4571 resultaten.
The particularity of nakedness
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
3.233 als ik jou ruik
wordt mijn adem harig
krijgt mijn stem kippenvel
je mond proeft naar pit voor je penetreert
je borst een en al nicotine
en honing je blozende
bedonderde besneden penis
vouwt reukloos langs je dijen weg
in je koele scrotum mengt sperma
zich met accuzuur
de holte van je arm draait haar poes naar mij toe
maar je ligt zo…
Liefdes bouquet
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
698 mijn liefde voor jou
ademt mijn adem
de klaarte eerlijk open
zonder woorden
blozend, zoenend strelend
voel ik jouw passie
het zilte nat ligt sensueel
als liefdesnectar
zoet op mijn lippen
vingertoppen herkennen
het warme weten
maakt de heuvels ongestoord vrij
ik rust in jouw boezem
zacht sluimerend
vandaag
ben jij de ware mond…
Waterloper
gedicht
2.9 met 18 stemmen
8.778 ik sluit mijn gezwollen symboolzoekers
terwijl aan mijn mond
het druppelen begint
--------------------
uit: 'Waterloper'.…
beest
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
550 er kruipt iets over de vloer meneer
wat is dat nu telkens weer
blijft het even staan draait zich
om en kijkt mij aan
er wacht iets in de tuin meneer
hetzelfde ding schuin onder de conifeer
met rode ogen en gemene mond een
hangende buik en tong op de grond
er zit iets in mijn stoel meneer
met mijn sloffen aan schommelt het heen en weer…
Ik neem je glimlach mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
906 de stilte ruist
legt gedachten uit
in rust die spreken
overbodig maakt
je bent geen bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
proef de kilte van
het afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
de leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
de dwarsstand van je ogen
de uren zijn…
de nacht
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.369 Een auto passeert en als een licht in de nacht
kijk jij me aan met een mond die lacht.
Maar je ogen zien niet, je hebt geen tijd.
je bent aan het zoeken, je bent iets kwijt.
Ik kijk je na onopgemerkt ……… en zacht
huil en glimlach ik in de nacht.…
heildronk
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
639 Vroeger ging alles van waarde
mijn mond rond, zomerse weiden
het lange tenen van de wilgen, het
stil zwijgende van plassen in de voren
mijn geboortegrond rees en alles zoog
verzengend, de hitte die het dampen
uit de koeien sloeg, blakende vlaaien
mijn handen fonkelende verbeelding
witte haren, Ernest Claes in de vingers
toen nog, het huis…
de organist
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.223 Zijn mond vertrekt en in zijn donk're ogen
komt langzaam aan een diepe, blijde glans.
Hij domineert niet bij het begeleiden,
maar dienstbaar steunt hij de gemeentezang.
Zijn voorspel is maar kort en heel bescheiden;
de preek duurt immers ook niet meer zo lang.…
Het meisje met de mooie ogen.
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.037 Het meisje met de mooie ogen
loopt mijn kant uit, komt nabij
-siddering door mijn lijf-
Het meisje met het mooie haar
kijkt naar mij, ziet mij aan
-tintelingen in mijn hoofd-
Het meisje met de mooie mond
roept mij aan, o schrik!…
- Paparazzi -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
647 De ogen wakend,
de mond monddood.
Van 's morgens vroeg nakend,
tot 's nachts na sluitingsuur,
paparazzi..
hun opgejaagde blikken,
hun voeten 'geworteld',
de woorden vaak te duur betaald.
