2724 resultaten.
Afscheid van de zomer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
497 Dat beeld en geluid van een afgelopen seizoen
als zoete herinneringen worden opgeslagen in mijn teder hart
waar momenten van gezoem en gezweef opnieuw worden afgespeeld maar
ook hoe bewonderenswaardig het gefladder van menige vlinders in mij blijft voortleven.…
In memoriam
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
537 Terwijl ik dit schrijf voel ik opnieuw je handen
die strijken langs mijn lichaam, variërend in snelheid
Met een vinger steek je de waakvlam van de tederheid aan
Haar warme gloed verspreidt zich tot zij het breekbaar hartje raakt.…
Als het morgenlicht gloort
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
446 Vroege morgenlucht
een wolk drijft weg in de wind
blozende zon schijnt
Hoe zon begint te ontwaken van
waaruit pracht en zacht worden onthuld tegelijk
luister ik naar een kloppend hart badend in zee vol tederheid
Zowaar geprikkeld door dit moois ben ik erg benieuwd voor wat zal komen.…
Prikkels
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
687 Een bloem bloeit open
teder gekust door de zon
wederkerigheid
Hoe vroeg in de morgen mijn aandacht
wordt gevestigd op de wolkenslierten in allerlei tinten
en in verscheidenheid verenigd een opklarende hemel voorstellen
en vormgeven op hetzelfde moment laat een zon zich van haar beste kant zien.…
Verliefdheid
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
502 Zo uniek in kleur en vorm ze zijn, gedreven
gaan ze door met allerlei kussen te delen die heel zacht
en teder aanvoelen tegelijk word ik overvallen door fracties onzekerheid
Wat het ook is, het is geen tijdelijkheid meer; bovendien vliegen ze tot een wolkje bijeen.…
Winteren
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
525 Onderweg komen deze samenhangende
hoopjes diverse takken tegen die gedeeltelijk of volledig
bladerloos zijn zodat ze worden aangekleed met hun lekkere warme
vachtjes dat ook nog eens heel zacht aanvoelt; een moment van tederheid nabij.
En ik?…
Zomerzonnewende
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
518 Op de langste dag
zijn je dromen het kortste
over wintertijd
Hoe je ogen in alle zachtheid ontwaken en
hun schoonheid onthullen terwijl ik een hart hoor kloppen
met nieuwe geluiden badend in een zee van geborgen- en tederheid
Wat is het heerlijk ontspannen en rustgevend om nog een poosje naast jou te liggen.…
547
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 Je adem, een zachte cadans naast de mijne,
Ochtendlicht dat teder door de jaloezieën schijnt.
En voor één keer is er tijd — een beetje tijd.
Dus blijf ik, luisterend naar jouw adem,
Jou warmte tegen mijn huid,
En ik denk aan hoe alles nu anders is.…
Tijdloze bloei
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
502 Hun dauw glinstert als een medicijn, teder en genezend,
alsof ze de pijn van de wereld met één druppel verzachten.
Zo eenvoudig in vorm, maar complex in hun wezen,
zijn ze een spiegel van de ziel die zichzelf zoekt.
Chrysanten, wevers van tijd, leren ons om stil te staan.
Niet alles moet bloeien om eeuwig te blijven bestaan.…
Afscheid in de mist
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
578 Als dank beginnen we woorden te vormen
uit de mist, woorden die
de stilte vullen
en maken dat wij
de ander teder raken
in dit nu.
Onze voeten voeren ons verder langs het pad,
terwijl we weer de wereld in gaan, wetend
dat thuis
thee en bed op ons wachten...…
Blauwe bessen uit Zimbabwe.
hartenkreet
4.6 met 30 stemmen
2.191 En… terwijl ik er zo teder naar keek.
‘O blauwe bessen uit Zimbabwe.
De tempel, mijn lichaam ondergaat het gedwee.
Mijn studentenlening gaat er aan ten onder.
Waarom kan ik toch niet zonder!
‘O blauwe bessen uit Zimbabwe.
Ze verdienen er een fortuin mee.
Het groeit immers niet in de voortuin nee.
Dat maakt ze tering duur.…
Vogelgezang
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
560 De fluiter spreidt zijn zanglijn
als een sluier van verlangen, een teder lied dat
bloeit op het ritme van de lente. Wanneer de zomer haar warme
handen uitstrekt over het land, kleurt het samenzijn met klanken die in zonlicht wentelen.…
Melkweg in de lucht
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
416 Melkweg in de lucht
stil glijdt het licht door de tijd
geen begin of eind
Onder sterrenboog
vraag ik niets en krijg alles
een adem lang licht
Liggend op mijn rug,
gedragen door de draaiende aarde,
strekt zich boven mij een rivier van glans — een boog van
sterren, eeuwen onderweg, stil en helder, als een belofte die ons teder omarmt.…
Droom
hartenkreet
2.4 met 11 stemmen
670 Beelden van verwondering verwarmen
mijn teder hart, elke vorm roept een nieuwe wereld die
wacht om ontdekt te worden. Nooit vluchtig, maar stevig geworteld
in tijd, waar het einde nog niet is geschreven of gesproken, waar alles nog mogelijk is.…
Introspectie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
307 Schaduw glijdt langzaam over hun
glanzende lichamen, glimp van vergankelijkheid,
zacht en helder; ik adem hun geduld in, voel hoe het mijn teder
hart vertraagt en stap behoedzaam verder, terwijl het bos zijn geheimen bewaart.…
Wanneer vleugels terugkeren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
488 Hun zwevende zang rolt over
de horizon, trillend in mijn ademende borst,
een taal zonder woorden, een tedere fluistering van alles
wat kostbaar is, een hemelse plek waar tijd langzaam en rond ademt.…
Sonate van Verlangen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
259 Mijn ogen rusten in extatisch vertier,
uit weemoed geboren en teder verminderd.
