29148 resultaten.
Zielenrust
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
771 als een ziel
zich aan
de winter schenkt
is dat slechts schijn
als zij even
onzichtbaar wenkt
lijkt het sterven
doch ze draagt
in duisternis
dolende pijn…
Jij zit in me
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.060 Naar het begin
van simpele zielen toneel
neem ik je mee
naar de verloren sproet
van het heelal
neem ik je
als een zegen
wijd en zijd mee…
Afgerond
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
543 Je ziel
Die viel
Voor mij
Die keer
Totdat
Jij, 'schat',
Beviel
Niet meer
En ik het wiel opnieuw uitvond
De liefde maakt de cirkel rond.…
Waar blijven ze -
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
962 de zielen, de geesten;
overleven ze?
Of verdwijnen ze
in de eeuwige nacht,
zonder besef daarvan?
En is dat mooi,
of verschrikkelijk?
Of is het wat het is –
sporen
die vervagen
in de kantlijn
van Geschiedenis?…
Over onversaagd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
521 Toen men nog met hart en ziel
voor het vaderland viel,
Niets was teveel gevraagd.
Laatst heb ik me misdragen
Door een plank te verzagen.…
Nog nooit zo vol geraakt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 Nog nooit zo aangedaan, mijn ziel
Nog nooit zo vol geraakt
Als toen ik als klein kind
Aan anderen ten prooi viel
En tot slachtoffer werd gemaakt…
hartverscheurend tenietgaan
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
465 omdat de ziel
ons reeds nieuwe
verwachtingen toebedeeld
wenen we niet om
hartverscheurend tenietgaan
maar harken het
met handen herleid tot plicht
onder prille opbloei…
Ontfermen ( Voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Deze ziel heeft zich over
mij ontfermd,
een weldaad,
even raad
wist ik er niet mee
om samen tenslotte
af te gaan
naar die grote roze zee.…
Over de kanariepiet.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
726 Maar geldt dat dan ook niet,
Voor de zielen- en de zeurpiet ?…
i.m Woes de Poes 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
497 mijn warmte
laat je koud
elk woord is
ongehoord
geen kus die jou
tot leven brengt
raakt wel
misschien
je ziel…
hartverscheurend tenietgaan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
530 omdat de ziel
ons reeds nieuwe
verwachtingen toebedeelt
wenen we niet om
hartverscheurend tenietgaan
maar harken het
met handen herleid tot plicht
onder prille opbloei…
glans
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
456 hij bereikte de diepste
bodem in de jungle
in alles wat het einde
in zich draagt
kiemt een nieuw begin
de stille maan was
getuige van de glans
van zijn ziel…
Het leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
162 Het leven laat soms littekens na op je ziel
Je draagt ze onzichtbaar mee
Maar wanneer je hart ze verwerkt heeft
Wegen ze meestal lichter…
in rondingen je lijf gezet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
863 je stapte van je voetstuk af
en viel in duizend scherven
alleen je ziel mocht ik nog erven…
Verloren zicht...
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.032 Hoopvol beklim ik de regenboog,
verheven boven het natuurlijke,
in stil, maar vol verlangen,
een reflectie van je ziel te aanschouwen...…
in rondingen je lijf gezet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
811 je stapte van je voetstuk af
viel in duizend scherven
alleen je ziel mocht ik nog erven…
Stenen tranen
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
929 Het zal kreunen op
het harde hout en
mijn ziel voor eeuwig vrijlaten.
Wanneer mijn gierende ziel
niet meer te verachten valt,
geef me dan een stenen gelaat.
Het zal barsten op
mijn gehavend graf en
de dood zal uit
een granieten steen ontwaken.…
met frivool franse slag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 flessen wijn verzachtte
de pijn want de ziel laat niet
in een paar losse streken beschrijven…
alleen wat lief is kan zo raken
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
793 alleen wat lief is kan zo tergend schrijnen
en zo meedogenloos diep
aan oude wonden rijten
dat 't waait en reutelt in de ziel
waar zekerheden splijten
alleen de raakbaren die wonen
in het aller-diepste diep
kunnen zo verloren drijven
en in volkomen weerloosheid
zich spiegelend - in leven blijven
alleen wat lief is kan de ziel
zo in verwarring…
Vlinderpracht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 Zo licht van ziel,
geef mij wat mee.
