6196 resultaten.
de laatste Mono Lisa
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 laat de wind stil gaan liggen
wanneer we het vlees van elkaar
afschrapen
niets meer gaat van mij naar jou
naaktheid tot op het bot
geen kracht meer
geeft
verberg regen in stenen
de verwarring van gedichten in een lichaam
dat zichzelf verdrinkt
zwalkend door verlamming
laat het stil zijn
tot in het meest argeloze woord
ik ben de…
cirkel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 durven
was een openbaring
waarin ze eindelijk
zichzelf begon te vinden
maar zij wilde meer
dan gewoon gelukkig zijn
in een hopeloze poging
tot zelfbevestiging
verdronk ze haar gevoelens
als een nest jonge katjes
in een teil water
en het laatste
dat nog niet dood wilde
werd doodgeknepen
pleinvrees
kortwiekt
de holle vrijheid…
WAAROM?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Kijk, wat men hier vergaarde
En alleen voor zichzelf bewaarde.
Merk op, wat we nog steeds niet leerden
Te zien wat andere mensen ontbeerden,
Omdat wij alles begeerden
En hun pijn en verdriet ons niet deerden.
Sta op, om met anderen te delen.
Misschien is het leed dan te helen.…
Zelfkennis
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
562 Die ademt zichzelf
uit en in. Die overvalt ons, soms even.…
Het rijk der zinnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 Laat ons beperken tot huidcontact
gevoel, druk, temperatuur en pijn
Wij visualiseren ons een bord
tasten, duwen, meten en slaan uit
Veel kan met zichzelf en als men wil
kan het ook met twee of meer
Zo is de mens, hij/zij ontdekt de wet
van de verminderende meer-opbrengsten
de mensen lopen elkaar in de weg
Het eerste glas smaakt het best…
Maar nu niet meer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 We waren maten voor het leven
en nu uitelkaar gedreven
Zonder een woord of conflict
heeft onze vriendschap zichzelf verstikt
en nu bittere nasmaak
na jaren van glorieus bestaan.
is de verbroedering verdwenen
en het geloof in mijn wereld
veranderd.…
Bouwen aan jezelf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 De ander zichzelf laten zijn,
als die daar voor kiest
en jou diezelfde ruimte geeft,
zodat er niemand verliest.
zie jezelf als die ander
met soms een lach, en een traan,
jezelf kunnen verdragen
daar komt het allereerst op aan.
wat was, het nu, wat eens zal zijn
voor jou en die ander:
geluk maar wellicht ook veel pijn.…
dan weet hij dat het goed is
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
844 radeloos zoekt hij in zichzelf
het blije kind dat zich
geborgen weet
zijn onmacht striemt
In razernij
pas als hij haar onderwerpt
en tot de zachtheid dwingt
die elke moeder zou moeten bezitten
en dan haar volle borsten verovert
vindt hij rust
wanneer hij zijn vurig zoeken
opzweept in haar
en haar brandende schoot
met zijn verlangen…
EEN BOEK
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
495 wees een uiterlijk
neutraal gesloten boek
laat je alleen lezen door wie
echt interesse in jou heeft
toon diegenen jouw ziel en
zij zullen ook zichzelf beter begrijpen
toon aan hen jouw verhalen
sprookjes legenden
laat ze zien wat ze nooit echt herkenden
of ooit met stelligheid ontkenden
verwijder schellen - open ogen…
Eenzame metaforen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 horizonnen
om de zee te voeren
ik heb je lief
fluistert ze
maar je bent doof
voor argumenten
je hebt haar lief
dat weet je
maar je bent blind
voor haar schoonheid
beelden zwijgen
woorden dansen
in echo van jouw ratio
eindeloos is de stilte
van het roekeloos heelal
ergens ver achter de sterrenhemel
heeft ze een leefwereld voor zichzelf…
LAIS CCLVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
659 Het heeft
zichzelf in deze verzen omgezet
en kwam zo vrij van 't web dat het omgeeft
en het tot prooi verlaagt. Rol uit uw wet,
het biedt daartegen nauwelijks verzet.
