2594 resultaten.
Je blik is als de onbewolkte hemel
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
986 Flonkerend en heel erg steriel
Als een moderne woning in al zijn pracht
Je luistert overdreven naar mijn gezemel
Vergeven van emotie en romantiek
Op je gezicht staat niet te lezen
Deze man is vreselijk oubollig ziek
Je groene ogen bevriezen der vissen bloed
Denken gebeurt bij jou in onroerend goed
En kitscherige meubels in staal en glas…
Vergeten boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 zwart verbrand op een scharlaken rust
bezoedeling in perkament van geschreven pijn
door een tafel gedragen, de kaften gekust
zijn we slechts gewapend met een bladwijzer
het ijzer met handen breekt door de middelmaat
in stukken geleefd en doorzeefd met verleden
het heden talmt zand dat door de loper gaat
neigend tot steen, stollend door het glas…
Zelfdestructie
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.497 Hier op zolder zit hij in een muffe stoel,
een sigaret in de rechterhand, van het merk
dat hij al jaren rookt, een glas whisky
in zijn linkerhand, van het dure merk met
de mannelijke voornaam, alsof het een vriend
betreft. Door een schuin dakraam valt het
zachte maanlicht naar binnen, pal op het
touw dat aan een balk hangt.…
De twee gedachten
gedicht
3.8 met 27 stemmen
15.476 Dus stonden altijd naast zijn bed:
a) glas water b) tablet.
Hij goot en kruimde deze dingen
dan door het hoofd het lichaam binnen
en spoedig lagen Ploot en Fuit en
ook anderen het westen buiten.
Later hadden ze dan spijt
van hun tegenstrijdigheid.
'Waarom denkt’ riep dan het paar
‘hij ons altijd bij elkaar?…
De zwarte zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 beven, ik wil beleven
De warme zon in het zwarte woud
Is zo koud, zo koud
zonder eind
zonder reserve
zal de morgenzon alles bederven
Miljarden stippen maken een raster
Geen halo maar een masker
Je naam klinkt veruit
In stilte schreeuw ik het uit
Het pad is bekend, niet recent
Droog en hard met verdriet doordrenkt
Glad als olie op glas…
Prachtig perspectief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 Helder water
met Herm in beeld
Groots is de Little Chapel
de kleinste katholieke kerk
Slechts 5 hele meters lang
Ingelegd met
Keramiek, glas en schelpen
'Kitcherige verzameling
scherven', zegt de één. 'Meester-
lijk puzzelwerk'
Aldus vele anderen
In de mooiste kroeg gooide ik
Bullseye; een schot in de roos
Naast kleine kerk…
Minnelied
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.581 Uw blonde zijden lokken,
Uw oogjes van azuur,
Uw kuiltjes in de wangen,
Uw zedige natuur;
Uw hagelwitte tanden,
Uw stemgeluid als glas,
Uw kleine, poezle handjes,
Uw woordjes op zijn pas.
Wat ik het meest moest roemen,
Want alles stemt mij teer...
Maar zag ik in uw hartje,
Dan wist ik zeker meer.…
'De wijsheid in pacht hebben'...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Steeds minder werknemers zullen er zijn,
zij vervelen zich bij een glas wijn en
het doet dan toch velen pijn overgeleverd
te zijn aan de computer, de robot zeer
geavanceerd.
Hoe besteden we dan nog onze vrije tijd?