De subversieve boodschap,
reeds lang vervlogen in de sensatiepers,
waar in socialistische bladen
het ego werd gestreeld en geaaid.…
het ellendig spook verdrijven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 buitengewone knuffels
bestaan wijselijk;
ze zijn in de huid geschreven
door die ene wijze uil
die zijn blik
op mijn schouders tikt
en in zijn hoop mij
in een potje yoghurt legt
waarin ik kan drenken,
mijn mond bijt minder;
verdoezeld dat stekende.…
Ridders van de vuren tafel
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.017 wij wanen ons ridders van de vuren tafel
grieven en wormstekeligheid
griffen wij in hout
doorzichtig blad valt van de mond
wanneer we drinken van de wijn
die brandt en de glazen heffen
alsof de steen die op de lever ligt
de zwaarte niet weegt
van bliksemsnelle scheuten
en zijdelingse blikken
gevuld met gistende woorden
naast het…
Op de kronieken van tijd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
655 jij spreekt al zolang
blijft de oude
al zwijg ik vaker in de herfst
vlucht weg voor mezelf
om te genezen
de herfst verkleurd
mijn voeten, handen, mond en ogen
ik zal dit seizoen weer overleven
ink letters als een gebed
op het ongemak van ziekte
soms zwak, na al dat tobben
kom ik steeds weer bij jou
ik hang aan ’t oude
of het nu gaat…
SPAANSE MUS
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
967 Een Spaans spits bruinig musje
hing voor mijn Spaanse balcon
fladderend in de Spaanse zon
stil hangend vroeg het Spaanse musje
mag ik van jou een Spaans broodkusje
'n stukje brood op m´n Hollandse mond
en het Spaanse musje pikte terstond
Spaans zacht, lief en oh zo teder
vloog het voldaan weg en tevreden
keek helaas geen keertje meer om
of…
Er waren eens...
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.438 Het is zo eeuwig lang geleden
tijdens de schoonheid van onze jeugd
liefde was er even, passie vooral
strand, bos en gewone wandelpaden
jouw lippen, een mond vormende perfectie
we spraken over later, ooit… eens zouden we…
toen…we verdwenen langzaam uit elkaars leven
daarna nooit gelukkiger geweest of geworden
nu ben je er niet meer, weg… ziekte…
Een woord ?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
734 Als ik daar een klank
voor vond, als bede uit te
preken op een zonnetrede
van de lentestond, die te
beschrijven op lelieblank
perkament voor alle uren
als je mij niet kent, als ik
dat woord mocht vinden,
vraag ik jou dit verlangen
te verwoorden, wat eerst
niet over de lippen kwam,
te spreken uit jouw mond.…
Rood
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
896 rood is de kleur van jouw lusten
teder, wild en ongeremd
die de stier in mij niet laat rusten
rood is de kleur van jouw wangen
behangen met vele kussen
door vele monden vervangen
rood is de kleur van mijn hart
verliefd op jouw stralende ogen
die de kilte verjoeg uit mijn smart
rood is de kleur van mijn ogen
verdriet om een zinloos verlies…
De kraanvogel, de schilder
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
796 wanneer zie ik de kraanvogel weer
die mij bezocht destijds
mijn dromen leken waarheid toen
hij landde in mijn handen
nu schuift mijn schilder
voorzichtig tussen ’t groen
de alpino schuin over ’t oor
een rode sjaal, kwast in z’n mond
het witte haar, pluizig
als een paardenbloem, penseelt
hij de natuur, die uitwaaiert
voorbij mijn grenzen…
Morgen is een nieuw verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
583 overbodig was
vergat de uren van de dag
sprak woorden
uit een andere tijd waar
jij steeds langer in verblijft
een gesprek is
nauwelijks meer te volgen
en morgen is een nieuw verhaal
nog komen beelden terug
uit lang vervlogen jaren en
vertel jij lachend van je wilde haren
je dwaalt in
kleine cirkels rond
onzekerheid snoert jou de mond…
Morgendeken,
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Blouse in de warme wind
gevuld als bollend zeil,
bezeilt de zon , haar maan
tussen huid en hemel,de
eclips van het bestaan
ontstaat de blozing van een
omhelzing, kom in de armen
van het windekind wat tussen
witte donzen en naar naakte
wolken voert zich tot een speelse
lichtval om de monden spreidt,
de bron van oorsprong tot een
brede…
roze brillen staan me niet
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.054 zijn sensuele mond die me doet
verlangen naar een zoen en misschien
naar nog wel veel meer
En als hij me eindelijk zoent zie ik vanaf
dat moment het leven door een roze bril
hij spreekt van liefde maar ook over
alledaagse dingen …ik denk dat ik van hem hou
hij heeft een plekje in mijn hart
- in mijn leven -
hete liefdesnachten beleven we…
Lentekriebels...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
660 mijn ijle adem
die als een etherische gids
mij voorgaat op mijn pad
de natte sneeuw trekt
zoutkringen op mijn laarzen
de witberijmde daken
geven mondjesmaat
hun laatste pannen vrij
straks dartel ik
kalverblij in een klavergroene weide
trap wild gaten in de voorjaarslucht
‘k ontdoe me van mijn juk
trek alle registers open
vul mijn mond…
Zij zijdelings in kwatrijnen (een compilatie)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 Haar mond lachte met volle rode lippen.
