3179 resultaten.
Het stralende land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 rijst op uit de leem van vergeten dromen
en stapt naar Atlantis dat gloeit onder de kim van water
met schuimende randen die de oevers kussen zacht
Chrysanten openen hun vurige kelken in het middagvuur
op de huid die brandt van verlangen naar het oneindige
waar de lineaal van uren buigt en smelt in pure glans
Alles wentelt in één weelderige stroom…
non met bronzen schedel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
881 alle voorschriften in
Onder haar habijt droeg)
Een hangertje verborg
Een bronzen schedel
2
Maar nu
Nog voor zij kon rijpen
In de lichtkegel
Die door glas-in-lood gefilterd
Op de marmeren tegels binnenviel
Schoof haar voet weg op de glanslak
Brak heup en pols en nek
Lag nog dagen te ademen
In een kluwen van plastic slangen
Voor de stroom…
Demagoog.
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
826 Mijn woorden - ze stromen als water
koel, helder, doorzichtig, dorst lessend.
Tot mijn adem ze gloeiend doet stomen
en wie op mijn Taal zich liet drijven
zal hun hitte verzengen en bijten.
Mijn woorden gesproken als aarde
vormen vaste en vruchtbare bodem.…
Bedding
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
977 het epicentrum blijkt mijn hart
De scheuren in mijn ziel
vergroten hun terrein
Jouw nagels prikken in mijn rug
Ze doen me pijn, maar toch ook niet
De pijn aan de binnenkant overheerst,
doet al het andere leed verdwijnen
Ik sluit mijn ogen en versterk mijn greep
jij klampt je wanhopig aan me vast
De rivier verandert langzaam in een stroom…
De Ode
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.020 De ruisende golven,
brengen met zich mee,
de met bloesemen bedolven,
wiegend op de speelse stroom, gedwee.
Een bed vol met vlammende rozen,
obscuur een schim bedekkend,
zijn randen likkend, liefkozen,
steeds meer nageslacht verwekkend.…
sirene
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.216 De lege klas: een wijde oceaan;
het blauw linoleum gaat zachtjes stromen
en komt zijn branding aan je tafel slaan.
Iriniserend zonlicht door je haren.
Kleuren, gewimperd op je smalle hand.
Ik voel: ik moet dit leeg lokaal dóórvaren
en schipbreuk lijden aan jouw waterkant.…
TRANEN OM JOU
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.002 Lieveling je bent mij snel vergeten
nu jij in de armen van die ander ligt
Ik kan echter van verdriet niet eten
en tranen stromen over mijn gezicht
Lieveling ik had toch kunnen weten
dat jouw liefde altijd te kort bestaat
om werkelijk liefde te kunnen heten
maar intussen weet ik mij geen raad
Lieveling ik heb ‘t je niet verweten
dat jij…
Toen Moeder Aarde beefde
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.270 Auto’s parkeren op zee en stromen
mee tussen huizen als Lego-blokken.
Witte maskers, dichtgeknepen neuzen.
Lijkzakken vol grauwe, naamloze buren
ploffen in de grond, verteren in vuren.
En dan die blik, die radeloze blik van grote kinderogen.
De MENS gewikt en gewogen.
Elke geboorte gaat met vuil gepaard.…
In de haven van Cesinatico (I.)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.440 Drie witte slangen licht
aan weke lantaarns gehangen
kronkelend door een zwart koud bed
- waar klamme lakens kil en kammen
breken vale stilte flakkerend weg
als ’t morgenlicht de stroom afzet
En aan drie glazen rode edelsteen
hangen leergelooide handen
- door strijd verleerd - met zich alleen
opgevist in lange nachten
struikelen zij in…
Christus stervende
poëzie
3.2 met 9 stemmen
4.019 Daar hij het leven derft, wil ik het ook gaan derven:
Maar hoe hij meerder sterft, en ik meer wil gaan sterven,
Hoe mij een voller stroom van leven overvloeit.