't Zal knagen in het lijf, oud spijt dat blijft
omdat uw haat erin werd ingelijfd.
Kabaal? De taal staat van uw misbaar krom,
het is niet het dat lelijk overdrijft.…
LAIS CCLII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Doorheen de ogen der omwonenden
met dol de dreun erin der maatschappij,
LAIS wordt wet, zichzelf verschonende,
in ieders denken bijgezet en blij
en dwars door nijd en los van spijt, wordt zij
een vrij gegeven, zo straal en blakend
rein haar naam, haar faam is wereldbaken.…
Tempel van ijdelheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
355 Ze schrijven zichzelf tot genie,
elk punt een kroon, elk komma goud.
Hun lofzang vult de flora,
als onkruid groeit hun woord.
Ze citeren elkaar als profeten,
hun roem past in een post.
Wie twijfelt aan hun grootheid
wordt doodgezwegen — of geloosd.
Hun zinnen stinken naar schijn,
hun geest naar ijdel festijn.…
Oude schilder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
324 zielgewichten
wind, maan en sterren
filosofeerde hij ijverig
over de kleine genoegens
van zijn werkzame leven
alsof hij de vitale kwast
nog in zijn oude hand had
gedreven en onbevreesd onderweg
naar het doek dat spoedig zou vallen
naast de bomen die hij had geschilderd
voor het drama van het wilgenwoud
en hij aarzelde of hij zichzelf…
Wat er ook gebeurt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
112 In Efeze zeiden de mensen
ooit dat ze als gelovigen
elkaar moeten liefhebben
en dat is de kern
van het christendom
geworden, losgezongen
van de joodse geschiedenis, en
zonder besef, dat een mens
eerst van zichzelf moet houden
voor hij in staat is
om dienstbaar zijn, buren
te helpen en hen meer te geven
dan goede raad en meer
dan…
eindig licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
902 zo verdraaid
want uiteindelijk draait de steen rond
in een paar onderzoekende handen
Het schemert altijd aan de onderkant
Al het kostbare
bevindt zich luchtig en ongrijpbaar
tussen de zuilengalerijen van generaties
binnenin onze verlichte schedels
we zetten ons een hoed op
alsof we ons door een boomgaard begeven
elk sprekend voor zichzelf…
Automutilatie en spijt
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.045 Twee ogen keken het meisje aan
ze spiegelden enkel maar verwijt
Ze kon zichzelf om de oren slaan
van haar daden had ze nu al spijt
Twee ogen keken het meisje aan
ze drukten enkel radeloosheid uit
In kleine hoekjes blonk wat traan
om haar duchtig gehavende huid
Twee ogen keken het meisje aan
ze getuigden woordloos van pijn
Ze wilde ‘t nu…
Gerry van Roosmalen : fotograaf
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
688 dichterlijke dromen
op zoek naar akkoorden
die het uiterlijk
en zijn innerlijk omzomen
wat hem omgeeft
spiegelt zich aan zijn gevoel
en tracht het wezen
van de schepping te erkennen
en te bewaren voor zijn levensdoel
het drijft hem tot haast
een geestdrift zonder grenzen
op zoek in alles
naar de diepste nerven
daarin wil hij ook zichzelf…
groots
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
693 en het leven
dat je vieren mag
in en met elkaar
groots
als nestor van de stam
die ook de groene loten
in wie hij voortleeft
de twijgen en de takken
ravottend en stoeiend
huis en thuis geeft
groots
als schathemelse vriend
die jonge en oude maten koestert
meer nog dan zichzelf
die het leven viert
niet door te nemen
maar door te…
Stichting Dikke Vinger, graag meer begrip voor meer gewicht!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Dik voor mekaar
dikke mensen
dikke mik
dikke kick
Ik ben niet dik
maar 'k zit er ook niet mee
want dikke mensen hebben doorgaans
zoveel meer plezier in 't gegeven leven
schuddebuikend in het hier en nu leven
met zichzelf en tot zichzelf en met elkaar
Ze zijn allemaal ongelijk, zowel lichamelijk als geestelijk,
dat is een natuurlijk…
Als jij mij kust
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.842 Jouw beeld voor mijn ogen
als ik ze even sluit
Is alles wat ik zien wil
hoe jij je lippen tuit
De kus die daarop volgt
brengt mij in een trance
Mijn hart, dubbele slagen,
ontploft bijkans
En als de kus dan eindigt
voelen mijn benen week
En heb ik echt geen benul
van hoeveel tijd verstreek
Zo passioneel, zo teder
als jij liefde kunt…
De gordijnen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 De gordijnen verbergen de lijnen
en groeven van haar gezicht, en
sluiten het raam
en hoofdstuk niet
volledig.