Van aarde tot lucht,
in watten van wolken.
Leegte in ziel en geest.
Gewichtloosheid van lichaam.
Puur genieten van het niets.
Alleen vrijheid van vlucht.…
ware liefde
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
924 eindelijk thuiskomt
in de heilige ruimte
van je ziel
waarbinnen zich
met oeroude kracht
die de cirkel rondom sluit
een mysterie voltrekt…
Een wereld die wonderen schept
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
501 Wie denken wij wel die wij moeten
zijn als onze ziel daar dagelijks
onder moet lijden.
Onze ziel is de kern waar ons
leven om draait. Een identiteit
die graag zuiver stemt omdat het
daar in essentie om vraagt.
Een wereld die wonderen schept
in het bijzonder.…
Rust in vrede lieve vriendin
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
640 ik zal er zijn als je wordt opgetild
gedragen als een prinses met je gelaat
naar de hemel gericht
een traan welt op uit de aarde
vergezeld je op je lange reis
naar de overkant van de dood
waar de ziel het lichaam verlaat
het hart door verzoening genezen
geen ziel hoeft te vrezen
in het licht van de zuivere zon
zal ik ten afscheid naar…
De ballade van ... (Geef vrede een kans)
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
937 En het kerfde diepe sporen in haar ziel,
ze wilde wel, maar kon ‘t niet verklaren.
Ze weet nog, toen hij stervend neerviel,
wat zijn allerlaatste woorden waren:
Geef vrede een kans ...
Maar gek hoe het leven met je speelt,
hoe oorlogen doorgaan, bitter geweld.…
Even niet...
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
1.897 Ik weet gewoon niet
wat ik wil,
en maak me daarom
ontzettend kwaad...
is iedereen om me heen
bedenkelijk stil,
en ik vraag niet eens
om goede raad...
Bloedt mijn ziel of
leeft mijn hart,
ben ik eigenlijk nog wel
bij zinnen...?
heeft het nut, een
nieuwe start?
weet toch echt niet
hoe te beginnen...…
De tweede vrouw
poëzie
3.6 met 22 stemmen
4.490 Ik ging tot haar en zeide: Moeder;
Ik weet niet of zij 't heeft gehoord;
Zij keek mij strak en vreemd in de ogen,
En stond niet op, en zei geen woord.
Hun vader zal het nimmer weten,
Wat er toen omging in mijn ziel,
En hoe de stilte van de kinderen,
Als een verwijt op 't hert mij viel.…
Zelfmedelijden
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.295 Ik sta en ik ga
Heen en terug
Vlucht en kom niet meer terug
Ik daal en ik stijg
Want anders kan ik doen
En ik nijg naar woorden
En naar daden die zwijgen
En het zijn de twijgen
In mijn ziel die breken
Zoals zo even
Moet ik me begeven op
De weg weer terug
Het zijn de woorden
De herinneringen die laten
Vergeten wat we weten…
liefdes rapsody nr 3
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
741 tranen aan de binnenkant
mijn ziel gekerfd
mijn hart getatoeëerd
ik leef alleen voor jou
een witte streep die het asfalt verteert
de gek zijn goud
pyriet is nep,niets voor ons
één handicap
wij gaan voor het echte goud
nooit voor brons
in een tijd van onzekerheid
tover ik toch
een vage glimlach op mijn mond
de klok is mijn…
Loslaten!?
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.621 Ík weet het niet meer,
laat het me weten, geef een teken, AUB!
Loslaten kan ik niet vanuit mezelf, óók al
is dat houden van..............help me!
(geschreven namens Joke, met haar goedkeuring)…
de overstap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
686 ons zijn
waar soms wolken ons treuren
zul jij daar ons spiegelen
dat mindere dagen er zijn
om met blozende zon
de betere mooier te maken
vanaf de overkant krui jij zo
met de koffers van dat weten
ons stil luidruchtig de rugzak vol
want jij laat niets en niemand achter
omdat eeuwig nu jij met ons meereist…