O hoge wonderen! wat geest is zo bedreven,
Die vat hoe zo veel sterkte uit zo veel zwakte groeit,
En hoe het Leven sterft om doden te doen leven?…
Heet verlangen
hartenkreet
4.6 met 22 stemmen
5.313 Teder streel je mijn zachte huid
tintelend warm voelt mijn lijf
een stroom van leven en genot
jij lacht mij uitnodigend toe.
Je vriendelijke zachte donkere ogen
begeerlijk op mij gericht
mijn schoonheid zichtbaar makend
in volledige overgave geef ik mij.…
Morgen
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
966 De kloven zijn weer gedicht
en de rivieren stromen weer rustig.
Even voelde jouw hand koud aan, maar
nu voel ik de warmte van het moment en geef
jou een zachte glimlach, die alles zegt over vandaag.
Morgen
is er misschien
weer dat diepe ravijn,
maar we weten nu hoe wij
er samen weer uit kunnen komen.…
Genadeloos geplukt
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.251 Haar blote voeten vlijen zich zoekend een houvast op natte keien
die het steile pad bedekken dat leidt naar onderaardse vertrekken
waar zwarte kelken welig gedijen
Glimlachend plukt zij de bloeiende dood en legt ze in haar schoot
terwijl haar ogen in vergane dromen woeste haatrivieren stromen
in golvende vlagen donkerrood
Zijn afwijzing liet…
Mensen Zijn Geen Zalmen
hartenkreet
4.8 met 10 stemmen
844 In de verte wacht de zee
op een jonge zalm
die zich ongeduldig
met de stroom zal laten glijden
Hij zal staren over de gonzende diepte
Waar hij langzaam ingetrokken wordt
Maar voor het zout in hem kan kruipen
Zullen zijn holle ogen sluiten
De zalmen zullen elkaar vinden
Samen wachten ze tot de tijd komt
Om hun verleden terug te zoeken…
Vergankelijk
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.110 Op sommige momenten
In mijn leven
Voel ik mij een pluisje
Een stukje paardebloem
Varend in hogere stromen
Hulpeloos hangend in de wind
Niet meer dan een seconde
Een tel, heel even
Voel ik het geluk
Dat ik ooit had als kind
Het is niet aan te geven
Dit bijzondere gevoel
Het komt ook nooit gepland
Altijd maar heel even
Onverwacht, gewoon…
Dag droom
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
2.696 Wanneer jij overvloeit en ongekende stromen honingsap
mijn begerige mond met liefde vult
kan ik nog slechts in puur genot een stille minnares zijn
door jou opgenomen en ontvangen in een open ruimte
die me thuis en vrijheid brengt verwonder ik me ongeremd
en ongekrenkt over de liefde die ik voel voor jou
ik koester je en zal je zacht begeren…
Verknipt
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
1.496 maar over aan de dichter
Hoe mooier het zielsgedicht
Des te zieliger soms de dichter
Waar in het elektrisch hersenveld
Kortsluitingen met vuur ontstaan
Daar groeien mooie combinaties
Van lava en gas in dichtvorm aan
En elke schoonheid heeft zijn bron
Al is het hersenwerk toch wel bar krom
De woorden vleien zich in mooie rijen
Het is stroom…
's Morgens
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.980 Flus gaat de tintelende strale komen
die 's nevels ziele zal in dropplen vangen:
doet ooit de zon, in parelende zangen,
mijn wazig mijmren vonkelen en stromen?
Zie plots 't ontwakend bos de blaadren reppen
en - groene vooglenzwerm aan 't vleugelkleppen -
zijn takken zwaaien, fris in de ochtendklaarheid!
Waak op, mijn ziel!…
Op mijn retour
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.107 Nadat de laaste tram
verder vertrokken is,
ratelt de stroom nog
na op de geleiding en
het neon van de nacht,
veegt de koppen van
het plein weer schoon
omfloerst door een
nieuwe verleiding.…
Geboorterecht op de waslijn
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
606 ze trekt de lijn strak aan
met luchtellebogen
de trapeze met ondergoed
anorak, rugzak en uitgerafeld linnen
ze doet alsof ze
voorziener is van stroom
vierkante kabeldrager
boven rails zonder enige trein,
en met
of locomotief met een paar mouwen
zonder haar valt alles in elkaar
hinkelen van mand naar knijper
kreunen onder een vermeend…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.095 Nooit zal er weer een zondvloed komen
Zoals het ooit eens is geschied
Over heel het aards’ gebied
Nooit weer zal er zo veel water stromen.
