altijd duurt.
Wees maar niet bang mijn schat,
ik geef je liefde, hoe vind je dat?
Een liefde die voor eeuwig duurt.…
Tijd: uiteindelijk
gedicht
3.0 met 22 stemmen
15.062 Tijd: uiteindelijk
Zijn we er zonder wrevel in gevangen,
Samen in dit kleine huis, verzoend
Met de jaren van blindheid en schuld,
Bevrijd
Van de sintvitusdans
Op het ritme van de angst.
Van buiten de muren komt ons eens geruis.
Is het de wind?…
pijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.206 Scherpe stukken ijzer snijden en krassen
Rode strepen worden zichtbaar,
pijn, angst en verbijstering vloeien door elkaar.
Helder denken gaat niet meer,
armen en benen doen overheersend zeer.
Maar snijden is de oplossing niet,
ook niet als je geen andere weg meer ziet.…
als
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.227 ik zal je woorden huilen
je tranen schrijven
je ogen kussen
ik zal je laten schuilen
je warm wrijven
je vuren blussen
ik zal je lippen strelen
je hart bewaken
je handen wassen
ik zal je lakens delen
je zuchten slaken
je lichaam passen
ik zal je laten dromen
je ziel beroeren
je lasten dragen
ik zal je angsten tomen
me niet verroeren…
waar is de hand
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
2.052 ik ving je gedachten
in de vlucht van de wind
de storm brak je krachten
brak je tot hulpeloos kind
waar is de hand
die me leidde
die me van angst en
depressies bevrijdde
geef me die hand
ik kom nu van de andere kant
wil niet dat je gaat lijden
weet dat niets ons kan scheiden
we gaan samen terug
van geboorte naar dood
eens kruisen…
betrapt ? waarop?
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
16.328 de vlinders vlogen door m'n maag
de wereld draaide om ons heen
de hartstocht overwon de angst
voor ouders, of erger, zusjes
een moment stilte, alleen jij ik en de kus
ineens een schel stemmetje: Betrapt!
het is je zus
Ik denk alleen, betrapt? Waarop?
gewoon..... een kus
11-11-2001…
Ondanks alles
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.300 Ik voel de angst en vrees
omdat je het gewoonweg niet weet.
Het gevoel is in verwarring
een mix van vreugde met
het gevoel dat het niet klikt.
Ik kan slechts naar je kijken
mijn arm om je heen slaan
je in de ogen kijken
om te laten voelen
dat er ondanks alles, liefde is.…
Met mijn handen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
859 mag ik
tot je komen
in je dromen en
niet in verleden tijd
met mijn handen
om je op te vangen
een schouder om te rusten
als de beelden verontrusten
kan niet in
die vormen treden
waar je in een vroeger
leven onder hebt geleden
toch spook ik niet
maar bied alternatief
in gezamenlijk herkennen zullen
oude angsten nooit meer wennen…
Lopen terwijl ik stilsta
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.080 Ik ren
Maar kom niet vooruit
Ik blijf staan
Maar wil het niet
Ik wil vooruit
Maar ik blijf achter
Mijn doel bereik ik niet
Ik blijf staan
De wereld holt
Alleen ik blijf
En ik blijf staan
Lopen gaat niet meer
Het ging te vaak fout
Daarom blijf ik staan
Maar het werkt niet
Want ik ren weg terwijl ik sta
Voor de angst die komt…
vliegend
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.642 Zwevend in gedachten
om zo al mijn angsten te verzachten.
Al mijn twijfels negerend,
de rust in me regerend.
Voelend de dingen die ik altijd heb gevreesd,
levend zo nog nooit geweest.…
Wil je alsjeblieft
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
5.095 Wil je me alsjeblieft opvangen
En mijn angsten verdrijven
Want hoe ik me nu voel
Is met geen pen te beschrijven.
Wil je me alsjeblieft troosten
En mijn woede verjagen
Want als je dit allemaal voor me doet
Zal ik je op handen dragen.…
doorploegd
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
751 angst. om eens de dag
die zich niet verder dan de nacht
verdelen zal
koud. het schuim
dat over akkers valt en aan het ouderhuis vreet
vinger na vinger
herinneringen uitkotst op lendenen
van het vaderlandschap, noodlottig
veroordeeld
-nog eenmaal-
het zoeken naar
waarheid.…
Touched
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
830 je aanraking vloeit mij aan als een tsunami van geluk
pluk de wierook uit mijn kelk zodat de geuren
opfleuren voor het raam van je heerlijke naam
je vloeit mij aan, mijn god, als een elixir van leven
beven de schaduwen van de wereld niet van angst
hun vangst is onherroepelijk –geboeid tot de dood
maar rood loopt je bloed mijn slagaders in…
je kan er geen genoeg van krijgen...
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
930 je ogen smeren honing op mijn beschuit
zoet je lippen in massage op de mijne
krachtige armslag laat angsten verdwijnen
zachtjes lurk ik aan mijn thee, met suiker
de eau de toilette die mij een kenmerk geeft
laat je mij behagen op je hangende manier
fluisterende woorden kriebelen van binnen
en uiteindelijk kruipen we samen weer in bed…