6136 resultaten.
Ook zij verrijzen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
375 overal waren
de kapelletjes
warm en walmden
vele kaarsjes
dansend licht
dat vrede sticht
waar het
buiten guurt
weten mensen
hun huis en
haard met de
feestelijke tafels
gevuld met
allerhande
lekkernijen
bier al koud
en wijn op
temperatuur
met de hand
op het hart
vol goede
voornemens
belopen zij weer
het goede pad…
Herdenking
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.771 Zoals uit de zwart geslagen boom
met afgescheurde tak toch weer
het groen bloedt en straks de bladeren
komen, zo wil ik hier mijn woorden
laten komen als kamer, huis, bed.…
wie niet oppast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
487 voor wie nergens vandaan komt
weet verdriet geen weg
heeft herinnering geen adem
hangt leven aan beeldloze tijd
voor wie nergens vandaan komt
hij is de som van vergeten tijd
hangen woorden loodzwaar in de lucht
vervagen in de plooien van de tijd
voor wie nergens vandaan komt
heeft geen weet van naam of huis
draait het leven zich niet om…
bloeien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 er is een huis op mijn dak gevallen en ik weet niet waarom
het gras van de tuin heeft zich omgedraaid
en laat nu haar wortels zien een wonderbaarlijk systeem van in en door elkaar gedraaid leven
in minder dan een seconde is ook het licht omgedraaid maan overdag in de nacht de zon
we krijgen het koud en denken terug aan toen toen de natuur…
laatst op een avond
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
587 toen ik laatst op een avond
de wind voelde om mijn slaperig hoofd
kwelde een jeugdbende eksters me
met krassende boodschappen
ik wist niets zinnigers te doen
dan staren naar het gedoe
de metallic-kleuren
de drijfveer naar glinsteringen
in die hoge boom tot
een van hen plots wegvloog
naar het raam van een huis
om daar roerloos…
verdwaald in de natuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
430 Stilte van het woud
huis, werk, bestaan verloren
natuur als schuilplaats
Winkelwagentjes
een vuurtje dat warmte geeft
takken verbranden
Schaduw van het groen
Onbegrepen, psychisch stuk
vechten om balans
Afval hoopt zich op
een schreeuw om zonder oordeel
de weg te bieden
De echo van pijn
vraagt mens en natuur ruimte
wie hoort en…
uit de verte
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
933 uit de verte lijken wij te kijken
naar wat daarbuiten gaande is
oude ruggen tegen de muur
smeulende as rouwend vuur
het boze oog loert door een gat in
het keukenraam van het lege huis
het verliest telkenmale van
de schitterende lente
als iemand de ogen sluit
steelt een ander een kus van de dood
uit de verte lijken zij te kijken…
Niemand thuis
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
370 straat
was leeg
ik liep langs
de huizen veegde
langs muren
om mensen
te voelen als buren
keek door hun ruiten
naar wat zij zagen
als buiten
verstoorde
hun stilte en
rook angst als
vergiftigende
aanwezigheid
ik wilde
schreeuwen
en zwaaien naar
de intense pijn
van het alleen zijn
maar er was
niemand thuis
in het huis…
In den vreemde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
335 Ik ridderde mijzelf
en ging uit huis
om het onbekende
tot het mijne te maken
Beducht voor gevaren
trok ik steeds verder
hopend op een hand
en op de geruststelling:
Blijf, hier ben je veilig
hier is een plek voor jou
een eigen plek
geen nis in een van de portalen
waar je een vreemde blijft
voor de gezanten en de raadgevers
Je hoeft…
Compleet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
151 Draai het om: de wereld
is een huis vol snuiters
die ik gelukkig niet vaak zie
maar op een feest zou missen
als we niet compleet zijn
want mijn hart staat open
mijn kamers zijn leeg
genoeg om te ontvangen
en mijn mond loopt niet over
om gasten te vullen
met opgesmukte eigendunk
Kom, neven en nichten
elkaar ontmoeten
wie jullie ook…
SERRE
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
136 Rustig zitten
tussen doorzichtige wanden
van de glazen kamer
aan het hechte huis
warme koffie genieten
bij de geborgenheid
van de binnenruimte
omringd door vogeldrukte
en bloemenpracht in de tuin
al dit leven trilt en danst licht
in de dwalende damp
van de huiselijke drank
het kleine buitenvertrek
geeft honkvaste benen
waarbij…
Het wachtwoord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
87 Kijkend in het licht
van de gouden spiegel, eet ik
alle troost die in huis is op
Kussen helpt niet
huilen pas na het slapen
van uitputting, teleurgesteld
maar het is niet anders
dan verwacht, dan eerder
tijdens de belegering
Willen leven
blijft het wachtwoord
Na een koude douche
mezelf opmaken, moed inspreken
Een nieuwe dag, gouden…
Vangen
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
6.730 Als je het allemaal echt wilt weten
dan wacht je tot de dagjesmensen
verdwenen zijn en je me ziet
als een losse tak van een boom
Als je het allemaal echt wilt horen
dan wil je waarschijnlijk weten
waar ik ademloos woon
in het huis zonder deuren
Als je alles van me wilt vangen
dan voel je dat mijn gerafelde
breekbare wereld het blauw…
Avondstrand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.175 De mensen gaan naar huis, het eten wacht.