Of zijn we weer net zo bezet als in de
jaren zestig.…
Rotterdam - open stad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Gepantserde stad
Zo komt het over
Met al dat staal en glas
De ‘vernieuwende’ architectuur
We staan hoog tegenwoordig
Op de goeie lijstjes
Hollywoodsterren die ons aanprijzen
Hippe stad hoor
We gaan Amsterdam achterna
Het wordt nog eens wat
Oud Rotterdam was keiharde humor
op de man
Maar met zelfspot
Niet verfijnd
Soms grof
Maar werkend…
ode aan de erwtensoep
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 peterselie
naast in olijfolie gebakken
een verse ui en prei gesnipperd
met knoflook peper en zout
en van paprika wat poeder
krijgen zo de winterwortels
in wekende spliterwten geweekt
de warme smaak van winter
waarin varkenspoten dobberen
naast de rookworst in plakjes
drijft een schouderkarbonade
in het langzaam dikkend vocht
het glas…
Kerststress
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
610 Hoe moet het met de cocktail
Ik heb overal gezocht
Cadeau’s voor iedereen
met een verplicht gedicht
Ik weet niks, ik wil niks
M’n brein raakt ontwricht
Mag Eva’s vriend blijven slapen
Ze kent hem nog maar pas
Rijden met drank op mag niet en
hij houdt wel van een glas
Wie geeft richting dezer dagen
Wie bewaart ultieme rust
Het…
Amsterdam, de Minister President, excellent, excellentie
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
503 vastleggend op hun camera
want wat is Amsterdam mooi en heel mooi gerenoveerd
knap staaltje werk van architecten en buiteninrichters
want het was ‘door de mensen de stad niet meer zien’
nu keek ik m’n ogen uit, liep van verbazing naar verbazing
wat gun ik dit een ieder die dit leest ook te zien, te beleven
Rutte gun ik natuurlijk een glas…
onstuimig is de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 in hetzelfde schuitje zeggen wij
zitten wij allemaal met elkaar
al zijn er ook grote verschillen
in de vele bootjes en jachten
sommigen varen het comfort
ontspannen op hun balkons
een goedgevuld glas drinkend
van luxe gemak stijlvol voorzien
anderen varen een motorboot
die host en klotst op de golven
alsof er geen grote zorgen zijn…
Houd afstand
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
564 Een motorjacht manoeuvreert
Langs schoorpalen pruttelend,
Een ondernemer heft het glas;
Zijn partij massaal verkozen,
Verzekert hem zijn koers en
Maakt de arbeid grif goedkoper.…
Lieve ....,
hartenkreet
5.0 met 18 stemmen
674 Met het verstrijken van de jaren liet de gezondheid jou in de steek
Waardoor het glas eerder leeg dan halfvol leek.
Als je naar jou keek was er van buiten een lach, maar van binnen een traan.
Maar de herinneringen aan jou blijven altijd bestaan.
Jouw heengaan heeft je verlost van zorgen, lichamelijke en geestelijke pijn.…
Zwart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
569 's, allemaal
Gespoeld in zwart, getatoeëerd
Ik ga een stukje buiten lopen
Wat kinderen spelen om me heen
Ik kan voelen hoe ze lachen
Waarom zou ik me nog verteren
Maar gek word ik van die gedachten
Telkens heen en weer geslingerd
Gek word ik van dat gemaal
Hoe snel de zon verdwijnen kan
Verbitterd houd ik in mijn handen
Gebroken glas…
Kleuren van het wilgeneiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
480 Je staat bij me in een telefooncel
onze hete adem beslaat het glas
we kunnen niets meer zien
dan onszelf, benauwd en onveranderd.
Daar achter die blauwe wolk
slaapt de hemelse zon,
Ik wil uit jou vertrekken
uit jouw ogen en uit jouw hart
en uit jouw zieke ziel.…
Als het regent
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 Dichte wolkenlucht
helemaal vol met water
de aarde heeft dorst
Hoe het open firmament wordt gekleurd
met een ruim aanbod aan grijs getinte wolken die zich
verenen met elkaar van waaruit doffe ongepolijste druppel als een
prachtige glinsterend, fonkelend stukje vloeibaar glas ontwaakt in het nieuwe leven.…
Als een vlinder
netgedicht
2.5 met 50 stemmen
1.839 Wat leven ons leert
genieten van het moment
zoals een vlinder
Zo licht als een veertje en zo broos als
glas komt er een eenzame vlinder voorbij in de tuin
waar haar glinsterende vleugels dansen met een zachte wind
Zwenkend langs de zon houdt ze halt bij een bloem om het zoet te proeven.…
De stiltecoupé
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
612 Achter het glas welt de zon op
als een traag ontluikend vuur, mistvlagen vlechten zich loom om
de hekken en bomen, en alles zwijgt, alsof de wereld zichzelf opnieuw bedenkt.
