31782 resultaten.
Herfsttuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Ochtend lief, ik wil naar buiten
Er is werk te doen daar in de tuin
Het is niet meer zo druk met bijen
De nachtkou heeft de klok geluid.
Vorige week vlogen er nog bladeren
Maar vandaag is ze stil de wind.
En rood de klimop
En groen de kleine vliegende bladluizen
Met z’n allen opgeschrikt
Door mijn gewroet in de struik.
Russula daar…
Van dichtbij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 De schoonheid van iets
valt soms pas op als je het
van dichtbij bekijkt…
REBEL VOOR HET LEVEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Na al die jaren, zomaar
ergens heen waar de natuur nog relatief herstelbaar was.
Te nat voor vuur maar droog genoeg om lang
te bivakkeren.…
Veluwe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Onder hemelsblauw
wiegen smalle berken
in het wuivende gras
wit in geelblond
een gehavende den
staat eenzaam op afstand
het tafereel te aanschouwen
hij mist zijn familie
allemaal verwaaid
met de vele stormen
ik loop tussen
wat de natuur
te bieden heeft
elk seizoen
zit vol met charmes
als je er oog voor hebt…
Aan einde van de winter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 In vele toonaarden hoor ik je lied
zacht strelend aangenaam voor ’t oor
met hoge tonen als tenor uit het koor
je zingt door zonder dat iemand jou ziet
blijf zingen tot genot van ieder mens
breng harten en zielen in vervoering
zoals je ook mij voert in ontroering
hartstocht klinkt in je lied zo intens
al zolang hebben we je moeten missen…
[ De oceaan ruist ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 De oceaan ruist
eindeloos ver om mij heen --
hier in het beekje.…
Carolien
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 Onze M.P. leek onthand
Zat even om een antwoord verlegen
Redde zich natuurlijk wel
En dit was uiteraard maar goed ook
Anders meteen lik-op-stuk gekregen
De politiek is beslist een hard spel
Lees de kranten er maar eens op na
In principe wordt niemand gespaard
Oog om oog, tand om tand
-om kiezers te overtuigen
Van het eigen gelijk of…
Gekozen
snelsonnet
4.7 met 6 stemmen
651 De stemmendans gedanst, de wals voltooid.
Het opgewaaide stof wordt nu beschouwd
en door de analistenschaar herkauwd.
Opiniefestivals vervelen nooit.
Mijn tuin weet niets van politieke droesem
en baadt zich in de witte kersenbloesem.…
ver is mijn Wad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 het land naar zee grenst
oevers over de wrakke
kwelder die met water
lijkt besprenkeld
morgen is de zee weer
haalbaar dichtbij
en draaien kolken onbemand
de wisseling van wacht, eb naar
vloed in tijden nooit gekeerd, onhebbelijk
staar ik naar het Wad dat steeds opnieuw
in dromen aanlandig mij verrast
zij is als een viool ter hand…
Genadevol
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 van die telbare
doch vergeten momenten
in de jacht naar meer en meer
waar de toekomst staat voor de
ingebeelde rust van avondrente
het enige wat uiterlijk raakt
is het harde hout dat mijn oude lijf
draagt boven de zwarte aarde,
wijl mijn vriend wat kuiert en snuift
hij voelt ten volle aan wat mij overkomt;
in zijn aard is het een natuurlijke…
Walruswijsheid
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
616 Heueueuiijj...
Ik draai me nog maar eens om.
En drijf weg in mijn adagium:
'Heerlijk om weer niks te moeten'
Ik lig te luisteren naar Het Eiland.
De brexit die maar niet wil lukken.
Tenzij met walrusgeduld, denk ik.
Wel een bezoeking voor Europa!
Was de wereld een en al ontspanning -
ik werd een heel druk baasje:
verkocht pindarotsjes…
Oisterwijkse Vennen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Op de langste dag
zien over het watervlak:
de tijd wordt ruimte.…
Wesp
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
580 Wanneer de wesp – door planten aangetrokken –
Zijn best doet in het Drentse Wapserveen,
Rest daar van de processierups niet één,
Omdat de wesp die gulzig op zal schrokken.