Ik blijf nog liggen , ’t is zo heerlijk buiten,
al koelt het duinzand af tegen mijn huid.
‘t Strand wordt weer zand, en de zee weer water.
Langs vloedlijn slentert man alleen naar later,
keurt onderweg gevonden schelp of schat.…
Dr. Frankenstein
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
735 Ik stuur mezelf het huis uit. Genoeg gegaapt
naar kalken kerstekindjes en monotone broze dromen.
Vrijgelaten van hun inspiratieloze klokkenslag
wil ik eigenhandig zijn
huis bouwen of het hunne afbreken,
koraalrif langs de Noordzee,
met veel lucht, licht, prachtig uitzicht
en weinig inhoud.…
Als de luchtschipper, mee met de wolken
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.712 Zoekt hij het huis waar hij werd geboren
En de lieve bosschages
En de voetstappen naast de zijne
Aan het strand van de zee?
Neen toch; onder hem kent hij
Alleen bergschaduwen, spiegels van water,
En een woelen van neevlen.
Zó is dan de aarde, die al die volte
Bewaart die hem al zijn jaren
Vertrouwd en bemind was.…
Op weg naar nu...
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
763 nóg verder van huis! nog
verder het verleden in!
Ik raak half in paniek en
roep: 'hoe kom ik ooit weer
waar ik gestart ben?…
DE LUCHTSCHIPPER
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.626 Zoekt hij het huis waar hij werd geboren
En de lieve bossages
En de voetstappen naast de zijne
Aan het strand van de zee?
Neen toch; onder hem kent hij
Alleen bergschaduwen, spiegels van water,
En een woelen van neevlen.
Zó is dan de aarde, die al die volte
Bewaart die hem al zijn jaren
Vertrouwd en bemind was.…
De ondergaande zon
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
502 een meer
enkele kilometers buiten een stad gelegen
bij het stille water aangekomen
zag ik werkelijk de ondergaande zon
en ook dat hij langzaam onderging
waar ik zo naar verlangd had
met de intensiviteit van mijn dromen
ik zocht haastig naar een pen
maar toen ik die gevonden had
was het donker, en ik besloot
terug te gaan, naar mijn huis…
Gebed
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.306 Hoort Gij niet dat uw Huis dreunt
van de dans der aarde?
Dat uw venster trilt van de ‘one step’
en het rumoer van de ‘shimmy’?
Door de lucht-straat galmt het fijn geklep
van een onkuis sandaal
en tot in de Heilige Huis-zaal
de slag der hete castagnetten.…
De man met wie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
606 Ik kon kloppen wat ik wou
roepen bellen bonzen
het huis potdicht, doodstil.
Een raam ingeslagen vond
ik hem in de badkamer
bloot, schoon en dood en
belde na een zee aan tranen
112 en stotterde: klote.…
Luik.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
634 Hier rust dit huis.…
Hartkloppingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 In huis ben je niet, maar waar dan in vredesnaam wel
een blik naar buiten brengt uislag, want
Daar waar ik je eerst niet zag, sta je nu te zwaaien
naar mij....
Rotziekte.…
Holland's Nadir (Les Murrays)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 aan
"Huis" en alles waar dat woord op sloeg
In die tijd van herboren naties
Die mijn tijd was…
schijnheiligen op zondagmorgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 naar huis
uw aftocht steekt de sulfer in ‘t zog
en alleen maar uit tegenwind zogend…
EEN ENGEL AAN MIJN HAARD
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
711 herinneringen spiegelen zich op de kamerwanden
van mooie jaren die te vlug zijn gegaan
de laatste foto’s rond ons huis en van verre landen
maar altijd zie je ons dicht bij elkander staan.…
GEWETENS-DROOM
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.890 Kom na een dagje stappen
in een brandschoon huis terug
iemand is wezen lappen,
soppen, boenen, vliegensvlug.
Schrik dan wakker, nat van zweet
wil de droom heel snel vergeten
bèn geen slons zoals dat heet
maar in dromen kwelt het geweten.…
Kwijt
gedicht
3.4 met 473 stemmen
132.688 Dan blijft het eeuwig stil
in huis en ben je
niet eens weg, maar dood.
Nee, als ik je verlies,
dan hoop ik dat ik
op mijn zakken sla,
een poosje zoek
en dan ineens bedenk
dat jij allang
gevonden bent
door wie je liever ziet.
Dan zal ik kunnen rusten.
Anders niet.
---------------------------
uit: Raster 89, 2000…
de witte kist
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.933 ik weet niet zo goed
hoe het daarbinnen
en daaronder voelt
maar de satijn die
ik je ooit wenste
was die van een bruid
en het huis dat ik je ooit droomde
was licht en ruim
en wellicht is uit het kleine lampje
dat ik heimelijk had verstopt
de warmte al jaren lang uitgeknepen
in je vuistjevol angst
ik weet niet zo goed
hoe…
Puur-Natuur...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.021 Deuren in je huis
weer open doen...
frisse lucht,
niet te koop
voor een miljoen
Lammetjes in de wei,
bloemen aan struiken en bomen...
een nieuw jaargetij...
Zo volkomen,zo perfect,
als je let op elk aspect
van de natuur...
Lekker zonnetje,
en een heerlijke
temperatuur...
En... gemaakt
door goddelijke architectuur...…