Tussen de spijlen van perrons breekt het
licht open, goud scheurt de nevels los van hun nachtelijke
schuilplaatsen.…
Laatste gele bloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 Ik stuur mijn
laatste gele bloemen—
Ik ben slechts een raam,
maar zelfs glas kan huilen.
Neem deze bloemen—
laat ze mijn laatste afscheid niet zijn.…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Het is het breekbare gewicht van dromen
die we hier achter glas bewaren,
terwijl de avond zwart de ramen binnentreedt.
Maar onder de grond, ik weet het,
wachten de wortels heel stil.…
de dode burnier, de rotte lucebert, de levende johanna
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.447 en meer nog op de dichters, en de vrouwen
om wie wij nimmer rouwen, tast toe, op de dood u wrekend,
en voor de eeuwigheid het laatste glas nog brekend,
en neem de sikkel - niet de zeis - en sla
het rijmend ongeluk zijn tanden uit zijn muil,
verhang aldus de kleine dood en ga
met brede lach, al Lucebert citerend, naar de kuil
waar al uw vrienden…
PLAASARMOEDE ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
3.4 met 8 stemmen
2.554 Pa sal nie 'n "speech" kan maak
op sjampanje glase
nog minder sal Pa kan bekostig
die monster met die oog
die band wat rol
die kliek-kliek van kameras.
Sien, Pa het nie die gelerentheid
of die geld om 'n grootse
affêre vir jou te kan gee nie.…
Beatrix, moeder met majesteit
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
2.478 Dwalend door de oranje kraamkamer
van voorouders in gestolde gratie
langs monumenten van de natie
worden haar gedachten bedachtzamer
verankert de jeugdige meisjespas
gespiegeld in goud, marmer en glas
In het licht en de wijsheid
van haar moeder gerijpt
opent ze het rookgordijn van het rijk
haar prille blik glijdt langs de dijk
waar de vogelverschrikker…
Huur-Man
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.028 Waar ik zo,n vent krijgen kan
Speur eens bij escorts bureaus
Bel rond maar mij iets te duur
Tot ik stuit op een advertentie
Heerlijke kerels te huur per uur
Aan de lijn krijg ik een dame
Zij weet me goed te adviseren
Beschrijft de mannen supergoed
En ik besluit Jason te reserveren
Ik neem een lange warme douche
Eet sushi en neem een glas…
- Dementie -
netgedicht
4.3 met 106 stemmen
5.135 Een lege wezenloze blik daar waar eerder stralen was
een afgronddiep zwijgen broos en teer als breekbaar glas.
Met geduldiger liefde, warmte en een starre achtergrond
wacht het anders zo kostbare gedachtegoed in zich angstig af.
Ben ik dood in mij, hoe overleef ik de eerste ochtendstond?…
Maaltijd
gedicht
3.7 met 17 stemmen
20.161 Het was Kerstmis, we zaten aan tafel en we wilden
een aangename, liefst literaire conversatie
daarom zei ik: vrienden, we weten dat de materie
op ons bord en in ons glas kan vervluchtigen
in ons lichaam tot pure poëzie
maar wisten jullie dat onlangs ook is gebleken
dat op poëtische wijze heerlijke gerechten
kunnen worden gemaakt…
Ze zwijgt...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.086 Het versplinterde glas maakte
bloedwonden in haar slokdarm. Ze kotste
bloed in mijn van verbazing geopende mond.
De stilte van de doordrammende eenzaamheid
maakte een zombie van mij en ook al zei ze
dat ze mijn witte kledij wilde wegtrekken,
in feite deed ze er nog meer windsels omheen
en liet ze me grofweg alleen.…
Het astronomische dispuut
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
454 bedenk ik mijzelf een zwembad
we luisteren naar rollende stenen
bewegen als eieren in de melkweg
ik weet niet wie de eerste is
we zijn nu samen op de vlucht
onder een sterrenhemel in duisterloop
je schenkt mij
een schuimende theorie
over insecten
het eten van de toekomst
sterk geconcentreerd water
in een half gevuld glas…