Kijk maar naar omhoog
Geloof God op Zijn woord
Hij draagt deze wereld voort
En plaatst Zijn regenboog.…
De sterfling zoekt
poëzie
3.2 met 9 stemmen
3.368 O, Vrouwe, ik wiegel stil op 't klare stromen
Der diepe ziel, die uit uw ogen smacht,
De speelziek-schalkse, dan weer peinzens-lome.
En 't is mij of na lange lijdens-nacht
De zoete schim, Madonna mijner dromen,
Haar zonnig hoofd tot aan mijn boezem bracht.…
De geest-afdruk
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
552 herinneringen met negatief gevoel opwellen
blunders in het verleden
onze hoofden schaamrood kleuren
is dat het signaal dat zich normen vormen
en we volwassen worden
Als we tijdens opvoeding de trant
van onze nederige herkomst voortzetten
omdat we niet beter weten
slijten we corresponderende ‘beddingen’ uit
waarin gedachten en gevoelens stromen…
WINTER
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.660 Uitgesneeuwd en uitgezucht,
Spiegelt zich de blauwe lucht
Zonnig in uw stroomen;
Aarde! als laatste schat
Blinkt uw levend nat
Tusschen donzen zoomen.
Grijsheid voert ge ons voor den geest:
Bloei en stormweêr zij geweest,
Nog geniet zij 't leven;
Tusschen 't sneeuwwit haar
Blinkt haar oogenpaar -
Straks, als 't Nat, versteven!…
mijn kleine meisje
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.743 Kwam jij niet meer terug
Nooit heb ik afscheid kunnen nemen
Daarvoor was geen tijd
Maar het beeld van mijn kleine meisje
Raak ik, nog steeds niet kwijt
Ik wilde je graag nog eens omarmen
Mijn kindje, o zo klein
Je lichaampje verwarmen
Dat leek me toch zo fijn
In gedachten hou ik je nu vast
En zacht fluister ik je naam
De tranen stromen…
oogappels reiken
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
632 hand in hand
oog in oog
laat ons dromen
rivieren vol
met wilde stromen
laat onze lippen laven
drinkend uit de blauwe bron
mijmeringen
zo zoet
tot in ons diepste wezen
door te dringen
helder als een melodie
geëtst uit ebbenhout
klinkt de dwarsfluit
door het dal
van beloftevolle dromen
in stille maneschijn
wachten lotusbloemen…
Als water ben ik uitgestort
gedicht
3.9 met 19 stemmen
10.049 Rivier, stroom achterwaarts. Steen,
wordt weer vuur. Lucht om mij heen,
wordt lichaam dat mij draagt en
troost. Geheugen, val uiteen.
---------------------------------
uit: 'Soldatenliederen', 1991.…
“Jouw omhelzing,”
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 Stromen Fados en brakke
tranen glijden langs haar
wangen, vloeiend goud
van de Taag, druppels
gloeiend klaaggezang
verheffen zich in het hart,
laat het sneller kloppen
aan de oevers van mijn
zwanenzang en in de snaren
van de ziel, door de magie
van klanken van alledag
tot elkaar verbonden.…
Naar het strand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
779 Naamloos voegen wij ons in de stromen,
eendrachtig in ‘t gezinsverband,
elkeen in zijn glanzend onderkomen,
schuifelen we tevreden door dit rijke land.
Waar elke vluchtweg wordt ontnomen,
zet ik de stomende auto aan de kant;
naast ons zie ik nog een rookpluim komen,
zoveel ellende, …dat schept een band.…
Niets is wat lijkt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Heb wind gevraagd te waaien
over velden ruisend riet
zon te schijnen over zinderende aarde
met hier en daar spiegeling
water om te stromen tussen oevers
bekleed met weelderig struikgewas.…