Haar tanden waren wit, haar ogen groen.
Meer kleurtjes hoefde zij niet op te doen.
2
Bij haar is altijd alles waar.
Alles is altijd waar bij haar.
Altijd is alles waar bij haar.
Bij haar is alles altijd waar.
3
Haar leesbril op kijkt zij naar buiten.
Zij hoort de Noordzee en zijn ruis.…
gas-licht
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
747 de nachten erna
delen zij het kussen met mij
ik laat de naaktheid toe, de dode handen
in de spiegel, de schepper onder het puin
van het geweten
duizenden monden zwijgen
gaan van hier naar daar, van daar
naar hier, naar vaker en meer
telkens anders
ook voor mezelf
de een helpt de ander
tot er geen dag meer is, slechts
grote, uitgeholde…
te warm om te vrijen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
713 met zachte stem of hij haar haren
mocht wassen …
Ze probeerde niet om haar lijf te bedekken
zonder schroom bewonderde ze ook zijn naakt
zijn…en dat hij naar haar keek vond ze fijn
Wat een heerlijke manier om de dag mee af
te sluiten…ze liet zich door hem verwennen
Slapen we buiten vroeg hij zacht
En ze lachte hardop en kuste zijn natte mond…
Juliette
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 mystiek zo het balkon u droeg
boven het geuren van jasmijn
verheven maan in volle schijn
uw blikken mij nog niet genoeg
glans kasseien van Verona
welke uit hun voegen sprongen
veel te vroeg doch vogels zongen
welk wonder volgt er nog hierna
liefde rankte mij naar boven
steentjes gooiend tegen ‘t raam
om uw zachte mond te loven
hoorde…
Dode egels op het grind
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
646 verzoute
grond onder eeltige voeten
Er zit geen schwung
in de woorden, in tijden
van sociale duisternis
Het lijkt alsof de mens is
weggelegd, alsof de bierkaai
tegen een ziekte vecht
Er is geen calamiteit
onopgemerkt gebleven
Er rust op dit land slechts
het pruilen, het meesmuilen
van menig dagblad
Er is geen poëzie
in de mond…
Fluo Chocola
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
773 Net voorbij vier,
de meesten op weg naar huis,
een ander deel vertrekt,
jonge fietsers,
een mond op tien voor twee.
De zon op non-actief,
de eerste wagens knippen de lichten aan,
en die kleine man,
met een pak vol koekjes,
weigert die straks zijn kool?…
Hel en Hemel.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.189 neem, als een vrucht, die levend
Rijp-rood voor u is gegroeid
Mijn mond, waarin, zich gevend,
Mijn hartstochtleven vervloeit!
En, kwam al God daartussen
En wees op zíjn Hemel, zíjn Hel,
Ik zou u kussen en blussen
Mijn gloed aan die Liefde-wel.…
zonnegroet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 omhooggeheven langs haar eigen licht
scheen ze groter toen de middag kwam
en kleine bloemen in het veld kusten mijn ogen
ik liet mijn blik voor wat ze was
teruggetrokken tot een stil moment
alles wat je bent -zei ik-
ligt weerloos aan je voeten
toen viel de zon terug
ze vleide zich in donker water, schitterend
verscheen een glimlach rond mijn mond…