Wierook en verleden
benevelen het halfdonker
en verhullen het zicht
Op een uitweg die
gestaagd dalend, terug
naar aarde
leidt.…
bloemen liegen lente
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
891 je stoel is leeg
gisteren ligt in
kruimels op tafel
bloemen liegen lente
bloeien uit voorbij
je kraakt in de vloer
zucht bij het
sluiten van gordijnen
laat jezelf verdwijnen
als ik je nodig heb
je leest vragen
in mijn ogen
ziet het onvermogen
om met jou te leven
ik kan je niet meer geven
je hebt vandaag
mijn beeld gebroken…
de klippen
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
8.595 naar het licht
de zon op zijn gezicht
het water aan zijn voeten
zijn vingers in het zand
hij streelt zachtjes
krullend haar
het hart loopt hier gevaar
en later dan zou moeten
verlaten zij het strand
hij brengt haar
tot haar deur
bewaart haar frisse geur
fluistert nog een kus
proeft haar zoute lippen
zij lacht hem
goedenacht
sluit…
foto
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
2.128 Ik sluit m'n ogen
en houd m'n adem in.
nooit wil ik weer wakker worden,
mijn leven heeft geen enkele zin.
Ik open toch m'n ogen
en zie je foto staan,
m'n ogen branden
er vloeit opnieuw een traan.…
Waar jij leeft
hartenkreet
4.4 met 84 stemmen
3.297 Ergens tussen hoop en vrees
Ondergedompeld in diepe pijn
Hoor ik de echo van je stem
Het geluid waar ik wil zijn
Als ik mijn ogen sluit zie ik jou
Mijn liefste mijn verlangen
Onbeschrijfelijk is het gemis
Tranen beroeren mijn wangen
Waar jij leeft zijn mijn gedachten
Diep verweven in mijn hart en ziel
Jij vult mijn dagen onbewust
Vanaf…
De wereld.
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
821 Ik word naar beneden geslokt,
Naar het diepe duister,
Geen uitgang,
Geen ingang meer nadat de tegels zich sluiten.
Een triest gevoel,
Een diep verlangen.
Naar die mooie dingen van buiten.
Nu alles zo kil en lelijk is.
Kijk ik terug,
En merk ik dat de wereld schitterend mooi is!…
verlatingsangst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.075 ik voel me misselijk
m'n keel zit dicht
m'n verstand gaat tegen m'n gevoel in
het botst
ik sluit me op
ik wil je niet meer om me heen
het liefst dichtbij me
maar zo bang
dat ik je kwijtraak
en daarom
maar helemaal niet.…
Voorspel
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.186 Blijf maar komen, denk ik
sluit mijn luiken, duik in spruiten
volg het veertje tot de ochtend
geeuwend langs je kussen waait.
Doorweekte fantasie
als een knipoog voor de regen
met bakken uit de hemel gehaald.…
Testament
gedicht
3.5 met 74 stemmen
48.768 Ik heb een zwarte kaars gekocht
die dooft als ik mijn ogen sluit
en fluister in het verste duister
'samen thuis en samen uit.'
-------------------------
uit: 'Alle goeds', 2001.…