5125 resultaten.
WISSEL
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
995 Ik hou mijn adem in
mijn hand vastgeklemd op de mond.
Mijn verwachtingen;
ik heb niets op het oog.
Ik ken ze niet;
zijn ze dan bij voorbaat te hoog?
In een opgedroogd aquarium
ben ik de opgezette vis.
Hunkerend naar de volle zee
altijd het gevoel van gemis.
Ontspoord op de rails
passeer ik het rode sein.…
Wissel
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
2.499 Ik hou mijn adem in,
mijn hand vastgeklemd op de mond.
Mijn verwachtingen,
ik heb niets op het oog.
Ik ken ze niet,
zijn ze dan bij voorbaat te hoog?
In een opgedroogd aquarium,
ben ik de opgezette vis.
Hunkerend naar de volle zee,
altijd het gevoel van gemis.
Ontspoord op de rails,
passeer ik het rode sein.…
Offergaven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
700 De koperen klamheid van haar liefde
bloesemt over de Agora,
zoetgevooisd fluistert haar adem
mijn naam,
amandellikeur walst
in een kruisloze panty voorbij,
nat is haar knie, haar dij.
Viginia's zegel,
gebroken met vuur, met vaart,
vol van vacante offergaven
waarin verwenst verlangen verteert,
paradeert,
absorbeert,
genereert genot.…
muren
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
884 de muur is veel te hoog,
ik heb geen adem meer.
dit is het afscheid, lief,
ik kan niet meer.
het altijd samen was een droom,
ik moet hier blijven staan.…
Vannacht
gedicht
3.1 met 49 stemmen
23.991 Ik heb ze op het gras gelegd,
dat hard onder mijn voeten brak,
hun lijfjes droog en warm gewreven
en ze mijn adem ingeblazen.…
Netels kan je beter niet zoenen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.284 Naakt in prikkeldraad hangen,
met stukgebeten vlees,
in een ijzige Noordenwind,
totdat je geen adem meer vindt
en de noodkreet smoort in een dichtgevroren keel.…
Slapend
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.777 Je ogen zacht gesloten
Je haren door elkaar
Je neusvleugels trillen een beetje
En je ademhaling klinkt zwaar
Ik concentreer me op je mond
Je lippen vormen een spleetje
Je adem is warm en vochtig
En kietelt me een beetje
Je gedachten kan ik niet vangen
Net zomin als je dromen
Je bent dichtbij, en toch ver weg
Ik kan nu niet bij je komen…
Trap met zeven treden
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.228 Resteren laatste adem, huilende gezichten.
Overlijdensberichten, keurig in de rij
in de krant. Clichés die ontoereikend
welgemeend hun opwachting maken.
Onverdraaglijk leed hoe het ook zij.…
Gij die gebaard hebt
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.119 …
Al slaat in mijn moe hoofd uw zware zomer-geur,
Vergéefs zult ge, als een roos, uw adem míj-waarts keren;
want, ben ik úw door al de macht van uw begeren,
gij kunt niet míj zijn, daar ‘k om eigen liefde treur.…
Deze aarde, dit bestaan...
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
1.125 Zon en regen, gang van eeuwen
steeds opnieuw waar adem gaat;
voor de liefde en het hopen
is het nooit te laat.
Mensen gaan en mensen komen,
strijden, lachen, werken, dromen,
alles wat er hier gebeurt
wordt door liefde ingekleurd
tot we 't licht zien en ervaren:
liefde kan slechts liefde baren.…
explosiegevaar
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
778 over de doden geen woord
onvertogen, de levenden
kunnen slechts wachten
op die verlossing
ze kunnen immers
nog zoveel bewijzen
het kost alleen maar jaren
een scherpe pen slijt
nu eenmaal niet zo snel
als een stukje krijt
uitgestreken door de tijd
en massa's malse regen
ik hou de teugels in
verspil geen inkt meer
dan nodig, ik adem…
natuurlijk
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.111 De wind leek te huilen
om wat was geweest
grote vrienden met het blad
dat meeging
niet meer terug, maar hoog
de lucht in
als een langverwachte zucht
de wind en het blad
samen sterk en toch zo zwak
stralen geel kwamen door
waar wolken snel verdwenen
in het niets, op de vlucht
en met een laatste zucht
blies de wind z'n laatste adem
te zacht…
In slaap gewiegd
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.306 Hellend gras dat golft
met ferme slagen
de zee als woest decor
Mijn haren spelen mee
met in mijn hoofd de westenwind
die vogels vliegen laat
Hij daagt me uit
luidschreeuwend langs de duinen
zijn zilte wilde manen
kruipend over het land
Roffels in mijn oren
met vlagen strelend langs mijn huid
raakt hij buiten adem
Geluid vervaagt…
De dood begrepen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.073 De ziel wordt geraakt
Hij kan echter niet tasten
Na de geboorte ontwaakt
Het lichaam reinigt door de lasten
Het lichaam met stress belasten
Vervliegen tot je adem staakt
Vrij van geest is wat de mens maakt
Te veel mensen blijven in het duister tasten
Waar vind je na het stoffelijke je plaats?