Zo scheidt men daar het koren van het kaf
Maar wie helpt ze straks van die wespen af?…
Gaia (3)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
545 De oceanen
zijn niet alleen de baarmoeder
van Moeder Aarde
waar alle leven geboren wordt
maar ook
de buik
in ieder van ons
waar onze aderen
als rivieren
onze vitale organen voeden
in verbinding met
ons hart
dat als een regenwoud
het ritme van ons leven regelt
aangestuurd door
ons brein
dat als de korstlagen van…
de dood van een kleine leeuwerik (2)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
423 de trommelmaaier
tot de tanden gewapend
vlijmscherpe zaaier
van de jonge dood
verscheurend cyclomonster
hoor het gras schreeuwen
in het open veld
je vleugellamme lijfje
kleine leeuwerik
ongehoord blijft nu
je magistrale zangvlucht
de hoogbejaarde
eiken kijken toe
vanaf een grote hoogte
de stilte erna…
Drijven
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
654 mijn wens op het water
wijs met die ene droom
als een herinnering meevarend
kabbelend op roerende golven
opgetogen knipoog ik
naar het licht van de dag
drijf op zeilen
op het geluk dat ik zag…
Wereldbol
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
504 Handen op kaart
van de wereld,
op landen waar een haard
die kan branden
om te zegenen,
om licht door kruin, door lijf,
handen op kaart aan landen,
aan die mensen
als een laser
zo eenvoudig
als een spreuk onder een vat water,
waardoor water blij
een liefdevolle aai over een dier,
deur openhouden voor een vlieg
of spin
als 't waar…
Meemaken
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
557 herfstbomen kleuren
de wereld opgetogen
en frisse wind troost
mijn melancholie
paardenkastanjes tonen
hun scherpe stekelbast
ganzen draaien warm
zonder grenzen, zonder last
spinnenpoten rusten
in een dradenwiel
een piepklein muisje
sjouwt wat takjes in een hol
de veren van de Gaai
zijn warm en puur
hier in een veld van stilte
beleef…
Winter?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 Almaar meer denken
aan winters van vroeger:
blanke sneeuw,
kanjers van pegels,
ijsbloemen op het venster,
nu het midden januari is,
springt lente te voorschijn
in de vogels
in de bloemen
in de struiken.
Verwarring is troef.
Ook in mij.…
Zaterdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
625 Een straffe voorjaarsbries suist om mijn oren,
en Bodo’s natte neus wijst in de wind
waarin hij altijd iets te snuffen vindt.
Bij thuiskomst zijn we moe, maar ook herboren.
Een bak met brokken en de koffie aan ...
zomaar een zaterdag uit mijn bestaan.…
Stil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
397 Het werd weer een
verrassende ochtend in
de natuur en ik maak
een grote buiging voor
wat er groeit en leeft.…
Zes haiku's
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Het dorp ademt rust
omringd door vruchtbare velden.
De kerktoren waakt.
Een kronkelend pad,
een huis tegen de glooiing:
oase van vrede.
De trotse hoeve
heerst nog over het landschap.
Zal zij verdwijnen?
De novemberzon
werpt lange schaduwslierten
over de akkers.
Uit het akkerland
rijst de tumulus omhoog.
De doden rusten.
De…
Hoop
snelsonnet
4.6 met 21 stemmen
894 de hele wereld wordt verziekt, helaas
- het bos, de lucht, ook tijger, krokodil -
omdat het Geld, dat monster, álles wil
en macht zegt: protesteren is geraas!
maar drommels, zelfs vandaag gloort toch weer hoop
het groene droomt en strijdt - en stopt de sloop…
De wilde ganzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 hoor je de wilde ganzen
aandoenlijk
avondlied
hun onbeschaamde
schreien
geeft een stem aan
mijn verdriet
ontvouw die veren vaandels
vlieg weg
uit de schemerlucht
mijn bange hart
wordt stil nu
dit is het eind
van mijn vlucht
in dit dierbare grijze nest
slaapt zacht
alles wat was
dus breng me naar
verre velden
leg me neer
in het…
Kleine dingen die groot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 Ik dank dat ik denken,
dat ik schenken mag
dat ik schrijven en bedrijven
dat er beschutting en schaduw
onder boom,
met daarachter man die altijd
dat er weer bloesems
en daaruit vruchten,
dat blauw, vergeet me niet volop,
dat er stronken liggen, staan,
dat de sneeuwbal bloeit
door de liefste tuinman ooit
dat de regen voedt vandaag
zoals…
Klaproos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
567 Bloedrood vlamt ze op,
tussen de korenbloemen,
die ene klaproos.…
Verre luchten
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
422 ik lachte
betrapte mij
er op dat ik de
verre luchten
dichterbij wenste
alsof god in
het diepst van
zijn gedachten
mij zijn handen
ooit zou schenken
toch voelde ik
het bestaan dicht
om mij heen ik was
niet alleen in de mij
toegenegen straling
nooit is er het
begrip om weer
met dieren samen te
kunnen praten of van
vogels…
Zij is de vrouw,
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 ze houdt haar hand
onder haar gedachten
ze steunt op de vogels
en leunt op de zee
haar oren laat zij hangen naar
het wisselen van seizoenen
haar haren naar
de stem van de wind
zij is de vrouw
zij is het kind…
Boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 Ik wortel in mijn eenzaamheid
dan is het zeker niet uit verveling
geef gratis zuurstof
schone lucht, statig
sta niemand in de weg
zorg voor wat schaduw
Ik vertaal natuurlijke historie
in een wereld van verwarde menselijke dromen
Ik ben mezelf gebleven, ik groei
boven de daken van de oude stad
de dagen gaan sneller dan mijn gedachten…
November Natuurdecor
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
587 nootkleurige nukkige novembermaand
najaarsschoon natuurlijk nokvol nevels
nimbuswolken natten nieuwbouwgevels
nagloeiende namiddagzon nuwt neergaand
nachtvorst naakt nu novembernadag
niettemin neuzelen nietsvermoedend
neerfladderende nijlblauwe Nehalennia noegend
nabij natuurgetrouwe natte neerslag…