Treed toe in mijn reis naar de dageraad,
ongekend en volmaakt ongedwongen.
Ik schilder met woorden, altijd paraat,
als een sonate — welbespraakt, onbezongen.
Hier eindigt het spel in een lach die beklijft,
vervoerend als een vluchtig schaduwspel.…
De zachte stroom van tijd
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
430 Langs donkere randen tekent
het water delicate en vloeiende lijnen van tijd,
breekbaar en toch onvermoeibaar, en in het zachte verglijden
ontvouwt zich het stille, teder besef dat alles stroomt, vertraagt en verdergaat.…
Mien Dobbelsteen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
448 1 is wel weinig, staat vast voor 'bladstil'
muisje in doodsnood - geen kick of gegil
2 staat voor weeïg, zoet teder en zacht
3 voor gezemel gefleem met de poes
4 is gefluister van ruisende ringen
5 zandgebak leuterkoek, fluisteringen
6 is je favoriet: wolken en hemel
Hoe vaak heb je nou weer gegooid,
O ZeeBee
als zwevende wentelteef…
De Ontwapenende Lente
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
386 Waar een koele bries
de ochtenden teder laat ontwaken
en de genadeloze koude wederom
gedoemd is om te staken.
Waar vruchten tot rijping komen
aan de toppen van bomen,
leg het oor te luister wanneer
de ontwapenende lente is gekomen.…
Waar het winterbos ontwaakt
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
365 Het ademende woud rekt
zich uit na zijn lange winterslaap en in deze
tedere overgang ontstaat een nieuwe samenklank. Stilte verschuift
naar het eerste geluid, de belofte van mildere dagen die de kou langzaam verdringen.…
Vlinderdans
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
241 Wanneer ze elkaar nabij raken,
ontstaat een tedere trilling die de dromerige
lucht doet trillen, een sierlijke dans geboren uit aandacht
en vrijheid, waar elk moment vol betekenis en verwondering lijkt te zijn.…
Verlangen van de zwerver
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
64 Hij droomde dat jouw geest in hem verscheen,
een vonk van god, die in zijn ziel herrees;
een jonge knaap noch, teder en alleen,
die spelend in het rulle zand zijn paden las.…
Bij het spiegelwater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
231 Laat de bladeren maar rotten op de stervende grond,
al vriest het bestaan tot een hopeloos karkas—
het is de honger naar die ene, zeldzame tederheid,
die de ziel als een lopend vuur in de as bewaart.…
oude liefde
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.440 hij heel beschermend en teder, vol liefde.
Met zijn arm om haar schouders,
zij: finaal van de kaart.
twee oude mensen, een man en een vrouw,
een echtpaar al jaren, een eeuwigheid trouw.
Ze schuifelden samen door de ziekenhuisgang
en hij pakte een rolstoel,
want zij begon zo te beven.…
Geluk, dat ben jij
hartenkreet
4.4 met 36 stemmen
3.088 Al kunnen we beiden slechts af en toe,
elkaar teder en intiem beminnen,
jou heb ik in mijn hart gesloten,
jij zit heel diep van binnen.
En al verlang ik iedere dag naar jou,
iets dat je ook zeker niet zal ontkennen,
ieder klein momentje samen,
is wederzijds het hart en de ziel verwennen.…
Een roos is het leven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
981 Zo teder en toch zo hard.
Subtiel en toch zo veelzeggend.
Verlegen en toch dichtbij.…
VROUWENGODIN
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.714 ben zo wanhopig, want zij wil niet luisteren,
Venus, Aphrodite, Freia, hoe je haar ook noemt
of roemt, zij weigert te luisteren
geurige kruiden verbrand ik op witmarmeren stenen,
ik buig diep, mijn sneeuwwit gewaad toont donkere plooien,
ik val hard op mijn knieën, tot bloedens toe geschaafd,
maar zij wil niet luisteren
ik beschrijf haar teder…
Turina!
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
810 Je piano streelt de gitaar, tedere tokkelingen
doorfluisterend, verlokkelijk gesmeed tot een samenklank
van gevoelens, hartstocht, verlangen, tot een symfonie
die luistert, fluistert wat elke ziel vertellen wil
Viool, trompet, pauken, hoorns of heldere fluit,
Turina!…
het licht van de dood
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.416 zich nog inzicht toe
immers het zijn oude dagen
die als nieuw worden beloofd
maar waarvan men gister reeds
de ervaring heeft beleefd
al eeuwen gedragen
vaak door de rede gekloofd
bezondig ik me nu aan een gebod
dat dwingt tot hopen
misken ik het uitgestippeld lot
dat ook mij doet nopen
vast te klampen aan de lopende band
met een tedere…