Wanneer is de wachtkamer gevuld?…
het eind in zicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.624 het licht van de lentezon
zo kaal nog maar viriel
strooit tranen in je ogen
staalt de kern van je blik
geen jaren meer te gaan
de maanden weken
de liefde houdt je wakker
telt de donkere uren samen
in een verenigd ademen
de troost zijn trots te zijn
geen winter meer te vrezen
de weken dagen
je lijf legt zich langzaam af
in de armen…
door het hoge gras
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
783 vanmorgen, heel vroeg,
viel de lente duizelingwekkend
in mijn tuin
de zon was al warm en
plantte lichtzaadjes in het gras
die speels tot aan mijn navel
kropen
ook op de bomen, het raam,
het verste geluid en op jouw schouders,
je hals, je buik
ik glimlachte toen je vroeg
of ik zo wilde blijven
liggen
gewichtsloos
uit jouw adem…
Het Tentamen
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
2.964 Het onbeschreven vel drukt zwaar
en lijkt de ruimte op te zuigen
De chaos van boven, van binnen
Je lippen ademen droog de drukte in je hoofd
Ongebonden blijven de woorden
zweven in je maag.…
Je zwavelde licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
734 dynamiet maar
jou echt gevonden
heb ik nog niet
zag wel je kleuren
voelde in aders
de weg naar spelonken
proefde je geuren in
een ondergronds meer
je zwavelde licht
borrelde warmte en liefde
op het eerste gezicht
in die intieme omhelzing
ben ik bijna gestikt
jij liet me duiken
en wees me de weg
langs de fuiken van dood
ik adem…
Dit kloppend hart
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
653 Voel
de warmte van mijn zijn
mijn hart dat klopt voor jou
mijn handen die zo zacht jou strelen
voorzichtig gaan over je lijf
ik snuif je lichaamsgeur
hoor ik je adem gaan
in een ritmiek als van muziek
ik leg mijn oren stil
beleef dit ogenblik met jou
schrijf woorden op je lippen
gloei zomerzon onder je blik
ver van de wereld buiten…
Mijn ruïne
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
717 In de ruïnes van mijn bestaan
verstikt tussen gangen en muren
waar geen adem gaat, in of uit
heb jij de schatten blootgelegd
ooit verborgen, onbedorven
zonder ooit in twijfel te verkeren
graven in het mulle zand
doorzien van pure bodem
jij, archeoloog zonder vrees
gewapend met de scherpe blik
steek je dwars door mijn hartvlees
mijn…
De kant van de zomer 1
gedicht
2.4 met 30 stemmen
14.323 Adem, zonder te bewegen.
Het glas in mijn hand bevat schommelend water.
Maar de zomer is een luid blaffende hond.
De zomer is een optocht van geluiden
en de vliegen raken niet op.
Het raam heeft geen enkele functie.
--------------------------------------
uit: 'Groter dan de feiten', 2007.…
voorbij de nacht
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.342 geel licht kleeft in geloken wimpers
en op de schoot een boek nog open
veel tijd verwaait sinds dat jouw blik
zich heeft gelegd op mij en lijf-
versmolten lief ik jou met één oog
door het sleutelgat hoe in de slaap
je adem zucht en stom geworden
wij samen liefde vlechten
tot dag door ’t spleetje van de deur gekropen
stil in je armen…
Zwart afgevlagd
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
932 sirenes janken
witte jassen hollen
gele koffers met
blauw licht
ogen dwingen
mensen kijken
slikken stikkend
in een laatste adem
benauwder geel
dan blauw
een kou die
nijpend wordt
rust bloedt
bindend
echo’s doven
stilt het licht
een lege straat
keert grijze kar
zwart afgevlagd
er is weer haast
zij weten hoe
de laatste…
Mater familias
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.665 Ik houd mijn adem in
als jij in rook verdwijnt.…
Nieuwe morgen
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
2.711 Zoals ooit gespitste oren
bij je kleine kinderbed
naar adem die nog net te horen was
of niet
zo is ook in deze lange nacht
het luisteren
naar wat men niet meer ziet
En dan
toch nog sneller dan je dacht
het einde van het lied dat leven heet
Hoe lang is deze gang - hoe breed?…
Lieveling
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.583 Jouw wang raakt vederlicht de mijne
Ik ruik de aarde van je adem
Proef het zout van je huid
Ga onder in de zee van je ogen
Ik begraaf mijn vingers
in je zachte vormen
Mijn lippen proeven bevend
hun tegenpolen
De zeven chacra's stromen,
wijd open
in kosmische extase,
in zoete razernij
Even is alle leed geleden
De eenheid hersteld…
Gefilterd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.192 winden voelen koud
herbergen schaduwen in mijn ogen
in de luchtstroom van adem
inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen
mijn lippen en ogen worden vochtig
wanneer ik langs de zee loop
een meeuw strekt zijn vleugels
en zweeft over de vloedlijn
ik kijk en vlucht met hem mee
over het zilte water
mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…
Hoe later de avond..
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
873 Ik ben uw Dood, de dief der dieven
die u in deze nacht niet verwachtte
vlucht voor mij niet meer in gedachte
mijn zeis zal zijden draden klieven
Ik kom uw laatste adem roven
geen levende ziel is mij ontvlucht
voor de morgen kriekt heb ik uw zucht
en zal het licht voor altijd doven
Bedenkt, gij dwaze sterveling
dat tijd meer waarde had dan…
Dansende zinnen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.683 Dans met mij, laat mij leven
intens voelen en beleven
glans mijn ogen smelt mijn lippen
ik wil aan jouw lichaam nippen
Vrij met mij bespeel mijn zinnen
leer mij weer opnieuw beminnen
proef mijn geur, voel mijn huid
adem mijn naam, schreeuw het uit
verwarm ons beiden met verlangen
laat jouw liefde mijn lichaam vangen
laat mij zweven, vervul…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.814 Bij vlagen onstuimig
soms zelfs heel bewust
Niet voor rede vatbaar
als je me vol overgave kust
Hete zoenen op mijn lichaam
je adem in mijn nek
De vlam laait hevig op
je maakt me helemaal gek
Passie, lust en liefde
echt een heerlijke mix
Ik laat me telkens weer gaan
en doe dat gewoon voor niks
Geen keerzijde van de medaille…